Onze dorpsgenoot Achiel Van Winghe kwam aan de Winketbrug te Mechelen met zijn bromfiets in aanrijding met een personenwagen toebehorende aan de heer Servaes uit Anderlecht. Gelukkig liep alles goed af.
Francois Boey had botsing
Ook Francois Boey had een botsing voor met zijn wagen, die door de gladheid van de baan op de Juniorslaan slipte, en terecht kwam tegen een voordeur die vernield werd. Het voertuig zelf werd zeer erg beschadigd.
Gelukkig verloop – Grondverschuiving in de Molenstraat
Tijdens de uitvoering der werken voor de waterleiding in de Molenstraat deed er zich een grondverschuiving plaats die erge gevolgen had kunnen hebben. Een werkman die in de gracht stond voelde de turfgrond wegschuiven, maar ook de opgeworpen aarde zakte en hij werd er door bedolven. Gelukkig werd hij door zijn collega’s uit deze penibele situatie bevrijd.
Melanie De Mayer brak een rib
Terwijl Melanie De Mayer op een ladder stond, samen met haar zoon, begaf deze en brak. De zoon kon wegspringen, doch de moeder viel op een kuip en brak een rib.
Armbreuk voor Leopold Piessens (Foto’s onderaan)
Ook mag nog van een betrekkelijk gelukkig verloop gesproken worden ten overstaan van Leopold Piessens, die bij de uitvoering van een herstelling aan elektriciteit, op een bepaald ogenblik onder de stroom werd genomen, met het gevolg, dat na de uitschakeling ervan, hij door een val een breuk opliep aan het opperarmbeen. Na verpleging van enkele dagen in een kliniek kon hij huiswaarts keren en zal de normale genezing moeten afwachten. Dit ongeval had ergere gevolgen kunnen hebben.
De naam Pol Piessens had een vertrouwde klank in het Mechelse en ver daarbuiten. Pol was een zoon van den Blokmaker Jan-Frans Piessens en van moeder Melle Robijns. Hij was gehuwd met Angéle Van Praet . Toen in 1960 de vloerbekleding een andere functie gaf aan de pantoffel, schakelde hij over naar de specialisatie van vinyl-vloerbekleding. Het werd van bij de start een schot in de roos. In 1967 opende hij een winkel op de Battelsesteenweg te Mechelen. Ze verkochten er naast tapijten, behangpapier en meubelen. Later werd dit gamma aangevuld met verf en nevenproducten. Meer over Pol Piessens in deze Kronieken : 19/2/1985 bij het 25-jarig bestaan van de zaak. Pol Piessens was te Leest geboren op 28/3/1916 en hij overleed te Mechelen op 14/6/1980.
1962 – Zondag 7 oktober : Het Rozenhoedje aan de Lourdesgrot
Elke zondag van de maand oktober werd om 18 uur het Rozenhoedje gebeden aan de Lourdesgrot in de Kouter. Alle parochianen maar vooral de geburen werden dringend uitgenodigd. (GvM, 8/10)
1962 – 22 oktober : Treinongeval
“Aan de onbewaakte overweg tussen Leest en Hombeek kwam de personenwagen bestuurd door Louis Muyldermans, wonende Expoelstraat te Hombeek, met een trein in botsing. Terwijl de personenwagen bijna totaal vernield werd, kwam de chauffeur toch ongedeerd uit het avontuur.” (KH-GvM)
Foto’s :
-Twee foto’s van de Leestse zakenman Pol Piessens.
1962 – Oktobernummer “De Band” : Nieuws van de B.J.B.-meisjes
“DE TIJD IS CORTE, er is veel te doene, sijt fier te minne, ende coene !” “Vol verwachting trokken we zoals elk jaar op studiedagen ; dit jaar naar O.L.Vrouw Waver; 5 meisjes bestuursleden vertegenwoordigden er het bestuur van onze B.J.B. Bij onze aankomst werden we dadelijk opgenomen in de gemoedelijke sfeer die er op elke B.J.B.-bijeenkomst heerst. Na een stijlvolle formatie werden deze studiedagen ingezet met een H. Mis. Er stond ook deze eerste dag al een zeer interessante les op het programma. “WANNEER DE HEER HET HUIS NIET BOUWT” door Kan. DELMOTTE. Zo werd het dan vrijdagmorgen ; na een goede slaap werden deze studiedagen voortgezet. We werden verwend met een zang-uur onder leiding van Madeleine Jacobs. Monseigneur Hanssens van de Belgische Boerenbond was tegenwoordig. Kan. GHOOS, nationale Proost van B.J.B. en Boerinnengilde, legde ons de nieuwe Encycliek “Mater et Magistra” uit. En dan volgde de aanstelling van drie nieuwe groepsleidsters. Monsg. DAEMS, de bisschop van het zo pas opgerichte bisdom Antwerpen, had er aan gehouden zelf deze plechtigheid in te leiden ; hij sprak ons zeer gemoedelijk toe, het was zo zei hij, de eerste maal dat hij voor de jeugd optrad, en het was dan ook een zeer ontroerend ogenblik wanneer alle meisjes geknield de zegen ontvingen. Het was een dag geworden, die velen onder ons zich nog lang zullen herinneren. “MEISJE ZIJN” was een les gegeven door Godelieve De Meyer. De eigenlijke vrouwelijke waarden en talen werden er door naar voor gebracht. Een zeer elegante Heer nl., de heer Verhoeven, van de zeer gekende dansschool “Verhoeven” van Antwerpen, gaf een voordracht met enkele voorbeelden over “VROUWELIJKE ELEGANTIE” dit hield in : -Roeping van de vrouw in de moderne elegantie. -Noodzakelijkheid der elegantie daar tegenover. -Uitdrukkingsmiddelen der elegantie. -Houdingsleer-bewegingsleer. -Wellevendheidsvormen. -Geestelijke elegantie. -Hoge levensvisie, edelmoedigheid en welwillende dienstbaarheid. Dit werd werkelijk een zeer interessante les. En zo had deze tweede dag weer zijn taak volbracht. De zaterdag werd ingezet met een H. Mis. Lode Dieltjes, welbekend toondichter en koster van Berlaar, gaf een zeer belangrijke zangles. Een paar nieuwe liedjes werden aangeleerd. “WIJ WERKEN ALLEN” gesprekstechniek, ingeleid door Michel Huveners, nationale leider van de B.J.B.-jongens. ’s Namiddags werden die vele grote vraagstukken (vraagtekens) die al 2 dagen onze formatieplaats versierden, onze gemoederen nieuwsgierig en onrustig maakten, opgelost. Er werd nl een grote parade ingericht. Per gewest stapten we rond de formatieplaats. Rekening werd gehouden met stijl en algemene orde, ook met het uniform. 40 punten konden verdiend worden, maar…Mechelen moest zich tevreden stellen met 26,5 en met de grote troost dat 4 gewesten een buis behaald hadden. Ja, we vonden het zeer spijtig, er was geen vrachtwagen ter beschikking om die mee te brengen. Nu gingen we per sectie een vergadering houden, de gedachten waren er evenwel niet goed meer bij, ieder gewest had immers zijn geheimpje, voor de creatieve uitbeelding die opgevat was als een kwis ! De gewestvergadering werd voor ons alleen nog een goede kans om alle data’s vast te leggen voor het volgend werkjaar. Na wat heen en weer gepraat werden we het toch eens en hadden de nonnekens van ons gewest, waaronder eentje van Leest, en de Moeder overste hun kappeke over het hoofd gekregen ; ik moet bekennen het was een zeer strenge moeder overste, een devoot zusterke. De andere gewesten brachten hun thema ook zeer goed naar voor, als bijzonderste “circus, school, modeshow” waarin prachtige toiletjes gefabriceerd uit lakens en erepapier werden vertoond door zeer charmante mannequins. En dan…volgde het toppunt van deze avond : Het afscheid van onze Nationale Leidster, Juliana LIEVENS, ook dat van José DE BOODT, Nationaal Beroepsverantwoordelijke, die zich nu volop gaan inzetten voor de Boerinnenbond. Het was een avond vol verrassingen. En zo kwam de zondag en meteen de laatste dag aan de beurt. Juliana moedigde ons nogmaals aan om als apostelen in dienst van Kristus en de B.J.B. te staan. Annie THYS opvolgster van Juliana voelde de wijkleidsters van het arrondissement Mechelen en Antwerpen even aan de tand. De slotles werd gegeven door onze Diocesane Proost Z.E.H. Van Broeckhoven. En zo kwam de viering van het H. Misoffer, gezongen in het Nederlands. We verenigden voor de laatste maal op de formatieplaats en in twee grote kringen werd het afscheidslied gezongen. Ja…schone dagen zijn het geweest want, “JEUGD IS DE BRUG NAAR HET VOLLE LEVEN, DE TOEKOMST STRAALT VOOR ONS, WANNEER WE ONS DAPPER VOORBEREIDEN OM ONZE TAAK OP TE NEMEN. ONZE JEUGDBEWEGING MOEDIGT ONS AAN EN IS DE WEGWIJZER.” Vertel dit aan deze die het nog niet weten : “ZONNIGE, BLIJE MEISJES WORDEN ALLEN UITGENODIGD”, zij horen bij ons. Beullens Jeanne.”
