Jullie hebben het waarschijnlijk al kunnen raden ,na een hele lange en pijnlijke autorit toch thuis geraakt . De dag nadien zag mijn voet er niet super uit , hij had precies obesitas . Foto's toonden later aan dat ik op twee plaatsen een breuk in de voet heb . Het volgende tripje zal dus nog een tijdje op zich laten wachten ...
Als laatste deel, een aantal beelden van mijn laatste dag hier een beetje overal op het eiland . Onder andere het haventje van Oudenschild .
Sinds enkele jaren gaat het bij mij niet alleen meer over vogels , ik wil alles te weten komen over alle dieren uit Europa . Het laatste jaar ook weekdieren en ik vond hier een nieuwe , dit is een Otterschelp .
Hier is ook een droogdok van de firma Damen , in de achtergrond rechts kan je dat zien . Er lag een vissersboot in toen ik voorbij kwam .
Nog een nieuw weekdiertje ! Deze drie verschillende weekdiertjes zijn GewoneAlikruiken . Die had ik ook nog nooit gezien .
Natuurgebieden zoals dit vind je hier overal , jammer dat ik niet altijd goed weer had . Het succes van deze gebieden ligt grotendeels in het feit dat ze niet toegankelijk zijn voor de mens . Ook bij ons zou men meer de natuur op de eerste plaats moeten zetten . De mens is niet de baas over de natuur , maar zou er ten dienste van moeten staan .
Dieren kunnen ook emoties tonen , bij deze twee Kleine Zilverreigers zie je duidelijk dat ze liever zon hebben dan deze druilerige mist en motregen .
Aan het onderste puntje van het eiland komt de veerboot uit Den Helder aan , je kan duidelijk zien dat het vasteland iets hoger ligt dan het eiland . De zeespiegel ligt hier niet helemaal plat ...
Ganzen vind je hier overal , met de duizenden zelfs . Dit zijn vier Kolganzen en één Toendrarietgans . Duidelijk zeker ?
Ik ben nu aan de Mokbaai en kijk wat er allemaal zit , er liggen ook twee Zeehonden . Ik wil graag wat dichter komen en daal de betonnen dijk af . Alle aandacht bij de Zeehonden en te weinig naar de grond . Zwiep en een tiende seconde later lig ik op de bodem aan de Mokbaai .
Het is nu eb en de baai ligt amper enkele centimeter hoger dan de zee , van eb naar vloed duurt hier minder dan een kwartier . Ik moet hier dus weg en even verder zie ik helmgras en een duin die tot aan de onderkant van de baai komt . Zo geraak ik terug naar boven . Ik zal het nooit leren .
Vandaag rijden we de rechterkant van het eiland naar beneden tot in Oudenschild . Op de nieuwe weg komen we al snel een Gemaal tegen , een gebouw waarin twee grote motoren staan die pompen aandrijven om het water van het land op te pompen naar de zee .
Vandaag is het een dag met twee gezichten , als de zon er door komt ziet het er stralend uit , maar op een paar minuten is ze terug helemaal weg . Vlak voor de middag leek het bijna zomer .
Aan de overkant van de dijk zitten Scholeksters te zoeken naar eten , in het Engels heet deze vogel Oystercatcher en dat is ook wat hij hier doet . Aangespoelde Oesters of Mossels zijn het voedsel waar hij naar op zoek is . Mossels groeien hier bij de vleet op de stenen onderkant van de dijk . Bij laagwater zie je ze in kleine groepjes vasthangen aan wat groen .
Er is ook nogal wat natuur die aan de andere kant van de dijk ligt , bij stormvloed zal dit stukje dan waarschijnlijk onder lopen .
De jachthaven van Oudenschild was bijna leeg , maar naar men mij verteld is het hier in de zomer een drukte van jewelste . Vele Nederlanders hebben een boot en doen dan in het weekend een tochtje naar Texel of een ander Waddeneiland .
Het dorp Oudenschild ligt volledig achter de dijk , bij een haven lukt dat natuurlijk niet en hier is er zelfs één Hotel in de haven dat voor de dijk ligt. De windmolen hebben ze achter de dijk gezet .
Ondertussen is de zon helemaal weg en vanaf de dijk zie ik een mooi weggetje kronkelen door het natuurgebied en ja hoor , ook dit is het fietspad .
Deze huizen in Oudenschild staan op 30 meter van de zee en toch kunnen ze hem niet zien . De dijken zijn ongeveer 10 meter hoog en voorkomen ongevallen bij stormweer , zelfs bij zeer zware storm en springtij zitten ze veilig . Nederlanders weten hoe ze zich moeten beschermen tegen de zee .
