Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Standaar te licht bevonden

Pascal Platel
Dit is wel mijn favoriet
Weekliedje
Wat vinden ze nog allemaal uit??
http://joe.be/sites/joe.be/files/blog/afbeeldingen
Omloop Nieusblad
Dat was nu eens Sep vanmarcke
http://youtu.be/qzvKW3VGW7I
Anderlecht

Club Brugge

Anderlecht
Momenteel beste club bij ons
http://youtu.be/YE2ObDHJ_V0
Barcelona
Beste club op dit moment
http://youtu.be/R_Pi6DyO7cA
Club Brugge

De versterking komt er aan??
Muziek

Eens iets anders

Club Brugge

Antwerpen
Goed voor de economie
http://youtu.be/BaRTXGeTpe4
Goed zo
Het gaat de goede kant op !!
In 2011 zijn er bijna tweehonderd pv's minder opgesteld voor inbreuken op de voetbalwet in vergelijking met het jaar daarvoor. Ook het aantal opgelegde stadionverboden en het totaal opgelegde geldboetes voor voetbalgerelateerde incidenten is gedaald.
De overgrote meerderheid van de gevallen vorig jaar betrof geïndividualiseerde en geïsoleerde inbreuken op de voetbalwet, zoals verbaal geweld of het gooien van vuurpijlen of andere voorwerpen.
In totaal waren 1.206 pv’s voor inbreuken op de voetbalwet, tegen 1.401 in 2010. Er werden ook minder stadionverboden opgelegd: 1.005 in 2011, 212 minder dan het jaar daarvoor. Op het einde van vorig jaar waren er 672 stadionverboden lopend, bijna honderd minder dan eind december 2010.
De Voetbalcel schrijft die daling in de eerste plaats toe aan twee grote dossiers die in 2010 werden afgehandeld: de rellen na de competitiematch tussen Club Brugge en Anderlecht in april 2010, en het Europese duel tussen paars-wit en Bilbao in februari. “Die twee wedstrijden alleen al waren goed voor meer dan tweehonderd processen-verbaal en stadionverboden.”
Hoewel het de goede kant uitgaat met de veiligheid in en rond de stadions, waarschuwt de Voetbalcel waakzaam te blijven. “Iedereen kan vaststellen dat er van georganiseerd voetbalgeweld in en rond onze stadions nog nauwelijks sprake is.”
“Dat mag ons echter niet verblinden voor de nog bestaande groepen risicosupporters, die wel kleiner worden, maar sporadisch nog proberen met elkaar in de clinch te gaan.”
Nieuwjaar

Wat moet men zijn geliefden/ vrienden toewensen?
De meest gebruikelijke wens is natuurlijk ‘Gelukkig Nieuwjaar!’
Je bent ‘gelukkig’ als je diepste behoeften verwezenlijkt zijn, als je volkomen tevreden bent, als je een goed gevoel hebt van binnen. Een goede gezondheid is natuurlijk altijd een voorwaarde daartoe. Dat geldt eveneens voor een goede relatie en voor voldoende financiële middelen.
Eigenlijk is het moeilijk een alles omvattend etiket te kleven op het begrip ‘geluk’ omdat dit voor iedereen bepaalde verschillende nevenfacetten kan vertonen.
Sommige vinden die simpele basiswens niet kleurrijk genoeg. Wat ze bedoelen met ‘Een heel gelukkig nieuwjaar’ of een ‘Dolgelukkig nieuwjaar’ of ‘Een gelukkig maar vooral gezond nieuwjaar’ of ‘een voorspoedig’ of ‘een zalig nieuwjaar’ of ‘een vreugdevol nieuwjaar’ is niet echt duidelijk omdat ‘gelukkig’ alles al omvat.
Bij mensen die je goed kent, kan je natuurlijk een bijzondere wens toevoegen zoals 'een succesvol 2012’ voor iemand die een bevordering verwacht of een nieuwe zaak geopend heeft.
'Veel sterkte in 2012’ stuur je naar iemand die zopas een geliefde verloren heeft of die kampt tegen een ziekte.
Sommige verstaan de kunst hun wensen onder een poëtische of een andere vorm te verwoorden
En toch

Voor de wedstijd was het wel even andere taal.
Rugklachten met de nodige antourage er rond gelukkig opgelost.
Proficiat het was sterk
Literatuur
Interresante literatuur
Met deze boutade besloot Max Deauville zijn boek 'Jusqu'à l'Yser' en inspireerde hij Remarque voor zijn meesterwerk 'Van het westelijk front geen nieuws'.
'Jusqu'à l'Yser' wordt beschouwd als de beste Belgische literaire getuigenis over de Eerste Wereldoorlog. Max Deauville, pseudoniem voor de Brusselse Franstalige dokter Maurice Duwez, legt in 'Tot aan de IJzer' een filmische getuigenis af van de campagne van de 6de divisie van het Belgisch leger tijdens W.O. I. Hij getuigt het wedervaren van de gewone piotten vanaf de eerste dagen van het uitbreken van de oorlog tot halverwege 1915, wanneer hij gewond geraakt. Hij beschrijft op een objectieve en afstandelijke manier, maar met een zeker cynisme, de uitzichtloosheid, de verveling, de verschrikking en het lijden. Hierbij laat hij zich niet meeslepen door de heroïsche en onwerkelijke tijdsgeest van dit eerste oorlogsjaar, die veel boeken kenmerkt.
Dit boek werd in 1917 uitgegeven bij Calmann-Levy, en is nu pas voor het eerst in een Nederlandse vertaling beschikbaar.
26-12-2011 om 17:27 geschreven door WDP
Mooi

Dat was vroeger

Station van Aalter



