Donderdag 29 maart 2007
Kijk nu toch
Laat me dwalen door het groene
wankelend op mijn benen staan
om het licht dat geheel overbodig
mij door zoveel schoons een gil doet slaan
Vurig stuwen de bottende contouren
nevels wasemen over de morgenstond
net die ongrijpbare alledaagse rijkdom
zorgde ervoor dat ik mijn kracht hervond
Dat gevoel wil ik echt wel met je delen
als jij ook kijkt naar dat blauwe in de lucht
't lijkt zelfs of de poes je ineens wil kussen
geniet, geniet en sla gerust een diepe zucht
Ó
Geschreven door Ive om 22:15
Reageer op dit bericht