Archief

De eerstkomende weken worden hoogdagen voor de roddeljournalisten. We weten nu al dat Wilfried Martens nog enkele keren per week zijn Miet "Beglückt" en dat Dutroux loodgieter of garagist wil worden, en dat Kim De Gelder in zijn cel zat te roken en drie aanstekers bezit. Nu echter komen de grote berichten; tante Bea doet troonsafstand en Willem-Alexander wordt de koning der Nederlanden, het proses De Gelder is begonnen. Benedictus XVI. doet ook afstand van de stoel van Petrus,ik ben beslist geen vriend van Josef Ratzinger, maar men mag de man ook geen onrecht aandoen en nu allerlei roddelverhaaltjes gaan vertellen, de man is bijna tien jaar ouder als ik en ik begrijp zeer goed dat hij dat amt niet meer aankan, zijn beslissing is dus wel een wijze beslissing. En dan de verzinsels over de volgende paus, de linxe kerk zou het liefst een figuur zoals Obama op de stoel van Petrus zien, maar dat wordt niets, volgens de voorspellingen van Malachias zal de volgende paus een Romein zijn, Petrus Romanus. Daar tot nu toe de profetieën van Malachias zeer precies zijn uitgekomen geloof ik dus dat de volgende paus een Italiaan zal zijn, over enkele weken zullen we het weten.

Daar er nu geen allochtonen meer zijn, is dat probleem ook opgelost, nu zijn er alléén nog maar Marokkaans-Antwerpse, Gentse enzv. kettingtrekkers, handtasdieven en autoslopers.
De komende dagen zullen dus onze kranten weer bol staan met allerlei roddels, leugens en halve waarheden, de ware berichten zoeken we dus zoals steeds in de blogs.

Ik wens alle bezoekers van mijn blog een warm en gemoedelijk weekeinde en de volgende week zal ik mijn best doen enkele persoonlijke mails te beantwoorden en op de vorige reacties te reageren.
Groetjes,
Kartuizer.

Daar het kattengejank en het hondengeblaf de laatste tijd op de radio soms niet meer om aan te horen is, grijp ik steeds meer op mijn platen- en cd verzameling terug. Dat heb ik dan het voorbije weekeinde ook gedaan, want de boog moest echt eens ontspannen worden.
Ik heb deze ontspanning gevonden bij de vijf konzerten van Beethoven, ook Finlandia van Sibelius en de Moldau hebben daarbij geholpen. Bij de Moldau moet ik steeds onwillekeurig terugdenken aan mijn studietijd bij de late roepingen in Kortrijk, we kregen toen regelmatig les van Anton Van der Plaatse, en ik vergeet nooit de dag toen hij door de deur van het oratorium binnenkwam al zingend:"ik zag Cecilia komen al aan de waterkant, ik zag Cecilia komen met bloempkes in haar hand," dat was dan zijn begin over de Moldau.
Maar ook de preluden van Lizt wekken in mij herinneringen, herinneringen aan de film Das Boot en herinneringen aan de bange oorlogsjaren 40-45 toen deze preluden door de nazipropaganda misbruikt werden en regelmatig op de radio te horen waren. Wat hebben wij toch een geweldige schat aan klasieke muziek en wat is het jammer, onze hedendaagse jeugd van deze schat verstoken blijft!

De Antwerpenaren hebben twee echte burgervaders gekend, Jan Van Rijswijck, die geen groten der wereld vleide en geen vreemden tot meesters in het land dulde.
Dan hadden zij nog Lode Craybeks, hem heb ik tweemaal mogen ontmoeten in het kerkske van Oosterweel, waar de socialist Craybeks soms naar de mis kwam, maar hij was dan wel nog een echte socialist en geen papenvreter. De eerste keer dat ik mijn stem mocht uitbrengen bij de gemeenteraadsverkiezingen, heeft hij mijn stem gekregen.
De huidige Antwerpse burgemeester kan van deze twee nog veel leren, want tot nu toe heeft hij er nog niet veel van terrecht gebracht. De Sinjoren willen een burgemeester, maar geen jankende kater die zich steeds bedreigd voelt.