Er zijn er ook die zich niet moeten beschermen tegen de zee , dit mannetje Eidereend kan niet alleen goed zwemmen , ze leven ook op zee . Wel een gelukje dat hij mij zo dicht liet komen...
De zon is al een tijdje helemaal weg , tijd voor een warme douche en een lekker glas wijn bij mijn avondeten .
De beenderen laten we liggen en we stappen op het steigertje , op het einde is een bankje waar je kan zitten en mijmeren bij laag water . Overal zijn vogels eten aan het zoeken .
Nu rijden we de andere kant op , hier helemaal op het topje van het eiland staat een vuurtoren , hij werkt zelfs nog . Dit is één van de weinige wegen waar geen apart fietspad is .En het is enkel dat laatste stukje , normaal is het een droom om hier te fietsen .
Ik kreeg zowaar bezoek van een niet zo schuchtere Rotgans , ze was aan het eten op de dijk . Bij ons zie je deze ganzen heel zelden .
Nu ga ik een heel stuk rijden aan de linkerkant van het eiland , tot meer dan halverwege , zoveel mogelijk dicht bij de duinen . Ik wil naar Paal 15 ....
Waar er ruige groene stukken zijn tussen de duinen grazen meestal schapen of Galloway runderen , die houden alles open . Hier en daar staat nog een oud gebouwtje midden in het gebied .
Doordat we hier overal ,op zeeniveau zitten of zelfs lager, onstaan ook overal meertjes midden in de duinen . Overal is er dus helderblauw water , prachtig !
Een voorbeeld van één van die mooie wegen , is deze . En als u denkt , hola , weer geen fietspad , ik sta er op . Hier ligt de weg langs de dijk en het fietspad van maar liefst 4 meter breed ligt op de dijk .
En daar zag ik ook wat actie , een vrouwtje sperwer had een kleine vogel gepakt op de grond, waarschijnlijk een spreeuw . Maar ze kreeg geen tijd om te eten , er volgde een wilde achtervolging door een Zwarte Kraai en even verder moest ze de prooi lossen . Roofvogels hebben het soms niet gemakkelijk met Kraaien . De foto is niet super , maar er was geen tijd om iets in te stellen , snel snel .
Juist voor Paal 15 zagen de duinen er zo uit . Aan deze kant van het eiland hebben alle stukken strand en duin een paal nr . Paal 15 is gekend om het goeie zicht op het strand aan beide zijden en bij stormweer staan de vogelaars en fotografen hier meestal om voorbijtrekkende vogels te zien .
Ik ben langs deze duinen begonnen aan Paal 29 , dus ik heb deze kant van het eiland goed gezien . Morgen neem ik de andere kant van het eiland en een mooi dorpje met een haventje .
In het midden van de nacht vertrokken om geen miserie te hebben in Antwerpen en om ook Amsterdam voorbij te raken ,voor de spits . Nog net gelukt en ik ben juist van de ferry gereden en hier ben ik dan , voor het eerst op ....
Dit mooie eiland is zeker een bezoek waard , landbouw en natuur , meer moet je er niet zoeken. En vooral overal veel water , een oneindig gevecht om dat terug op te pompen naar de zee .
Bij ons is het in de polders in de winter ook druk , maar hier is dat van een andere orde . Het geluid van roepende ganzen klinkt hier de hele dag door . Overvliegende Brandganzen , zoals deze , zijn werkelijk een constante .
Overal verspreid over het eiland vind je kleine reservaten , niet toegankelijk en een droom voor rustende vogels . Hier zitten we rechtsboven op het eiland in de buurt van Cocksdorp .
Aan de kust , bij laagtij . Hier waren er tien jaar lang Deltawerken aan de gang om sterk te staan tegen hevige stormen . De texelse zeedijken werden verhoogd en versterkt .
Ze hebben er zelfs een monument voor gemaakt !
In het reservaatje bij Cocksdorp zat deze mooie Pijlstaart man , die kon ik niet laten zwemmen , rap een foto . Hier zaten ook heel wat Goudplevieren , jammer dat ze te ver zaten om in beeld te komen . Maar met mijn nieuwe "gestabilizeerde" verrekijker van 18 x 50 zag ik alles perfect zitten . Wat een verbetering ...
Ook het dorpje Cocksdorp ligt verscholen achter de dijk , dat is het enige nadeel voor deze eilandbewoners , ze kunnen nooit de zee zien zonder eerst een aantal trappen te doen om de dijk op te klimmen .
