Archief

Bokrijk 5 juni 2011

Onze uitstap ging naar Bokrijk Openluchtmuseum. In het teken van hoe hebben de mensen vroeger gewoond en gewerkt en in welke omstandigheden.

Tevens was het ook de bedoeling van een beetje fotografische ervaringen op te doen, en ze achteraf te vergelijken met onze andere fotografen.

We troffen het met het weer het zonnetje kwam tevoorschijn en stapte richting ingang om vervolgens al meteen een piep klein huisje waar ze vroeger klompen maakte binnen te gaan en enkele beelden maakten.Er was zoveel te zien en tevens zeer interessant zo gingen we eens kijken bij Fotografie de tijd van toen waar men foto’s kon laten maken in traditionele kleding van vroeger met ernaast shop van allerlei souvenirs of allerlei snuisterijen. Op enkele passen verder was een oude snoepkraam met heel lekkere cubidons(neuzen) natuurlijk dat was prijs iedereen voorzag zich van het nodige lekkers. Andere stelde zich tevreden met een flinke crème glacé waar men ook niet kon naast zien.

Dan een kijkje genomen bij de smid achter dit huisje stond één ezel met zijn kleintje dat stond te drinken bij zijn moeke. Wat moeten de mensen vroeger zeer hard gewerkt hebben en zware arbeid verricht, zoals de watermolen die zware stenen hoe hebben ze dit kunnen aanbrengen. Brachten ook een bezoek aan ambachtelijke bakker waar men allerlei koeken, wafels en rijstvlaaikens kon kopen en buiten opsmullen<kwamen niet om van den honger>. Het verwonderde me ook dat alles zo mooi onderhouden was alsook de rietendaken op de schuren vernieuwd waren. Tenslotte aan kapel werd ook een stukje toneel gespeeld en gingen uiteindelijk ernaast een bij tanken omdat we al een hele poos droog stonden en op het terras hebben we genoten van hemelse dranken.

We vervolgende onze weg en konden nog een flink conflict tussen pastoor en burgermeester (komediestuk) uit de tijd van toen bijwonen.

We hebben echt ervan genoten en zijn naar het “Koetshuis” gegaan om als afsluiter een lekker etentje met ons allen ondernomen en van genoten en meer moest het niet zijn. Zijn tevreden en voldaan naar de parking getrokken waar de auto’s stonden.

We danken jullie voor de opkomst en het goede gezelschap met vrolijke noten erbij zijn we heel blij.

Sportieve groeten

Mariette

Botermelck-La Garenne

Op zaterdag 21 mei zijn we onze langverwachte wandeling gaan maken

naar dit prachtige natuurgebied.

Iedereen die ingeschreven was, was op tijd.

Onze Eddy en Linda wilden dit gebied al langer bezoeken, maar dit is

zeer moeilijk. Gelukkig hebben Nicole en Leo met veel schrijfwerk en veel

geduld dit voor mekaar gekregen, waarvoor nogmaals onze hartelijke dank.

De gids wachtte ons aan de ingang op en na de namen gecontroleerd te

hebben mochten we dit domein dat in particuliere handen is betreden.

De gids die bioloog van opleiding was legde ons uit dat dit gebied in

volle ontwikkeling is. Het domein is na de dennen en sparren overgegaan

naar een loofwoud. Tussen de prachtige en statige hoogstammen is zeer veel

aangeplant wat niet verhindert dat er ook grote open plekken met struikgewas

dit domein haar grote waarde geeft.

Dit domein werkt met een beheersplan dat over tientallen jaren gaat.

In drie los van elkaar gebieden zijn er wilde zwijnen, herten en reeën ondergebracht.

Doordat het prachtig warm weer was hebben we alleen een groepje wilde zwijnen

gezien, geen herten, geen reeën.

De gids die trots is op dit domein vertelde zeer deskundig hoe dit er in de toekomst

gaat uitzien, hoe mens, dier, insecten, planten en bomen dit samen gaan delen.

Onze indruk was dat dit nu al een prachtig domein is waar het goed toeven is.

De hier en daar kleine vennen en waterlopen geven er een grote meerwaarde aan.

Onze rondleiding was na twee uur afgelopen en als ik voor mezelf mag spreken

de tijd was omgevlogen. Het toont aan dat er in Vlaanderen nog pareltjes liggen

die we moeten koesteren en beschermen. Nadat we van onze gids met een welgemeend

proficiat afscheid hadden genomen keerden we terug naar onze wagens.

Een mooi bloemetje aan Nicole was wel het minste wat we konden doen.

Hierna, hoe kan het nog anders was een welkome verfrissing met uiteraard

wat eten wel op zijn plaats.

Gezellig keuvelend vloog de tijd om en was het tijd om naar huis te gaan.

Marieke, veel beterschap.

Tot de volgende keer

Guus

Lommelse Sahara 8 mei 2011

Met prachtig weer, ongelofelijk voor de tijd van het jaar zijn wij rond 14.00 uur

Gaan wandelen in de “Sahara”. De valse noot was dat een hondenvereniging ook

Hetzelfde pad gebruikte.

Langs magnifieke waterlandschappen en zeer mooie bosschages kwamen we uit in het Sportcentrum van Lommel.

Wat een kleine gemeente al niet kan. Een prachtige sporthal en zwembad met

 het nodige groen en ruime parkeergelegenheid laat zien hoe op lange termijn

veel kan gedaan worden voor de inwoners.

Daarna trokken wij het echte natuurgebied binnen met als hoogtepunt zeer

veel zand en als kers op de taart een prachtig meer met zwemmers en pootjesbaders.

Door het mulle zand ploeterden wij ons een weg door dit natuurgebied om weer normale bospaden te bereiken met links en rechts meertjes alleen voor de natuur. Over het kanaal via een voetgangersbrug bereikten wij ons uitgangspunt. Voor ons Marieke was de warmte en het mulle zand er iets teveel aan. Eind goed al goed, er wachtte ons een frisse pint. Het doet goed om weer bij elkaar te zitten, bijpraten en lachen wat wil een

mens meer. We hebben natuurlijk samen gegeten en gedronken voor een zeer

schappelijke prijs, wat wil een mens meer!!

We kijken al uit naar de volgende wandeling, bedankt allemaal voor de mooie dag,

Ik heb ervan genoten.

Guus