Archief

Geachte lezers, gisteren ben ik er niet meer toe  gekomen een bericht te schrijven maar ik wil niet nalaten alle bezoekers van mijn blog een aangename en niet al te warme zondag te wensen. Hier bij mij in het huis is het een aangename temperatuur van 25 graad, dat heb je met die oude huizen die met natuursteen gebouwd zijn, bouwjaar 1904, toen was ostbelgistan nog Duits teritorium.

Groetjes,
Kartuizer.

Het thema heb ik bewust aangesneden, omdat er nogal wat misverstanden over bestaan. Ik had het in mijn bericht niet over pedofilie maar over pederastie. Pedofielen zijn volwassenen, zowel vrouwen als mannen, die kleine onmondige kinderen sexueel misbruiken en dat is uiteraard verwerpelijk. Maar ik had het over pederasten, dat zijn mannen die sex willen met puberterende jongens. Of pederastie aangeboren is of niet, dat weet ik niet maar ik weet wel dat er pederasten zijn. Wanneer ik in de krant lees, dat een man sex had met een zestienjarige, dan is deze man geen pedofiel zoals de kranten dan schrijven, maar een pederast. Het is inderdaad zo zoals Lieve zegt, dat er heel wat jongetjes zijn die op een gerafineerde manier volwassenen uitdagen, vooral als zij vermoeden dat deze man pederast is. Het is ook zo, dat pederasten hun lievelingen met geschenken voor hun bereidwilligheid overladen en dat zal ook wel een grote rol spelen. Deze lieverdjes voelen zich helemaal niet misbruikt zoals Lieve zo treffend zegt. Er zijn ook veertien-zestienjarigen die oudere eenzame vrouwen uitdagen. Men moet steeds zeer voorzichtig zijn met een oordeel over de volwassene die zich door zijn zwakte schuldig maakt en men moet steeds het verschil zien tussen een overtreding uit menselijke zwakte en een overtreding die koelbloedig uit winstbejag begaan wordt. Ik veroordeel wel de daad, maar niet de mens.En wat homosexualiteit betreft, ik zou de homos die ook wel een groen blaadje lusten de kost niet willen geven maar er zijn ook heel wat heteros die groene blaadjes lusten.Al deze dingen zijn zo oud als de mensheid, zij hebben altijd bestaan alleen, vroeger was er geen TV en er was geen computer die ons zei dat ergens in een verlaten dorp een man een jongen misbruikt had.

Groetjes,
Kartuizer.

Ja, ik groet U en ik wens U alle een aangename dag zonder zorg en kommer.
Vandaag wil ik een thema aansnijden dat nogal voor verdeeldheid zou kunnen zorgen bij mijn lezers.
Homo zijn is geen zonde zei Paus Franciscus gisteren, maar dat wist ik al zeer lang.
We weten ondertussen dat homosexualiteit door een gril van de natuur bij de geboorte wordt fastgelegt, iemand die dit bij de geboorte heeft meegekregen kan daar niets aan veranderen, zijn sexuale voorkeur zal steeds op gelijkgeslachtigen afgestemd blijven.
Maar, dat geldt ook voor pederasten, pederasten zijn volwassenen die sex willen met puberterende jongens vanaf 12 jaar. Zolang deze puberterende jongeren hiermee instemmen is er niets verkeerd aan. Dat was ook de grond waarom ik enkele jaren geleden Walter Capiau weigerde te veroordelen, zonder toestemming van de jongeren was dat niet mogelijk geweest.
Als priester heb ik, zonder uit het biechtgeheim te klappen, vaak met zulke gevallen te doen gehad, ik heb echter nooit iemand veroordeeld omdat hij pederast was, ik heb er steeds begrip voor gehad.
Mijn aversie tegen onze huidige federale eerste minister is niet omdat hij pederast is maar uit vele andere gronden, voor zijn aangeboren sexuele geaardheid kan hij niets en het is fout hem dat te verwijten. Dat geldt ook wel voor een zekere Coburger.

Groetjes,
Kartuizer.

Mijn vorig bericht over stenen werpen was niet bedoeld om lezers van mijn blog terecht te wijzen. Ik lees steeds de commentaren van de lezers in de kranten, in HLN las ik in deze commentaren over de treinramp in Spanje verbluffende reachties, sommigen noemden de treinbestuurder al een massamoordenaar, anderen wensten hem levenslange opsluiting enzv. en dat, terwijl niemand de ware oorzaak van deze tragische ramp kent, zulke stenen bedoelde ik. Dit is maar één voorbeeld maar er zijn er velen.

