Archief

In 2013 blogde ik al de geschiedenis van deze lekkere pastabereiding. Het is wellicht al van dan geleden dat ik het nog maakte en deze keer ook met wat ik nog had in onze ijs- en voorraadkast.
Een aantal producten zijn ALTIJD bij ons aanwezig zoals diverse rijst- en pastasoorten, peulvruchten gedoogd en in blik, diverse tomatenvormen in blik, visconserven enzovoorts. Vers altijd diverse soorten aardappelen, selder, wortelen, uien, look, en kruiden. Dikwijls ook spek en Parmezaanse kaas... Daarmee kan ik improviseren en het winkelen overslaan als ik eens geen zin heb of een andere prioriteit zoals vandaag - ik zette mij belangeloos in voor het behoud van de leefwereld van onze woonwijk want projectontwikkelaars zijn meestal enkel uit op de winst...
Ons gerecht voor 2 personen bevatte 7 minuten spaghetti (200g), 2 hele eieren geklutst, 50g geraspte Parmezaanse kaas, 150g blokjes rookspek (Aldi), zwarte peper, vleugje geraspte nootmuskaat, zout, een snuifje Espelettepeper (facultatief), klontje boter en gesnipperde rode ui.
Terwijl de pasta al dente kookt, het spek bruin bakken in een droge antikleefpan, dan een klonte boter erbij en de ui daar mee in glazig stoven. Inmiddels ook de kaas en het ei mengen.
Patsa afgieten en in een antikleefpan doen, spek en ui er door scheppen en dan het kaas-eimengsel er door roeren. Op smaak brengen met zout en de kruiden. Peterseliesnippers gaan er ook bij maar zijn facultatief. Snel opdienen in warme borden want koelt snel af.
Wij koppelden er een Spaanse Toro rode wijn aan, een Puerta Adalia uit 2014, stevig, lekker en betaalbaar. Ik kreeg hem cadeau maar zocht hem op en hij is verkrijgbaar voor om en bij de 6€ per fles. Lekker geschenk!

Gisteren de eerste keer deze winter spruitjes klaargemaakt. We kiezen altijd voor een niet te dikke variant en wachten tot het wat gevroren heeft want dan zijn ze optimaal (zie eerder in dit blog). Daarbij een stoverij van lamsbout. Zo'n bout is meestal te veel voor ons 2. We kopen die als hij in de aanbieding is, benen hem zorgvuldig uit (vliezen en vet verwijderen) en steken het teveel, vacuum getrokken, in blokken in de diepvriezer. Gisteren zo'n portie lam aangebakken in olijfolie, verder gestoofd met ui, kalfsfonds, een vleugje mosterd, verse rozemarijn, laurier en runderbouillon bijgevoegd en de ingekookte saus na zo'n 2 uurtjes verder pruttelen gebonden met bruine rouxkorrels. Een aanrader.

Vandaag was het "overschotjesdag": een slaatje van restjes linzen (van zondag), rauwe groenten (kastanjechampignons, rode paprika, groene paprika, rode kool, wortel ...) en kruiden (tijm, salie...) en opgediend met de verlezen en opgemaakte kippenvleugeltjes van de zondag getrokken bouillon, een portie filet Américain préparé en kruidige "potato wedges" (Lidl). Met een lepeltje mayonaise (D+L met olijfolie) was dit ook dik in orde...

Vorige vrijdag werden we genodigd om te dineren in 't Korennaer te Nieuwkerken-Waas. Lekker maar prijzig, maar dat is te verwachten van een restaurant met een Michelin ster. Wij blijven eerder fan van Herbert Robbrecht enkele kilometers daarvan verwijderd in Vrasene.
Zaterdag aten we dan maar wat de dag ervoor was voorzien: een Luikse salade met spek, één van onze lievelingsgerechten hetwelk ik leerde kennen in de kantine van het restaurant in Linkebeek waar ik in 1971 begon aan mijn eerste werk...
Een stoemp van bloemige aardappels vermengd met apart in boter met ui gestoofde fijngesneden snijbonen met een vleugle bonenkruid en een scheut kippenbouillon. Deze peulen waren uit Spanje en smaakten prima.
Zondag was "zusterkesdag" en lunchten mijn zus en schoonzus met hun respektievelijke ega's bij ons. Ik was zowel zaterdagnamiddag als zondagvoormiddag in de weer om extra mijn best te doen en creatief te koken.
De lunch bestond uit 3 apérohapjes, een door mulligatwany (Indisch peperwater) geinspireerde kippensoep met een Aziatisch tintje, in groene peper gemarineerde eedenborst met rode kool (~recept van de bomma) en kroketten en als sluitstuk een variatie op tiramisu met de blonde speculaas van Vermeiren. Daarbij een lekkere Syrah uit Zuid-Afrika en om even na te genieten mijn laatste flesje Grand Puy Lacoste uit 1993. Dat mocht er nog wezen maar was toch best nu op. Ik zit er bij de redactie van dit blogje de rest van op te drinken ;-)
De apérohapjes waren: 1° een glaasje met ganzenlever, gemarineerde linzen en gedroogde Serranoham, 2° een zeewaterscampi in eigen bisque en 3° Oosterse hapjes uit de oven met zoet-zure chilisaus (niet zelf gemaakt). Spijtig genoeg door de drukte de foto's vergeten ;-(
Noot: wie eventueel receptjes wil gelieve mij een e-mail te sturen