Kartuizer.

In de nacht van donderdag op vrijdag heb ik heerlijk genoten van de Pastorale, de zesde symphonie van Beethoven, niet op CD, maar op plaat, mijn inmiddels 40 jaar oude Dual1226 doet het nog steeds perfect, waarom niet? Ik doe het na 76 jaren toch ook nog perfect! De klank van de plaat is veel voller en dieper als de klank van de CD. Daar ik in een alleenstaand huis woon, kan ik het geluid zo instellen hoe ik wil, en volle luidsterkte is bij Beethoven wel gewenst, anders hoort men de fijne tonen niet.
Beethoven maakt dus een wandeling op de Brocken, plots steekt er een hevig onweer op, dat herinnerde mij aan de strijd tussen Vlaamse blogs, de donderslagen zijn geweldig, maar daarna komt dan weer de stilte na de storm, de vogeltjes fluiten weer en alles is weer rustig. Fantastisch, hoe Beethoven dit in muziek omgezet heeft. Alhoewel ik nog enkele mails te beantwoorden heb, besloot ik, eerst maar voor ontspanning te zorgen want dat is ook zeer belangrijk. De boog mag niet konstant gespannen staan, anders verliert hij zijn veerkracht, en deze veerkracht wil ik nog enkele jaren behouden.
Ik wens alle bezoekers van mijn blog een ontspannen weekeinde toe zonder kommer en zorg en wie een paardenstaek wil eten, kan dat gerust doen, men wordt er niet ziek van, daar echter paarden mijn vrienden zijn eet ik het niet, men eet toch zijn vrienden niet! Alleen de Vlamingen schijnen elkaar soms te verslinden, zij kunnen wel een voorbeeld nemen aan de Walen, die trekken tenminste steeds aan één zeel.

Groetjes
Kartuizer.

Een goede trouwe bezoekster van mijn blog maakte mij er op attent, dat mijn blog de laatste tijd een verzamelbekken werd van rivalizerende strijdhanen. Zij gaf mij de raad, mijn blog niet langer voor zulke hatelijkheden te laten misbruiken, en zij heeft gelijk. Tot nu toe heb ik deze meningsverschillen bewust toegelaten, om aan de bezoekers van mijn blog aan te tonen hoe groot de verdeeldheid onder de Vlamingen is, geen wonder dus, dat we nooit tot een onafhankelijk Vlaanderen zullen komen. Nu echter is de maat vol, in mijn vorig bericht schreef ik reeds, dat ik op deze blog geen hatelijkheden zou dulden. Alleen reacties op mijn berichten zal ik van nu aan nog op deze blog toelaten, ongeacht of deze reacties met mijn mening overeenstemmen of niet. Als er strijdhanen zijn die meningsverschillen hebben, moeten zij dat maar onder elkaar uitvechten, maar niet op mijn blog.

Kartuizer.

 

Toen ik het bericht kreeg, dat Nageltjes als navolger van Angeltjes het werk van Ray wilde voortzetten, was ik zeer verheugd. Lucky9 is voor mij geen onbekende en ik trouw hem dat werk ook toe.
Maar dan ontving ik het bericht dat er een tweede navolger van Angeltjes geboren was, Golfbrekers, alhoewel de hoofdredacteur van deze blog voor mij een onbekende is, heb ik echter wel, zoals ik dat bij Nageltjes ook gedaan heb, deze nieuwe blog succes toegewenst en hem bij mijn favoriten geplaatst.
Ik bezoek nu dagelijks beide blogs, zoals ik ook vele andere politiek-incorrecte blogs bezoek.
Ik heb in de loop der jaren, Ray als een zachtmoedige man leren kennen, maar wel als een man met een vlijmscherpe pen die echter nooit verdeeldheid in de Vlaams-Nationale rijen zou geduld hebben, ik hoop in beide blogs deze geest van Ray te mogen terugvinden.