Natuurlijk is het ons recht en onze plicht wantoestanden aan te klagen, dat heeft met stenenwerpen niets te maken dat hoort bij de vrije meningsuiting die ook mij heilig is.

Ik wens alle lezers van mijn blog een vredige en aangename zondag zonder kommer en zorg.

Kartuizer.

Er wordt tegenwoordig nogal met stenen geworpen, ik werp geen stenen, want ik ben een Christen. Jezus van Nazareth heeft het stenenwerpen veroordeeld, tegen de Joden die de overpelige vrouw, ik meen dat het Maria Magdalena was, wilde stenigen zei Hij, wie zonder zonde is mag de eerste steen werpen, verlegen dropen zij af. Daar ik een Christen ben veroordeel ik dus het stenenwerpen. Dat wil echter niet zeggen dat ik de misdaden goed keur maar daar ikzelf niet zonder fouten ben heb ik niet het recht anderen te veroordelen, ik klaag wel alle aan die de normen en waarden die Christelijk zijn aan hun laars lappen, en ik ben ervan overtuigd dat zij vroeg of laat hun gerechte straf zullen krijgen.
Ook het figuurlijke stenenwerpen is fout, wij mogen wel aanklagen en alles veroordelen wat verwerpelijk is maar het oordeel moeten wij overlaten aan het democratische rechtssysteem.
Daar wij geen moslims zijn, werpen wij niet met stenen, niet letterlijk en ook niet figuurlijk.

Kartuizer.

Het was weer een heerlijke zomeravend, in mijn 108 jaar oud huis komt door de dikke natuursteenmuren de warmte niet binnen, het is hier aangenaam. Ik heb bij een lekkere trappist en een glaasje wijn genoten van de heerlijke muziek van James Last,het beste uit 25 jaar zilver. Bij deze heerlijke klanken vergeet men de mizerie in het binnen en buitenland. De hysterie van de troonwisseling is eindelijk voorbij en het belgenland zonder eigen taal, want belgisch bestaat niet, en met een lachwekkende figuur als staatshoofd heeft zich weer eens in het buitenland hopeloos belachelijk gemaakt.
We hoppelen nu maar verder en we wachten af wat  nog allemaal op ons toekomt, we zullen het wel overleven, laat ons intussen nog genieten van al het leuke en lekkere dat we nog hebben, voor zolang het nog duurt.
Groetjes,
Kartuizer.

Het koninklijk theater is gelukkig voorbij, nu kunnen we weer tot de werkelijkheid terugkeren.
Hier in de Eifel was het gisteren 21 juli zeer druk, de boeren hebben allemaal het hooi binnen gehaald, de hele dag reden de traktoren zwaar beladen met hooiballen hier voorbij. Vroeger heb ik steeds demonstratief op 21 juli de tuin gemaait, dat kan ik jammer genoeg niet meer omdat mijn lichamelijke krachten het niet meer toelaten maar de boeren hebben nu hun minachting getoond voor het eenentwintig juli theater.

Groetjes,
Kartuizer.Ps. wie in deze prachtige natuur woont mag werkelijk niet klagen, druk tweemaal op bovenstaande foto voor een vergroting.

Juicht, belgen juicht, taaie Flup zit op de troon. We gaan nog wat te lachen krijgen. Meer wil ik daarover niet zeggen.
Wat mij meer ter harte gaat, is onze strijd tegen het groene gif islam. Na de Antwerpse Blokkendoos afaire moet het iedereen wel duidelijk geworden zijn dat deze strijd een prioriteit is. De krijsende kopdoekwijven moet eindelijk het zwijgen opgelegd worden en vooral de imams die niet aarzelen zelfs kinderen te misbruiken om hun voormiddeleeuwse leer te verbreiden. De reactie van de Antwerpse magistraten is belachelijk, men had kordaat moeten optreden en de kopdoekwijven van het schooltje moeten verdrijven met politiegeweld.

Bij mij in de woning staat symbolisch de aartsengel Michael, hij doorboord met een speer de buik van het gedrocht dat onder hem ligt, dit gedrocht is de islam.

Ik heb reeds herhaaldelijk gezegd dat wij in ons land en in heel Europa naar de Christelijke waarden en normen moeten terugkeren, deze waarden en normen staan haaks op de wreedaardige onmenselijke normen van de islam.

Als er geen islam zou zijn, zou er in de hele wereld rust en orde zijn. Ik zeg het nog eens voor de zoveelste keer, ik hoop dat Gerald Celente gelijk krijgt en dat tenminste Europa 2016 van dit verderfelijke islamgif zal gezuiverd zijn.

