Archief

Toch maar weer eens terug in de tijd... want voordat "Klein Geluk" bestond... werkte ik en mijn echtgenoot Jean... als vrijwilligers voor een grote organisatie, waar ik als yoga en tai-chi coach fungeerde voor mensen tijdens en na kanker... Het is omdat het tussen ons en de regio coördinator niet boterde (en dat is vrij zacht uitgedrukt) met alle gevolgen vandien dat wij uiteindelijk begonnen zijn met "Klein Geluk"... kwestie van iets "negatief"... iets "super positief" te maken! Maar ook toen hadden wij al een héél goede warme band met de mensen... samen iets drinken... samen plezier maken... samen iets eten... dat was er toen al bij! Daarom wil ik jullie ook hiervan een paar foto's laten zien... Ik kan onmogelijk alle foto's plaatsen maar u vind er ook nog een aantal in de linkerkolom onderaan. Véél kijk plezier met "Nieuwjaar in Maart en de Colmarvrienden" 

Gelukkig kunnen wij tot hiertoe op héél véél steun rekenen als het gaat over het geven van voordrachten en workshops. Zowel mensen die beroepsmatig bezig zijn met zaken die voor onze mensen interessant zijn als vrijwilligers die als "hobbyist" kennis hebben van... allerlei leuke dingetjes bieden zich aan... Anders was het waarschijnlijk niet mogelijk zo véél diverse onderwerpen en hobby's aan bod te laten komen. Zo zorgde Marijke in juli 2010 voor een super tof "zomerbloemschikmoment" ... buiten het feit dat onze gasten de héle middag hun zinnen konden verzetten konden ze ook één voor één hun eigen prachtige creatie mee naar huis nemen... Voor sommigen hun "eerste" creatie ooit... want bloemschikken... daar hebben mensen die een héle dag met zijn 2 gaan werken géén tijd voor... maar als je ziek wordt of herstellende bent dan is dit toch wel een super ideale bezigheid... vooral als je dit kan delen met... "vrienden" in de warme omgeving die "Klein Geluk" aanreikt...
 
Dus lieve lezers... voel jij je geroepen om jouw kennis te delen met de "Klein Gelukkers"... aarzel niet en geef gerust een seintje!

Ongeveer een jaartje geleden gingen we volkspelen huren... en dat dit een "partie de plaisir" was kan je geloven... het was héél leuk! we gibberden, en gibberden... maar, vraag me niet meer wie de winnaar was!

Meer foto's van deze geweldige middag vind je in de rechter kolom!

Een VZW "runnen" is niet simpel... geloof me! "Hard" werken, "samen" werken... We zijn... met 4 stichters... het zelfde kwartet zat in de raad van bestuur... hetzelfde kwartet + 2 vertegenwoordigde het dagelijks bestuur... Ondertussen zijn er een aantal mensen die opgaven! Gelukkig allemaal om persoonlijke redenen... Of ik zou aan mijn eigen beginnen twijfelen! Ons Anneke medestichter/raad/en dagelijks is momenteel woonachtig ver ver weg... dus ze gaf haar ontslag! Ons Paqui... (dagelijks bestuur) ging terug werken en zag de combinatie niet zitten... Dus 't ja... momenteel bestaat de Raad van bestuur uit 3 personen... dagelijks bestuur 3 zelfde personen + ééntje ons Nina...

Wij moeten ons echt goed organiseren als we niet willen dat alles de mist in draait!

Je zal begrijpen dat het niet alleen "hart labour" (denkertje) maar ook"hard labeur" is... Mijn echtgenoot Jean medestichter/raad en dagelijks bestuur = penningmeester, webmaster, en redactie (krantje) - Coletta medestichter raad en dagelijks bestuur = secretaris/ondervoorzitter...  en ik... t'ja... waar moet ik beginnen? Het spreekt daarenboven voor zich dat het "werk" niet op verlof gaat... wij toch wel... als't efkes kan! Maar alles moet wel gewoon door lopen... Contacten leggen, wekelijkse activiteiten in elkaar steken, uitstappen plannen, teksten voor het krantje schrijven... welness... enz... enz... momenteel zijn we bezig met de voorbereidingen van braderij, benefiet, countrydance namiddag enfin echt te véél om op te noemen... géén wonder dat we soms door het bos de bomen niet meer zie! Gelukkig voel ik mij gesterkt door mijn héle familietje! Mijn dochter, schoonzoon, zoon, schoondochter allemaal dragen ze hun steentje bij! Je kan wel stellen dat dit stilletjes aan een "familiezaak" wordt! Toch zou het leuk zijn moesten er nog een aantal mensen zich geroepen voelen om ons bestuur te vervoegen... maar zoals elke organisatie hebben wij het erg moeilijk om de juiste mensen te vinden... Het Hart op de juiste plaats? De nodige vrije tijd? En kunnen werken in groep? ... geef ons een seintje!

Op bijgevoegde foto ziet u onze Jean... mijn echtgenoot, medestichter, raad van bestuur, dagelijks bestuur, webmaster, redactie, penningmeester, "Octopus"...