Foto’s :
-Leestse B.J.B.- meisjes anno 1935. -Jaartal onbekend. -In 1950 speelden ze toneel. -De meisjes rond 1960. -Niet veel later werden ze K.L.J.
1962 – 3 september : Zilveren Bruiloftsfeest familie Fons Rens-Rosa Verbruggen
Uit de Dorpsstraat. Alfons Lambertus Rens was te Zemst geboren op 17 september 1896 en hij overleed te Mechelen op 28 februari 1977. Fons was Oud-voorzitter van de Duivenbond De Luchtreiziger Leest. Rosalia Verbruggen was te Leest geboren op 25 juni 1903 en ze overleed te Mechelen op 2 mei 1967. Ze was een eerste maal gehuwd met Jozef Selleslagh en als weduwe hertrouwt met Alfons Rens. (Onderaan hun gedachtenisprentjes)
1962 – 8 september : Botsing
“Op 8 september jl., bij het naar huis rijden, kwam onze inwoner Schipman Flor, in het Leuvense met een ander voertuig in botsing. Als bij wonder kwamen de inzittenden er zonder letsel van af, doch de materiële schade is aanzienlijk.” (DB)
Flor Schipman (°Hingene 29/5/1933, +Leest 17/10/2019) was gehuwd met Godelieve Hellemans, een kleindochter van Jef Scheers van de gelijknamige hoeve in de Tiendeschuurstraat. Flor en Godelieve bewoonden dit eeuwenoude hof, ook "De Hoeve van Scheers" of “Cruyneghemhoeve” of “Kroningerhoeve” genoemd. Het hoevetje is een van de bestbewaarde gebouwtjes van Leest en deed in 1723 dienst als buitenverblijf van kanunnik Blondeau.
Begin 2026 vonden we het terug op de website van Immoweb : “Prachtige authentieke hoeve te koop te Leest met 7 slaapkamers en 332m2 bewoonbare oppervlakte en met een totale oppervlakte van het perceel 7.264 m2. (Foto’s onderaan)
1962 – Maandag 10 september : Gildevergadering
In het lokaal van de Boerengilde vond om 20 uur een vergadering met voordracht plaats over kwaliteitsmelk. Die werd gegeven door L. Hellemans. Alle veehouders uit de regio waren welkom. (GvM, 11/9)
1962 – 20 september – G.v.M. : Aanrijding
“Op de Hombeeksesteenweg vond een aanrijding plaats tussen de lichte vrachtwagen gevoerd door Joanna Geeraerts uit Hofstade en wielrijder Hugo Van den Branden uit Leest. Deze laatste werd licht gewond.”
1962 – 27 september – G.v.M. : Ongeval
“Op de Hombeeksesteenweg te Mechelen gebeurde een ongeval met de personenauto’s van Gilbert Dierijck uit Mechelen en Jozef Schools uit Leest. Beiden werden hierbij licht gewond.”
1962 – 28 september – G.v.M. : Met andermans bromfiets op uitstap
“D.P. Willy uit Leest had enkele tijd geleden samen met een kameraad een bromfiets weggenomen met het doel er eens een schoon uitstapje mee te maken. De eigenaar kwam hem evenwel op het spoor en zo kwam het dat de kerel voor de Rechtbank werd gedaagd onder betichting van diefstal. Zijn onbezonnen daad kost hem thans een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 maand en 1.000 frank boete.”
1962 – 30 september : Bonte Avond KWB
Locatie : Parochiehuis. Start : 19u30. (DB)
Bijvoegsels :
-De doodsprentjes van Alfons Rens en van Rosalia Verbruggen.
-Flor Schipman was slachtoffer van een ongeval in het Leuvense.
-De ‘Hoeve van Scheers’, ook de ‘Cruyneghemhoef’ of ‘Kroningerhoeve’ genoemd.
1962 – Augustus : Aanrijding “Op de steenweg naar Hombeek had een lichte aanrijding plaats waarbij onze dorpsgenoot Marcel De Prins betrokken was. Gelukkig alleen stoffelijke schade en schrammen.” (DB, nr.8,’62)
1962 – Augustus : Soldaat Alfons POLSPOEL uit Borsbeek “Na lang wachten heb ik dan toch eens eindelijk de tijd genomen om een briefje te schrijven. Zoals ge weet ben ik in Turnhout binnen gegaan om mijn Vaderland te dienen. Daar begon het lieve soldatenleven van dril, lopen en oefeningen, doch deze dagen zouden niet lang duren, want na enkele weken van zweten zou ik naar Borsbeek overgeplaatst worden, waar voor mij een schoon soldatenleven zou te wachten staan. Wat ik daar zoals doe, wel…weinig werken en goed eten ; een paar dagen in de week moeten wij besteden aan het reinigen van de kazerne. Geen slecht leven hoor ! Van zaterdag tot zondagavond ben ik thuis, om het soldatenleven voor die dagen te vergeten. ’s Maandags met veel moed terug beginnen, dat is zowat alles wat er te vertellen valt. Alvorens mijn briefje te sluiten, wil ik in eerste plaats Milac bedanken voor het regelmatig ontvangen van De Band, wat mij veel genoegen doet, ik maak ook van deze gelegenheid gebruik om mijn beste groeten over te maken aan de soldaten van Leest en een spoedig weerzien.” (“DB”, nr.7 van 1962)
1962 – 3 augustus : Verbod op veldkanonnen “Het plaatsen van veldkanonnen om wild en eksters af te schrikken, die schade aanrichten aan fruit en vruchten, wordt verboden. Tal van inwoners hebben klacht ingediend tegen het voortdurend lawaai. De plaatselijke politie zal dan ook P.V. opstellen bij gebeurlijke overtredingen.” (KH-GvM)
1962 – 13 augustus – G.v.M. : Merkwaardige kroegnamen in het Mechelse tussen de jaren 1884 en 1913” - LEEST : -1888 “In de Koeisteert”, op de Heide. -1890 “In de Biest”, “De Groene Linde”, Dorp. “Het Molenhuis” tegen Steinemolen. -1892 “In de Statie”, tegen steenweg Tisselt, “De Drij Koningen”, op de Heide. -1906 “Den Handboog, in de Winkelstraat. -1908 “In de Leers”, Tisseltbaan omtrent de molen. -1909 “Het Duifken” ter plaatse De Maalt. -1913 “De Proef” in dorp en zaal “Ste.-Cecilia” lokaal der toneelmaatschappij.
