Mijn Man , Mijn Ouders

Zaterdag 6 augustus 2011

Na verloop van tijd

Het is nog steeds niet gemakkelijk voor mij.
Ik heb enkele echte rotdagen achter de rug.
De reden ?
Wie zal het me zeggen.
Gewoon eventjes aan iets denken , toevallig een liedje op de radio , zelfs een stom filmfragment op TV kan al teveel zijn op dit ogenblik.
De tranen rollen gewoon over mijn gezicht en er is geen stoppen aan.
Wanneer ik alleen in mijn appartementje ben dan laat ik ze maar rollen.
Dan is er geen man die dat ziet.
Wanneer ik bij mijn ouders ben heb ik het wel moeilijker.
Ik wil niet dat zij ze zien en zal ik al het mogelijke doen zodat zij er geen weet van hebben.
Zij weten eigenlijk niet hoe gelukkig ze zijn.
Ze hebben een gezegende leeftijd van 80 jaar , ze zijn nog goed op de been en ze hebben elkaar nog.
Spijtig dat ze het niet zo goed meer beseffen hoe gelukkig ze zijn.
Maar eigenlijk denk ik dat dat voor ongeveer elk paartje hetzelfde is.
Men weet pas wat de wederhelft betekend als deze er niet meer is.
Men weet pas wat een pijn het doet als men alleen achter blijft.
Een pijn waar men door moet.
Ik probeer zoveel mogelijk van mijn pijn weg te werken maar helaas, het lukt me niet altijd.
Ik hoop dat het terug een beetje zal beteren.
Ik hoop dat er na verloop van nog wat tijd opnieuw beterschap in zit.
Dat er terug toekomst komt !

Geschreven door LEDALU om 02:35 Reageer op dit bericht

Woensdag 3 augustus 2011

Liedje

Verdomde PPS !
Ik heb vandaag weer enkele mooie PPS-jes binnengekregen.
Mooie beelden , mooie teksten en mooie muziek.
Kreeg ik er ééntje binnen met het laatste liedje dat mijn man voor mij geleerd had.
Nooit had ik verwacht om op dat liedje een PPS binnen te krijgen.
Toch is het nu gebeurd.
Slechts éénmaal heeft hij het liedje nog voor mij kunnen zingen.
Met heel veel moeite heeft hij het gebracht.
Wist ik veel dat het mijn man zijn laatste liedje zou zijn.
Als ik nu dat liedje hoor is alles weer om zeep.
Als ik eraan terugdenk met hoeveel overgave hij dat nog ingestudeerd heeft !
Als ik eraan terugdenk met hoeveel overgave hij dat nog voor mij gezongen heeft !
Als ik eraan terugdenk met hoeveel plezier hij dat heeft gedaan !
Zich zelf totaal wegcijferend . . .
Ik wist op dat moment niet dat het toen een afscheid aan mij was.
Na het heengaan van mijn man is me pas alles duidelijk geworden.
Hoe stom kon ik toen toch zijn !
Ik vooral.
Dat ik het toen niet heb gemerkt neem ik me nog altijd kwalijk.
Dat er mij in die periode niets is opgevallen , daar kan ik nog altijd niet bij.
Maar er was toen veel te veel aan mijn hoofd.
En neen , het waren niet de feestdagen maar het was wel mijn man.
Dat is een grote fout die ik heb gemaakt , en dat had niet mogen gebeuren.
Ik zal het me nooit vergeven.
Maar het liedje zal me altijd heel dierbaar blijven.

vogels

Geschreven door LEDALU om 02:23 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 augustus 2011

Tevreden

Ondertussen is het weekend ook weeral voorbij gegaan en zijn we terug bij de maandag.
Voor een maandag heb ik me goed genoeg kunnen amuseren.
Twee ketels steriliseerbokalen zijn op het vuur beland.
Nu maar hopen dat deze ook gelukt zijn.
Mijn potjes selder van vrijdag zijn allemaal gelukt.
En de princessebonen van zaterdag staan ondertussen ook in de kelder.
Inderdaad , het is werkendag geweest !
Maar als ik de gevulde schabben zie dan hebben we in de winter toch weer lekkere groenten te verwachten.
Of er nu nog zullen bijkomen is af te wachten.
Voor dagelijks gebruik staan er nu nog wel boontjes in de tuin.
Of we er nog kunnen steriliseren is af te wachten.
Met deze manier van werken is de tuin natuurlijk al een stukje leger geworden.
De voorjaarsarbeid heeft vruchten afgeworpen.
Nu nog één van de dagen tomaatjes verwerken.
Die hebben een heel mooie kleur gekregen.
Als ze nu nog sappig mals willen worden dan kunnen we tomatensap maken.
Maar eerst nog enkele dagen geduld hebben nu.
Ook de bloemenvazen van mijn moeder zijn vandaag nog eens helemaal aangevuld.
Ongelooflijk mooie gladiolen heb ik weer kunnen afsnijden.
En de zachte wit - roze kleur is heel mooi.
De rode gladiolen heb ik voor mij mee naar huis genomen.
Ze mogen eventjes stoppen want nu hebben we er echt teveel.
Morgen nog maar een nieuwe vaas bij zoeken voor de volgende lading.
We zullen maar gelukkig zijn dat we ze zo uit de tuin mogen halen.
Als ik deze boeketten moet gaan kopen , ben ik heel wat geld kwijt.
Dus , op deze manier , zijn wij heel tevreden !