Gisteren hadden we goede vrienden bij ons thuis uitgenodigd voor de lunch. Ik had een "boerensoepje" gemaakt met savooi, prei, wortel en selder met gehaktballetjes, lichtjes gebonden met tapioca en op tafel afgesmaakt met geraspte Parmezaanse kaas. Daarna in de pan gebakken patrijzenborstfilets (vers gekocht en zelf vacuum ingevroren in het najaar) met gebraiseerde olivette sjalot, fine-champagnesausje met kastanjechampignons plus groene peperkorrels en daarbij rösti (Delhaize). Als slot een krokant chocoladetaartje (van La Lorraine eveneens gekocht in Delhaize). Daarbij o.a. een flesje Cabernet Sauvignon van het Chileense Santa Rita Reserva van 2012 dat perfect op dronk was en iedereen was content...
Vandaag één van mijn lievelingsgerechten gemaakt op basis van de gemarineerde ruderreepjes van Colruyt. Die hebben al een Zuid-Amerikaanse marinade en ik werk die nog wat bij met zelfgemaakt chilipoeder (komijn, korianderzaad, oregano, paprika, pimenton de la vera, piment, peper en zout) bak ze af in mijn wokpan, voeg er stukjes rode ui en rode en groene paprika aan toe en blus het geheel met wat stukjes tomaat (uit brikpak), runderbouillonblokje, scheutje rode wijn en een scheutje suikersiroop. Alles een kwartiertje samen laten stoven tot de paprika's bijtgaar zijn, vers gesnipperde koriander er door scheppen en opdienen met een geschilde en in folie gewikkelde aardappel met een flinke klont gezouten boter bij en gebakken in een voorverwarmde oven, gedurende een uurtje, op 200°C.

Witloof komt in alle vormen regelmatig op ons menu, zeker nu dat het het ganse jaar door verkocht wordt. Weliswaar smaakt grondwitloof het beste maar is m.i. veel te duur in verhouding met de winst.
Vandaag nog eens klaargeaakt, gegratineerd in de oven met kaassaus (stomen, omwikkelen met lekkere ham, overgieten met kaassaus van deels melk, deels stoomvocht en gemalen Gruyèrekaas, nootmuskaat en zwarte peper) en vergezeld van een smeuïge aardappelpuree.

Zubrowka is een gearomatiseerde graanvodka uit rogge, met 40% alcohol. Aan het distillaat wordt een aftreksel van Veenreukgras  (Hierochloe odorata - E bison grass) toegevoegd, waaraan die vodka haar specifieke smaak en gelige kleur ontleend. 
Zubrowka Vodka is zowel een Pools vodkamerk, alsook de soortnaam specifiek voor deze vodka.
Vodka  of ‘watertje’ (voda en ka als verkleinwoord) wordt gemaakt van om het even welk vergist landbouwproduct zoals aardappelen, wat overigens vaak het geval is, maar ook van granen, bieten of druiven, in feite van alles waar suiker en/of zetmeel in zit. De Europese wetgeving schrijft wel voor dat de basis ervan moet vermeld worden. Deze vrij neutrale witte sterke drank wordt, vanuit smaakbeleving gezien, vaak gearomatiseerd met pepers, bosbessen enzovoorts.
Bison grass kreeg die naam omdat de plant groeide op plekken waar in het wild de laatste bizons van Europa leefden. De regio situeert zich in het oosten van Polen in de streek van Bialystok, grenzend aan Wit-Rusland. Deze streek die bedekt is met het woud van Białowieża was lange tijd het jachtterrein van de Poolse koningen. De oorspronkelijke staat ervan, die teruggaat tot 10.000 jaar geleden, veranderde tot vandaag niet. Het is daar waar het lievelingsgras van de bizons groeit, in onze contreien veenreukgras (Hierochloe odorata) genoemd. Het bijzondere aroma van deze plant is te wijten aan de hoeveelheid coumarine die erin zit en naar hooi ruikt. Deze natuurlijke aromatische verbinding (C₉H₆O₂) is een stof die we ook tegenkomen in tonkabonen, lievevrouwebedstro, echte lavendel, maisbladeren, selder, pastinaak, enz…
De productie van deze vodka gaat terug tot in de vroege middeleeuwen, maar de eerste echte sporen dateren van de 14^e eeuw. [bron]
De prijs voor één liter van het product op de foto is sterk afhankelijk van waar je hem koopt. In Nederland vind je hem voor nog geen 18€ voor een liter o.a. hier maar de prijs kan ook het dubbele zijn...