Kartuizer.

NB: Zoals ik reeds eenmaal vermeld heb, keur ik alle reacties op mijn blog goed, ook dan als ik het er niet mee eens ben, zolang er geen hatelijkheden in staan en zij niet tegen het goede fatsoen verstoten. De meningsvrijheid is voor mij heilig. 

Heer, laat ons Vlaamse Volk niet ondergaan in haat, in broedertwist en schande.

Kartuizer.

Na de geboorte van nageltjes wordt ons nu de geboorte van http://www.golfbrekers.be gemeldt als opvolger van angeltjes.
Geheel in de geest van Ray, die zeker geen verdeeldheid in de Vlaams-Nationale rijen zou gewenst hebben, wens ik ook deze nieuwe blog veel succes toe. Hij staat reeds bij mijn favoriten en ik zal nu dagelijks naast nageltjes ook golfbrekers lezen.

Kartuizer.

Waarde vriend Victor, ik heb een moment getwijfeld of je reactie wel door de beugel kon, maar ik heb ze toch goedgekeurd, alhoewel je de bal volledig mis slaat.
Het eerste half jaar dat ik 1960 in Duitsland woonde heb ik bij Steffan-Werke gewerkt, die maakten toen electro-motoren.Ik kon in mijn beroep als banketbakker niet tewerkgesteld worden voor ik bewijzen kon dat ik het beroep wel degelijk geleerd had, in Duitsland noemde men dat; Gezellenprüfung, maar in belgië bestond zoiets nog niet, het duurde wel enkele maanden tot de bevestiging van mijn Antwerpse leermeester, de goede Rene Van Frausum, in Duitsland als volwaardige geslaagde Gezellenprüfung aanvaard werd. Tot dan heb ik dus bij Steffanwerke gewerkt. Tijdens de middagpause konnte men in de kantine tegen een gering bedrag een warm middagmaal krijgen, dat trouwens steeds zeer smakelijk was. Het was de vrouw die het eten aan het loket uitgaf, die toen tegen mij zei: " Sie sind ein guter Mensch, sie haben gütige (goedmoedige) Augen." In Duitsland is het normaal, dat men vreemden met SIE,(U) aanspreekt.
Nadat ik dan als banketbakker aan de slag kon vond ik al zeer snel een goede werkgever, de man zelf was bakker, maar hij zocht een banketbakker voor de fijne banketbakkerij. Hij bood mij 100 mark per week met vrije kost en inwoning. Honderd mark per week was toen 1960 als puur zakgeld zeer veel, maar nadat ik vele onbekende belgische recepten met veel ervolg gelanceerd had verhoogde hij het bedrag tot 110 mark per week. En toen kwamen de vermaarde belgische pralinen aan de beurt, nadat we eindelijk uit Antwerpen de nodige vormen gekregen hadden kon ik beginnen pralinen te maken, met zeer veel ervolg.
Het was een zeer mooie tijd waaraan ik nu nog zeer vaak terug denk, ik heb al deze kentenissen door gegeven aan de zoon van mijn werkgever die achteraf met glans de Meisterprüfung als Konditor (banketbakker) gehaald heeft.
Het heimwee dreef mij toen echter terug naar Antwerpen, waar ik in de bakkerij Goosens in de Korte Gasthuisstraat onmiddellijk weer an de slag kon.
Dit is maar een kleine episode uit het leven van kartuizer die nu nog elke maand het Duitse pensioen ontvangt voor de zes jaren die hij in Duitsland werkte.

Groetjes,
Kartuizer.

