Berichten van 6 maart 2006 tot 12 maart 2006

ik ben nu eenmaal iemand
die ge niet dagelijks tegen komt
over mijzelf wil ik weinig kwijt
ik ben een gewone man
met een zware stem
die diep uit mijn binnenste komt
maar die het emotionele gevoel
niet kan verbergen
ik kan gewoon niet aanvaarden
zoals ik nu ben en moet leven

dat raam waar ik dagelijks door kijk
naar de mensen op straat
die hier regelmatig voorbij lopen
babbelend tegen mekaar
lachen en tekens maken
dat raam is een spiegel voor mij
ik zie mezelf in het glas
elke dag ouder worden
meer rimpels in mijn voorhoofd
gaat mijn leven zo voorbij gaan

met het zelfde gevoel was ik
de volgende morgen opgestaan
met een tas koffie in de hand
hoorde ik opeens orgelmuziek
ik trok mijn raam open
en onder mijn venster stond de man
muziek te draaien uit de oude doos
het gaf mijn warm gevoel terug
ik begon zelfs een beetje mee te zingen
de man die mij hoorde keek naar boven
hij lachte mij toeen stak zijn hand
met een vriendelijk gebaar in de hoogte
tasje lekkere verse koffie vroeg ik hem
de man bedankte mij met zijn lachende ogen

ik zal later eens terug komen
dan speel ik voor U alleen
zodat gij al U zorgen kunt vergeten
ik zal dan mijn mooiste liedjes voor je spelen
ge gaat je nooit meer vervelen
muziek beste vriend , zo noemde hij mij
kan wonderen doen , je gaat herleven
elke noot is een pilleke vloeibare energie
energie die wij allemaal zo nodig hebben
om ons weerbaarder te maken
we mogen ons niet laten gaan
en wanneer we een orgelman
onder ons raam horen spelen
zet dan deuren en vensters open
zodat alle positieve energie
naar binnen kan vloeien