Archief

Matt Monro, echte naam Terence Parsons (Shoreditch, Londen, 1 december 1930 - Ealing, Londen, 7 februari 1985) was een Britse zanger.

Zingen was zijn grootste passie. In 1954 trad hij voor het eerst op en twee jaar later had hij al succes. Eind jaren vijftig kreeg hij een platencontract en tot 1974 stond hij geregeld in de hitparade. Monro werd wel de zingende buschauffeur genoemd omdat hij in het begin van zijn carrière o.a. buschauffeur was. Billboard riep hem in 1961 uit tot Top International Act. Monro zong de titelsong van de Bondfilm From Russia With Love (1963). Toen hij in 1965 nog voor The Beatles het nummer Yesterday uitbracht werd dat een hit. In 1966 haalde hij een hit met het door John Barry en Don Black geschreven titelnummer voor de film Born Free dat zijn lijflied werd.

Matt Monro overleed op 54-jarige leeftijd aan leverkanker.

Joni James (geboren als Giovanna Carmella Babbo, September 22, 1930, Chicago, Illinois) is een Amerikaanse zangeres van traditionele pop muziek.

Ze was de eerste Amerikaanse die opnames maakte in de Londense Abbey Road Studio’s, waar zij vijf albums maakte. Ze was ook heel populair in delen van de Aziatische Pacific, in het bijzonder in de Filippijnen. Ze heeft meer dan 100 miljoen platen verkocht en nam meer dan 25 albums op.

Ze verdween vele jaren uit zicht, maar ging in het midden van 1990 weer op tournee, enkele jaren na de dood van haar eerste man Acquaviva.

Voor haar bijdragen in de amusementssector kreeg Joni een ster op de Hollywood Walk of Fame.

France Gall (Parijs, 9 oktober 1947), geboren als Isabelle Gall, is een Franse zangeres.

Toen ze vijftien was nam ze in 1963 onder de naam Gall haar eerste single op: Ne sois pas si bête, die meteen een hit werd in Frankrijk. In 1965 werd de blonde tienerster door Luxemburg uitgezonden naar het Eurovisiesongfestival in Napels, met het nummer Poupée de cire, poupée de son (geschreven door Serge Gainsbourg). France Gall won en werd meteen internationaal bekend.

Een belangrijk keerpunt in haar persoonlijk leven en in haar carrière was de ontmoeting met de zanger en componist Michel Berger in 1974. Ze begonnen een relatie die in juni 1976 uitmondde in een huwelijk. Berger begon voor haar nieuwe nummers van goede kwaliteit te schrijven.

In 1978 schreef Berger samen met de Canadese songwriter Luc Plamondon de succesvolle rockopera Starmania, waarin France Gall een van de hoofdrollen kreeg naast onder meer Daniel Balavoine. Onder invloed van Berger ontwikkelde ze zich tot een volwassen, technisch onderlegde zangeres. Ze ging ook live optreden, wat ze nog niet eerder had gedaan.

In 1980 nam ze Donner pour donner op, een duet met Elton John die het samen met Berger had geschreven. Het nummer “Ce soir je ne dors pas" staat op haar eerste album dat voor haar werd uitgebracht door Michel Berger in januari 1976. Van dit album werden in Frankrijk meer dan 100 000 exemplaren verkocht.

Esther Zaied (geboren 13 juni 1941 in Safed, Brits Palestina) is een Israelische zangeres. Zij had een klein rolletje in de film Exodus en won in 1961 het Song Festival in Tel Aviv.

Abi Ofarim (geboren als Abraham Reichstadt, op 5 oktober 1937 in Safed, Brits Palestina) is een Israelisch musiucus en danser. Op 17-jarige leeftijd verzorgde hij zijn eigen choreografie en toen hij 18 was, bezat hij zijn eigen dansstudio.

In 1961 vormden zij het duo Ha-Ofarim. Esther was zangeres en Abraham gitarist. In 1963 gingen zij ook in andere talen zingen en noemden zich het duo Esther & Abi Ofarim. Inmiddels waren ze ook een echtpaar.

In 1966 hadden zij in Duitsland hun eerste hit met One more dance, hun grootste succes in Duitsland was in 1967 Morning of my life, geschreven door de Bee Gees en in 1968 bereikte hun Cinderella Rockefella de top of de hitlijsten in een aantal landen, waaronder Engeland. Ze gaven veel live concerten in New York en London en 1969 maakten zij een wereldtournee.

Het echtpaar scheidde in Duitsland in 1970. Beiden gingen daarna solo.

Ik heb deze pps gemaakt voor Marieke. Uit de uitgebreide muziekcollectie van haar overleden echtgenoot stuurde ze mij “There goes my heart”, gezongen door Dinah Washington, één van de favoriete zangeressen van haar man.

Dinah Washington, geboren Ruth Lee Jones (Tuscaloosa (Alabama), 29 augustus 1924 - Detroit (Michigan), 14 december 1963) was een Amerikaanse blues-, R&B- en jazzzangeres.

In 1942 voegde ze zich bij de band van Lionel Hampton. Het is omstreeks deze tijd dat ze onder de naam Dinah Washington ging optreden. 1959 brak ze door bij het grotere poppubliek met de hit "What a Diff'rence a Day Makes", waarvoor ze de Grammy Award voor beste R&B-opname won. Een van haar bekendste hits was "Mad About the Boy" uit 1961. Dit nummer werd in 1992 opnieuw een hit, nadat het gebruikt werd in een commercial voor jeansmerk Levi's.

