Archief

Op de heuvel staat mijn ridder

stoer te kijken met zijn paarden.

Hij tikt met zijn hand als teken

Van een groet, maar juist als hij

Deze beweging maakt en

een liedje van Will Tura wil zingen

steigeren zijn paarden.

Verdorie paarden, da's echt niet leuk

kijk nou mijn hoed hij heeft een deuk

waarom doen jullie dat? dat is toch dom.

Voor straf krijgen jullie vandaag geen eten

oké zeggen de paarden ieder zijn deel,

dan mag jij te voet naar huis.

En dat heeft bompa Harry  dus geweten,

hij is nog steeds nergens te bespeuren.

Je ziet een vrouw in deze foto’s

zij lijkt verzonken in zichzelf

die vrouw is zoals ik, ik weet het.

Maar als je lang kijkt naar een foto

van jezelf verval je in gepeins –

wat je allemaal hebt meegemaakt

hoe je leven is veranderd.

De jaren die er zijn bijgekomen,

ziekte en tegenslagen.

Je vraagt je af waarom ik en niet een ander?

Over het ik is veel nagedacht

ook door mij, maar de meningen

lopen nog steeds ver uiteen

ook die van mij – zoals dat gaat

met woorden die niet kunnen

worden begrepen.

Waarom zie ik er nu zo anders uit?

Ik zoekt in wat er van mij

overblijft een vrouw, voor en na.

Waar in 't bronsgroen eikenhout,'t Nachtegaaltje zingt.

Over 't malse korenveld,'t lied des leeuwriks klinkt.

Waar de hoorn des herders schalt, langs der beekjes boord.

Daar is mijn Vaderland. Limburgs dierbaar oord!

Waar de brede stroom der Maas, Statig zeewaarts vloeit.

Weeldrig sappig veldgewas, kostlijk groeit en bloeit.

Bloemengaard en beemd en bos, Overheerlijk gloort

Daar is mijn Vaderland. Limburgs dierbaar oord!

Waar der vaadren schone taal, klinkt met heldre kracht.

Waar men kloek en fier van aard, vreemde praal veracht.

Eigen zeden, eigen schoon, 't hart des volks bekoort.

Daar is mijn Vaderland. Limburgs dierbaar oord!

Waar aan 't Oud Oranjehuis, 't volk blijft hou en trouw.

Met ons roemrijk Nederland, een in vreugd en rouw.

Trouw aan plicht en trouw aan God, Heerst van Zuid tot Noord.

Daar is mijn Vaderland. Limburgs dierbaar oord!

Wat staat daar zo schuchter te doen

half verdoken in 't plantsoen

tussen klaproos en margrietje,

tussen climatis en pioen.

Groei hoger,toe,want niemand ziet je,

klein, bescheiden vergeet-me-nietje.

Andere kleuren lijken grauw

naast jou wondermooie blauw.

Van zo'n hemelsblauw verschiet je

en een naam als die van jou

klinkt haast als een liefdesliedje,

enig mooi vergeet-me-nietje.

Lieve groetjes van Jasmijn2.

Een rode roos vertelt zoveel verhalen,

één rode roos voor de liefde,

één rode roos voor alle zorgen en

één rode roos voor alle tranen,

één rode roos voor de liefde.

De liefde tussen man en vrouw

op een mooi terras zaten zij samen

en de man vroeg haar eeuwige trouw

niet met een ring zoals gewoonlijk

een roos was wat hij haar gaf

en de roos was wat hem trouw bracht.

Het is maandagochtend.

met veel plezier

ga ik de nieuwe week tegemoet

Heel langzaam kom ik weer op gang.

Een nieuwe week, nieuwe kansen.

Wat zal de week weer gaan maken?

Ik begin weer met frisse moed.

En hoop dat ik aan het einde van de week,

weer kan zeggen het was weer goed.

De week het verrast mij telkens weer,

Hopelijk gaat alles goed.

Ik ben blij dat ik er weer mag aan beginnen.

De weken…ze gaan snel.

Hier in Hasselt is het alweer regen op de moment,

dus overgoten met zonlicht zal het

tijdens het weekend  zeker niet zijn.

Alles van de voorbije week

voor een moment vergeten

en dan kan ik volgende week

weer de blogjes gaan bezoeken.

We krijgen leuk en gezellig bezoek,

dus genieten met volle teugen

zo hoort het…denk ik

en fluit mijn eigen deuntje tijdens

de voorbereiding van het eten.

Nu is het hoogtijd

om naar mijn bed te gaan

Lieve weekendgroetjes en tot volgende week.

Een tuin met bijzondere planten

Omgeven door kleurrijke

en geurige bloemen,

de narcis, en de tulp,

Een prachtig schouwspel

van vrolijkheid en vrijheid.

Al zit het weer ons niet mee

de lente komt er toch wel

onverwacht op een keer.

Lieve groetjes en een fijne dag vandaag.