Archief

Voor moederdag gaan dineren in het restaurant van onze zoon Peter en schoondochter Sandra. Ze had een plaatsje gereserveerd in de dinerzaal want het terras was te riskant vanwege dreigende buien en de oranjerie zat al vol. De rest van het restaurant vulde zich ook snel op...
Voor mij een Sint Bernardus Abt als aperitief en voor de eega haar klassieke Cuba Libre. Daarna als voorgerecht mosselkroketjes met rode curry en een slaatje met gebakken mosselen en remouladesaus. Vervolgens een tournedos "Robespierre" (foto) bedekt met een slaatje van ruccola, zongedroogde tomaatjes en Parmezaanschilfers opgemaakt met olijfolie en balsamiekazijn, en een pasta Vongole.
Afgesloten met een Irish coffee voor de eega en voor mij mijn lievelingslikeurtje: een groene Chartreuze, waarover ik uitgebreid blogde op 29.03.2012.
Mooie afsluiter voor onze dag.

Mijn echtgenote is verzot op kippenbout uit de oven met tomaat, sla en frietjes. Snel klaar en lekker. Vandaag met witloofsla en een look-peterselie-mosterdsausje. De Roma-tomaat versneden en gewoon met olie, azijn, peper en zout even gemarineerd.
De kip werd gekruid met kippenkruiden (Verstegen) en currypoeder, half-om-half, na eerst ingesmeerd te zijn met gewone sesamolie en gebraden in een oven van 180°C gedurende een klein uur. Die olie geeft een extra dimensie aan het kippenvel.

Mijn moeder zaliger (1922-2010) stoofde soms de prinsessen met stukjes verse tomaat, lekker en zo eens iets anders en dat hadden we lange tijd niet meer gegeten.
Ik koop altijd van die dunne prinsessen, nu gans het jaar verkrijgbaar uit zuiderse landen, zelfs Afrika. Deze keer waren het Keniaanse. Ik snijd er de kopjes en staartjes af terwijl ze nog in de verpakking zitten en dat gaat prima, dan in 3 en er is dan nog 350g over van de oorspronkelijke 400g in het pakje. Daarbij 2 gepelde, van pitten ontdane Roma tomaten, 2 dikke gesnipperde sjalotten, een flinke klont verse boter, een verkruimeld kippenbouillonblokje, verse bonenkruidblaadjes en dito basilicum plus flink wat peper. Ik leg dat in 5 lagen in een pot met deksel (boter, sjalot, tomaten, bouillonblokje, prinsessen), zet het vuur er onder en als de ui sist dan blus ik alles met een scheut water zodat alles braiseert tot de prinsessen gaar zijn. Er dan de fijngesneden kruiden in doen, voorzichtig omscheppen, binden met wat aardappelmeel opgelost in water en nog even laten pruttelen.
Over de binnenspier blogde ik hier reeds in augustus 2008 en gaf toen aan dat dit één van mijn favoriete ruderstukjes is. Vandaag werd dat weer eens bevestigd in een zalige combinatie en met de herinneringen aan mama en haar lekkere keuken.

We hadden een boodschap te doen in Antwerpen en het weer was prima dus we koppelden daar een wandelingetje aan in "de koekestad".
Een Orval voor mezelf en een Gordon's Scotch voor de eega, op onze traditionele plek voor een drankje: 't Klokske op de Groenplaats en daarna slenterend naar de suikerrui om een geschikt terrasje te zoeken voor de lunch.
Deze keer bekoorde ons ARTE, met Italiaanse inslag, met mooi terras maar zonder zichtbare menukaart buiten? Ons uiteindelijk toch laten verleiden door de uitstraling en buiten plaatsgenomen tegen de vitrine van de eetzaal, een beetje beveiligd voor eventuele regen onder een half open zonnetent.
De kaart bevat een mooie keuze en men presenteerde ook een zestal suggesties op een apart blaadje met eveneens normale prijzen voor de beschreven gerechten en stijl van de zaak.
Voor mij de scampi fritti (20€) en daarna de ossobuco ARTE (27€), voor de eega een spaghetti met ansjovis, kapper en tomaatjes (17€) en daarna de kalfslever op Venitiaanse wijze (27€).
Behoudens de scampi, in grof paneer gefrituurd en met een lekkere bijhorende saus, was de rest, ons inziens, echt ondermaats. Geen enkele diepgang voor de pasta met ansjovis van de eega en de gebakken kalfslever was omgeven door te veel bloem en mankeerde structuur binnenin (diepvries ?). Mijn ossobuco was een afzonderlijk stuk gekookte kalfsschenkel met daarover een tomatensaus met selder, ui en wortel en samen in de oven opgewarmd maar in het geheel niet de wereldberoemde superlekkere STOOFSCHOTEL waar ik op hoopte. Saus en poot waren in het geheel niet geïntegreerd en dus niet naar de vereiste, hogere dimensie gebracht. Wreed zonde van het geld en totaal niet voor herhaling vatbaar!
Er is een afzonderlijke, uitgebreide kaart voor de grappa's maar je moet er naar vragen -  90% ervan kost echter 15€ of meer voor een glaasje van amper 4cl, even veel als de winkelprijs van een 70 cl fles grappa Cellini, die niet moet onderdoen voor de grappa van de Amaronedruif die ik degusteerde...