Geschreven door LEDALU om 03:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 juli 2011

Stereliseren

Vrijdag , officiële poetsdag !
We zijn er weeral vanaf voor een weekje.
En wat is vandaag de dag nog een week.
Als ge denkt dat ge gedaan hebt , moet ge al terug beginnen.
Wat gaan de dagen toch ongelooflijk snel voorbij.
En het ergste is , dat we de tijd niet kunnen tegenhouden.
We moeten alleen maar proberen om die tijd heel goed te gebruiken.
Dat heb ik deze namiddag dan maar gedaan.
Selder gekuist en fijn gesneden.
En dan de ouderwetse methode bovengehaald.
Stereliseren !
Morgen ga ik weten of het gelukt is en al de potjes dicht zijn.
Ik ga één nadeel hebben.
De potjes gaan veel vlugger op zijn dan verwacht.
We hebben er veel bijgehouden maar toch gaan we er te weinig hebben.
En na de selder nog een wasmand fijne princesseboontjes geplukt.
Dat is de voorbereiding voor morgen.
Maar vanavond toch de eerste portie al gekuist , gekookt en opgegeten.
Zo lekker vers uit de tuin.
Meer moet dat niet zijn.
Alleen smaakten ze me vorig jaar toch veel beter.
De ganse namiddag toen ik met de groenten bezig was heb ik aan mijn man moeten denken.
Niet dat hij er anders niet bij is in mijn gedachten maar nu toch nog meer.
Vorig jaar zaten we nog samen aan tafel.
Met een glaasje wijn, met de favoriete muziek en de groenten die we samen kuisten en verwerkten.
Toen was het groenten verwerken heel iets anders.
Toen was het groenten kuisen aangenaam en plezant.
Nu ben ik bezig samen met mijn vader.
En dat is een verschil van dag tegen nacht.
Nu moet er doorgewerkt worden zonder muziek , zonder dat glaasje wijn.
Nu moet er voor gezorgd worden dat alles wordt verwerkt.
Een hemelsbreed verschil !
Mijn lieve man, wat mis ik je.
Wat mis ik je hulp , je lach , je zang , je . . .
.

Geschreven door LEDALU om 01:52 Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 juli 2011

Gladiolen

Weer is er een dag voorbij.
Vroeger zou ik gezegd hebben , die is voorbij gevlogen , maar nu is het heel iets anders.
De dag dat gaat nog want ik heb de handen goed vol.
Donderdag is het kuisen bij mijn ouders, de boven doen , zoals dat vroeger werd gezegd.
En een stuk van de beneden.
Zo heb ik het morgen gemakkelijk wat het kuisen betreft.
Het is niet meer dat kuisen van vroeger jaren want dat heb ik wel afgeleerd.
En dat nog dank zij mijn man.
Heel in het begin dat wij samen waren moest alles tot in de puntjes gekuist zijn.
Eerder was er geen sprake van op familiebezoek te gaan of andere vrije tijd.
Mijn man had daar een ander gedacht over en dat ben ik gevolgd.
Waar ik geen spijt van heb gehad.
Toen niet en nu niet.
En ook in de tuin begint er opnieuw werk te komen.
De eerste flessen tomatensap zijn deze namiddag gemaak want de tomaten zijn uiteindelijk toch beginnen rijpen.
En is er nog iets lekkerder dan heerlijk zelfgemaakt tomatensap ?
Men heeft er wel wat werk mee maar we weten wat we eten of drinken !
En een fris glaasje tomatensap kan smaken !
Vandaag ook nog een heel mooi boeket gladiolen afgesneden.
Mooie zachtroze gevlamde gladiolen.
Spijtig dat ze nu allemaal tegelijk gaan openkomen alhoewel we ze op verschillende tijdstippen hebben geplant.
Als de natuur zegt : nu bloeien dan kunnen we dat helaas niet tegenhouden.
Hopelijk gaan de laatste 20 stuks nog een beetje wachten en dan hebben we er volgende week ook nog.
Want een gladiool is toch een mooie , sierlijke bloem.

