Berichten van 22 oktober 2012 tot 28 oktober 2012

Ik wist niet hoe het voelde om een speelbal te zijn.
Een speelbal tussen vader en moeder.
Dat kan overal gebeuren maar toch zeker niet bij ons.
En toch ! ! !
Plots was ik een speelbal.
Dat was iets dat zo maar gebeurde en waar ik helemaal niets mee te maken had.
Hoe ouders elkaar kunnen opstoken en elkaar de duivel kunnen aandoen.
Nooit meegemaakt.
Nooit verwacht.
Ik ben er niet goed van geweest.
Ik heb er een slapeloze nacht aan over gehouden.
Die slapeloze nacht is voorbij , maar toch . . .
Hoe kon ik dat oplossen ?
En ik wist echt niet hoe ik daar moest aan beginnen.
Praat ik erover ?
Of zwijg ik gewoon ?
Maar het gebeuren was een onhoudbaar iets zowel voor hen en zeker voor mij.
Ge leest er wel over in de kranten en in de boekskens maar het zelf meemaken zoals ik nu ?
Dat is een ramp , zeker voor kinderen , maar ik ben toch een volwassen iemand dacht ik !

En inderdaad , het ging over de tuin !
Het is ondertussen uitgeklaard maar toch , het blijft knagen.
Het blijft knagen omdat ik werd uitgespeeld.
En daar kan ik niet tegen , niet meer.
Het is genoeg geweest.

Ik werk doodgraag in de tuin maar voor mij begint hij een groot obstakel te worden.
Ik vertrouw het wel toe aan dit blog en daar moet het ook bij blijven.
Ik moet mijn ongenoegen toch ergens kwijt kunnen ?
Hoe graag ik het ook anders zou willen zien.