Maandag was de sneeuw zo goed als weg. Dinsdag reed ik hier om 14 uur weg naar Sankt Vith bij stralende zonnenschijn, toen ik bij Aldi aankwam, scheen de zon nog steeds. Maar, toen ik bij Aldi weer buiten kwam, was de hemel donkergrijs en sneeuwde het zeer hevig, in zeer korte tijd lagen alle wegen met een dikke sneeuwlaag bedekt en het zicht was minder als 50 meter. Gelukkig heb ik goede winterbanden op mijn wagen, die echter alleen maar hun nut bewijzen bij besneeuwde wegen, en dat was nu dus het geval, het is niet zo, dat winterbanden nuttig zijn bij gladde wegen. Nu moest ik wel 12 kilometer van Sankt Vith naar huis met een zicht van 50 meter. Daar ik de weg zeer goed ken viel dat wel mee, maar ik kwam niet in de vierde versnelling, de hele twaalf km. reed geen enkele auto voor mij, achter mij waren er wel enigen, maar die bleven op veilige afstand. Het probleem was, dat men de middelijnen en de zijlijnen niet meer kon zien en daar er aan de rechterkant meestal grachten zijn, hield ik mij zoveel mogelijk in het midden en dat ik te ver in het midden was, merkte ik eerst als er tegenverkeer kwam. Maar ik ben veilig en wel thuis gekomen. Sinds dinsdag heeft het niet meer opgehouden te sneeuwen, het sneeuwt dag en nacht.
Ik woon hier nu bijna 24 jaar, maar nog nooit heb ik in de voorbije jaren zo hard moeten stoken als in de laatste twee jaren, dat heeft wel met de opwarming van de aarde te doen, de werkelijkheid is anders, de winters worden steeds kouder. De zakkenrollers gaan echter lustig door met hun verhaaltje over de opwarming en kaseren vlijtig verder de milieubelasting,om het gat in de begroting te dichten en om de vorstelijke schandalig hoge lonen van de EU-amtenaren te kunnen betalen.


Groetjes,
Kartuizer.

Maandag was de sneeuw zo goed als weg. Dinsdag reed ik hier om 14 uur weg naar Sankt Vith bij stralende zonnenschijn, toen ik bij Aldi aankwam, scheen de zon nog steeds. Maar, toen ik bij Aldi weer buiten kwam, was de hemel donkergrijs en sneeuwde het zeer hevig, in zeer korte tijd lagen alle wegen met een dikke sneeuwlaag bedekt en het zicht was minder als 50 meter. Gelukkig heb ik goede winterbanden op mijn wagen, die echter alleen maar hun nut bewijzen bij besneeuwde wegen, en dat was nu dus het geval, het is niet zo, dat winterbanden nuttig zijn bij gladde wegen. Nu moest ik wel 12 kilometer van Sankt Vith naar huis met een zicht van 50 meter. Daar ik de weg zeer goed ken viel dat wel mee, maar ik kwam niet in de vierde versnelling, de hele twaalf km. reed geen enkele auto voor mij, achter mij waren er wel enigen, maar die bleven op veilige afstand. Het probleem was, dat men de middelijnen en de zijlijnen niet meer kon zien en daar er aan de rechterkant meestal grachten zijn, hield ik mij zoveel mogelijk in het midden en dat ik te ver in het midden was, merkte ik eerst als er tegenverkeer kwam. Maar ik ben veilig en wel thuis gekomen. Sinds dinsdag heeft het niet meer opgehouden te sneeuwen, het sneeuwt dag en nacht.
Ik woon hier nu bijna 24 jaar, maar nog nooit heb ik in de voorbije jaren zo hard moeten stoken als in de laatste twee jaren, dat heeft wel met de opwarming van de aarde te doen, de werkelijkheid is anders, de winters worden steeds kouder. De zakkenrollers gaan echter lustig door met hun verhaaltje over de opwarming en kaseren vlijtig verder de milieubelasting,om het gat in de begroting te dichten en om de vorstelijke schandalig hoge lonen van de EU-amtenaren te kunnen betalen.


Groetjes,
Kartuizer.