Zoals ik jullie beloofde neem ik tussen de drukke bezigheden van krantje... besprekingen... noodzakelijke VZW aankopen... en de aankomende braderij... oef... toch eventjes tijd om jullie op de hoogte te houden van de sponsorwandeling in "Kluisbergen" van Peter.

Op 4 juni kwam Tuurtje alvast naar oma en opa, want wees eerlijk Kluisbergen is niet achter de hoek en Peter wilde graag om 6.30uur fris en monter aan de start staan. Daarom hadden Peter en zijn vrouwke Kim een leuke B&B besteld... 's avonds kregen we al telefoon: goed aangekomen... stop... prachtige omgeving... stop... Peter is nu een steak aan het eten om de nodige vitamientje op te doen... stop! Hm... steak??? Peter die vlees eet???

Na een onrustige nacht voor ons Tuurtje en dus ook voor ons zagen we bij het opstaan oeps dit wordt een druilige dag... als dat maar goed afloopt! Badje genomen, nog wat genoten van Tuurtje en dan samen met de rest van de familie in onze "Unisex T.shirt" naar Kluisbergen... onderweg géén druilige regen... maar "reuzedruppels" die gestaag uit de hemel gevallen kwamen... pfpfpfpfpfpf... "What a day"...

Aangekomen op de eerste stopplaats had Peter er al 20 km opzitten en mijn "knappe boekenworm" zag er nog altijd erg opgewekt uit en vol goede moed... Toch wat "knieênlast" klonk het... en dat was te zien aan de "dikke bultenknie"... Maar toch was zijn statement duidelijk "Ik ga verder" ... en zoefzoef weg was Peter...

Zelf lukte het ons om in "Timboektoe" een frietkot te vinden, en nadat de "frietjes met cervela" een zwemwedstrijdje in onze maag konden beginnen... op naar de 2e stop... Je wil niet weten hoe we daar geraakt zijn... héél Kluisbergen ligt open... we hebben héél wat rondjes gemaakt... maar toch waren we nog tijdig aan de 2e stop... eventjes "deftig" (hm) praten met hierboven, helpt echt! Op dat moment bleek dat Peter achter stond op het schema, en Kim ging haar ventje tegemoet...

Toen Peter ging zitten om zijn koffie en vlaai te verorberen... onder ondertussen een blakende, super héte zon zagen wij de bui al hangen... Dikke knie... niet meer te buigen... Nog wat reflexspray kon niet baten! Verd... als hij maar slim genoeg is om op te geven dacht ik bij mezelf! En ja hoor Peter is slim genoeg!

Na 31,5 km zwoegen, zweten, véél natte sokken en "Klein Geluk" t.shirts kwam het verlossende woord "Ik stop, want zo kan ik niet verder" als moeder was ik wreed content, en dat zal Kim ook wel geweest zijn. Marieke kon eindelijk haar medaille met n°1, die ze samen maakte met mama Evi, afgeven aan "haar Nonkel Peter"  ...een sterke beer zoals opa! Tuurtje liet trots zijn t'Shirt nog eens bekijken "Mijn papa is de beste" ... En zo is het maar!!!

"Van boekenworm naar atleet pure sang" niet simpel! Maar 't Is je gelukt Peter! PROFICIAT ! En je mag er zeker van de euro's die je maakte worden goed besteed!

Bedankt Peter, voor jouw grensoverschrijdende initiatief! Bedankt Kim, voor de onvoorwaardelijk steun aan jouw ventje! Bedankt Evi en Marieke voor het supporteren! Kortom bedankt lieve kinderen "Klein Geluk" en zijn gasten boffen maar met zo véél steun!

Lieve kijkbuiskindjes... hm... lieve lezertjes... Ik zal proberen om dit blogje goed te onderhouden, hetgeen naast mijn andere activiteiten niet altijd makkelijk zal zijn... Daarenboven moet ik nog héél wat foto's bijvoegen, als je weet dat wij "Klein Geluk" in 2010, 96 activiteiten hadden... dus dat is niet niks! Ik zal oudere foto's afwisselen met nieuwe... zo hoop ik maandag of dinsdag de foto's van "Kluisbergen" al te kunnen plaatsen, waar onze zoon Peter mee gaat stappen ten voordele van onze VZW... waar ik best apetrots op ben... er werd ongeveer een 700euro aan km ingezet, deze opbrengst zal geheel ten goede komen aan een project voor kinderen met kanker!! Eigenlijk is het zo dat mijn gans familietje meewerkt om "Klein Geluk" draaiende te houden... en dat maakt het allemaal nog eens extra de moeite niet waar?!

Op 12 april 2010 kregen wij dankzij mijn vroegere baas "Hans Wins" de kans om het diamantmuseum te bezoeken, en dit was geloof me een geweldig mooie dag. Toen we 's morgen bijeen kwamen op het Astrid plein in Antwerpen zat de sfeer er gelijk in. "Antwerpen mijn habitat wat ben ik fier op je"

Hans had gezorgd voor een lekker tasje koffie, en zijn vertel kunsten maakten dat iedereen vol interesse en met open mond zat te luisteren... het bezoek aan he museum was super... de reuze "spie" taart met koffie achteraf subliem... Klein Geluk, kan dus ook met.................................een groooooooooooooot stuk taart... en ofcourse "Diamonds are a girls best friend".

Bedankt Hans!