Archief

De lezers van mijn blog weten ondertussen, dat ik een onverbeterlijke dromer ben. Nu had ik vorige nacht een zeer mooie droom;
De overgewichtige loodgieter uit Vilvoorde had besloten, de helft van zijn eveneens overgewichtige vermogen aan de belgische schatkist te schenken, hij besloot tevens ter navolging van De Wever aan een vermageringskuur te beginnen. De Gucht sloot zich onmiddelijk daarbij aan en besloot ook de helft van zijn vermogen aan de schatkist te schenken. Ook de Coburgers besloten deze beide voorbeelden te volgen, zij verkochten hun plezierbootje en schonken de opbrengst aan de schatkist, ook taaie Flup deed zijn duit in het zakje en verkocht zijn hefschroefvliegtuigje en schonk de opbrengst aan de schatkist. De marinemelker besloot zijn jaarlijkse dotatie voortaan aan de schatkist te schenken. En, tante Fabie besloot eveneens haar armzalige dotatie  aan de schatkist te schenken. Ook de belgische vakbonden deden een flinke duit in het zakje, zowel de rode als de zwarte, zij besloten eveneens de helft van hun veel te groot kapitaal aan de schatkist te schenken. Di Rupo kreeg bij al dat goede nieuws een hartinfarkt met als gevolg dat er een nieuwe regering moest gekozen worden. Tot daar mijn droom.

Kartuizer.

Christenen en Moslims aanbidden dezelfde God, verkondigde de nieuwe paus Franciscus. Met deze uitspraak loochende hij het dogma van de Godheid van Christus en het dogma van de heilige drievuldigheid, Vader, Zoon en heilige Geest één God. De Roomse paus bevestigt met deze woorden, wat ik in deze blog reeds herhaaldelijk schreef, dat ook het Christendom maar een sprookje is, dat men naar believe kan aanpassen. Wat ik hem echter kwalijk neem is, dat hij het vredelievende Chistelijke sprookje op gelijke voet stelt met het bloeddorstige wreedaardige Islamsprookje. Enkele weken geleden schreef ik in deze blog, dat de nieuwe man in het wit geen zegen zou worden voor de (nog) gelovige Katholieken en ik schijn daarin gelijk te krijgen.

Kartuizer.

Ja, de weken vliegen voorbij, en wij worden elke week een week ouder en hopelijk ook wijzer. Alhoewel de lente nog steeds niet in het land is, wens ik alle bezoekers van mijn blog een prettig en aangenaam weekeinde.
Ik heb de lezers van deze blog al eens aangeraden voldoende baar geld in huis te halen, wat nu op Cyprus gebeurd, kan ook bij ons gebeuren, de gieren van de EUSSR zijn tot alles in staat, het woord diefstal is voor hen een vreemd woord, zij graaien waar ze graaien kunnen en nu maken ze zich op om de bankrekeningen van de Europeanen te plunderen. Wat we echter in de oude zwarte sok hebben, kunnen zij ons niet wegnemen.

Groetjes,
Kartuizer.

De tuinkabouter, die het Vlaams parlement voorzit, die echter liever Waal als Vlaming zou zijn, heeft het weer eens gezegt, andere landen moeten een voorbeeld nemen aan de belgische compromissen. Als deze compromissen ook een rol zullen spelen na mei 2014, verwacht ik niet veel heil voor de republiek Vlaanderen, maar we hebben natuurlijk een Vlaamse ministerpresident die over Vlaanderen en het welzijn van de Vlamingen waakt. Ik geloof al lang niet meer in fabeltjes en zeker niet in het geleuter van tuinkabouters.

Groetjes,
Kartuizer.

Men mag een brief nooit met ik beginnen, heb ik vroeger op school geleerd. Dat doe ik dus ook niet, maar ik zou kartuizer niet meer zijn, als ik niet op de laatste reacties zou reageren, daar ga ik dan;

Tegen mijn vriend Victor wil ik aanmerken, dat een regering die een staatshoofd kan benoemen, dit staatshoofd als het moet ook weer deze functie kan ontnemen, dus niet stenigen of ophangen, dat is toch democratie, of zie ik dat verkeerd?