Geschreven door LEDALU om 02:03 Reageer op dit bericht

Dinsdag 26 juli 2011

Vijver

En ondertussen gaat alles gewoon verder.
Mijn pols is terug in orde.
Ik vraag me af wat het nu weer was.
Maar het is weeral in orde en meer moet dat toch niet zijn.
Ik kan terug volop beginnen met karweitjes uit te voeren.
En wees er maar van overtuigd dat ze liggen te wachten.
Vanaf morgen vliegen we er terug in.
Dus ik heb afgesproken dat we morgen met de grasmachine gaan werken.
De gazon aan de vijver heeft heel dringend een opknapbeurt nodig.
Het is nu meer dan veertien dagen geleden dat we daar nog eens langs geweest zijn.
Hopelijk vallen de voorspelde buien morgen niet bij ons.
Dit zouden mijn vader en ik niet graag hebben.
En met één buitje zouden we nog kunnen leven ; als ze maar geen hele namiddag duurt.
Op een paar plaatsen aan de vijver had ik ook alle begroeiïng weggeknipt om een beter uitzicht te krijgen.
Helaas, alle werk voor niets geweest.
Het is eigenlijk mooi om zien hoe de natuur zijn werk doet.
Overal is er nieuwe begroeïng.
Ik kan opnieuw beginnen.
Zo blijf ik wel bezig maar het was geenszins de bedoeling dat het zo snel terug zou bijgroeien.
Momenteel laat ik het zijn gang gaan.
In het najaar zullen we wel zien wat we ermee gaan doen.
Terug laten groeien of kortwieken !
Een vijver is mooi als men er niet moet werken.
Ik heb ondervonden en moeten toegeven dat het niet gemakkelijk is als vrouw.
Ik schuw geen werk maar het moet haalbaar zijn.
Onze vijver gaat voor mij spijtig genoeg niet haalbaar zijn.
Maar zolang ik kan ga ik mijn best doen.
Daar is het te mooi voor.

Geschreven door LEDALU om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 24 juli 2011

De tijd

Is het de wet van Murphy of is het het lot ?
Deze week ben ik buiten strijd geweest door een ontstoken pols.
Niets kon ik er nog mee doen.
Geen auto besturen , niet gaan winkelen , niets dragen , niet poetsen , niets . . .
Nu is het terug aan de beterhand en gelukkig maar.
Het typen gaat momenteel nog wel stroef maar dan typen we maar wat trager en wat langer.
Dus de voorbije week is het goed rustig geweest.
Ik verlangde wel naar rust maar niet op deze manier.
Want ik heb nu wel ondervonden, des te meer tijd ik heb , des te meer ben ik over van alles en nog wat aan het piekeren.
Aan de voorbije maanden aan het denken en me de vraag stellen of ik alles wel goed heb gedaan.
Ik ben zo aan het twijfelen geslaan dat ik zo goed als van niets meer zeker ben.
Ik ben aan het zoeken naar oplossingen die maar niet willen komen.
Het zal de juiste tijd nog niet zijn en daarom denk ik dat ik beter alles op zijn beloop laat gaan.
Iedere dag nemen zoals hij komt.
Van elke dag het beste proberen te maken.
Want als ik iets ga forceren dan zal ik daar waarschijnlijk achteraf ook weer spijt van hebben.
En dat is ook helemaal de bedoeling niet.
Was het toch allemaal zo moeilijk maar niet.
En nog steeds zit ik te wachten op die successierechten.
Nog steeds is dat niet in orde.
Ik ben al wel gaan vragen om ervoor te zorgen dat ik zeker geen boetes moet betalen.
Waarom het allemaal zolang duurt weet ik nog steeds niet.
Hopelijk ga ik één van de weken iets meer weten.
Van dagen durf ik niet meer te spreken.
Nu niet dat ik zit te popelen om die successierechten te betalen , alleen , ik zou willen weten waar ik sta.
En ik denk dat er nog heel wat andere personen in zulke situatie zitten.
Als ik dat zo hoor , zijn er nogal wat gezinnen die problemen hebben met die successie.
Men heeft er jaren voor gewerkt om een beetje toekomst te voorzien en dan wordt men op deze manier nog gestraft.
Ik leg me er bij neer en voel me ondanks alles toch gesteund omdat ik merk dat ik niet alleen in de problemen zit.
Hetgeen nu gebeurt is ook iets dat mijn man niet zou verwacht hebben.
Zeker niet zou gewilt hebben.
En zoals iedereen kent : als . . . als . . . als . . .
Als ik een jaar geleden zou geweten hebben wat ik nu weet , dan zou dit allemaal niet gebeurd zijn.
Dat weet ik wel heel zeker , maar helaas , het is te laat.
Toch hoop ik dat de tijd alles zal oplossen !