En als ik dan aan het water sta bij laagtij , is het eerste wat ik zie dit !
Als er ergens een veearts meekijkt kan hij misschien bevestigen dat dit geen menselijke beenderen zijn ? Ze leken mij te groot voor een mens , maar de Reus van de Bende van Nijvel is nooit gevonden hee !
We zitten weeral in de winter , voor velen van ons een mooie periode . Voor de vogels is het een struggle for life , vliegen kost heel veel energie . Daarom zijn ze heel content als de mensen hen een beetje helpen . Zorg er ook voor dat er water te vinden is in uw tuin , ook bij vriestemperaturen moeten vogels drinken .
Nen goeien dag , ik ben zoals u kan zien een grote bonte specht en ik eet nogal graag insecten in bomen , maar in de winter vind ik noten heel fijn . Johan steekt ze vast in een spleet in een boomstam en zo zit ik er graag in te pikken . Okkernoten die in twee gedaan zijn vind ik het lekkerst .
Wij Vinken eten liefst van de grond , dus als jullie een plekje hebben in de tuin waar er een voedertafel staat , strooi dan ook eens wat op de grond . Zonnebloempitten zijn goedkoop te vinden en zitten vol olie , die hebben wij nodig om ons lichaam warm te houden .
Pimpelmezen en al hun nichtjes en neefjes de Kool en Staartmezen , zitten ook veel in tuinen . Normaal eten ze kleine beestjes die op uw planten zitten , maar in de winter zijn ze content met alles waar energie in zit : Vetbollen , Zonnebloempitten , kleine stukjes okkernoot , Pindakaas voor vogels(zonder zout) en dan nog liefst met meelwormen in .
Wil u het hele jaar door vogels in uw tuin ? Dan moet u ze wel door de winter helpen , anders gaan ze elders gaan zoeken en blijven ze daar . Hoe zou u zelf zijn ?
Jan Dewilde zong er al over , de eerste sneeuw ! Hij was er op Donderdag en bij ons , bleef hij redelijk lang liggen . Het sein voor mij om Vrijdag naar Beernem te rijden en een wandeling te maken in het Bulskampveld . Heel veel Boomklevers hadden duidelijk honger , je zag ze overal .
Natuurlijk had ik hier niet goed over nagedacht , jullie hebben waarschijnlijk al gedacht , wie gaat er nu in een bos wandelen als het sneeuwde de dag ervoor ? Eens de zon er door kwam , begon het bos op een douche te lijken . De Zwarte specht liet het niet aan zijn hart komen .
Wilde paarden die daar de weiden openhouden , ze moeten toch ook koud gehad hebben , ik weet het , het is zo een ras dat goed tegen de kou kan , maar toch .
Een beetje eten zoeken tussen de sneeuw , het is eens iets anders zal deze gedacht hebben .
Ondertussen had ik nog Kuifmezen gezien en enkele Goudhaantjes . Een Groene specht kwam mij uitlachen , maar ik had er toch maar weer een gezonde wandeling opzitten en keerde tevreden terug naar het drukke Waregem .
Deze keer een vogel die overal te zien is en waar we meestal los overkijken . Meestal niet de vriend van iedereen , meeuwen . In dit geval de Kokmeeuw .
Het koppel dat u zag was een volwassen koppel in winterkleed , de kenmerkende donkerbruine kap is verdwenen en er is amper een puntje (of twee) te zien .
In de winter is de snavel ook meestal rood met een zwarte punt , maar hoe later in de winter , hoe donkerder de snavel wordt . Eens het vroege voorjaar is aangebroken , krijgen ze beetje bij beetje hun kap terug .
In hun broedkleed hebben ze een donkerbruine kap die makkelijk te verwarren is met de zwarte kap van de Zwartkopmeeuw . Maar bij de kokmeeuw is de kap een stuk korter in de nek .
Soms is het heel goed opletten wie je nu voor je hebt , het donkerbruin is soms wel heel donker . Maar let op de lengte van de kap , vooraan komt ze dieper dan achteraan .
In hun mooiste kleed zijn ze echt wel mooie vogels en hun snavels worden bijna zwart . De koppeltjes blijven meestal dicht bij elkaar en verblijven ook geregeld in het binnenland .
In de vlucht kan je ze best herkennen aan de smalle witte band aan de buitenkant van hun vleugels . Die witte lijn valt echt op . En nu allemaal proberen de Kokmeeuwen te herkennen !