1962 - 15 augustus : Rozenhoedje aan de Lourdesgrot Naar jaarlijkse gewoonte werd om 19u30 het Rozenhoedje gebeden aan de Lourdesgrot in de Kouter. Na het gebed volgde een sermoen gehouden door de oud-onderpastoor pater Clementiaan. (GvM, 10/8)
1962 – 16 augustus : Inbraak bij Jefke Vloeberghen In de woning van Jozef (Jefke) Vloeberghen (°Leest 16/9/1929, +Mechelen 16/10/1924), Scheerstraat 5 werd ingebroken. De dader raakte binnen langs de achterdeur van de woning, vermoedelijk met valse sleutels want er waren geen sporen van braak. Die waren er wel in de kasten op de eerste verdieping. Die waren allen opengebroken en fel beschadigd. Gelukkig werd het spaargeld niet teruggevonden. Dat lag verscholen in de achterkamer in een ijzeren kistje onder karton. De garde haalde er de B.O.B. bij om gebeurlijk vingerafdrukken te nemen maar die waren nergens te vinden. (VVH)
1962 – 24 augustus – G.v.M. : Ongeval met Leestenaar “In de Langehofstraat te Mechelen had een ongeval plaats met de personenauto bestuurd door Antoon Lauwens uit Leest en een camionet waarvan de bestuurder zijn weg vervolgde. Gelukkig enkel stoffelijke schade.”
1962 – Septembernummer “De Band” : “Het anker los” – Nieuws van de Chiro “Het is nu weer twee maanden geleden dat u nog iets vernomen hebt van de Chiro , en, natuurlijk is er in die tijdspanne heel wat gebeurd. Daarom is het niet slecht ons geheugen eens op te frissen en te vertellen wat we in de Chiro hebben meegemaakt na het bivak. Zoals ge weet van vorige maal zijn we van ons bivak te Schilde allemaal heelhuids thuisgekomen. Daarna was er heel wat werk om alles wat meegeweest was terug op zijn plaats te krijgen. Potten en pannen moesten naar hun eigenaars terug, al het spelmateriaal moest terug op zijn plaats gelegd om er de volgende zondag niet te moeten achter zoeken, enz. Het duurde nog wel een tijdje eer alles klaar was maar dat gaf niets aan de zondagsvergaderingen die we zoals voor het bivak, reeds 16 jaar verder zetten. Nu zult ge u misschien afvragen : wat doen zo’n hoop bengels nu elke zondagnamiddag en waar zitten ze heel die tijd ? Wel, wat we doen is spelen, maar vanzelfsprekend niet altijd hetzelfde. Een eerste soort spelen zijn de pleinspelen, daarvoor hebben we het plein dat voor onze lokalen ligt ter beschikking ofwel één of andere weide. Voor de tweede soort van spelen moeten we ons een eindje verplaatsen want in het dorp van Leest kan je moeilijk bosspelen gaan doen. Daarvoor trekken we naar het “bosje van Battel” of naar een of andere plaats waar wat bomen bij mekaar staan. Dat tussen die bomen af en toe een beetje bramen en doornen staan of zelfs wat meer dan een beetje, hindert ons niet en doet ons zo nu en dan met gans bebloede benen naar huis komen of met een gescheurd speeluniform. Een derde categorie van bezigheden, meer voor de groteren “de kerels” zijn de speurtochten, trektochten en fietstochten. Dan trekken we er voor een hele of halve dag Gods wijde natuur in, en geloof het, niets is aangenamer dan een stuk flink te marcheren of kruipend langs de grond spoortekens zoekend. Een laatste categorie, voor al de Chirojongens te samen, zijn de groeps- en dorpsspelen. Als soms heel Leest overhoop staat door de Chiro, wel, wees er dan van overtuigd dat de Chiro een dorpsspel bezig is. Zo, nu kunt u zich al een gedacht vormen van de verscheidenheid van activiteiten die in de Chiro aan de orde van de dag zijn. Nadat we een 20-tal dagen thuis waren, vertrokken een 6-tal leiders en kerels met de fiets naar de Ardennen van 12 tot 15 augustus. Achterop de fietsen een paar tenten gebonden, in de benen stak heel wat energie en van binnen een grote dosis levenslust. De maandagmorgen om 10 uur vertrokken zaten we reeds rond 15 uur uit te blazen aan de rand van de Maas, die dan werd gevolgd in de richting Dinant en ondertussen gelegenheid te over om de ogen de kost te geven. Na een kwartiertje een eerste lekke band, doch na enkele minuten waren we terug in ’t zadel, om vijf minuten nadien eenzelfde experiment te beleven, en dan weer maar verder, reeds 16 km buiten Namen en 12 km van Dinant. Te Annevoie-Bouillon vonden we een prachtig graspleintje, neven de Maasbrug en ’t duurde niet lang of daar plonsde reeds een leider in het koude, stromende water van de Maas. ’s Avonds werd het dorpje even verkend en daarna zo goed het kon kroop ieder onder het deken. De volgende dag waren we vroeg uit de veren, en reden tot Namen terug om er de Citadel op te gaan en dan naar Dinant te bollen. Tegenslag, ’s avonds begon het te regenen en zo kwam het dat er een paar doorweekt de tent binnen kwamen. Daags nadien 15 augustus, na het horen van de H. Mis, werd de terugweg aangevat,…maar voor we Namen terug bereikt hadden, konden we nog een paar lekke banden opschrijven en natuurlijk nog een paar voor we weer te Leest toekwamen. Daarbij voegen we maar eerlijkheidshalve een breuk aan een versnelling en…een fameus onweder wat de venijnige beklimming tussen Leuven en Namen wel niet vergemakkelijkte, met dan als slotsom én als bekroning de Cesarberg van de universiteitsstad, en te 20u30 bereikten we Leest. En nu wat voor de toekomst ! De laatste zondag van oktober, dus de 28ste gaat ons jaarlijks Kristus-Koningsfeest door. Zoals ieder jaar wordt door de zorgen van de Chiro de steeds prachtige almanak verkocht, zulks zal andermaal binnen enkele weken gebeuren. Deze zal aangeboden worden door Burchtknapen, Knapen, Kerels en Leiders en wij twijfelen er niet aan op hetzelfde onthaal als voorgaande jaren te mogen rekenen. De leider van dienst.”
Foto’s: -Jefke en Rozalieke Vloeberghen -Antoon Lauwens was betrokken bij een ongeval. -De Chirokerels bezochten de citadel van Namen.
