Naar de inhoud

Blijven doorgaan, niet stilstaan ,geen stappen ter

De weg naar........................
akke.beakke.be

Berichten van 26 maart 2007 tot 1 april 2007

Mijn Kleinkinderen

Mijn kleinkinderen

 

Mijn hartediefjes, mijn lichtpuntjes, mijn levenskrachtjes

Een jongen en een meisje

Eentje kroezelkop en eentje krullebol

Een vijfjarige en een driejarige

Elk zijn eigen karakter en elk zijn eigen talenten

Elk zijn eigen wensen en elk zijn eigen noden

Ik blijf ze steeds verafgoden

Ze zijn er als een geschenk gekomen

Bij ons op de aarde komen wonen

dank zij onze dochter en onze zoon

ik zou alle wegen willen effenen

zodat ze zonder schram of stoot

hun wegen zouden kunnen gaan

en hun niets in de weg zou staan

maar ze zullen zoals iedereen

moeten leren stappen en lopen

met vallen en opstaan

en weer verder gaan

hun leven lang

elke slag en stoot

elke nederlaag

elke ruzie en elke twist

elke tegenslag

zullen ze moeten leren overwinnen

haat en nijd

en rassenstrijd

dat alles zal hen kwetsen

maar zal hen maken tot twee volwassen mensen

met elk een andere levensvisie

elk een ander karakter

elk een ander leven

ik hoop dat ik steeds mag delen in hun geluk

hun traantjes deppen mag

hun snoetjes poetsen mag

hun vuile handjes verwensen op de deur

in hun grote ogen kijken mag

verwonderde blikken delen mag

dat ik nog een lange tijd in hun leven zijn mag

om ze te zien groeien en bloeien

om ze te zien spelen en stoeien

en dan te zeggen :" t’is mooi

zo is het goed"




assepoester 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door laya om 00:00 Reageer op dit bericht

Héél eventjes...........

Deze tekst is niet door ons geschreven maar past zo goed bij ons dat deze hier niet mag ontbreken




Héél eventjes.....

Kon ik maar even bij je kruipen, gewoon bij jou naar binnen sluipen.
Kon ik nu maar even bij je aankloppen, en mijn gevoel van gemis voor eventjes laten stoppen.

Kon ik je maar héél eventjes tegen me aanvoelen, zachtjes door je haren woelen, je teder op je lichaam kussen, maar er zit helaas een verre afstand tussen.

Was de wereld maar zo klein, dat ik altijd bij je kon zijn, dat ik je ieder moment kan aanraken, zodat we elkaar nog gelukkiger kunnen maken.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door laya om 16:36 Reageer op dit bericht

Meer van Blijven doorgaan, niet stilstaan ,geen stappen ter

↑ Terug naar de berichten