tekeningen en schilderijen

Vrijdag 14 augustus 2009

Bas

Bas is mijn jongste zoon. Hij is nu 39 maar toen ik dit portretje van hem schilderde was hij een jaar of zes. Hij zat geconcentreerd te kijken in een stripboek en ik wilde dat benutten voor een snelle waterverfschets. Mijn aquareldoos lag onder handbereik en ik stond meteen onder de spanning die zo'n zeldzaam moment oproept. Ik koos het gewenste standpunt en zonder voorafgaande potloodschets zette mijn penseel gedreven de eerste hoofdlijnen met veel water om indien nodig te kunnen corrigeren. In opperste concentratie en al mijn kennis en ervaring in het scherp waarnemen en ineens raak schilderen in de strijd gooiend, kreeg zijn jongenskopje met snelle penseelstreken vorm.
Intussen zat ik hem inwendig aan te sporen nog even zo te blijven zitten en dat deed hij gelukkig. In een dik kwartier had ik zijn aandacht voor het stripboek "gevangen" en kon ik als laatste met donkere vegen zijn haardos schilderen. Met een diepe zucht voltooide ik dit sprekend portretje, dat nu al vele jaren bij hem thuis aan de muur hangt.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 15:05 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 augustus 2009

jong en oud

Na een midweekvakantie weer uitgewaaid teruggekeerd, laat ik deze keer twee portrettekeningen zien. Een van een jonge vrouw in de kracht van haar leven en een van een oude man die terugkijkt op lange jaren van vreugde en verdriet maar toch met een positieve balans. De tekening van de jonge vrouw is gemaakt met siberisch krijt. Dat is geperste houtskool met een vettig bindmiddel. Daardoor hecht het krijt zich meteen aan het papier en kun je ook dunne lijnen niet meer weggummen. Dus is het zaak om vooral in het begin het zwarte krijt zeer omzichtig te hanteren en te wachten met de zwaardere lijnen en vlakken tot je zeker weet dat alles op de juiste plaats staat. Enige ervaring met portrettekenen is dan wel een pluspunt. De oude man heb ik getekend met een zacht potlood 4B . Ze hebben alletwee model gezeten en ik heb ze dus naar waarneming op papier gezet.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 12:12 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 2 augustus 2009

blauw geruite handdoek

Een nostalgisch onderwerp: een ouderwetse blauw geruite handdoek of theedoek zo u wilt. Van een oerdegelijke kwaliteit, zoals ze tegenwoordig alleen nog gemaakt worden in het Tilburgse textielmuseum. Voor een veelvoud van de toenmalige prijs.
Het is een simpel gegeven maar niet zo eenvoudig om te schilderen. Met al die ruitjes en randjes en plooien en de onvermijdelijke licht en schaduwpartijen. Blauw is wel mijn kleur. Dat scheelt natuurlijk. En als ie dan ook op mijn aquarelpapier van 30x40 cm net zo mooi aan de muur hangt als de echte handdoek in werkelijkheid, dan zet ik er met plezier mijn signatuur onder.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 13:34 Reageer op dit bericht

Woensdag 29 juli 2009

stilleven met vis op broodplank

Mijn vrouw had vis gekocht op de markt en op de broodplank gelegd. Dan zit ik zo naar die strakke, glanzende huid en die dooie ogen van dat beest te kijken en denk: "waarom niet ?"
Je schilt een citroen half af met je zakmes, legt er een paprika bij en een witte kom. Bij vis hoort witte wijn dus daarvan breng je ook een fles in beeld en terwijl je nadenkt over hoe de achtergrond moet worden begin je alvast aan een potloodschets en al gauw begint het altijd spannende spel van waterplassen en aquarelverf. Dat proces moet je trachten te beheersen en daarop heb je geen abonnement, ook na vele jaren ervaring niet. Dus hoop je maar op het geluk dat nodig is om alles de goede kant op te sturen. Als dan ook op jouw aquarelpapier de vis vet en glanzend op de broodplank ligt tussen al de andere spullen, heb je voor de achtergrond nog wat fantasie en inspiratie nodig en tenslotte is je stilleven van een toch enigszins ongebruikelijk onderwerp - op formaat 40x50 cm -
dan helemaal klaar en kan je signatuur eronder.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 14:02 Reageer op dit bericht

Zondag 26 juli 2009

het meisje van de Seine

Op de Belgische kunstacademie in Arendonk kregen we veel verschillende opdrachten en één daarvan was het natekenen van een witte gipsen kop waarop een spotlight gericht stond. Dan moest je met potloodarceringen de schaduwpartijen aanbrengen.
Ze hadden een hele serie van die koppen maar deze sprak mij aan. Het is een dodenmasker van een meisje dat in Seine is verdronken en je kunt daar zelf een heel verhaal bij bedenken. Wie was ze, wat deed ze, hoe raakte ze te water, had ze nog familie ? Ik heb gefascineerd met arceringen haar sereen gelaat in beeld gebracht met deze en nog veel meer vragen in mijn hoofd. Het was een boeiende opdracht die ik geconcentreerd heb uitgevoerd, hopend dat ze in haar korte leven ook geluk heeft gekend.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 22:13 Reageer op dit bericht