1962 – Zondag 22 juli : B.J.B.-Fietsenrally te Leest Voor de allereerste keer in de BJB geschiedenis van het gewest Mechelen werd er door de BJB een fietsrally georganiseerd. Men rekende er op een massale deelname van de BJB-meisjes. De deelneemsters kwamen samen op de koer van het patronaat om 12u30 en de start werd stipt om 13 uur gegeven. Elke deelnemer kreeg een reisplan mee. (GvM, 21/7)
1962 – Zondag 22 juli : B.J.B.-Feesten te Leest Het gewestelijk B.J.B.-zomerfeest kende te Leest een meer dan flinke bijval. ’s Morgens na de mis grepen de ziftingen plaats in de weide van burgemeester Miel Verschueren. In de namiddag gingen de meer dan 250 BJB-leden, voorafgegaan door talrijke vaandels, zeer stijlvol naar het lof dat opgedragen werd door onderpastoor Verbist (foto onderaan). Daarna werd terug naar het feestterrein getogen waar het verdere programma werd afgewerkt. Op de tribune waren aanwezig : E.H. Van Campenhout en E.H. Verbist, onderpastoor te Leest, burgemeester Verschueren, oud-burgemeester en tevens erevoorzitter van de B.B. Victor De Laet, dhr Van den Branden voorzitter van de B.B. Leest, meester Huysmans kassier der raffeisenkas, Apers zaakvoerder en de heren Gust De Prins en Jules Peeters bestuursleden van het inrichtend comité, Louis Van Roy provinciaal leider en de gewestelijke leiders van Mechelen, noord en zuid, de heren Van den Bosch Rik en Teck Louis van Tisselt. Na de openingsformatie en het vendelzwaaien dat zeer ordelijk verliep werd een gebed opgedragen door Rik Van den Bosch uit Bonheiden die ook de micro verzorgde, wat faciliteiten en uitslagen betrof. Elf afdelingen namen deel aan een open en sportieve strijd.
1962 – 28 juli : Huwelijk Francois Van den Bergh met Hilda Diddens Die dag vond het huwelijk plaats van Francois Van den Bergh en Hilda Diddens. Ze vestigden zich in de Dorpstraat en kregen vijf kinderen : Chris, Gon, Werner, Ilona en Gwen. (Foto’s onderaan)
1962 – 29 juli : De K.Fanfare St Cecilia nam deel aan het Zomerfeest te Hombeek “Op 29 juli j.l. nam deze vereniging deel aan het Zomerfeest ingericht door de Vrolijke Vrienden van Hombeek-Heike en gaf er een zeer hoogstaand concert.” Andere optredens van deze Leestse fanfare waren gepland op 5 augustus (de Braderijfeesten te Strombeek-Bever), 26 augustus (Jubileum-festival te Zemst-Laar), te Battel op 30 september en op 7 oktober te Kalfort-Puurs.(“DB”, nr.7 en nr.8 van 1962)
Foto's : -Onderpastoor Verbist droeg het lof op tijdens de B.J.B.-feesten. -De B.J.B.-meisjes van Leest anno 1960. -Bruid Hilda Diddens in de hal van het gemeentehuis. -Links achteraan een broer van de bruid Marcel Diddens, achter hun moeder Mathilde Vloebergh. -Huwelijksfoto van Hilda en Francois. -De Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia rond 1965.
1962 – Julinummer “De Band” : Verslag Boerengilde “De gildevergaderingen voor het seizoen 1961-62 werd besloten met een spreekbeurt over “Selectieve onkruid bestrijding” door de heer Frans Van der Kuylen. Op dit ogenblik zijn er zo wat een 2.000 verschillende soorten bestrijdingsmiddelen op de markt (hierbij zijn insecten en ziektebestrijding gerekend). Hiervan zijn ook verschillende soorten met dezelfde uitwerking maar die onder verschillende benamingen verkocht worden. Voor onkruidbestrijding bestaan een groot aantal soorten maar alle zijn niet onfeilbaar en vaak wordt door de fabriek slechts het commerciële doel nagestreefd. Al deze middelen op een enkele voordracht behandelen is onbegonnen werk, daarom nam spreker de twee voornaamste en ook de doelmatigste uit. PREMAZIN en ALIPUR, deze twee kunnen selectief gebruikt worden. Na de voor- en nadelen en de grote rol die de temperatuur speelt bij de werking van voornoemde nagegaan te hebben wees hij ook op de oudste en een van de doelmatigste onkruid-verdelgers : de KALKEYANAMIDE, die hierbij nog een zeer goede meststof is. Onkruid en bestrijding zijn volgens de heer Van der Kuylen een droog onderwerp om over te praten en voor de boeren en tuinders vervelende gasten, die veel geld en moeite vergen, toch heeft spreker het klaar gespeeld, de aanwezigen een uurtje aandachtig te doen luisteren. De heer Van der Kuylen werd van harte bedankt en door de Voorzitter werd medegedeeld dat zou deelgenomen worden aan de grote manifestatie te Heist-Goor bij de 75-ste verjaardag van de oprichting van de eerste Boerengilde door E.H. Melaerts. Hartelijk vanwege de Boerengilde, M.V.”
1962 – Julinummer “De Band” : Voetbal Oud- en Huidige Chiroleden “De aangekondigde voetbalmatch tussen oud- en huidige Chiroleden ging dus door. Alhoewel het die dag koud was is er van het spel gemaakt wat kon. De stand bij de rust was 2-1 in het voordeel van de Chiro, doch na de rust maakten onze tegenstrevers doelpunten aan de lopende band, zodat bij het einde van het spel de stand 3-6 bedroeg in het voordeel van onze…tegenstrevers. Het gras dat tijdens de match platgelopen werd was dat van de heer Muysoms die bereidwillig was zijn weide hiervoor af te staan. Ook een woordje van dank aan de scheidsrechter Jozef Vloebergh, die deze taak op zich heeft willen nemen en naar behoren vervuld.”
1962 – 2 juli : Klacht wegens vernieling spruitenveld Landbouwer Jozef Clement Jacobs (°Mechelen 29/10/1929) wonende Mechelen Leestsesteenweg 181, bekloeg zich bij de garde over de vernietiging van 2.880 spruitplanten op zijn veld naast de Zennedijk op de grensscheiding Heffen-Leest. Een tweetal weken voordien waren er sproeiingswerken gebeurd door een aannemer uit Denderbelle, op verzoek van de dienst der Zenne. De schade werd geraamd op 9.000 frank. (VVH)
1962 – 9 juli : Uitslag liefhebberskoers te Leest 48 deelnemers. 1.Meert Frans (Wolvertem) de 165 km in 3 u. 1 min.. 2. Stevens Julien. 3.Verhoeven Louis. 4.Luyckx Henri. 5.Van Loo Willy. 6.Coreman Roger. 7.Jacobs René. 8.Coens Roger. 9.Mertens Frans. 10.Buellens Marcel. 11.Coppens Victor. 12.De Prins Florent. 13.Selleslagh Jan. 14. Vinck Willy. 15.Van Buggenhout Emiel. (GvM)
Noot MvH : de renner uit de deelnemerslijst die het verst zou komen in de wielrennerij is de man die tweede eindigde : Julien Stevens. Hij werd helper van Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy en Eddy Merckx en zou in 1968 Belgische kampioen worden op de weg.
