Archief

Even alleen zijn met de zee, alleen zijn met het strand.

Gewoon een beetje dromen rond de dingen die ik voel

en de zee, ik weet het zeker dat ze weet wat ik bedoel.

De zee, zal mijn zwijgen wel verstaan.

Mijn gedachten heb ik even laten gaan

soms met een lach en soms dan weer eens met een traan.

De wind, het strand, de zee van hen hoefde ik niet bang te zijn.

Zo nam de wilde en schuimende zee al mijn

negatieven gedachten mee.

Wat je ook doet of wat je ook zegt, alles blijft in zee

en je geheim is voor altijd veilig.

Nu kan ik weer gelukkig verder gaan.

Alles waar je echt van houdt zal je warmte blijven geven.

Ook al is het niet gebleven of geworden wat je wou.

't Blijft altijd een deel van jou, een stukje van je leven.

Het leven kan soms hard uit een hoek komen.

Iemand die men lief heeft word ons dan ontnomen

Geluk en verdriet moeten dan  gaan hand in had,

maar plots laat het geluk het afweten,

en zitten wij alleen met verdriet in ons hartje.

Na een tijd komen er nieuwe vrienden komen en gaan.

En dan weer vlug weg want zij kunnen ons verdriet niet aan.

Het is alsof ik vannacht voor het eerst voel hoe zacht

een mooie levensdroom kan zijn.

het is alsof ik vannacht.

Voel het eerst voel hoe zacht.

Van een leve droom …Het leven droom  dat ik met jou heb gehad.

Ook al zijn jou ogen dicht, Zo dichtbij, zo zalig dichtbij vol verdriet

Ik wou mijn hele leven erin leggen en voor altijd bij je zijn

Als je me nodig had was ik er ik steeds,Ieder uur, elke nacht

elk moment van de dag , elke slag van je hart wilde ik horen

Wij wisten wat er ging komen, als ik naast je lag zij je steeds schatje

Hou me vast, dans met mij. Neem me in je armen,  Ik wil mijn hele leven bij je zijn

Jij hebt me nodig en ik ook jou. Als je me nu nodig hebt lieveke zal ik er niet meer zijn

Bij storm en regen, maan en zonneschijn. Donderder en bliksen waar jij zo schrik van hebt.

Ik wou nog vele jaren  leven enkel jij en ik ,altijd bij je… zie je bij je zijn

Lieveke ik had nooit durven dromen  Dat ons zoiets moois zou worden ontnomen

Wij waren gelukkig meer en meer.

Maar jij mijn schatje mijn liefste Magdake

Kijk eens omhoog, die  sterrenzee hij

Wijst mij de weg, voerd mij met zich mee voor de ochtendzon er ik zal er dan net meer  zijn

Schatje laat ons dicht bij elkaar heel dicht bij elkaar blijven deze nacht

Ik wil mijn leven en  geluk enkel nog een keertje met je delen vannacht nog even met je alleen zijn en zeggen hoeveel ik van je hou.

Morgenvroeg is het voorbij mijn Magdake

En zul jij moeten vechten om verder door het leven te gaan.

Maar treur niet meiske ik waak over jou dag en nacht van hierbovn

En zal je helpen na een tijd van jou verdriet te verlossen en zorgen dat jij weer de vrolijke

Magda word en dat jij ooit een gelukkig en lang leven mag kennen. Met een lieve persoon

Ons was het levensgeluk niet gegeven maar het waren de schoonste drie jaren van mijn leven lieveke.

Deze
tekst heb ik samen geschreven met
Harry de voorlaatste dagen voor zijn
overlijden,ik vond het zo erg dat ik hem
nu pas kan Laten lezen;

Een inbreker verschaft zich op een avond toegang tot een huis.

Hij schijnt met zijn zaklantaarn rond, op zoek naar waardevolle spullen als hij een stem in het donker hoort zeggen:

"Jezus weet dat jij hier bent"

Hij schrikt zich een ongeluk, dooft de zaklantaarn en blijft doodstil staan.

Wanneer hij niets meer hoort, schudt hij zijn hoofd en gaat verder met het zoeken naar waardevolle spullen.

Net als hij de stereo losgekoppeld heeft hoort hij heel duidelijk:

"Jezus weet dat jij hier bent"

De inbreker schrikt zo hard dat zijn hart in zijn keel klopt.

Maar hij wil weten waar die stem vandaan komt schijnt met de zaklantaarn door de kamer op zoek naar de stem.

Eindelijk in de hoek van de kamer ziet hij een papagaai.

"Zei jij dat?" vraagt hij aan de papagaai.

