Berichten van 16 februari 2009 tot 22 februari 2009

Witlof in Nederland en witloof of Brussels Lof bij ons. Dat is die lekkere groente die nu al gans het jaar verkrijgbaar is. Witloof is van de familie van de cichoreiachtigen (zoals ook andijvie).
Wij eten dat veel in rauwe vorm en verkiezen dan toch de smaak van het échte grondwitloof. Voor andere bereidingen zoals gebakken en dan verder gebraiseerd of gestoofd met een vleugje citroen en het vocht wat ingekookt en gebonden met aardappelmeel of gevuld met gehakt en dan gebakken en gebraiseerd kan ook de aquacultuur-variant.
Ik doe er steevast het "kropje" uit en gebruik wat suiker om de bitterheid te temperen en wat nootmuskaat en peper om het af te kruiden.
Kippenbouillon akkordeert goed bij de meer vochtige bereidingen. Gooi nooit het kookwater weg maar bereid er een soepje mee.
Deze middag maakten we de typisch Belgische witloofgratin met hesp en kaassaus (foto) maar een aanrader is ook een combinatie met gebakken kippenbouten.
Zie hier het recept: bestrooi de bouten met kippenkruiden en laat ze trekken, bak ze daarna aan in wat vetstof en doe er dan het grof gesneden witloof bij. Bak verder aan tot het witloof begint te kleuren. Dan afkruiden met een verkruimeld kippenbouillonnetje, wat peper uit de molen, een vleugje suiker en wat nootmuskaat. Er dan gekuiste krielaardappeltjes bijdoen en het deksel er op. Gedurende 25 minuten verder braiseren op een laag vuurtje. Een smakelijk eenpansgerecht.

Op vrijdag 13 februari kookten we in onze wijk weer eens met 8 mannen voor een "horde" (11) vrouwen en dit keer stond het menuutje in teken van Valentijn (en écht niet van Bloody Friday).
Natuurlijk kozen we voor ingrediënten die de liefdeslust zouden moeten opwekken: champagne, oesters, selder, gamba's, eieren, chilipepers, verse gember, pruimen, krieken enzovoorts.
Als afsluiter hadden we nog pralines en Groene Chartreuse. Van deze laatste kan ik zelf getuigen dat er iets mee aan de hand is want ik krijg er erotische dromen van.
Chartreuse is een elixir waarvan het recept in het bezit is gekomen van een Kartuizers kloosterorde in 1605 maar ze hebben het pas na veel experimenteren in hun apotheek, in 1737 gecommercialiseerd. Er zitten zo'n 130 plantensoorten in en het alkoholgehalte is 55°. Wie er meer over wil weten vindt het hier.
Ikzelf vond onze Sint-Jakobsschelpen bijzonder geslaagd: verse, serieuze exemplaren, afkomstig uit de USA in emmertjes van 1 kg, in een lichtjes ingevette pan aangebakken tot ze juist glazig opgesteven waren, enkel geserveerd met een doorsmakende, vastkokende aardappel en een sausje van geklaarde boter afgesmaakt met zeezout, peper uit de molen en veel verse bieslooksnippers.
Iedereen vond het geheel weer leuk en lekker en of de nacht na de champagne, wijnen en likeuren nog passioneel verliep laat ik verder ieder voor zichzelf vertellen.