1962 – Van 12 tot 22 juli : Bivak Chiro – Tien dagen naar Schilde - Sint-Willibrordushof De Chiro organiseerde in deze een spaaractie. Op de zondagsvergaderingen kon men bij de leiders sparen op zijn “spaarkaart”. (“DB,nr. 5, 1962)
De kerels vertrokken een dag vroeger per fiets en bereidden alles voor zodat de anderen in optimale omstandigheden hun logies konden betreden. Buiten twee lekke banden verliep hun reis probleemloos. Plein- en groepsspelen, atletiek, optochten, zingen, trektocht, iedereen deed mee en had lol. Karel Diddens won de atletiekkamp bij de kerels en Dirk Leemans was primus bij de knapen in het lopen. Iedereen raakte heelhuids thuis en nadien restte er nog heel wat werk om alles wat meegereisd was terug op zijn plaats te krijgen. Potten en pannen moesten terugbezorgd aan de eigenaars, het spelmateriaal terug op zijn plaats gezet… Het maandblad van Milac beschreef dezelfde periode de ‘belofte werking’ van de Knapen : ‘Voor een zevental weken is er bij onze knapen van wal gestoken met de belofte werking. Het is een voorbereiding van zeven weken voor de Belofte aflegging. Wat ze daarvoor al moeten doen is het volgende : elke zondag voormiddag, ook namiddag, op post zijn, aandachtig luisteren naar de verschillende instructies die de belofte vragen. Het kroonwachtboekje speciaal voor de beloftewerking regelmatig en goed invullen, alsook nog minstens twee maal in de week naar de mis gaan en in het bijzonder de opgegeven actiepunten van de week opvolgen…’
Het gedetailleerde verslag van leider Wilfried Hellemans verscheen in “De Band” nr.6 van 1962 : “Op woensdag 11 juli vertrokken onze kerels als voorwacht. Onderweg gingen twee banden stuk. Ginds werd in tenten geslapen en stonden de jongens klaar om de twee andere afdelingen te ontvangen, die één dagje later kwamen aanbollen. Voor ’t vervoer der kleinsten hadden enkele goede zielen gezorgd en de knapen mochten hun fietsen zelf wegbrengen. Ze waren er allemaal geraakt en nu eens niemand, echt vermoeid. Ferm hé ! Ons kamp begon eigenlijk ’s namiddags : plechtige openingsformatie. Dan de verschillende activiteiten per afdeling : pleinspelen en atletiek, optocht en zingen, gaan en komen. De ganse ploeg speelde een drietal keren samen. Deze groepspeelnamiddagen waren een succes. Alleman deed mee, zowel om de Leliaarts te verslaan in een Guldensporenspel, als om een dief te vinden die ineens was komen opdagen in onze kamp…Dat ze dan ook smakelijk en goed gegeten hebben kunt ge denken. Dat deed de bivakmoeders plezier. Als die zien dat de bivakkerenden hun werk opsmullen, dan weten ze te mogen voortdoen, dat het allemaal zo gaarne wordt aangenomen. ’t Is normaal geworden dat de moeders meegaan. En ik geloof dat iedereen, iedereen hoor, vanzelf zou zeggen, als men voor ’t bivak vertelde dat de moeders niet mee konden “Hewel dan gaan we niet op bivak”. Zonder bivakmoeders zou ’t inderdaad niet te doen zijn op bivak te trekken. Voor alles, en dat is onnoemlijk veel, een dikke pol en dank U. Dank, ook aan alle mensen die deze bivak mogelijk maakten, nog meer omdat het zo fijn lukte. Want dat hangt niet alleen van de leiders af. Bijlange niet. Nu nog een paar nieuwtjes : bij de kerels won Karel Diddens de atletiekkamp. Bij de knapen ging Dirk Leemans met de eerste prijs lopen. En bij de burchtknapen bestaat zoiets niet. Aan die mannen moet ge vertellen, vooral als ’t onweert boven uw kop… Zoals vorig jaar hadden we trektocht : voor de kerels twee dagen, één dag voor de anderen. De grootsten staan nog altijd vief als een jong veulen als ze “Nederland” horen (vraag maar aan leider Louis). Maar ’t moet daar goed geweest zijn ook. Die kerels hebben plezier gehad op hun fietstocht. De knapen zijn te voet vertrokken en moe aangekomen, maar leider Karel is iemand met veel geduld. Dus was er niets te vrezen. Leider Roger heeft acties in een reisbureau, want met zijn en mijn troetelkinderen gingen we Antwerpen ondersteboven gooien. We bezochten er de Kathedraal, de boerentoren (tot boven zulle), de tunnel voor voetgangers en voeren een gans uur op de Schelde. Alla mensen, ge merkt het direct : er werd iets gepresteerd in Schilde. ‘k Heb over veel gezwegen: over speurtochten, bontering, muziekkapel, avondwandelingen, enz…ik kan niet alles zeggen. Toch moogt ge niet vergeten dat zo’n paar woorden : “er was atletiekkamp” voor de jongens zelf een “wereld” zijn en oproepen. Op een bivak leert men veel : men hoort, ziet, men geeft, men krijgt, men LEEFT er. En leven is niet weer te geven in woorden. Zeg dus niet als ge dees blad leest “o was het maar dat !” Het was meer, en veel veel meer. Maar dat is niet uit te drukken. Elk woord krijgt maar volle betekenis voor iemand die erbij was.. De jongens ZELF, DIE weten welke spanning en gezonde naijver verbonden is met “atletiekkamp”. Maar kom, ’t zou te ver voeren hier op in te gaan. Dus : een verslag is beknopt. Dit ook. Toch moet ik nog zeggen dat we nogal slecht weer hadden. Elke dag regen… en zon. Daarover heb ik niemand horen klagen. Ik vertel hier geen zwanzerij of schone woorden. Niemand kloeg daarover ! Dat alleen is bijna een bewijs dat ons bivak gelukt is. Ook zonder bewijs is ieder daarover akkoord. Maar nu ! ’t Bivak is een bekroning van een jaar, geen eindpunt. Nu komt het er op aan te blijven voortdoen. Samen leefden we en leerden mekaar beter kennen, samen zenden we “Reik mij Uw vaste hand, uw vuist, uw hart !” Samen baden we : ’s morgens in de H. Mis. De ganse dag waren we EEN. Daarom : doe stille voort ! Dit is gericht tot iedere Chirojongen ; hij was op ’t bivak of hij was er niet. En daarom ook, ouders, als uw jongen in de Chiro is, stuur hem ELKE zondag. Als we iedere zondag slagen in ons blij werk, dan slaagt ons volgend bivak. Verwijt me niet, nu al te spreken over volgend jaar, want : wat worden zal, ligt in het nu (Rodenbach). Tot slot nog dit : blijven we ons niet blindstaren op ons voorbije bivak. ’t Was prima, jazeker. Maar vandaag leven we niet meer te Schilde, wel in Leest. Vandaag zijn we niet op bivak. Het wordt zaterdag, dan is het groepsmis jongens ! Dan is het zondag ; dan is er vergadering mannen. Burchtknapen, Knapen, Kerels en Leiders, DOE STILLE VOORT.”