Gisteren de ganse dag op de disco dance competitie van de kleinzoon geweest en 's avonds gedineerd met vrienden in taverne Rembrand in Horebeke. Varkenstongetjes in Provençaalse saus en mijn eega een mooie rundsbrochette, alles dik in orde.
Vandaag, voor onze dagschotel, geïmproviseerd met wat in huis was: kippenbout, paprika's, paddenstoelen, ui, verse look, piment, peterselie, tomatenstukjes, een scheutje room en kippenbouillon. Dit leidde tot een lekker Stroganoff sausje. De bouten eerst wat gemarineeerd in arachideolie en wat kippenkruiden met extra paprikapoeder. Ze daarna aangebakken en verder gebraiseerd in eigen vocht. De gare kip even aan de kant en n dezelfde pan de gesneden groenten bakken, blussen met kippenbouillon, room een een scheut lekkere wodka.
Alles ingekookt tot sausdikte en geserveerd met gekookte Uncle Ben's rijst. Final touch was gesnipperde peterselie. Daarbij een lekkere syrah uit de noordelijke Rhône (Jaboulet aîné 2013).
Goede punten gekregen van 't vrouwke  en ook een beetje van mezelf .

Gisteren lekker geluncht bij goede vrienden die naar Spanje zijn verhuisd en nu in het land waren voor korte tijd voor hun kleinkinderen en de vrienden. Daarna met hen een toertje in 't stad gedaan (voor ons is dat Antwerpen) met een bezoekje aan Brasserie René een topzaak op het kruispunt van Meir en Keyserlei en daarna even verpozen in de vernieuwde Pelgrom waar ze 101 Belgische bieren hebben waarvan 24 van de tap, m.i. een super concept. Ondanks de motregen en koude was het een mooie dag.
Deze middag een lichte lunch bereid. Mijn eega had zin in een toast champignon en zij heeft daar graag een vleugje look in...
De dikke sneden wit brood werden gebakken in een mengsel van ruim verse gezouten boter en een weinig arachideolie (tegen het "verbranden") en daarna de hele kastanjechampignons (gekortwiekt tot tegen de hoed) in dezelfde pan gaar gebakken met extra boter. Op het laatst had ik er de gesnipperde look in gekieperd met ditto prei. Het was lekker maar de volgende keer gebruik ik eerder genipperde peterselie (of sjalot) want de "groene, aardse" smaak van de prei was te merkbaar...
De "saus" van de gebakken paddenstoelen kieperde ik over de toasts maar dat resulteerde in een ietwas sompige toasts. Volgende keer bak ik die volledig door in diep vet (geklaarde boter) zodat ze geen vocht meer oplorpen en krokant blijven...
7/10 voor het resultaat .

Savooi of groene kool is één van de oudste koolsoorten en afkomstig uit het Middellandse zeegebied. Zijn naam is afkomstig van het Savoye-gebied nu deels Frankrijk, deels Italië (o.a. Piëmonte).
Lekker als afzonderlijke groente, in stamppotten én in soepen. Bovendien kunnen de bladeren (dikke nerf uitsnijden) afzonderlijk gepocheerd worden, opgevuld met kruidig gehakt en dan worden gebraiseerd. Dat is iets meer werk maar oh, zo heerlijk! Veel recepten van gevulde savooikool zijn op het Internet te vinden.
Vandaag een halve savooi gesnipperd en samen met ui aangestoofd in boter, ook een decilitertje room er bij en een vetarm kippenbouillonblokje verkruimeld er over, op smaak gebracht met peper en nootmuskaat en het stoofvocht na een kwartiertje gebonden met in wat melk opgelost aardappelmeel.
Gisteren had ik wat overschot van het verse spek van de cassoulet ingewreven met pekelzout en luchtdicht gewikkeld in wat plastiekfolie. Vandaag goed afgedroogd met keukenpapier en in de pan gebraden met een vleugje zwarte peper uit de molen. Door het pekelen blijft het spek immers sappiger.
Met gestoomde Charlotte-aardappeltjes was het een lekkere dagschotel.
Volgende keer blancheer ik de kool kort vooraleer ze het stoven in wat water met een vleugje bicarbonaat en hoop er zo een groener kleurtje aan te kunnen geven.
Op 23/01 op weg naar een routinecontrole in het UZA gaan lunchen in Brasserie "De Lindekens" in Wilrijk, onze traditionele stop vooraf aan een namiddag-afspraak in het UZA. De pata negra ham was een uitstekende starter en mijn Ierse Hereford zesrib bleu-chaud gebakken was de op één na beste steak die ik ooit op mijn bord kreeg. De aanbevolen wijn, een Primitivo di Manduria reserva, was een topper. De zeetong van mijn eega was van formaat 2 in een kilo maar kon krokanter gebakken geweest zijn en opgediend met de bakboter wat nu niet het geval was, een beetje spijtig...