Berichten van 9 januari 2012 tot 15 januari 2012

14 januari 2012.
Slechts een dag later heb ik het tegenovergestelde aan de hand.
Niet dat ik nu alles zou vergeten zijn van hetgeen er in het voorbije jaar is gebeurd.
Alles behalve !
Maar ik mag naar een feestje !
Het is het eerste feestje in een jaar.
Feestjes zijn er zo dikwijls maar nu is het toch eventjes helemaal anders.
M'n nichtje wordt 50 winters.
Toch een mijlpaal in een mensenleven.
Daar wordt ik vandaag verwacht.
En eigenlijk is het iets totaal onverwachts.
Voor mij is het een raar iets.
Het is de eerste maal dat ik naar een feestje ga , alleen.
Ik ga , maar met " héél " gemengde gevoelens.
Als ik geen taxi zou moeten spelen , dan zou ik gewoon thuis blijven.
Maar ook mijn ouders zijn uitgenodigd.
Ik heb ze nog niets anders horen zeggen dan : voor ons is dat niets meer  -  voor ons is dat allemaal veel te laat.
Maar toch wensten ze er bij te zijn.
Van het begin tot zo goed als het einde.
Ze mochten toch niets missen !
Ook al waren ze de oudsten .
En ik kon niet anders dan gewoon alles mee te doen.
Ik kon niet anders dan gewoon wachten tot ze naar huis zouden gaan.
Goed, ik heb lekker gegeten.
De muziek ? al bij al viel die nog goed mee.
De discjockey van dienst heeft zijn best gedaan.
Hij zorgde dat er voor iedereen wat was en dat was dus een meevaller.
En het stond juist niet te luid zodat men toch nog iets kon zeggen.
En daar bleef het voor mij bij.
Ik was aanwezig ,
ik heb enkele babbels gedaan  ,
ik heb naar de muziek geluisterd ,
en dat was het. 
Ik kon me niet echt amuseren.
Ik miste iemand.
Ik hoop dat het ooit terug zal beteren.
Ik hoop dat ik ooit terug zal kunnen genieten.