Berichten van 6 februari 2012 tot 12 februari 2012

Sneeuw !
Ik heb altijd van een sneeuwtapijt gehouden.
Ik vond het altijd iets rustgevend.
Nu vervloek ik de sneeuw.
Ik had het nooit verwacht dat ik er zo een hekel zou aan hebben.
Hoe een mens toch kan veranderen.
Is het tijdelijk ?
Of zal het zo blijven ?
Vroeger zou ik de eerste geweest zijn om te ruimen.
Nu kan het me niet zoveel meer schelen.
Het enige waar ik me nu zorgen om maak dat zijn mijn ouders.
Ik zou het een ramp vinden als ik niet bij hen kon geraken.
En ik ga daar toch eens komen voor te staan.
Gewoon, dat ik door sneeuw en ijzel niet uit de garage geraak met mijn auto.
Het is een korte stijle berg op dat ik moet doen.
Zolang als het droog is of gewoon regent natuurlijk geen probleem.
Maar nu ! ! !
Spijtig toch dat het allemaal zo moet lopen.
Vorig jaar heb ik steeds helpen sneeuw ruimen.
Maar als het altijd dezelfde paar mensen zijn die het moeten doen ,
dan blijft het ook niet duren.
We wonen er toch tenslotte met een stuk of 35 gezinnen.
Ik vind het zo erg dat er zelfs hier geen samenhorigheid is ; geen behulpzaamheid.
Het is steeds ik , ik , ik .
En dan word ik ook ik . . .