"Ja" antwoord de papagaai. "Ik wil je waarschuwen dat hij jou in de gaten houdt"!

De inbreker is gerustgesteld en zegt "mij waarschuwen en wie ben jij dan eigenlijk?"

"Moses", antwoord de papagaai.

"Moses?" de inbreker lacht. Wat voor soort mensen noemen een vogel Moses?'

"Dezelfde mensen die een Rottweiler Jezus noemen!"

Een lieve vriend(in)‘is onmisbaar in iemands leven.

Hij (zij) deelt mee in vreugde en verdriet.

 Zij helpen stilzwijgend en roddelen zeker niet!

Begrip en waarderen hoeven echte vrienden niet te leren.

wat een leven ook biedt,

Vrienden die naar je luisteren en

alles begrijpen, waarmee je kan lachen,

vrienden die je kan vertrouwen en er steeds

proberen te zijn als je eens wil praten.

zo’n vrienden verlies je niet!

Geloof ik in mezelf, in de kracht die ik zou moeten hebben

Om de dagdagelijkse dingen alleen verder te zetten.

De kracht die mij door het leven leidt,

door goede en slechte tijden.

Geloof ik in de kwaliteiten

die me de juiste weg zullen wijzen.

Geloof ik in morgen en wat die volgende

dagen, maanden en jaren me zullen brengen.

Zou ik nog de kracht krijgen om het leven

van een zonnige kant te bekijken?

Op de moment niet, maar met een positieve

kijk op het leven is er geen grens en

iedereen zegt het leven gaat verder

maar begrijpt men hoe moeilijk het leven
kan zijn?

De 12de en 13de eeuw komen terug tot leven op Pinksterzondag, 19 mei, op de abdijsite van Herkenrode tijdens het gezinsevenement de Sage van de Eenhoorn. Met kampementen, een middeleeuwse eetmarkt, muziek en dans, en een hele waaier aan workshops en vertellingen wordt het een dag om nooit te vergeten voor groot en vooral klein.

Dit luxueuze paleishotel staat op het terrein van het voormalige kasteel van Graaf von Daun, niet ver van de wijngaarden van de Ahr, de Rijn, de Moezel en de Saar.

Ervaar de pure natuur temidden van het unieke, vulkanische landschap van de regio Vulkaneifel, met zijn kratermeren, en geniet van het prachtige uitzicht.

Het hotel weet traditie op een succesvolle wijze te combineren en biedt stijlvolle antieke meubels.

Klik op volgende link en dan kan je even op wandel door deze prachtige streek en het hotel.
http://fotoalbum.seniorennet.be/Jasmijn2/verlof_dauw/dia

Je dierbare verliezen, ik kon het me niet voorstellen totdat ik het nu zelf heb meegemaakt. Na het overlijden van de partner, plots of na een ziekteperiode word je leven overhoop gehaald en het is vaak moeilijk alles te leren aanvaarden en met het alleen zijn te leren leven.

lieve mensen allemaal heel erg bedankt  voor jullie steun en medeleven, dit alles geeft mij nu eindelijk weer de moed en kracht om stilaan opnieuw de weg te vinden en weer de draad op te nemen van de dagdagelijkse bezigheden.

Men hoort vaak zeggen je moet door met je leven, Harry zou niet anders gewild hebben het leven gaat inderdaad verder, maar het is zeer moeilijk, het vraagt tijd; heel veel tijd om dit zelf te beseffen.

BEDANKT

Langs deze weg zou ik iedereen willen bedanken voor de steun die ik mocht ondervinden bij het overlijden van Harry.

Rouwbetuigingen via de post, op onze blogs en online, een aula in het crematorium te Hasselt waar veel vrienden, familie en kennissen aanwezig waren, mensen die Harry graag om zich heen had.

Nu begint echter het grote gemis van de man die ik lief had en die alle zorgen en vreugde met me deelde.

Hij heeft gevochten ruim een jaar maar helaas zoals velen moeten opgeven tegen dat monster Kanker.

Zijn blog zal blijven bestaan als een mooie herinnering, een blog waar hij met liefde aan werkte en soms veel tijd aan besteden om zijn bewegende prentjes aan te maken het moest steeds lukken en perfect zijn voor hij ermee kon stoppen.

Dan was hij fier en zei kom eens kijkje schatje wat ik heb klaargestoomd voor op mijn blog, dat lukt jou niet hé meisje!!! Samen konden wij er dan om lachen en ik zegde dan wacht maar manneke tot jij mijn eigen geschreven tekst leest.

Ook dat vond hij zo fijn steeds heeft hij mij gezegd; hoe mooi en onroerend ik kon schrijven .

Bedankt iedereen

Jasmijn2