Donderdag 21 december 2006
bij de reumatoloog...
gisteren naar de reumatoloog geweest... Weer eens met m'n beide voeten op de grond gezet. Ik kwam daar binnen , en ze keek al raar als ze mij zag , m'n moeder was meegegaan en ze richtte zich tot mijn moeder. Toen ik dan zei dat het voor mij was, keek ze op een manier van , "hoe kan dat nu". Ze vroeg me wat het probleem was en ik zei dus , dat ik hier was voor een tweede opinie. Dus ik begon mijn verhaal... Dat ik van de arbeidsgeneesheer naar de huisdokter gestuurd was , van de huisdokter een ganse reeks foto's moest laten nemen , dat daar uit bleek dat ik al artose had en een scoliose, dus die stuurde mij naar de neurochirurg , die vond het niet ernstig genoeg om mij te behandelen , dus die stuurde mij naar de rugschool , waar ik zogezegd volledig ging "genezen". Rugschool drie maand gedaan , daar doorverwezen naar het UZ in Antwerpen , aangezien de wachttijd te lang was , doorverwezen naar de APRA kliniek... Daar zeiden ze dat het fibromyalgie was. Ik had 10/18 van de tenderpoints ( één punt te weinig om erkend te worden) en een slechte cryptotetanietest... Het was evengoed wel fibro zei hij... Ok , naar de medisch adviseur van het ziekenfonds, een voorstel gekregen om terug naar school te gaan , ofwel invaliditeit. Ik koos voor de herscholing , maar daar ben ik geweigerd , dus naar de reumatoloog op verzoek van de medisch adviseur. Wel toen mijn zegje gedaan had, had ik de indruk dat ze me niet geloofde, ze had nog nooit meegemaakt , dat iemand bij zoveel dokters geweest was , zonder eigenlijk de gepaste behandeling te krijgen. Ze zei ook nog dat het eigenlijk geen fibro was , want ik kwam één punt te kort. Ze wou me onderzoeken , ik had daar geen probleem mee . Ze onderzocht de tenderpoints en vroeg me om eerlijk te zeggen als het pijn deed, alles deed pijn behalve mijn voeten. Ze zei dat 16/18 punten had . Ze stelde voor om een volledig bloedonderzoek te doen , en als daar niks in gevonden werd , zou het voor 100 % zeker zijn , dat het fibro is , in een zware vorm zei ze . Ze deed opeens veel bezorgder als pakt 10 min daarvoor. Ze zei dat het heel belangrijk was dat ik een behandeling zou volgen , anders zou ik in een rolstoel belanden... Dus legde ze me uit , dat mijn hersenen signalen van pijn doorkregen , die er eigenlijk niet zou mogen zijn. Toch niet op mijn leeftijd , ik vroeg of ze misschien toch niet verkeerd was, ze zei me dat dat niet was. Ze legde me uit dat ze met een bepaalde druk die tenderpoints moest aftasten , ze zei dat zij aan mijn reactie zag dat het pijn deed , dat mensen een bepaalde reactie doen , die zij wel zag , maar bv mijn moeder niet. Ok , dus na mijn bloedonderzoek , zal ze beslissen wat er gaat gebeuren. Dus moet ik wachten op die resultaten. Ondertussen moet ik opletten wat ik doe , en ik moet mijn man de volgende keer meebrengen , zodat hij begrijpt wat ik voel . Want ze zei dat hij dat van een dokter moet horen. Tot zover de reumatoloog...