In 1962 telde de Chiro 7 leiders, 1 aspirant-leider, 20 burchtknapen en 10 kerels. De Chirojongens betaalden 330 frank lidgeld aan Chiro Nationaal en bezat de Chiro een muziekkapel met 5 trompetten, 5 trommen en 3 landsknechten. De proost was onderpastoor Jan Verbist en de hoofdleider Karel De Borger. Leiders : Herman Van de Poel, Louis De Prins, Frans Lauwers, Hendrik Verbeeck, Frans Spoelders en Wilfried Hellemans. Roger Silverans was aspirant-leider. (Hugo Lauwens : “Het ontstaan van de Chiro van Leest”)
Foto’s : -Julien Stevens in zijn kampioenentrui van beroepsrenner behaalde te Leest een ereplaats bij de liefhebbers in 1962. -De locatie van het Chirobivak 1962 : Het Sint-Willibrordushof in Schilde. -De verslaggever : leider Wilfried Hellemans.
1962 – 10 en 11 juni : Dansavond St.-Cecilia Ter gelegenheid van Sinksenkermis werd er in de zaal Sint Cecilia bij de weduwe Huybrechts een dansavond gegeven met het orkest Vic. Bisschops.
1962 – 14 juni : Verlof 1962 – Modaliteiten Christelijke Mutualiteiten In tal van lokaliteiten gingen vergaderingen door voor ouders van jongens en meisjes die opteerden voor een tiendaagse verlof georganiseerd door de Christelijke Mutualiteit in de Ardennen of in Zwitserland. Het doel van deze bijeenkomsten was de ouders enkele zaken op het hart te drukken die voor een goede afloop van het verlof voor de jeugdige deelnemers van groot belang zijn. Zo werd er op gewezen dat de vakantiegangertjes geen persoonlijk zakgeld nodig hebben, alles is immers voorzien door de inrichting. Tevens werd er ook gewaarschuwd voor overmatig gebruik van snoep en voor het meenemen van te lichte en te fijne kleding. De ouders kregen ook de verzekering dat wat tucht en volgzaamheid betrof, de leiding erop stond dat alle deelnemers stipt de onderrichtingen en verbodsbepalingen dienden na te leven. In geval van onwil zou de leiding niet nalaten de overtreders naar huis te sturen.
Verlofperiode Ardennen. -De 13-jarige jongens, BOUILLON van 11 tot 21 juli voor deelnemers van Berlaar, Kessel, Hombeek en Leest. Voor de andere gemeenten werden andere data voorzien. -De 13-jarige meisjes, NEUFCHATEAU van 3 tot 13 augustus voor deelnemers van Kessel, Nijlen, Bonheiden, Heffen, Leest, Muizen, O.L. Vr. Waver, Hombeek en Rijmenam, ook hier werden andere data voorzien voor de andere gemeenten. -Verlofperiode Zwitserland. MELCHTAL : De 14-jarige jongens van 20 tot 28 augustus. De 14-jarige meisjes van 27 juli tot 4 augustus. -MALOJA : De 18-jarige jongens van 17 tot 26 juli. -LEYSIN : De 18-jarige meisjes van 23 juni tot 4 juli (voorseizoen) en van 16 tot 25 augustus of van 3 tot 14 september in het naseizoen.
Gezinsverlof. Dit jaar werd het gezinsverlof ingericht op gekende plaatsen in Zwitserland, enerzijds het reeds overbekende St.-Moritz en anderzijds het eveneens gunstig bekende Engelberg.
Jonggehuwden en alleenstaanden. In 1962 werd voor de eerste maal een verlofperiode ingericht voor de alleenstaande juffrouwen die minimum 25 jaar zijn. Dit ging door te Leysin van 23 augustus tot 1 september. Ook de jonggehuwden kregen dit jaar reeds een kans om aan zeer voordelige voorwaarden een verlof door te brengen in Zwitserland, nl. in Engelberg. Dit ging door van 31 mei tot 8 juni.
1962 – 14 juni : Overlijden van Emiel MEULEMANS Emiel Meulemans was te Leest geboren op 21 januari 1883 en hij overleed te Mechelen op 14 juni. Hij was rustend kassier van de Nationale Bank van België en gehuwd met Rosalie De Keyser. De plechtige lijkdienst, gevolgd van de begrafenis in de familiekelder op het gemeentekerkhof te Hombeek, had plaats op maandag 18 juni te 11 uur in de Dekenale kerk van O.L. Vrouw-over-de-Dijle. Vereniging aan het sterfhuis : Vaartdijk 24 Mechelen. (G.v.M., 16 juni)
1962 – 28 juni – G.v.M. : Leestenaar won koningschieting te Hombeek “Op de liggende wip “Zennebrug” bij dhr Van den Voorde, Mechelsesteenweg 52 te Hombeek, schoot de jonge schutter Armand De Bleser, wonende Dorp 70 te Leest, zich tot koning. Op de foto hierna de flinke schutter omringd door zijn clubleden.”
Armand De Bleser is te Leest geboren op 27 november 1940 als zoon van Frans en van Leonie Marievoet. In 1960 had Armand het als wees –zijn beide ouders waren overleden- financieel niet zo breed en om die reden besloot hij bij de para’s te tekenen, toen de meest lucratieve eenheid bij het Belgische leger. Vooral ook voor hen die naar Kamina in Congo gestuurd werden. Daar fungeerde hij als radio-operator en chauffeur van de hoogste militair in rang aldaar : luitenant Kesteloot. Die gedroeg zich als een tweede vader voor hem en Armand werd al snel zijn vertrouwensman. Als TS gingen alle berichten door zijn handen. Maar die periode uit zijn leven heeft hem zeer aangegrepen en van zijn ervaringen met de perikelen aldaar wou hij niets kwijt, zelfs tegen zijn echtgenote heeft hij daarover nooit verteld. Al wat hij naar zijn familie stuurde vanuit Afrika is nooit ter plaatse geraakt. Waarschijnlijk onderschept door de veiligheidsdiensten. De enige souvenirs zijn de foto’s die hij in zijn bagage kon stoppen. De censuur van het leger liet ook maar drie brieven passeren naar het Leestse heimatblad De Band. Na zijn term tekende hij nog bij maar omdat de periode in Congo afgesloten werd en hij dienst moest doen in Corsica werd hij terug burger. Niet veel later leerde hij Mariette De Bont kennen, de twee jonge mensen werden verliefd en wilden trouwen maar dat viel niet in goede aarde bij haar familie en toen een in Engeland woonachtige tante van Mariette voorstelde om in Schotland te gaan huwen omdat daar geen toestemming van de ouders vereist was, gingen Armand en Mariette daar gretig op in. Ze huwden uiteindelijk niet in Gretna Green maar in Edinburgh, de hoofdstad van Schotland. Armand was 22, Mariette 18. Vereiste was wel dat het koppel minstens twee maand in het Verenigd Koninkrijk verbleef voor hun trouw. Armand en Mariette bleven die hele periode bij een tante in Edinburgh. Terug in Leest kregen ze een tweede trouwboekje, hun trouw was immers aangekondigd en ‘uitgehangen’. Een tijdlang baatten ze café Telstar in de Dorpsstraat uit tot ze die bloeiende zaak overlieten aan hun vriend Jean Van Dam. Het was deze laatste die, samen met bakker Fons Hellemans, FC Telstar –het latere SK Rapid Leest- zou stichten, maar de basis ervan was reeds gelegd door Armand en Mariette.
