Archief

We zijn al een paar dagen in Montana aan 't fietsenhebben  en in Missoula, weer een beetje in de bewoonde wereld.
Yellowstone is wat tegengevallen omdat we alleen maar bizons gezien hebben,  er lopen daar 3000 exemplaren rond.  Maar beren en elanden hadden ze die dagen  binnengezet denk ik.  We hebben daar een dure bustoer  voor moeten doen.  Op de camping maakten ze ons bang voor een Grizzlybeer die 's nachts zou rondlopen maar ook niets gehoord ! Ik dierf bijna niet naar het toilet, iets wat ik gemiddeld 3 keer per nacht moet.  En al het eten moest in berenboxen, ijzeren kisten waar geen geur uitkomt.
Wel hebben we veel warmwaterbronnen, geisers en zwavelputten gezien en de grootste geiser "Old Faithfull" liet wel 20 minuten op zich wachten.
4 Juli waren we in West Yellowstone (buiten het park) waar we vergast werden op een Parade, muziek in het park en vuurwerk.  Amerikanen zijn wel echte patriotten.
Montana is weer heel mooi,  groene brede valleien afgeboord met hoge bergen.  We volgen bijna het spoor van Lewis en Clark die als eerste blanken van oost naar west trokken.  Ook de weg die de Pez Nerce (indianen) op weg naar Canada gebruikten.  Langs de baan staan overal borden met historische feiten en altijd een stop waart, al was het maar om even uit te blazen!  Om van de ene vallei naar de andere te komen moeten we telkens over een pass die kan tellen.  2 uur klimmen en eens boven , jas aan want dan gaat het snel weer naar bergaf.  Op een kwartier ben je dan weer helemaal beneden.  De voorbije dagen hebben we onze dagelijkse hagel- en regenbui gehad, sinds gisteren is het weer beter geworden.
We blijven nu 2 dagen rusten in Missoula en maandag gaan we langs het bureau van de American Cycling Association om ons te laten registreren in de boeken van de Transam!!
Onze knieen hebben een beetje rust nodig na al die passen, want er komen er nog!!!
Vanmorgend zijn we een Hollands koppel weer tegengekomen die we voor Yellowstone ontmoet hadden.  Toffe jonge mensen, we logeren in hetzelfde motel en gaan vanavond samen uit eten.  Morgen fietsen zij dan weer verder richting Canada en Alaska.
Er staan al 5262 km op de teller en hebben nog 3 kaarten te fietsen en door Idaho, Oregon en Washington.
Morgen wisselt Jos de banden want de achterste beginnen weer kaal te worden.  De voorste zijn nog goed dus kunnen die het laatste stuk wel mee.

1 2 3 4 : dansende Indianen
5: de cowboys hebben nog altijd sporen
6: Dit noemen ze hiet een pakjes fritten, een vettige klomp die niet te vreten           is.  ( toch voor ons niet )
7: Eindelijk eens een mooie zonsondergang

Na 4 dagen hadden we wel genoeg van de powwowfeesten in het Indianenreservaat Fort Washakie. Maar het was wel de mooite waard om ervoor te blijven.  Honderden Indianen kwamen dansen en zingen en dat gedurende 3 dagen van 20 uuur tot 4 uur smorgens.  Wij stonden met ons tentje op de  festivalweide en hebben eigenlijk niet veel geslapen door het lawaai.
Ik heb massa's foto's gemaakt en ook gefilmd.  Er was ook een rodeo en daar heb ik alleen maar gefilmd natuurlijk.
Dus vandaag zaten we weer terug op de fiets voor 100 km.  Van het weer kunnen we niet klagen.  Lekker zonnetjes tijdens de dag maar 's nachts is het  nog wel heel koud.  We slapen dan ook met alles aan wat ons warm kan houden.  We zijn nog altijd op 6435.Ft hoogte. Dat klinkt beter dan ± 2142 meter natuurlijk.
Morgen fietsen we weer over een pass, de Togwoteepass, en dan gaat het weer een paar dagen omlaag tot in Yellowstonepark waar we  wat bizons, elanden en hopelijk wat beren gaan spotten.

Na 4 dagen hadden we wel genoeg van de powwowfeesten in het Indianenreservaat Fort Washakie. Maar het was wel de mooite waard om ervoor te blijven.  Honderden Indianen kwamen dansen en zingen en dat gedurende 3 dagen van 20 uuur tot 4 uur smorgens.  Wij stonden met ons tentje op de  festivalweide en hebben eigenlijk niet veel geslapen door het lawaai.
Ik heb massa's foto's gemaakt en ook gefilmd.  Er was ook een rodeo en daar heb ik alleen maar gefilmd natuurlijk.
Dus vandaag zaten we weer terug op de fiets voor 100 km.  Van het weer kunnen we niet klagen.  Lekker zonnetjes tijdens de dag maar 's nachts is het  nog wel heel koud.  We slapen dan ook met alles aan wat ons warm kan houden.  We zijn nog altijd op 6435.Ft hoogte. Dat klinkt beter dan ± 2142 meter natuurlijk.
Morgen fietsen we weer over een pass, de Togwoteepass, en dan gaat het weer een paar dagen omlaag tot in Yellowstonepark waar we  wat bizons, elanden en hopelijk wat beren gaan spotten.

