De VC stamboom tot aan de kleinkinderen

Vermits wij niet te mager zijn gaan we één of twee keer per jaar in Duitsland kleding kopen, meestal in Aken. De snit past er ons perfect.
We gaan daar dan telkens ook een Gebratenes Schweinehaxe smikkelen in een Brauhaus. Het is een stukje varken dat bij ons in onbruik geraakt en als het correct bereid is nog niet eens zo vet (calorierijk) als men wel zou denken.
In Duitsland smoort men het in een braadpan (Bräter) met deksel in de oven maar om het minder vet te maken heb ik een ander recept. We hebben het gisteren gegeten met een sla van witte kool.

Gebraden Hammetje
Een vers (achterpoot)hammetje per persoon. Water, soepgroenten, bouillon, peper, laurierblad en zout.
Voldoende water laten koken zodat de hammetjes zullen onderstaan. Daarin groenten brengen zoals prei, wortel en selder om een goede bouillon te verkrijgen, wintergroenten zoals kolen en spruiten kunnen er ook bij. Kruidig afsmaken met (groenten)bouillonblokjes, ruim peper, tijm en laurierblad.
Hammetjes in de kokende bouillon brengen, deze terug aan de kook laten komen en dan minstens een uur tegen de kook houden. Alles laten afkoelen in de bouillon of de hammetjes na enkele minuten verder bereiden (dan kan het kookvocht eventueel ineens verder als soep worden afgemaakt en geserveerd).
De oven voorwarmen op 180°C en er onderaan een bak met kokend water in plaatsen om een vochtige atmosfeer te scheppen.
De gekookte hammetjes insmeren met een met kruiden (peper, zout, tijm, mosterd) gearomatiseerde vetstof (bvb. olijfolie). Ze in een open ovenschotel plaatsen met de velkant naar boven en in de warme(lucht) oven laten afbakken. Ongeveer 30 min. als ze vertrekken vanuit kamertemperatuur en 15 als ze direct na het koken verder bereid worden.

Sla van (witte) kool
500g kool fijnsnijden en in een kom doen. In een kookpan een fijngesnipperde ui, 10 cl olie, 10cl azijn, peper, zout en suiker naar believen (bvb. 2 klontjes) een minuutje laten opkoken en daarna heet onder de kool mengen. De kool vervolgens enkele uren (liefst een nacht) laten marineren in de koelkast.

Eergisteren ondekt dat ik via een groot aantal vertakkingen tot een afstammeling van Karel de Grote mag gerekend worden en dat er diverse keizers, koningen, graven, hertogen en zelfs bisschoppen in mijn voorvaderen zitten...
De oudste voorvader die ik, via het internet, terugvond komt uit Zweden, heet Njord en werd geboren omstreeks 214, 64 generaties eerder.
Zowat iedereen kan Keizer Karel in zijn voorouders hebben, immers elke generatie zijn er 2x zo veel mensen nodig en dat betekent al gauw miljarden en zo veel mensen waren er niet in Europa, dus wreed inteelt en dezelfde stamvaders.
Ik voel mij er niet beter door, wel zou het feit dat er daarna veel (echte) Bourgondiërs in de familie waren kunnen uitleggen waarom ik vandaag zo'n wreed interesse heb in eten en drinken.

Momenteel hebben we 3600 personen kunnen vinden die een rol (kunnen)gespeeld hebben in onze familiegeschiedenis.
Op zoek naar informatie van voor 1600, hetgeen niet zo simpel is, vonden we een familie "Vander Cameren" in Noord-Brabant Nederland, destijds één grote provincie van 's-Hertogenbosch tot Arras in Frankrijk, geregeerd door de Hertogen van Brabant.
In de schepenregisters - destijds was bestuur en rechtspraak zeer lokaal - vonden we via het Internet informatie terug over pachten en bezittingen van de "Vander Cameren" in de gemeentes Moergestel, Oisterwijk en Oirschot.
Redenen genoeg om er eens enkele dagen te gaan vertoeven in een gezellige Bed & Breakfast en de fietsen mee te doen.
We hadden geluk met het weer tussen 31/7 en 3/8 en konden zo wreed genieten van Tilburg, "Den Bosch", Eindhoven en de kleinere dorpen zoals Boxtel, Oirschot, Moergestel en last-but-not-least Oisterwijk, volgens ons een parel in Noord-Brabant, met een geklasseerd dorpsgezicht en heerlijke terrasjes.
De fietspaden zijn uitstekend in Nederland (asfalt van 1,5m breed midden door heide en bossen) en de Drunense Duinen alsook de Kampinaheide in Moergestel zijn de moeite waard voor een fietstochtje en dat op amper 100km van Antwerpen.
Mogelijke familiebanden daar zijn redelijk onwaarschijnlijk maar de streek zal ons wel bijblijven.