Nogmaals de Goudmerk mosselen gehaald aan de automaat en de enkele weken verschil met de vorige keer leverden "beesten van mosselen" op. Alle schelpen goed gevuld met exemplaren van minstens 3 cm. Kort gekookt, deze keer met extra veel verse look bij de groene selder, ui en bladpeterselie leverde een uitstekend resultaat. Daarbij een frisse Duvel en nu tijdens het schrijven van dit blogje een grappa Cellini recht uit de diepvries en de dag is al half gewonnen...

Nog eens gevulde rode paprika bereid, deze keer met een zuiders tintje. Evenveel verse groentjes er in (selder, wortel, ui, look) plus verse kruiden (peterselie, tijm, oregano) als vlees (gehakt rund-varken). Alles aangestoofd in zachte olijfolie en gebonden met enkele lepels frito (tomatensaus van Heinz). De paprika's met dat goed afgekruid (bouillonblokje, peper, zout, espelettepeper) mengsel  opgevuld en dan een uurtje op 180°C in een voorverwarmde oven gebakken.
Als aperitiefje een échte picon met witte wijn en een vleugje sinaasappellikeur (zie dit blog op 02/10/2010) en zelfgemaakte hummus & chips, daarna een glaasje Zinfandel bij de lunch.

Mijn echtgenote eet niet graag couscous en dat is wel mijn lievelingsgerecht. Bijgevolg als ik het voor mezelf klaarmaak, maak ik voor haar met de kip (nu haasjes) een eenpansgerecht met gebakken witloof, haar favorietje. Witloof is nu immers gans het jaar verkrijgbaar. Ik heb er gelijk krieltjes bij klaar gemaakt.
In mijn wokpan boter met een scheut arachideolie gemengd en daarin het witloof en de krieltjes rondom aangebakken. Dan de, in kruiden en een vleugje sesamolie gemarineerde, kip in dezelfde pan gekleurd. Een half kippenbouillonblokje er over verkruimeld, een scheutje suikersiroop, zwarte peper van de molen en vers geraspte nootmuskaat, vervolgens geblust met een weinig water en het deksel er op. Na 20 minuutjes is alles klaar. Het sasuje komt er vanzelf op en dat is superlekker.
Noot: met kippenonderbouten bliijft het vlees sappiger maar dan moet alles een 10-tal minuten langer laten garen.

Weer met een Diningcity-aanbieding gaan lunchen voor 25€ p.p. voor een 3-gangenlunch en het was nog een groter succes dan vorige zondag...
Prachtig kader, toffe bediening en super lekker eten midden in de bossen van Waasmunster.
Olijfjes en toast met hummus direct op tafel, daarna een mousse van foie gras met olijfolieparels als hapje, voorgerecht: mosselen op Mediterraanse wijze (halfgedroogde tomaat, ui, look, olijfolie, basilicum), hoofdgerecht: kabeljauw met groentjes (zalf van gele wortel, mini-courgette, groene asperge, erwten, kleine bospee, zeekraal, mini-venkel, spinazie, botersausje, gebakken aardappel), dessert: vers gebakken appeltaartje met dito schepijs. Vers gebakken broodjes met olijfolie op tafel...
Bij de koffie van de eega een hele reeks (12 soorten) versnaperingen, en voor mij geen koffie maar een Calvados Du Breuil 8 ans. Bij het geheel een mooie Spaanse Sauvignon Blanc uit Navarra, een Inurrieta Orchidea van 2017 op aanraden van de vrouwelijke sommelier, die de prachtige en uitvoerige wijnkaart samenstelde.
Onze dinigcity lunch was de daglunch die normaliter in 2 gangen voor 29€ p.p. wordt opgediend maar nu aangevuld werd met de hapjes en het dessert.
A la carte eten is er niet goedkoop maar m.i. zeker het geld waard. We gaan er zeker terug.

Er was nog aioli en tartaarsaus over van onze "gourmet" alsook gemarineerde kerstomaatjes... Met enkele calamares à la Romana, Iglo fishsticks en een smeuïge aardappelpuree was dit weeral snel omgetoverd in een (h)eerlijke maaltijd.
De kleinzoon kwam op bezoek en smulde mee, dan smaakte alles nog beter.

Er was nog heel wat over van de "gourmet" van gisteren dus vandaag al een eerste overschotje opgewerkt. De rest is vacuüm getrokken en in de diepvries gestoken.
Voor de hamburgers was ik vertrokken van 4 klassieke hamburgers maar heb die wat gepimpt: 2 vermengd met Mexicaanse kruiden en zeer fijn gesnipperde zoete ui en 2 met curry en dito opgelegde gember. Ze dan per 2 in 3 verdeeld zodat ik uiteindelijk 3 Mexicaanse en 3 Indiase burgertjes had. De spiering had ik gemarineerd gekocht in Carrefour en die was prima voorbereid.
Daarbij de overschot van het binnenste van de kropsla en de groene boontjes met gepekelde rode ui en een lekkere vinaigrette (gemixt: zoete ui, platte peterselie, arachideolie, gewone azijn, gewone D+L mosterd, vleugje suikersiroop, een scheutje water, peper en zout). Met  frietjes was dit OK. Een glas zelfgemaakte sangria (ook van gisteren) paste er ook prima bij.
Sangria: 1 fles Spaanse rode wijn, 5 cl sinaasappellikeur, 10 cl Spaanse brandy, suikersiroop volgens smaak, halve citroen en halve sinaasappel in schijven en dan in partjes, aanvullen ijsblokjes voor het opdienen. Best een dagje op voorhand maken.