Na onze rustdag in Rawlins keregen we de wind vanachter (!) en hebben we 116 km gebold in 6 uurtjes.  Dat ging tenminste vooruit.  De volgende dag stonden er 94 km op het programma maar de windgoden waren ons niet meer gezind en we kregen hem weer op kop, maar dan zo hard dat we de eerste 32 km in 4 uur aflegden.  Dat was voor ons genoeg en zijn dan maar bij de Mormonen gaan aankloppen om er te blijven tot de volgende dag.  Bij het opzetten van de tent boog er een stok zover door dat hij op 3 plaatsen brak.
De volgende dag was de wind een beetje minder en vertrokken dan maar.  Na een paar km was hij weer even sterk dan de vorige dag.  We moesten wel 6% omlaag gedurende 10 km en wat plezant had kunnen zijn werd door de stomme wind tenietgedaan.  We moesten volle petrol trappen om dan tegen amper 13km/u naar beneden te bollen.  De volgende dag was het windstil!!!!!!!!!!!!!
We zijn nu in Fort Washakie in een Indianenreservaat en blijven hier een paar dagen want morgen, donderdag, begint hier een festival waaraan Indianen uit heel de USA deelnemen.
Er zijn wedstrijden in dansen, zingen en drummen.  Er is ook een rodeo e.d..  Het zou gek zijn om door te rijden en willen het zeker niet missen.  We staan nu op een schaduwrijk plaatsje op de festivalweide en zien geleidelijkaan alles opbouwen. En een paar dagen relaxen kan zeker geen kwaad. Dus binnen een paar dagen komen er mooie Indianenprentjes op het blog.
Ik ben ondertussen naar de kapper geweest en heb daarna Jos zijn haar geknipt want hij wilde geen 20 $ uitgeven aan de kapper.

 

1. door de Elandvalei
2. Zie je de hagel vallen
3. hagel op mijn bagage
4. de achtste staat
5. zie je de weg. het duurt nog een he+le tijd voor je boven bent!!!
6. De kaalheid van Wyoming
7. Dan toch "Belgisch Bier" gevonden
8. Jos in de gaskamer van de gevangenis
9. Weer slecht weer op komst

De laatste dag in Colorado was wel mooi,  een lange zachte klim door een prachtige vallei .  Op zoek naar elanden die hier voorkomen, maar ze waren die dag niet beschikbaar denk ik.  Wel een wolf gezien die zich rap uit de voeten maakte toen Jos voorbij reed.  Ik was wel te laat om een foto te maken. spijtig he.

We moesten weer een pass over en net op de top kregen we een hagelbui te verduren. De hagelbollen speelden een concert op stuur, bel en kader.  En koud dat het was om naar beneden te rijden.

Eergisteren zijn we Wyoming binnengereden, onze 7 de staat.  Het is hier weer heel anders dan Colourfull Colorado.  Eerder heel kaal met in de brede valleien gras of kort stuikgewas.  Geen bomen, wel kale rotsen en wind, ontzettend veel wind.  We dachten dat we genoeg hadden op de Plains, hier is het nog een pak erger.  Gisteren hebben 32 km de wind in de rug gehad en we deden gemiddeld 30 km/u, dan kwam een bocht van 90° en kregen diezelfde wind in ons gezicht en dan nog op de Interstate omdat er geen andere weg was.  Zelfs bergaf moesten we meetrappen om toch vooruit te geraken .  En weer een hagelbui, doet dat pijn op je blote dijen.
We staan nu op een kamping op een heuvel, de tent beschut achter een houten paneel. Morgen hebben nog een rustdag en hopelijk mindert de wind dan een beetje. Ze noemen het hier Windoming!!!Vandaag zijn we een oude gevangenis gaan bezoeken, kijk maar op de foto's. Jos was bijna gestikt in de gaskamer!!!!!
We hebben 4121km op de teller en gaan stilaan richting Yellostone.
We vragen ons af hoe het in Belgie is?

1. Op de Hoosierpass
2. De weg omhoog
3. ons eten hangt omhoog aan de berenpaal
4 prachtig fietspad langs het Dillon Reservoir
5 Kolibries die hier de zomer doorbrengen
6. Het landschap van vandaag

onze teller  staat op 3784 en zijn in Kremmling,  een klein dorpje in de Rocky's.
Gisteren zijn we over de pas gereden, het was gestaag 7 mijl klimmen.  Jos was natuurlijk eerst boven en heeft 3 kwartier in de kou staan wachten op mij.  Het was er vreselijk koud en er lag nog sneeuw.  Downhill was natuurlijk veel plezanter maar ook vreselijk koud.  we misten onze handschoenen die we al naar huis hebben gestuurd.  16 km naar beneden waarvan ik de eerste 11 niet moest trappen.  Dat is dan de beloning na 3 dagen klimmen!!!!
We rijden nu al 2 dagen bergaf, morgen nog een eens en dan weer omhoog.
Gisterenavond op de camping een praatje gedaan met een Amerikaan die 3 jaar in Enghien gewoond had en Belgie wel goed kende.  Het was heel gezellig en vanmorgen kwam hij met 2 grote bekers Starbuckkoffie aan de tent.  Hij was die speciaal gaan halen in de stad.  Dat zijn zo van die verassende ontmoetingen.
Elke dag zien we een ander landschap.  Vanmorgen zaten we nog tussen de besneeuwde toppen, deze namiddag reden we lang een meer en daarna een brede groene vallei met stompe heuvels.  Het trok zowat op de Gariche in Zuid Frankrijk.
Het weer is rederlijk goed maar wisselvallig, zoals in Belgie.

de bergen komen in zicht
Jos op een oude trein in het openluchtmuseum in Fairplay
Jos met grote dorst aan de toog van een saloon zonder bier
Geen verbinding
Zie je me?
Dat en nog veel meer vindt je in een Gosttown
Slecht weer vandaag