Archief

Hoogleraar Joe Vinson van de universiteit van Scranton in de staat Pennsylvania deed zijn bevindingen min of meer toevallig. Wetenschappers wisten al dat in groenten, fruit en graan veel antioxidanten zitten. Vinson besloot voor de verandering eens dranken op de aanwezigheid van de stoffen te onderzoeken. Eerst probeerde hij thee en chocolademelk en ontdekte hij dat in dranken meer antioxidanten te vinden zijn dan in vast voedsel. Toen hij vervolgens koffie ging onderzoeken, kwam hij erachter dat daarin nóg veel meer van de heilzame stoffen zit.

Uit het onderzoek bleek dat een gemiddelde Amerikaanse koffiedrinker 1.299 milligram antioxidanten binnenkrijgt uit de warme drank. Dat is vier keer zo veel als in de dagelijks gemiddeld gedronken hoeveelheid thee. Op de derde plaats in de ranglijst komt een banaan met 'slechts' 76 milligram.

Leverkanker

De antioxidant in koffie heet polyphenol en beïnvloedt volgens Vinson op een goede manier enzymen en genen in het menselijk lichaam, waarmee de kans op verschillende kankers wordt verkleind. Hoewel bekend is dat koffie mensen onrustig kan maken en het cholesterolgehalte in het bloed kan verhogen, is meer koffie toch goed volgens Vinson. Iemand die vier koppen koffie verspreid over een dag drinkt, heeft minder kans op bijvoorbeeld leverkanker dan iemand die slechts twee koppen drinkt, aldus de hoogleraar.

Vorig jaar publiceerde de Harvard School of Public Health al een rapport waarin werd gesteld dat koffiedrinkers minder kans hebben de meest voorkomende vorm van diabetes te krijgen. Mannen die zes of meer koppen koffie op een dag drinken hebben volgens het onderzoek 50 procent minder kans op diabetes type 2. Bij vrouwen zakt dat risico met 30 procent.
(BRON : De Standaard)

De Ministerraad keurde in tweede lezing een ontwerp van koninklijk besluit goed over de wijziging van de bepalingen van het koninklijk besluit (*) tot vaststelling van de nomenclatuur van de geneeskundige verstrekkingen inzake verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen. Het ontwerp is een voorstel van de heer Rudy Demotte, Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid.

Het ontwerp werd aan het advies van de Raad van State aangepast. Die meende dat een vermindering van honoraria op basis van een vermindering van de waarde van de sleutelletter geen wettelijke basis heeft. Het ontwerp past nu de coëfficiëntgetallen aan die de betrekkelijke waarden van de betrokken verstrekkingen aangeven.

Het ontwerp heeft als doel besparingen te verwezenlijken, om het evenwicht tussen de geraamde uitgaven en de begrotingsdoelstelling voor 2005 te herstellen.

Het ontwerp past een daling toe
van 10% voor de forfaits B en C voor verstrekkingen:
- in de praktijkkamer van de verpleegkundige,
- in een verblijfplaats voor personen met een handicap,
- in een hersteloord,
van 1,4 % voor:
- de hygiënische verzorging buiten het forfait,
- de dagplafonds,
- het forfait A tijdens de week,
- alle forfaitaire honoraria voor palliatieve patiënten.

De lineaire daling van de honoraria voor die verstrekkingen komt neer op een besparing van 3,3 miljoen euro op jaarbasis.

(*) van 14 september 1984, artikel 8, 1ste bijlage.

(BRON : Ministerraad)

De Vlaamse regering wil maatregelen nemen om de Vlaamse zorgverzekering financieel overeind te houden. Volgens Vlaams minister-president Yves Leterme (CD&V) gaat het niet om zware maatregelen maar om kleine ingrepen die ervoor moeten zorgen dat het systeem op termijn gezond blijft.

De zorgverzekering dekt de niet-medische kosten van zwaar zorgbehoevende patiënten. Elke Vlaming vanaf 25 jaar moet daarvoor jaarlijks een premie van 25 euro betalen.

Veel Vlamingen deden dat nog niet. De regering-Leterme voert nu een operatie regularisatie door om die mensen aan te manen om hun bijdrage alsnog te betalen.

De komende weken gaat de regering kijken of er nog maatregelen nodig zijn. Eén mogelijkheid is een indexering van de bijdragen. Volgens Leterme gaat het dan om enkele centen extra. "En dat evolueert dan mee met de inflatie", zegt hij. (BRON : VRT-Nieuws)

Het district Deurne wil senioren stimuleren om zo lang mogelijk thuis te wonen. Daarom riep het een premie in het leven waarmee de zelfredzame bejaarden kleine aanpassingen in de woning kunnen financieren.

Het Vlaams Belang had vorig jaar al gevraagd om een premie voor de aanpassing van bejaardenwoningen in te voeren. Dat voorstel werd toen geschorst. Maar nu heeft schepen van Sociale Zaken, Luc Mahieu (VLD), op vraag van de raad een alternatief premiestelsel ontwikkeld dat wel voldoet aan de stedelijke voorschriften. ,,We hebben dit jaar alvast in 12.500 euro voorzien op de begroting'', zegt Mahieu. ,,De aanvragers kunnen aanspraak maken op maximum 250 euro per keer. Er is duidelijk interesse en indien dat nodig blijkt, zullen we het krediet na begrotingswijziging optrekken.''

Er zijn wel enkele voorwaarden verbonden aan de premie. ,,De aanvrager moet 60 jaar of ouder zijn op het ogenblik van de aanvraag en we houden rekening met het inkomen van de aanvrager en zijn partner. De aanvrager hoeft niet perse de eigenaar te zijn. Ook huurders komen in aanmerking.''