Foto’s : -Herinnering aan Melchtal van Freddy Lauwers (tweede van rechts, tweede rij bovenaan). Freddy was te Mechelen geboren op 10/12/1953 en hij overleed te Blaasveld op 8/10/2012. De foto dateert van 1965, Freddy was toen 12. -Armand De Bleser als winnaar van de koningsschieting, liggende wip, in Hombeek. -Als para in zijn Kamina-periode. -Armand en Mariette tijdens hun huwelijk in Schotland.
Vervolg - Gouden Bruiloft van het echtpaar De Laet-Meuldermans
Moeder De Laet was naast huismoeder ook een prima boterfabrikant. Met de hand kneedde ze de klompen boter om het overtollige water eruit te halen. Te voet bracht ze de koopwaar naar winkels in Willebroek en in de Bruul in Mechelen. Wekelijks deed ze voor haar groot gezin ook inkopen in de stad. In haar jonge jaren ging ze bijna altijd te voet want fietsen had ze nooit geleerd. Met de trein reizen kon ook als het nodig was en vanaf 1925 reed er een autobus door Leest. In 1940 brak de oorlog uit en de constante zorg voor voldoende voedsel voor mens en dier. Zo werden er eens aardappelen verborgen in de schouw. Na een tijd zag men al van ver in de straat de uitlopers naar de hemel reiken. De Duitsers palmden een tijd het bureel van Victor in en maakten er een slagerij van. In die tijd heerste er veel angst en onzekerheid, vooral tijdens de krijgsgevangenschap van zoon Georges en in de periode dat Frans door de bezetter is weggevoerd naar het herhaaldelijk gebombardeerde Bremen. Het ergste gebeurde echter in 1945. Dochter Jeanne werd plots ziek en overleed aan de kroep. Ze werd net geen negentien jaar. Ook José werd daarna besmet, maar gelukkig kon professor Bruynooghe uit Leuven aan penicilline van het Amerikaanse leger geraken. Hij kwam ermee naar Leest, met de trein tot op het Heike in Hombeek, en de ziekte werd overwonnen. Op 8 april 1950 werd zoon René door Monseigneur Martin tot priester gewijd in de kapel van de Witte Paters te Heverlee. Korte tijd later vertrok pater René naar zijn missiepost in Congo en de familie zou hem pas negen jaar later weerzien. Op 17 januari 1970 overleed Victor De Laet onverwachts. Hij was dan bijna 83. Enkele dagen voordien was hij nog met fiets, bus en trein naar een vergadering in Leuven gereisd. Op haar 96ste overleed Julie rustig op 6 augustus 1984. In de uitvaartplechtigheid stonden liefst tien priesters rond het altaar van wie acht confraters van pater René, die nog in Congo missiewerk deed. (Uit : “De Laet van Kontich tot Leest” van Lieve Huysmans waar nog veel meer details te lezen zijn over Victor en Julie.)
Gazet van Mechelen van 25 juni : Gouden Huwelijksjubilelum. “Te Leest vierden de echtelingen De Laet-Muyldermans de vijftigste verjaardag van hun echtverbintenis. Vanzelfsprekend was het bij deze gelegenheid feest in de Tiendeschuurstraat nr. 12 waar benevens de familieleden ook de kinderen en kleinkinderen rond de feesttafel zaten. Dat er heel wat volk was moge alleszins blijken uit het feit dat uit het huwelijk 11 kinderen sproten, waarvan er nog 10 in leven zijn. Een van hen is trouwens missionaris in de Republiek Kongo. Benevens de kinderen echter waren ook de kleinkinderen, liefst 28 in aantal, aanwezig. Dat dit jubileum te Leest niet onopgemerkt voorbij ging is alleszins begrijpelijk, wanneer men weet dat dhr. De Laet gedurende 13 jaar burgemeester te Leest is geweest. Melden we ten slotte dat dhr. De Laet na de plechtige dankmis in de parochiekerk door Z.E.H. Van de Sande namens het Aartsbisdom werd vereremerkt met de versierselen van het St.-Rumolduskruis. Aan beide krasse jubilarissen wensen we ten slotte nog vele jaren.”
Victor overleed te Leest op 17 januari 1970. Juli zou hem nog 14 jaar overleven. Zij overleed op 6 augustus 1984 : “Haar eenvoud, haar zachte goedheid, haar bekommernis om anderen verwierf haar veel vrienden. Hoe dikwijls zei ze niet dat we goed moesten zijn voor elkander. Zij was sterk in de beproeving en stelde steeds haar vertrouwen op God, geen dag ging voorbij zonder gebed en laten wij God danken voor het lange en schone leven van moeder die voor ons steeds een voorbeeld was.” (Warme woorden uit haar gedachtenisprentje)
Foto’s : -Julie met een partij verse boter. (Foto : Lieve Huysmans) -In 1945 werd dochter Jeanne plots ziek en overleed aan de kroep. Ze was amper negentien. -Victor en Julie vierden hun gouden bruiloft. De proost van de Boerenbond arrondissement Mechelen Van den Sande speldt hier het zilveren St.-Rumolduskruis op de borst van de ex-burgemeester voor zijn vele verdiensten. (Foto : GvM, 26/6) -Julie met haar kleindochter Gerda De Laet en een achterkleindochtertje.
Vervolg - Gouden Bruiloft van het echtpaar De Laet-Meuldermans
Stan Huysmans beschreef het reilen en zeilen bij zijn schoonfamilie :
“Maar bijeenslapen en als eens blij-gelukkig wakker liggen, dat heeft gevolgen. Elf stuks aub! Elf verschillende exemplaren en toch dezelfden. Allen van eigen combinatie en deeg DE LAET-MEULDERMANS. Vader De Laet bekeek de zaken en zijn scheuten van kinderen nogal diplomatisch, filosofisch-fris en zakelijk-nuchter. Moeder Julie, de altijd-bezige bij, beredderde mee de hele doening. Tussen haakjes gezegd, ook alleen had ze dat wel gekund. STERKE VROUW was dat, de sterke vrouw, genoemd in de Bijbel. En haar man, die overal gevraagd werd toendertijd, voor honderd en zoveel dingen. LID van de HOGE LANDBOUWRAAD daar, VOORZITTER van het VEEKWEEKSYNDIKAAT ginder, BESTUURSLID VEEFOKDAG elders. VERGADERING van de PROVINCIALE LANDBOUWKAMER vandaag, dan weer van het ARRONSISSEMENTEEL VERBOND te Mechelen. En toen de tijd van zijn BURGEMLEESTERSCHAP LEEST. Voor alle mooie en schurftige commissies aangesproken, en steeds bereid tot hulp. Den dië uit de bak helpen, die er feitelijk beter zou ingebleven zijn, maar de vrouw was zo op den dool…Voor die een goei werk bezorgen (en ten slotte bleek dat die niet graag werkte). Zelfs voor sommigen een goei vrouw zoeken. Echt dat bestond toen nog. En inmiddels groeiden zijn kinderen op. Moeder Julie, vooruit maar. Deze week 3 met de mazelen, volgende week 2 met de dikoor, dan weer een koppel met de wijnpokken. Alles in serie. En dan al dat gebas in de tijd van de vallingen. Flessen siroop met de macht. Maar dat gaat wel voorbij, en ’t is altijd graag gedaan. Maar door al die alledaagse dingen loopt voor beiden een gouden liefdesdraad van ouderlijke toewijding en bezorgdheid. Jaarlijks met de sjees op bedevaart naar Hanswijk. Een hele servitude voor het vertrek. Als de laatste gewassen werd, was de eerste terug vuil. Moet ge verschieten of niet, als ge d’r enen onderweg verliest. Simpel is dat : een klein gaanstoksken efkens aan de kruk van ’t achterdeurken van de koets hangen, terwijl het hotsende ding vol kinderen verder ratelt. Plots, d’er enen uit. En niemand die van verbazing aan moeder iets durft zeggen.”