Donderdag 23 juli 2009

Mehmet

Mehmet is een vrolijke buitenlandse jongen. Zijn openblik en geamuseerde glimlach spraken mij wel aan. Ik mocht een foto van hem maken. Die heeft gediend als leidraad voor dit portret in aquarel van 40x50 cm. Ik heb hem een beetje met de losse pols geportretteerd. Vooral zijn krullebol heeft wat vrijelijk vorm gekregen, enigszins afwijkend van de werkelijkheid. Dat is de vrijheid van de kunstenaar, die ik graag promoot. Een schilderij hoeft geen foto te zijn. Het staat de schilder vrij aan zijn werk een eigen draai te geven. Zo is deze aquarel een levendig portret geworden van een jonge medelander waar de levenslust vanaf straalt. En dat was ook precies mijn bedoeling.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 13:48 Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 juli 2009

wilgen en hek bij Kaatsheuvel

Deze aquarel van 40x50 cm is op lokatie geschilderd in een Kaatsheuvelse polder.
Ik heb me daarbij laten inspireren door de begaafde aquarellist Kees van Aalst. Een van diens belangrijkste stelregels is : "de kunst van het weglaten". Daarmee bedoelt hij te zeggen, dat je in een aquarel niet alles gedetailleerd hoeft weer te geven. Vaak wint een aquarel aan zeggingskracht door bepaalde zaken niet of slechts heel summier aan te duiden, met een minimum aan details. Want overdaad schaadt. Daarom heb ik in mijn aquarel de ruimte tussen hek en wilgen gewoon wit gelaten. De kijker mag zelf uitmaken of het hier een sloot of een weg betreft. Het is ongetwijfeld een manier om degene die naar de aquarel kijkt actief bij het werk te betrekken. De meeste mensen spreekt dat wel aan.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 12:27 Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 juli 2009

mijn rechterhand met tekenpen

Het schilderen van handen is een goede oefening. Je leert goed te kijken en dan je penseel te laten doen wat je oog ziet.
Een hand tekenen of schilderen is niet zo eenvoudig, want het is een tamelijk gecompliceerd onderwerp. Een handpalm met vijf vingers kan vele verschillende vormen aannemen en een hand kan ook van alles en nog wat vasthouden. Je eigen hand heb je altijd als model beschikbaar. Ik teken en schilder links dus is mijn rechterhand altijd onderwerp van studie, zoals deze aquarel van 30x40 cm laat zien.
Mijn hand houdt een tekenpen omhoog en duim en vingers hebben allemaal een verschillende stand. Ik heb er aardig wat werk aan gehad om alles goed in beeld te brengen.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 21:59 Reageer op dit bericht

Woensdag 15 juli 2009

Kiske de Proater

Henri Berssenbrugge was een Haagse fotograaf van grote klasse. Hij heeft ook rond 1900 in mijn woonplaats Tilburg gewerkt en daar o.a. een fraaie zwart/wit foto gemaakt van een straatfiguur die bekend stond als Kiske de Proater (Keesje de Prater) omdat hij zo mooi verhalen kon vertellen. Hij zat vaak in de buurt van scholen en als de school uitging zocht de schooljeugd hem op om naar zijn verhalen te luisteren.
Van deze met primitieve middelen gemaakte foto, heb ik met siberisch krijt een tekening gemaakt, hier en daar opgehoogd met wit conté-krijt. Kees de verhalenverteller zit geleund op zijn stok een dutje te doen of te mediteren, dat mag de kijker zelf uitmaken.
Siberisch krijt is geperste houtskool met een vettig bindmiddel. Je kunt er een groot aantal toonwaarden mee maken, van héél lichtgrijs tot diepzwart.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 12:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 juli 2009

een appel van de buurvrouw

Onze buurvrouw heeft groene vingers en een volkstuin, waarin ze groente en fruit kweekt. Als ze geoogst heeft laat ze ons dat vol trots zien en meestal ook proeven. Dan krijgen we een maaltje heerlijke groente of een schaaltje kruisbessen. Toen haar appelboompje voor het eerst vruchten droeg, schonk ze ons daarvan ook een deel. Toen heb ik één appel uitgezocht, in mijn rechterhand genomen ( ik teken en schilder links) en ben daarmee voor de spiegel gaan zitten. Zo heb ik mijn rechterhand, met daarin de appel van Puck (zo heet de buurvrouw) geschilderd.
De ervaren bezoekers van mijn blog zullen meteen zien dat het een aquarel is. De afmeting is 30 x 40 cm. Alle appels van die eerste oogst zijn opgepeuzeld, maar deze leeft nog voort in zijn volle, blozende glorie.
Jozef

Geschreven door kunstschilder om 10:01 Reageer op dit bericht

Archief

Bas