Archief

....Weep no more my Lady,
Oh, weep no more today,
'cause the sun shines bright
on my lovely motorhome,
it's morning,
the darkies are gay...

(Aangepast uit "My Old Kentucky Home)

Ik weet nog precies wat ik op 23 november 1963 aan het doen was, toen mijn moeder mijn kamer kwam binnengelopen met het bericht dat Kennedy in Dallas was vermoord.
Hier, op Arlington, ligt hij begraven, John Fitzgerald Kennedy, een groot president. Een eenvoudige grafsteen, onder een eeuwige vlam, ontstoken door Jacky, die nu naast hem ligt.  Een beetje verder ligt zijn broer, die 5 jaar later ook werd vermoord.  Onamerikaans, bescheiden en ontroerend.

                                       And So my fellow Americans
                     ask not what your country can do for you
                       ask what you can do for your country
                     My fellow citizens of the World, ask not 
                 what America will do for you, bur what together
                        we can do for the freedom of Man.

Terwijl George uithuizig was omwille van de Virginia Massacre, zijn wij bij hem langs geweest. En toegegeven,  hij mag dan al eens flippen, zijn tuinmannen en archtecten doen dat niet.  Dit is een prachtige stad, rijk aan monumenten, kunst en cultuur, historie en politiek.  We hebben er twee volle dagen in rondgelopen, en dat is eigenlijk te weinig. Toch enkele topics:

          1.   The National Gallery Of Art
          2.   The National Air en Space Museum
          3.   The Capitol
          4.   Arlinngton
Here we go...

NB : Wat komt die AHA voor Washington doen?  Awel, ik wou Washintgon bovenaan zetten, maar als je verschillende berichten op dezelfde datum ingeeft, klasseert dat seniorengedoe alfabetisch... Ik had het ook Ashington kunnen noemen.

Vanuit Capitol Hill kijk je uit over The Mall, waar aan beide zijden de belangrijkste musea liggen, die allemaal gratis toegankelijk zijn, en dat merk je wel aan de talrijke bezoekers.  Op het einde van The Mall rijst als een kompasnaald The Washington Monument op : een obelisk, niet geïmporteerd zoals zijn kleiner broertje in Parijs, maar zelf gemaakt, uit marmer en graniet, 170 meter hoog.  Je kan erop, maar daarvoor moetje om 07.00 uur 's morgens in de rij gaan staan voor tiketten, die op een goed uur zijn uitverkocht. Niet gedaan dus.

De zetel van de wetgevende macht van de US is een imposant gebouw, dat vanuit Capitol Hill heel Washington domineert. George (Washington) legde de eerste steen in 1793 en de laatste is nog altijd niet gelegd.  Althans, er stond nog een vleugeltje in de steigers. Mooi en statig zijn de Oude senaatskamer, de rotunda (= de grote rotonde met de lantaarn in top) en de Hall Of Columns. In deze laatste staan een hele rits beelden van mensen die belangrijk waren (of zijn) voor de US.  Dit gaat van Colombus over diverse George's (nee, Busch {nog} niet) tot de eerste man op de maan. Opvallend, één Belg : Father Damian ; ik heb hem gefotografeerd !
Gelukkig geraakten wij met de duidelijke foto's op onze reispassen direkt binnen, voorbij lange rijen Amerikanen, waarvan de meesten geen geldig identiteitsbewijs met foto konden voorleggen. De overige veiligheidsmaatregelen waren voor iedereen dezelfde : schoenen uit, broeksriem om de hals, camera's en cell phones, batterijen en wapens afgeven en niet spreken, want de gouverneurs en vertegenwoordigers waren aan het werk.  Alles bijeen toch de moeite waard.

In mijn tienerjaren was ik verzot op vliegtuigen en heb ik gepassioneerd tientallen "Revell" modellen in mekaar geknutseld en de meeste daarvan in duikvlucht aan het plafond van mijn kamer opgehangen.
Ik beken dat ik, in een zeldzame rebelse bui, al eens een Messerschmitt 109 of een Spitfire durfde aanvallen, veilig verschanst achter mijn hoofdkussentjes, met een klein luchtpistooltje, dat eigenlijk veel te weinig lawaai produceerde. Ik heb er later echt veel spijt van gehad...
Stel u mijn kamer voor, duizend keer vergroot, met aan het plafond al mijn vliegtuigjes + die van mijn vriendjes, maar allemaal echte.  Geen modellen, geen kopieën, maar echte vliegtuigen, die bovendien stuk voor stuk geschiedenis hebben geschreven.
Vanaf het eerste "vliegend tuig" van Wilbur en Orvil Wright, over de "Spirit of St.Louis" van Lindbergh tot Apollo 11 waarmee Buzz Aldrin en co naar de maan zijn gevlogen (ook dat herinner ik me nog goed, de zomer van 69, vlak voor ik bij Wyeth begon)
Mensen, mensen, wat een schitterende collectie, die nergens zijns gelijke heeft.
Ik voelde me klein, die namiddag, toen ik naast een F18 uit het ruim van een vliegdekschip met de lift opsteeg naar de startbaan...

Hier hangen prachtige meesterwerken van Rafaël, Leonardo da Vinci en vanzelfsprekend ook van Rubens, Van Dyck, Jordaens, Teniers en de familie Breughel.
Ook fraaie collecties impressionisten, waaronder Monet, Degas, Cézanne (zie foto) en een super "Moulin Rouge Quadrille" van Toulouse-Lautrec. Je kan hier alles fotograferen of naschilderen, maar dat laatste vonden we iets te tijdrovend.  Ik zet hier geen foto's op, ze kunnen later op aanvraag en in volle pixelglorie bekomen worden.