Berichten van 30 juli 2012 tot 5 augustus 2012

Ondertussen zijn er weer wat dagen voorbij gegaan zonder meer.
Gewoon dag na dag.
Nacht na nacht.
Er is me wat teveel afgekomen op zulk beperkte tijd.
Mijn successierechten zijn ondertussen betaald.
De rekening van mijnheer de notaris ook.
Ben benieuwd of er nu nog iemand geld moet hebben.
Want wat kunnen ze toch rap zijn als ze geld nodig hebben.
Nu nog de dag afwachten dat ik alle ingediende papieren terugkrijg.
Dan kan ik alles beginnen te sorteren en uiteindelijk afsluiten.
Ik ben eens benieuwd hoe ik me daar bij ga voelen.
Waarschijnlijk zoals nu.
Een verraden gevoel.
Want waarom moet een hardwerkende mens zo gestraft worden ?
Zo ervaar ik het tenminste.
Zou het nog overgaan ?
Ik betwijfel het want ik stel me de vraag wat er gebeurt wanneer ik één mijner ouders zou moeten afgeven.
Ga ik dan alles nog eens moeten meemaken ?
Ik weet nu al dat ik geen enkele notaris mijn vertrouwen nog ga geven ;
dat is gewoon verleden tijd voor mij.
Ik weet het wel : die mensen doen ook maar hun werk !
Alleen heb ik er een heel groot vraagteken bij.
Meer dan een heel groot vraagteken.