Ik wens alle lezers van mijn blog een prettige en aangename zondag zonder televisie beelden van Flup de taaie.

Kartuizer.
PS.klik tweemaal op de afbeelding van Michael.

Negentienhonderd 44 van de vorige eeuw rolden dan de tanks van de bevrijders ons dorp binnen, het waren geen Amerikanen maar Canadezen.
De volgende dag om acht uur werd onze keukendeur die uitkwam op het koertje ingetrapt en vier of vijf mannen in civiel met witte banden rond hun mouw, bewapend met Mosergeweren kwamen binnen, ze kwamen mijn vader ophalen die tijdends de Duitse bezetting bij de Fabriekswacht was geweest, als kind had ik steeds begrepen dat het zijn taak was de fabrieken tegen sabateuren te bewaken, hij moest nu zijn Fabriekswacht uniform aantrekken en zo werd hij meegenomen. Een jaar later werd hij veroordeeld tot negen jaar dwangarbeid in de kolenmijnen van Eisden.
Op school werd ik door sommige jongens uitgescholden als zwartzak en als ik boodschappen moest gaan halen werd ik door andere jongens achterna gelopen die zwartzak tegen mij riepen en met stenen naar mij wierpen. Dat was in Hemiksem 1944.
Toen ik enkele weken later met mijn vijf jaar jongere broerje die dus drie jaar oud was voorbij het politiecomisariaat kwam dat toen gevestigt was onder het gemeentehuis, sloeg de naoorlogse komisaris die daar voor de deur stond met een regel op het hoofd van mijn broertje en schold hem uit voor zwartzak, mijn broerje begon te huilen. Thuis vertelde ik mijn moeder wat er gebeurt was, zij trok haar jas aan en stormde naar het politiecomisariaat,ik haar achterna, de heldaftige komisaris zat achter zijn burea en zonder verder iets te zeggen gaf mijn moeder hem een draai om de oren, zijn kepie viel hem daarbij van het hoofd blijf in het vervolg met uw poten van mijn kinderen af, zei mijn moeder toen en ze nam mij bij de hand en trok mij mee naar buiten.
Als men als kind zulke dingen heeft meegemaakt, die in het belgenland plaats vonden kan men voor dit land geen greintje respect meer opbrengen.

Kartuizer.

Als we nu een brood willen, gaan we naar de bakker of naar de supermarkt en we kopen zoveel brood als we willen. Tijdens de Duitse bezetting 40-44 was dat helemaal anders. Het brood was zoals vele andere producten gerantsoeneerd, voor ons gezin van vier personen hadden wij toen recht op èèn brood van 800 gr. per dag en zonder zegeltjes kreeg men bij de bakker geen brood en zelfs als men geld en zegeltjes had moest men nog geluk hebben, de meelvoorraad die de bakkers kregen was zeer beperkt en zo kon de bakker maar een beperkt aantal broden per nacht bakken. Om 7 uur 'smorgends ging mijn oudere broer aanschuiven voor de bakkerij die eerst om 8 uur de deur opende om half acht ging ik hem aflossen en om acht uur was het dan zover. Met het nog warme brood spoedde ik mij dan naar huis, daar werd het dan in vier delen verdeeld  want snijden kon men het niet, mijn deel werd dan nog eens in twee delen verdeeld, één deel voor 'smorgends met de bovenste korst  en één deel voor het vieruurtje  met de onderste korst  als ik van school terugkwam. Deze delen werden dan met margarine en dikke appelstroop bestreken. Natuurlijk ging ik steeds naar school met een nog hongerige maag.
Ook aardappelen waren er nauwelijks te krijgen, het grootste deel van de oogst werd naar Duitsland vervracht en wat dan nog overbleef moest men duur betalen. Wij hebben vaak aardappelschillen gegeten, die werden dan grondig gewassen en gekookt dan werd er stamppot van gemaakt met worteltjes. Die worteltjes kregen we van een buurman die ze in zijn tuin had staan.
Wie na 1944 geboren is kan zich amper voorstellen hoe dat toen was. Nu nog heb ik een groot respect voor een brood en geniet ik nog van een boterham met boter en bruine suiker, iets wat voor de moderne mens van nu maar zeer armoedig is maar toen was dat een luxe.

In het huidige Griekenland 2013 heersen deze toestanden weer, en nu niet wegens een Duitse bezetting maar door het geknoei van de EU potentaten die bezig zijn heel Europa in een armenhuis te veranderen.

Kartuizer.