Woensdag 31 januari 2007

Dagboek van een kleuter

      Maandag Sinterklaas gaan halen bij bomma en bompa. Alleen knikkers
      gekregen. Stom speelgoed. Heb knikkers op de keldertrap gelegd.
      Bompa naar beneden getuimeld, geen belang, bompa toch al oud en
      versleten, er waren geen knikkers kapot. Klop gekregen, met knikkers
      spelen mag niet.

       Dinsdag   Hele toffe dag, heb nichtje Suzy gezien op begrafenis
      bompa. Hele dag doktertje gespeeld. Heel plezant. Mama kwaad, papa
      kwaad, tante Angel kwaad, Suzy niet. Doktertje spelen mag niet.
      Stiel leren is verboden.

      Woensdag   Hier en daar in huis chocoladekorrels gelegd. Papa is
      muizenvallen gaan kopen. Heb korrels opgegeten. Mama viel flauw. Heb
      klop gekregen. Lekkere chocoladekorrels eten is verboden.

      Donderdag Heb voor 20 knikkers hele mooie witte muis gekregen van
      kameraad in een doosje gedaan en schoon verpakt. Cadeau voor mama.
      Mama eerst heeel blij, daarna schreeuw gegeven, flauw gevallen. Papa
      weer heel kwaad. Heb klop gekregen. Cadeautjes geven is verboden.

      Vrijdag Papa sloot mij op in de kelder, is plezant. Heb van
      patattenvoorraad frietjes gesneden om mama te helpen. Zwaar werk, wel
      100 kilo patatten. Heb klop gekregen. Mama helpen is verboden.

      Zaterdag Papa sloot mij op op zolder, ook heel plezant. Heb papa
      geholpen en dakgoot proper gemaakt. Stond veel volk op straat.
      Pompiers zijn me komen van dak halen. Papa kwaad, klop gekregen. Papa
      helpen is verboden

      Zondag Papa sloot mij op in het tuinhuisje. Had kou en heb een
      vuurtje gestookt. Pompiers zijn weer gekomen. Toffe mensen, spuiten
      alles nat. Klop gekregen. Warm hebben is verboden.

      Maandag Wou pompiers nog eens terugzien. Heb gebeld en ze zijn
      gekomen. Mama kwaad en pompiers ook. Heb klop gekregen. Pompiers
      graag zien is verboden.

      Dinsdag Stille dag vandaag. Heb niets gedaan. Mama heel ongerust en
      ambetant. Niks doen is niet plezant en eigenlijk verboden.

      Woensdag Op bezoek bij bomma, toen ze me zag staan kreeg bomma
      schuim op haar mond. Mama sloot mij op in de keuken. Stoelen van
      bomma veel te hoog, heb ze korter gemaakt met de zaag van bompa, nu
      zijn ze juist goed. Mama kreeg schuim op haar mond. Heb klop
      gekregen.

      Donderdag Met papa naar de kliniek gegaan. Bomma en mama bezoeken.
      Iets kapot aan de zenuwen. Waarschijnlijk familieziekte. Dokter stak
      met naald in mama haar arm. Heb met de andere naald die daar lag in
      de stouterik zijn gat gestoken. Dokter kreeg ook schuim. Van papa
      klop gekregen. Mama beschermen is verboden.

      Alles is verboden denk ik , behalve kinderen kloppen. Wacht tot ik
      groot en sterk ben. Joske.

Geschreven door Lana om 18:58 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 10 oktober 2006

ongevalsaangifte bij den ethias.

Echt een super verhaal. (Verschenen in het verzekeringsmagazine 'De Plus' uit Nederland)

Relaas van een aangifte:

In antwoord op uw schrijven geef ik u hierbij mijn uitleg over de toedracht van het accident:
Zoals u weet is mijn beroep metser (zie vakje 3 van het formulier).
Op de dag van het accident was ik aan het werk in een gebouw op het vijfde verdiep.
Bij het beeindigen lag er nog 250 kg stenen, die terug naarbeneden moesten.
In plaats van deze met de hand langs de trap naar beneden te dragen besloot ik de katrol te gebruiken met daaraan een ton.
De katrol was bevestigd aan het zesde verdiep. Ik maakte het touw eerst vast op de grond en ging dan terug naar boven waar ik de ton vulde met de 250 kg stenen.
Daarna ging ik terug naar beneden, waar ik voorzichtig het touw losmaakte opdat de lading met 250 kg stenen zachtjes naar beneden zou komen.
In vakje 12 van het formulier zult u vinden dat ik slechts 67kg weeg.
Tot mijn grote verbazing schoot ik dan opeens naar omhoog, ik verloor even mijn bezinning en vergat het touw los te laten.
Onnodig te zeggen dat ik snel omhoog ging.
In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen.
Dit verklaart mijn hoofdwonde en het gebroken sleutelbeen.
Ik schoot verder omhoog tot de ton de grond raakte.
Door de slag viel de bodem uit de ton en zonder stenen weegt de ton 25kg.
Dus ben ik aan ene snelle afzink naar beneden begonnen.
In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen die terug omhoog ging.
Dat verkaart de gebroken enkels en de kwetsuren aan mijn onderlichaam. De ontmoeting met de ton heeft mijn val gedeeltelijk gebroken.
Toen ik tenslotte op de hoop stenen terecht kwam brak ik ook slechts twee wervels.
Helaas moet ik u nog zeggen dat, toen ik beneden lag, ik van de pijn weer mijn vertegenwoordigheid van geest verloor en het touw losliet.
De lege ton weegt meer dan het touw en deze kwam dus ook rap naar beneden.
Hij plofte juist op mijn benen, en zo brak ik die ook.
Ik hoop u hiermee voldoende informatie te hebben verstrekt over de wijze waarop het accident zich heeft voorgedaan.

Geschreven door Lana om 19:22 Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 juni 2006

Nog een mopje....

Waarom 2 maand vakantie????

Heb je dit verhaal  al horen vertellen over een juf van het laatste
jaar van de kleuterschool?
Het is koud buiten en één van haar kleine deugnieten vraagt haar hulp om zijn laarzen aan te trekken, en inderdaad het gaat heel  moeilijk.
Na veel getrek, geduw en heen en weer gesleur zitten de laarzen rond zijn voetjes en de kleine deugniet zegt : " mijn laarzen zitten aan de verkeerde voeten juf!"
De juf schrikt wanneer ze inderdaad merkt dat de laarzen aan de
verkeerde voeten zitten.
Allee... nieuwe kalvarietocht om ze uit te trekken, ze slaagt erin
haar kalmte te bewaren tot de laarzen aan de juiste voeten zitten.
En dan zegt de kleine deugniet : "dat zijn mijn  laarzen niet!"
Op dat moment moet ze al haar kalmte aanspreken om hem geen lap om zijn oren te geven!  Zij probeert zich in te houden, herpakt zich en vraagt hem waarom hij dat niet eerder vertelde.
" Goed, allee dan, we trekken ze uit " zegt ze en zet zich weer aan't
werk.De kleine deugniet vervolgt  : " Het zijn mijn laarzen niet, het
zijn de laarzen van mijn broer, maar mijn mama heeft gezegd dat ik ze moet dragen

De juf weent bijna en begint opnieuw aan het lastige her- her-heraantrekken van zijn laarzen.
Met een zucht van tevredenheid zet ze uiteindelijk de kleine
deugniet rechtop, doet hem zijn winterjasje aan, trekt zijn muts over zijn hoofdje en vraagt hem : " waar zijn uw handschoentjes?

En de kleine deugniet antwoordt : " Die heb ik in mijn laarzen gestopt.....