Tegen mijn vriend Jean wil ik aanmerken, dat een vrij en onafhankelijk Vlaanderen wel een staatshoofd zal moeten hebben, in een republiek noemt men dit staatshoofd president, ook dat is een titel, zoals minister en burgemeester ook titels zijn. In het onafhankelijke Vlaanderen zullen deze titels ook wel blijven bestaan. Wat ik wel belangrijk vind, is dat het Vlaamse staatshoofd tot in de vijfde generatie van Vlaams bloed moet zijn, anders zou de Vlaamse Republiek wel eens een Marokkaan of een Turk als staatshoofd kunnen krijgen, deze maatregel zou ook voor de ministers en de burgemeesters moeten gelden.

Gina begrijpt tenminste de symboliek die ik met de naam Graafschap Vlaanderen beoogde, een vergelijk met het Groot Herdogdom is echter niet juist, omdat de titel niet erfelijk zou geweest zijn, ik wou Vlaanderen tot iets edelers maken als een doodgewone republiek. Hartelijk dank Gina.

Tegen mijn oude vriend Lucky9 wil aanmerken, dat de repulieken Duitsland en Frankrijk wel echt geen voorbeeld zijn. Beiden zijn reeds een voorbeeld van een bananenrepubliek geworden, als men dagelijks de Duitse en de Franse politiek volgt blikt men wel een beetje dieper door. Ik hoop dat het in een onafhankelijk Vlaanderen anders zal zijn, alhoewel ik daar mijn twijfels heb, want ook onder de huidige Vlaamse politiekers zitten er heel wat graaiers.

Natuurlijk heeft mijn vriend Marnix gelijk, de middeleeuwen met graven en baronnen zijn reeds lang voorbij, maar ik had een symbolische titel op het oog voor een symbolisch Vlaanderen. Een Vlaanderen dat volgens mij niet zo maar een ordinaire republiek mag worden maar een Vlaanderen waar de trots op het verleden van uitstraald.

Ik hoop, dat ik niemand gekwetst heb en dat we verder in vriendschap zullen leven, we moeten een beetje liefdevoller met elkaar omgaan heeft Paus Franciscus gezegt en ik sluit mij wat dat betreft bij hem aan.

Kartuizer.

Allereerst wil ik mij bedanken bij Pieter Coutereel voor de bemoedigende woorden die hij mij toestuurde, het heeft mij diep geroerd, dat mijn blog hem herinnerd, maar dan op een ander vlak aan het blog van Ray. Hartelijk dank Pieter.

Ik wist natuurlijk wel, dat mijn droom van een Graafschap Vlaanderen niet veel bijval zou hebben. Het was dan ook een droom die ik reeds als twaalfjarige koesterde. Mijn leven lang ben ik een dromer gebleven, een dromer, die droomde van een betere en rechtvaardiger wereld, een wereld waarin alle mensen een menswaardig bestaan zouden hebben, een wereld met vrolijke gelukkige kinderen en jongeren die een bestaanszekerheid kunnen opbouwen. Een wereld waarin de gezinnen nog de hoeksteen van onze samenleving zijn met gelukkige kinderen en ouders die hun kinderen liefhebben en voor hun kinderen een voorbeeld zijn. Ik weet ook wel, dat er van al deze dromen, op enkele uitzonderlijke gevallen na, niets terecht gekomen is, maar toch blijf ik verder dromen. Niettegenstaande de verdorvenheid in onze wereld schrikbarend toeneemt, geloof ik nog steeds, dat er ook goede onverdorven mensen zijn, bezielt met een ideaal die alleen maar het goede wensen en het goede willen doen. Als wij deze betere wereld willen, moeten wij strijden tegen de ikzucht en het materalisme en weer liefdevol met mekaar omgaan. Ik hoop, dat in het komende onafhankelijke Vlaanderen minstens een deel van mijn dromen in vervulling zullen gaan.

Kartuizer.

