Hoe het begon
Mijn zoon en zijn vriendin woonden al een tijdje samen en hadden samen een zaak. Op een zondagnamiddag zowat 6 jaar geleden stonden ze klaar om van bij ons terug naar huis te vertrekken, toen ze samen nog wat stonden te smoezen en ik mijn toekomstige schoondochter hoorde zeggen:\" maar zeg het dan\". Wat moest er gezegd worden? Mijn zoon die toch nog wat twijfelde begon toch in zijn zak te tasten, haalde zijn portefeuille boven en daar kwam een briefje uit. Dat kreeg ik toegestopt. Jezus! Een echografie! Van mijn kinderen had ik dat nooit gezien en aangezien ik een zeer kleine familie heb, die dan noch niet erg aan mekaar hangt en met zeer weinig kleine kinderen gezegend is moest ik toch even goed kijken en nadenken voor ik mij realiseerde dat wat ik vasthield wel eens het eerste fotootje van mijn eerste kleinkind kon zijn. Wat was de vreugde groot.