Het verband daartussen is dat beide zomerse gerechten zijn die we in onze familie graag lusten.
De T-G wordt bereid puur natuur met rijpe tomaatjes die na 12 tellen in kokend water zijn ontveld, daarna van alle inhoud ontdaan en zuinig bestrooid met peper en zout. Zeebrugse garnaaltjes even gespoeld en zorgvuldig afgedroogd, kropsla, peterseliepluksels, gepocheerde fijne erwtjes, hardgekookte eieren en wat cocktailsaus apart, meer moet dat niet zijn.
Het binnenste van de tomaten gooi ik nooit weg, het wordt door een zeef gewreven en kan dan dienen in een soepje of vormt een perfecte basis voor een tomatenvinaigrette: doe bij de tomatensaus de helft daarvan zachte olijfolie, wat zout, een vleugje peper, wat (vloeibare) suiker en wat basilicum (vers of gedroogd) en klop het mengsel goed op. Lekker over gepelde tomatenpartjes of zo bij de sla. Wie het wat zuurder wil kan er wat citroensap, limoen of een scheutje azijn bijdoen.
De paëlla maak ik in de oven (zoals de Portugezen) zodat ik er niet moet bijblijven. Bij ons zijn de groenten en het vlees de hoofdzaak, de speciale rijst is wel essentiëel maar we overdrijven er niet mee (300g rauwe rijst voor 6 personen).
Ik zette het recept hier.
Als het weer wat minder is brengen we het zonnetje op deze wijze naar binnen...

We gingen op zoek naar Spaanse voorouders in Antwerpen en belandden in de Sint-Jacobskerk. Het is mee van de toppers van monumenten die we al bezocht hebben en dat op amper 20 km van huis...
Rubens ligt er begraven en ook menig prominente "Antwerpenaar" sinds de 16de eeuw. Zo ook een mogelijke voorouder van mij langs moeders zijde: Jacobo Hernandes De Miranda, naast het altaar begraven in 1602.
Hij lag wel onder de mat, maar een gedienstige bewaker toonde ons een boek met zijn coördinaten en zijn grafsteen. Dan toch gauw daarvan wat fotootjes gemaakt.
Dat in de kerk begraven heeft men afgeschaft: het was niet hygiënisch en enkel weggelegd voor rijken. Vandaar komt trouwens het gezegde "rijke stinker"...dat zegt genoeg.
Na 12 generaties schiet er niet veel van zijn erfenis over, ik heb moeten werken voor de kost.
Daarna wat rondgekuierd in 't stad en met een lekkere Sint-Bernardus 10° afgesloten in taverne Noord, op de grote markt en ons gedacht ver van het verleden.

Vijf dagen in Lisboa doorgebracht, de hoofdstad van Portugal. Hotel Turim Europa **** geboekt via het Internet bij Sunjets. 600€ voor 2 personen, vlucht met Brussels Airlines, hotel en lekker ontbijt inbegrepen op 2 metrohaltes van het centrum.
De oude binnenstad oogt écht oud, een beetje afgeleefd en staat in schril contrast met de nieuwe, een beetje futuristische site, even buiten de stad, waar de wereldtentoonstelling werd gehouden.
De vis en schaal- en schelpdieren zijn er heerlijk en een ritje met tram 28 over de heuvels en in de smalle straatjes is een belevenis.
Een bezoekje van enkele dagen waard maar niet te vergelijken met Parijs of Madrid.

Ripasso is een benaming voor Italiaanse wijn en tevens een bereidingsproces waarmee een Valpolicella naar een hoger niveau wordt getild zonder de verbruikersprijs evenredig te doen stijgen.
Sommige telers maken dus van hun oogst 3 producten: de gewone Valpolicella, de top: Amarone en de Ripasso.
Voor Amarone worden de druiven in het zonnetje zachtjes gedroogd van october tot januari en pas dan wordt er een stevige, zalige wijn van gemaakt die na 4-5 jaar op de markt komt.
Op de nog gistende droesem van de pas gemaakte Amarone wordt "nieuwe" Valpolicella wijn gedaan. Deze gist dan een 2de maal en neemt de resterende aroma's van de Amarone mee! Stevig, wreed lekker en betaalbaar (+/-12 €) te vergelijken met Amarone die meestal een meervoud kost.

Vroeg op 't seizoen, maar uit volle grond, uit de serre: Melseelse aardbeien.
Voor 6 personen: 3 bakjes, eentje voor de saus en 2 voor de lekkernij.
Ontsteel de beziën en reserveer de mooiste (2/3) om in hun geheel te serveren, zet de rest in 4 gesneden een uurtje op suiker (3 eetlepels per bakje), voeg er het sap van een halve citroen (beter nog limoen) aan toe en een snuifje zout, pureer met de staafmixer en zeef zodat de pitjes van de aardbeien achterblijven en er een mooie saus ontstaat.
Verdeel de gekoelde saus in diepe borden.
Neem een eetlepel honing en een eetlepel rietsuikersiroop en schep deze om met de resterende aardbeien zodat ze mooi blinken.
Schik de hele aardbeien in de saus en dien op. Heeeeeerlijk....