Maandag 5 december 2005
Met drama’s kan ik leven.
Melodieën doen me zweven.
Maar melodramatisch ben ik niet.
Zij mogen mij alles vragen.
Ik wil alles helpen dragen.
Behalve menselijk verdriet.
Dan kijk ik naar m’n handen
Proef mijn versleten tanden.
En weet dat ik machteloos ben.
Mijn doffe, versleten ogen,
Die anderen’s geluk be-ogen
Kijken naar de krachteloze pen.
Ik voel het tintelen van mijn bloed,
Omdat ik niet juist weet, hoe ’t moet.
Ik was nooit een goede schaker.
Maar Lennon’s woorden “Let it be”
Heb ik toegepast, en zie,
’t Is alsof ik terugkom van een kraker.