Naast zijn eigen bedrijf had Victor nog heel wat andere ambities. Rond 1930 introduceerde hij in Leest de rode Kempense koe uit Hoogstraten omdat die aan de zandgrond beter aangepast was dan andere rassen. Hij zette de boeren uit het zuiden van de provincie Antwerpen en het noorden van Brabant aan zich ook dat ras aan te schaffen. Met succes. Daarover vertelde hij in het weekblad Landbouwleven van juli 1960. In Leest was hij stichter en voorzitter van de Boerenbond en de eerst kantoorhouder van de plaatselijke Raiffeisenkas en in 1927 ook de medestichter van de Boerinnenbond van Leest. Van 1925 tot 1936 maakte hij deel uit van de hoofdraad van de Belgische Boerenbond als vertegenwoordiger van de arrondissementsbond van de boerengilde van Mechelen. Hij werd ook voorzitter van het Veekweeksyndikaat Puurs-Willebroek, voorzitter van het Landbouwcomice Willebroek tot 1968, afgevaardigd beheerder van de Groente- en Fruitveiling Gewest Hombeek, vanaf juli 1945, lid van de Hogere Landbouwraad bij het Ministerie van Landbouw, bestuurslid van de Fokveedag Kalfort-Puurs, lid van het Provinciaal Veekweeksyndicaat van Antwerpen en lid van de Provinciale Landbouwmatschappij en van de Provinciale Landbouwkamer. In 1931 werd hij gedecoreerd met “het bijzonder landbouweereteeken 1e klasse” en wegens zijn verdiensten aan de landbouw ontvangt hij in 1966 het Kruis van Ridder in de Kroonorde. Victor was burgemeester van Leest van 1927 tot 1939. De gemeentelijke meisjesschool kreeg in 1932 twee nieuwe klassen, gebouwd op grond van de kerkfabriek en gefinancierd door de zuster Annonciaden van Huldenberg en de gemeente huurde de gebouwen. Het leverde Victor nog lang een uitnodiging op voor de prijsuitreiking bij het einde van het schooljaar, tot fierheid van zijn kleinkinderen die in Leest naar school gingen.
Vervolgt.
Foto’s : -Victor en Julie met drie van hun kinderen : Vik, Jaak en Pelagie. (Foto : Gerda De Laet) -Het gezin De Laet-Meuldermans bij het huwelijk van dochter Pelagie in 1937. Vooraan : Jeanne, René, vader Victor, José, moeder Julie, Frans en Maria. Achteraan : Louisa, Victor, Julia, Jaak, Pelagie en Georges. (Foto : Lieve Huysmans) -Boer en burgemeester Victor De Laet. (Foto : LG) -Zijn handtekening. -Het stralende goudenhuwelijkspaar. (Foto’s Lieve Huysmans)
Onbekende(n) brachten een meer dan ongewenst bezoek bij Jozef Vloeberghen in de Scheerstraat. Er zou niets ontvreemd zijn, maar er was wel ernstige schade veroorzaakt aan zijn meubelen.”
1962 – Juninummer “De Band” : Zware Val
“Onze dorpsgenoot Louis Polfliet deed onlangs bij het naar huis komen met zijn bromfiets aan de Molenbeek een zeer ernstige val, en werd zelfs in ernstige toestand naar een kliniek te Mechelen overgebracht. Wanneer eerst gevreesd werd voor ernstige gevolgen dan mag nu wel aangenomen worden dat alles zeer goed afgelopen is en daarvoor wensen we hem van harte geluk...”
“Het gemeenteraadslid Henri Van den Heuvel kwetste zich bij een werk zo erg dat hem bijna een vinger werd afgesneden.”
1962 – Juninummer “De Band” : Ongeval
“Bij haar dagelijkse rondrit met melk werd Jozefien Van den Heuvel in haar auto aangereden door een bestelwagen. Enkel stoffelijke schade. Zij is een dochter van bovenstaande Henri Van den Heuvel.”
1962 – 9 juni : Gouden Bruiloft van het echtpaar De Laet-Meuldermans
Victor Josephus De Laet (°1887), zoon van Frans en Pelagie Bernaerts, trouwde op vijfentwintigjarige leeftijd met Anna Lauretta Julia of kortweg Julie Meuldermans (°Hombeek 24/5/1888), dochter van Ludovicus en Maria Theresia Tuyaerts. Julie werd heel vroeg wees. Haar vader overleed aan tuberculose als zij amper anderhalf jaar oud is. Haar moeder onderging minder dan twee maanden later hetzelfde lot aan de toen vaak voorkomende maar nog vrij onbehandelbare ziekte, eufemistisch soms ook “fleuris” genoemd. Het weesje werd in Hombeek liefdevol opgevoed door Sophie Van Cauwenberg, bijgenaamd “Peit van de Zwette”. Zij was weduwe met vier kinderen en verdiende de kost als herbergierster in haar huis net over de spoorweg in het Dorp. Daar was zij tevens buurvrouw van het jonge gezin Meuldermans. Na de lagere school in Hombeek ging Julieke naar de Loretten in Mechelen waar ze in het Frans onderwezen werd. Rond haar veertiende verhuisde ze naar haar tante en nonkels Meuldermans in de Bankstraat, bij “Rettes”, naar de naam van haar grootmoeder en meter Laurette Goovaerts. In Hombeek was Julie bekend voor haar mooie zangstem. In de kerk mocht ze solo kerstliederen zingen en bij andere gelegenheden het “Credo van de landman”. Op 11 juni 1912 zegende Victor Bernaerts, doodpeter van Victor en pastoor van Zemst, in de Sint-Martinuskerk van Hombeek het huwelijk in van zijn petekind Victor met Julie. Victor nam zijn bruid mee naar zijn ouderlijke huis in de Tiendeschuurstraat waar zijn moeder nog woonde en waar ook Sooi de knecht trouw in dienst bleef. Kort daarop kochten ze met de gouden munten uit het spaarpotje van Julie nog landbouwgrond bij. Over een tijdspanne van zestien jaar werden op de boerderij elf kinderen geboren, allen gezond en wel. Als jong gezin kwamen ze zonder ongelukken de eerste wereldoorlog door. Ook al had het suikerklontje dat dochtertje Pelagie van een Duitse soldaat kreeg bijna tot verstikking geleid. Grootmoeder Bernaerts zou in haar geboortehuis nog de komst meemaken van negen kleinkinderen. Na haar overlijden werd in 1917 het oude en te kleine huis afgebroken en vervangen door een ruime woning aan de andere kant van de stal.
Vervolgt.
Foto’s :
-Jozef “Jefke” Vloeberghen kreeg ongewenst bezoek. -Henri Van den Heuvel was bijna zijn vinger kwijt. -Zijn dochter Jozefien “Joske” Van den Heuvel werd aangereden. -Victor De Laet en Julie Meuldermans tussen hun gasten. -De jubilarissen in het gemeentehuis. (Foto’s Lieve Huysmans)