Dinah Washington was in haar korte leven acht keer getrouwd, zeven keer gescheiden, en ze had verscheidene minnaars. Ze overleed in 1963 op 39-jarige leeftijd na een overdosis afslankpillen. Washington vocht haar hele leven tegen overgewicht.

"Night and Day" is een populaire song van Cole Porter. Geschreven in 1932 voor de musical Gay Divorce is het misschien Porters populairste bijdrage aan het Great American Songbook en opgenomen door dozijnen artiesten, onder wie ook Ella Fitzgerald.

Ella Fitzgerald (Newport News, 25 april 1917 - Beverly Hills, 15 juni 1996) wordt beschouwd als één van de grootste jazzzangeressen ooit. Haar stem had een groot bereik van drie octaven, een duidelijke uitspraak en leende zich tevens prima voor scatzang, een zangwijze die werd geïntroduceerd door Louis Armstrong. Ze werd dan ook 'The First Lady of Song' genoemd. Gedurende haar carrière, die 59 jaar duurde won ze 14 Grammy Awards en kreeg ze the National Medal of Art van Ronald Reagan en the Presidential Medal of Freedom van George H. W. Bush. Ella Fitzgeralds bekendste opname van deze song verscheen in 1956 in haar album “Ella Fitzgerald Sings the Cole Porter Songbook”.

John Denver (Roswell (New Mexico), 31 december 1943 – Monterey Bay (Californië), 12 oktober 1997) is het pseudoniem van Henry John Deutschendorf. Hij was een Amerikaanse countryzanger, songwriter, musicus en (enkele malen) acteur. In 1994 schreef hij zijn autobiografie getiteld Take me Home. John woonde het grootste deel van zijn leven in Aspen, Colorado. In de jaren '60 begon hij zijn zangcarrière bij The Mitchell Trio, een folkgroep die zich vooral richtte op politieke en sociale satire. In 1969 verliet John Denver het bandleven, begon zijn solocarrière. en bracht zijn eerste album uit voor RCA Records: Rhymes & Reasons. Twee jaar eerder had hij een zelf geproduceerde demo-opname gemaakt van een aantal van de nummers die hij op zijn concerten speelde Hierop stond een lied genaamd "Babe I hate to go", later omgedoopt tot "Leaving on a jet plane". Denver maakte meerdere exemplaren van de demo en gaf ze uit als cadeautjes. Zijn nummer Leaving, on a Jet plane werd een nummer 1-hit voor Peter, Paul and Mary. Enkele jaren later kwam voor John Denver zelf de grote doorbraak, eerst met Take Me Home, Country Roads en een jaar later met Rocky Mountain High.

Op 12 oktober 1997 kwam Denver voor de kust van Monterey (Californië) om het leven toen het vliegtuig dat hij bestuurde, een Rutan Long-EZ die hij kort daarvoor had gekocht, neerstortte. Naar men vermoedt was onervarenheid met het toestel de oorzaak van het ongeval.

Peter Alexander (geboren als Peter Alexander Ferdinand Maximilian Neumayer, Wenen, 30 juni 1926 - 12 februari 2011) was een Oostenrijks zanger en acteur, die populair werd in de jaren ‘50 en ‘60 met een groot aantal rollen in Duitse musicalfilms. Vanaf 1946 noemde hij zich, met weglating van alle verdere namen, alleen nog Peter Alexander. Zingen en pianospelen bracht hij zich autodidactisch bij. Sinds de naoorlogse jaren was hij een bewonderaar van Frank Sinatra.

Alexander nam niet alleen schlagers op, maar ook vele succesvolle compilaties uit operettes. Hij nam Ralph Benatzky's operette "Im weissen Rössl" op, waarbij hij de hoofdrol van "Leopold Brandmeyer" zong. Alexander trad ook op in de filmversie van deze operette uit 1960.

Hij bracht in totaal meer dan 156 singles en meer dan 120 originele lp's op de markt, evenals meerdere dozijnen ep's. Alleen in Duitsland al worden zijn platenverkopen vanaf 1956 tot heden op meer dan 46 miljoen stuks geschat.

Dinah Shore (geboren Frances Rose Shore; 29 februari 1916 - 24 februari 1994) was een Amerikaanse zangeres, actrice en tv-persoonlijkheid. Ze was het populairst tijdens het Big Band tijdperk van de jaren 1940 en 1950.

Ze had een heleboel nummer een hits, zoals "The Gypsy", ‘Baby It's Cold Outside', ‘Sweet Violets’en nog vele andere, waaronder ‘When the deep purple falls’. Verder trad ze op in talloze tv-shows.

Percy Sledge (Leighton (Alabama), 25 november 1940) is een Amerikaans soulzanger, best bekend van de nummers "When a man loves a woman" en "My Special Prayer". Hij is voornamelijk bekend van emotionele soulballads, maar hij was ook een van de eerste artiesten die country met soul mengde, waarbij hij covers van onder andere Kris Kristofferson zong. Andere bekende songs van hem zijn "Love Me Tender", I'll Be Your Everything", "Ain't No Sunshine" and "Cover Me".

Sledge werd een internationale concertfavoriet over de hele wereld, met name in Nederland, Duitsland en het Afrikaanse continent, en in Zuid-Afrika in het bijzonder.