De premie is in het leven geroepen voor kleinschalige aanpassingen. ,,Ik denk aan leuningen in de douche, verlichting die vanzelf gaat branden bij beweging in huis en een antisliplaag in de badkamer. Met 250 euro kan je niet heel ver springen, maar de premie kan elk jaar opnieuw worden aangevraagd'', aldus Mahieu. (BRON : Het Nieuwsblad)

Homeopathie werkt niet beter dan neppilletjes. De effecten van homeopathie zijn placebo-effecten: het gevolg van de aandacht die de patiënt krijgt, en niet van het pilletje, zeggen Zwitserse wetenschappers. De homeopaten gaan in het verweer.

Matthias Eggers van de Universiteit van Bern en zijn collega's testten de homeopathische middelen niet zelf bij patiënten. Wel legden ze de resultaten van 110 eerdere studies met homeopathische middelen naast die van 110 andere studies met conventionele geneesmiddelen. De resultaten staan in het gezaghebbende medische vakblad The Lancet. Bij het vergelijkend onderzoek - een meta-analyse heet zoiets - maakten de onderzoekers onderscheid tussen kleinschalige studies of studies van lage kwaliteit, en grootschalige studies van hoge kwaliteit. Kleinschalige studies of studies met methodologische zwakten toonden meestal een groter effect van het geteste geneesmiddel dan de grootschaliger en betere studies. Dat was zowel bij de homeopathische als bij de conventionele behandelingen het geval. Volgens de onderzoekers komt dat door methodische fouten in de studies van mindere kwaliteit. Gemiddeld genomen waren de homeopathische studies beter uitgevoerd dan de conventionele. Maar de resultaten van die betere studies pleiten niet in het voordeel van de homeopathie.

,,Wanneer we alleen keken naar de grootschalige studies van hoge kwaliteit (acht homeopathische en zes conventionele), zagen we geen overtuigend bewijs dat homeopathie beter scoort dan neppilletjes (placebo's)'', schrijven de onderzoekers. ,,Bij de conventionele geneesmiddelen bleef er wel een belangrijk effect zichtbaar bij de grote en goede studies.''

Dat de homeopathische behandelingen ongeveer hetzelfde scoorden als placebobehandelingen, wil niet zeggen dat ze helemaal geen effect hebben. Placebo's blijken in sommige gevallen immers een meetbare lichamelijke reactie bij de patiënt teweeg te brengen (zie elders op deze pagina). Ook conventionele artsen schrijven soms - zonder medeweten van de patiënt - neppillen voor, tegen 'moeilijk te behandelen klachten'.

,,De studie in The Lancet zegt dat de homeopathische pilletjes zelf niet werken'', zegt Jan Vandenbroucke, klinisch epidemioloog van de universiteit van Leiden. Vandenbroucke schreef in The Lancet een commentaar over het onderzoek. ,,Maar de context van de behandeling heeft mogelijk wel een effect, bijvoorbeeld de aandacht die de patiënt krijgt tijdens het gesprek met de homeopaat. De reguliere geneeskunde kan daar misschien nog iets uit leren. Dat wil niet zeggen dat gewone huisartsen aan hun patiënten meer placebo's moeten geven. Dat is niet meer van deze tijd. De patiënt heeft recht op eerlijke informatie over de werking van de middelen die hij krijgt. Maar misschien helpt het, de patiënt met meer aandacht te bejegenen. Het is nog niet duidelijk wat het context-effect precies is of hoe het werkt.''

,,Verder onderzoek moet uitzoeken hoe de context bijdraagt aan het effect van de behandeling, en wat de plaats is van homeopathie in de gezondheidszorg'', besluiten Matthias Eggers en zijn collega's in The Lancet. De redactie van het tijdschrift zelf gaat in een bijhorend editoriaal ('Het einde van de homeopathie') nog een stap verder: ,,Hoe dunner de bewijzen van de homeopathie worden, hoe populairder ze lijkt te worden. Te lang is tegenover homeopathie een politiek correcte houding van laisser faire in stand gehouden. Artsen moeten moedig en eerlijk zijn tegenover hun patiënten over het gebrek aan voordeel van homeopathie, en ze moeten eerlijk zijn met zichzelf over het falen van de moderne geneeskunde om de patiënten de persoonlijke zorg te geven die ze nodig hebben.'' (BRON : De Standaard & Medinews.be).


Nieuwe studie zorgt voor nieuwe woordenstrijd: 'Homeopathie werkt niet'
Homeopathie is kwakzalverij. Er is geen enkel bewijs dat het gebruik van sterk verdunde middelen effect heeft, zo blijkt uit een grote metastudie. Als homeopathie al klachten verlicht, dan gaat het om een placebo-effect. ‘Wij weten dat al heel lang’, zegt professor Willem Betz van Skepp. 'Niet dat we homeopathie willen afschaffen, maar er moet een einde komen aan de fabeltjes.'
(BRON : De Morgen)

De techniek wordt vanaf volgend jaar op grotere schaal toegepast, nu gebleken is dat de resultaten erg succesvol zijn, aldus teamleider professor Raf Meesen.

Onderzoek heeft aangetoond dat stroom het herstellingsproces van de cellen en de celdeling versnelt. Daarom kreeg een klein aantal patiënten met chronische open wonden de afgelopen 2 jaar een therapie met elektrostimulatie.

De wetenschappers slaagden erin met deze techniek wonden die met de bestaande behandelingstechnieken 4 jaar open bleven, in enkele weken tijd te dichten. ‘Een volgende stap vormt het verfijnen van de therapie en het ontwikkelen van een toestel’, zo zegt Meesen in de Gazet van Antwerpen. (BRON : De Zorgkrant)