Wanneer na mei 2014 het Vlaams Parlement de onafhankelijkheid van Vlaanderen zou uitroepen, zal het parlement de Vlaamse grondwet moeten goedkeuren. Wat volgens mij in deze grondwet moet verankerd worden is; dat het Vlaamse staatshoofd van Vlaams bloed moet zijn tot in de vijfde generatie, geen lid mag zijn van een politieke partij en een onbeschreven blad moet zijn. Wanneer men de man of de vrouw die aan deze eisen voldoet gevonden heeft en hij of zij de functie aanvaardt wordt hem of haar de titel Graaf of Gravin van Vlaanderen toegekend, natuurlijk is deze titel niet erfelijk. De Graaf of de Gravin van Vlaanderen wordt op levenstijd benoemd, dus niet alle vier of vijf jaren een nieuwe verkiezing. Hem of haar wordt een aangemeten salaris en een amtswoning toegekend. De taak van de Graaf of de Gravin van Vlaanderen, zal zijn, te waken over het naleven van de grondwet door de regering en de nieuwe wetten te bekrachtigen. Bij ziekte of ouderdomszwakte kan het staatshoofd zijn of haar funktie neerleggen en moet er door het parlement een opvolger gekozen worden.
Dat is dus mijn droom over het Graafschap Vlaanderen, het zal waarschijnlijk wel bij een droom blijven, maar als goede democraat leg ik mij neer bij de wil van de meerderheid wat echter niet wil zeggen, dat ik het daarmee eens ben.

Kartuizer.

Als ik de taal van het NVA goed begrijp zal er na de verkiezingen van mei 2014 eindelijk een onafhankelijk Vlaanderen komen als het NVA maar genoeg Vlaamse stemmen scoort. Ik hoop uit de grond van mijn hart, dat dit werkelijkheid mag worden. Wat het Vlaams Belang tot nu toe niet kon, schijnt het NVA wel te kunnen, maar dat zal dan ook maar lukken wanneer het NVA eindelijk hand in hand zal gaan met het Vlaams Belang.
Ik ben wel voorstander van een onafhankelijk Vlaanderen, maar niet van een Vlaamse republiek, ik heb iets tegen republieken omdat er al zovele banananrepublieken zijn, ik pleit voor een Graafschap Vlaanderen omdat het onafhankelijke Vlaanderen nooit een banananrepubliek mag worden. In een volgend artikel wil ik verduidelijken hoe ik dit onafhankelijke Graafschap Vlaanderen zie, het is een oude droom van mij, die ik als twaalfjarige koesterde.

Kartuizer.

Niettegenstaande de winterse-maartse buien en de koude nachten, wens ik alle bezoekers van mijn blog een aangenaam, prettig en warm weekeinde. De politiek en het hele miserabele wereldgebeuren wil ik vandaag even terzijde laten want dat zou voor ons allen het weekeinde verderven. Maar eerlijkheitsalve wil ik toch nog vermelden, dat ook voor mij, afgezien van de gebruikelijke roddelverhaaltjes, de nieuwe paus een totale verassing is, hij kookt zelfs, zoals ik, zijn potje zelf, of hij dat nu verder in het Vaticaan ook zal doen dat weet ik niet, voor alle zekerheid zou ik het hem aanraden, het is gezonder en men leeft langer.

Groetjes,
Kartuizer.

De Katholieke Kerk heeft een nieuwe paus, ik heb geen behoefte daarop commentaar te leveren, noch pro, noch contra. Deze blog is bedoeld om alle Vlaams-Nationalisten samen aan één zeel te krijgen en er zijn nu eenmaal ook nog Vlaams-Nationalisten die nog gelovige Katholieken zijn. Men kan ook kritiek op het Vaticaan en de Kerk uiten, zonder in hatelijkheden te vervallen die pijn doen in de harten der gelovigen aan zulke hatelijkheden heeft Ray van Angeltjes zich nooit schuldig gemaakt. De bisschoppen en de priesters der Katholieke Kerk dragen geen rokje, maar een soutane, zoals ook de rechters een toga dragen bij de uitoefening van hun amt, dat maar even terloops, wie de schoen past kan hem aantrekken!
Wat mij wel opgevallen is, aan Frans I., is zijn eenvoud en nederigheid, ik hoop dat deze echt zijn en dat zijn pontificaat een zege mag worden voor de gelovige Katholieken en ook voor de niet gelovigen. Het is echter wel éénmalig in de kerkgeschiedenis, dat er in het Vaticaan, zolang Benedictus XVI. nog leeft, twee pausen zullen wonen, een zichtbare en een onzichtbare. Hoe het nu verder zal gaan met het Vaticaan moeten we maar afwachten.

Kartuizer.