Berichten van 27 juni 2011 tot 3 juli 2011

Smiling faces... goed voor de gezondheid... en ja een kinderhand is vlug gevuld... Terwijl andere mensen s'avonds voor het "bakske" zitten te staren... zit ik mijn "fatasiekes" uit te werken... En eigenlijk heb ik in mijn leven héél lang gespeeld om een snoepwinkeltje over te nemen... dus dit fantasieke zat er aan te komen!

Waarom bieden we aan ons info kraam van "klein Geluk" géén kleurwedstrijd aan voor kinderen met als hoofprijs een snoeptaart voor de héle klas... terwijl mama's en papa's zich buigen over onze brochures en vragen af vuren kunnen kinderen wat kleuren en een mooie lekkere prijs winnen. Dus zo gezegd zo gedaan en onze eerste kleurwedstrijd was direct een reuze succes... Het was zo een succes dat we besloten om in elke leeftijds categorie een winnaar aan te duiden met 1 hoofdwinnaar! Resultaat ons Lisetje mocht s'avonds "met haar voetjes gesetteld in geitenwollensloefkes" de kunst van "snoeptaarten maken" beoefenen... en eigenlijk was ik best blij met de "proeverij" en het reultaat...

De taart van de winnaar werd inderdaad afgegeven in een schooltje in Reet bij een super sympathieke Juf en een grote bende goedlachse hummeltjes!

Is deze vrijetijds besteding niet leuker dan "bakske" kijken of "balleke" shotten?!

In september 2010 werden we uitgenodigd voor een bezoek bij "Marc"... Hij is leraar, spiritualist, theaterman, enz... enz...  1001 dingen houden deze super boeiende man bezig... en hij doet ze één voor één met dezelfde overtuiging en kunde! De middag was dan ook véél te kort! Na een lekkere tasje koffie, trokken we met zijn allen naar zijn atelier waar hij ons deskundig uitlegde hoe een "draailier", "trom", en "viool" gemaakt worden... vol bewondering en met open mond zaten we te genieten! Wat een fenomeen! Toen de middag véél te vlug voorbij was, waren we het er over eens... "er is niks dat deze vent niet kent"... WOH!

Eigen lof stinkt... zeggen ze... dus ik heb even aan het twijfelen geweest ofdat ik het laatste nieuwske wel zou vertellen... Aan de andere kant wil ik jullie wel héél erg graag laten weten hoe lekker vertoeven het is bij "Klein Geluk"... Dus vertellen maar!

Blijkbaar zijn wij echt wel goed bezig en dat wordt door ons zo ervaren... maar dit is ook buiten "Klein Geluk" opgemerkt... Zo werden wij dit jaar "erkende" vereniging van Aartselaar... werden uitgeroepen tot "Hekla project 2011"... kregen een enorme steun in de rug van "Cera"... en vrijdag... jawel wordt ik gevierd als "verdienstelijke inwoner van Aartselaar"... Al heb ik aan het laatste wel erg getwijfeld om er in mee te gaan... VZW "Klein Geluk" wordt immers niet alleen door mij gedragen! Ze hebben mij dan ook héél duidelijk moeten zeggen, dat is waar... maar jij bent de bezieler... en daar... daar kon ik niet tegen in gaan! Alleen hoop ik dat... ik niet moet speechen! Dat is niet echt mijn ding... hahaha... In de pen kruipen lukt me beter!

Hierbij de Hekla speech... waarbij ik rustig probeerde te blijven en waarna ik met klamme handen en droge mond  serieus moest bekomen...

Lieve vrienden van Klein Geluk,

Sorry dat ik jullie zo maar tutayeer maar in s'werelds woordenschat vind ik persoonlijk "vriend" de belangrijkste, de hoogste functie en prachtigste titel... dus vriend t'is goed bedoeld!

De héle bestuursploeg van Klein Geluk, ging maar al te graag in op de uitnodiging van vandaag, wij vinden het immers een héle eer dat wij uitgeroepen werden tot Hekla Project 2011. Dus Jean, Coletta, en ondergetekende Lisette zijn hier vandaag aanwezig met véél plezier! Wij brachten een aantal brochures en krantjes mee... die liggen aan de ingang en mogen meegenomen worden. Al is het natuurlijk te hopen dat niemand van jullie deze nodig heeft!

Want VZW "Klein Geluk" is een VZW voor mensen tijdens en na kanker, familie en vrienden... en wat wij dachten dat een boemeltje zou zijn bleek al vlug een super TGV... In ons eerste werkjaar, hadden wij al vrij vlug leden/waar wij liever refereren naar gasten, uit 10 verschillende gemeenten, en organiseerden wij 96 activiteiten die één voor één gesmaakt werden! Deze trend zet zich zonder enige twijfel in 2011 gewoon verder... onze activiteiten draaien op volle toeren... en onze eeuwige pijn puntjes blijven... een vaste locatie... en mankracht... vrijwilligers om ons team te versterken... dus als iemand van jullie wat vrije tijd heeft... geef gerust een seintje!

Wij moeten absoluut verder met ons project, afzwakken is géén optie! Want kanker, 1 op 3 krijgt er zelf mee te maken, en rechtstreeks of onrechtstreeks krjigen we er allemaal mee te maken. Naast de pijn, en de financiele gevolgen is er ook het sociaal isolement.. de spreekwoordelijke zwarte put waar de meeste mensen in terecht komen! Tijdens de operatie zijn er de dokters en het verplegend personeel... voor en na de operatie... voor en na de dokters, verpleegsters, psychiaters en psygologen... dan... dan proberen wij er te zijn met letterlijk en figuurlijk "Klein Geluk"... een VZW waar warmte en vriendschap hoog in het vaandel staan. Onze wekelijkse vrije koffiemomenten zijn druk bezocht, lekkere taart, koffie, thee... een glaasje wijn... Een babbel, een lach... een traan het is er allemaal en het doet wonderen als je ze kan delen! In het ziekenhuis wachten op chemo of radiotherapie met een "buddy" het doet wonderen... een uitstap onder lotgenoten en vrienden... geloof me het doet wonderen! Dus eigenlijk zorgt "Klein Geluk" gewoon voor "Kleine wonderen"! Het oh... zo nodig opladen van de wekelijkse batterijtjes noemen onze gasten het, die telkens uitkijken naar een gezellig samen zijn... Ik begon terug te leven nadat ik "Klein Geluk" vond... zo stelt een andere gast... Klein Geluk is mijn tweede thuis werd ons onlangs ingefluisterd! We mogen dan ook niet te bescheiden zijn, "Klein geluk" is goed bezig... Het is een TGV die niet meer te stoppen is, en geloof me het zit hem in de "Klein dingen", die we met zijn allen, gasten, sympathisanten, vrienden, vrijwilligers en het bestuur "samen" teweeg brengen! En dankzij "Hekla" krijgt "samen" weer een extra dimensie...

De politie uw vriend... "het doet goed aan het hartje" - in naam van onze gasten, onze vrijwilligers en het bestuur van "Klein Geluk"... voor de mooie steun in de rug en het vertrouwen... bedankt van harte bedankt!

Zoals ik eerder vermelde wordt de VZW voor een groot stuk gedragen door mijn voltallige familietje... op de foto ziet u mijn echtgenoot Jean en  kan u kennis  maken met mijn dochter Evi!