Geschreven door LEDALU om 02:33 Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 juli 2011

Oplossingen

Ik ben er enkele dagen tussenuit geweest omdat het heel moeilijk met me ging.
Het ging me zelfs niet om iets neer te schrijven.
Ook nu heb ik alle moeite van de wereld.
Het is alsof ik uitgeblust ben.
Op alle gebied.
Ik zou niets liever doen dan gewoon binnen te blijven in mijn veilig appartementje.
Ik weet ook wel dat dit niet gezond is.
Ik veronderstel dat het een samenloop van omstandigheden is.
Ik heb nooit iets in gezeten om de handen uit de mouwen te steken .
Ik heb er nooit mee in gezeten om mijn ouders hun huis te onderhouden.
En ik heb steeds plezier gehad in tuinieren.
En het is heel plezant als ge de groenten en de bloemen zomaar uit de tuin kunt gaan halen.
Dat scheelt natuurlijk een heel beetje in de portemonnaie.
En als men iets wil winnen moet men er tijd in steken, veel tijd.
Maar teveel is teveel.
Zeker zoals het nu gaat.
Ik vraag mijn vader om minder werk en wat gebeurt er ?
Er komt alle dagen bij.
Natuurlijk verlangt ook mijn moeder dat ik voor haar klaar sta.
Maar ook hier wordt het me teveel.
Ik ben blij dat ik hen kan helpen bij van alles en nog wat.
Maar het is me wat veel aan het worden.
Ik heb ook nog een leven dat ik graag een wending zou geven.
Helaas , op dit moment zit dat er helemaal niet in.
Als het éne karwei is gedaan ligt het volgende al klaar.
Waar ben ik mee bezig ?
Met heel veel dingen maar op termijn ga ik een tegengoesting krijgen.
Dat zou ik heel spijtig vinden en daarom ben ik naar oplossingen aan het zoeken.
Welke ?
Dat moet ik nog uitzoeken.

Geschreven door LEDALU om 03:19 Reageer op dit bericht

Maandag 11 juli 2011

Zondagnamiddag

Ik heb verdomd moeilijke dagen achter de rug en er gaan er nog enkele moeilijke komen.
Morgen gaat zeker een rotdag zijn.
Momenteel vlot er ook niets.
En elke dag zit ik te wachten op verder nieuws van de successierechten.
En nog steeds weet ik van niets.
Het is echt om te rotten.
Ik zou graag weten waar ik sta en ik denk dat het in mijn geval niet meer dan normaal is.
Maar als ik niets binnen krijg wat moet ik dan nog doen ?
Ik kan toch alle dagen niet liggen bellen met de vraag : " En welk nieuws heeft U voor mij ? ".
Het is zo frusterend om zo machteloos te staan.
Om momenteel niet te weten wat er gaat gebeuren.
Zo is ook dit weekend weer volledig vergald.
Ik wou er iets simpels mooi van te maken , maar dat is weer niet gelukt.
In plaats van deze zondagnamiddag op een mooie manier door te brengen ben ik weer gewoon aan die keukentafel gaan zitten.
Heb ik weer niets nuttig gedaan alhoewel ik zoveel zou kunnen doen.
Maar het lukt me niet.
De kuil is momenteel weer diep en ik moet er terug zien uit te geraken.
Op gelijk welke manier dan ook want dit is niet de goede manier.
Maar het is allemaal zo gemakkelijk gezegd.
Het in de praktijk brengen is heel iets anders !

Geschreven door LEDALU om 02:42 Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 juli 2011

Ik mis je

Vandaag is het precies 6 maanden geleden dat mijn man van mij is heengegaan.
Het is alsof het pas gisteren is gebeurd.
Ik wist dat ik je moest afgeven - maar zo vlug ?
En dan die pijn.
Pijn omdat je iets dierbaars hebt moeten afgeven.
En inderdaad, die pijn , die wordt minder maar het gemis des te erger.
Zoals ook de bezoekjes aan het graf van mijn man.
Ik heb ook geleerd dat het geen kwaad kan als ik niet alle dagen naar het kerkhof rij.
Dat heeft toch wel enkele maanden geduurd eer ik me daar kon overzetten.
Maar dat is me wonderlijk gelukt en toch beter dan ik dacht.
Het is niet omdat ik niet tot ginds rijd, dat ik mijn man ben vergeten.
Elke dag is er wel iets nieuws dat me met mijn neus op de feiten drukt.
Zowel in positieve als in negatieve zin.
Het blijft wennen zo helemaal alleen zijn.
En het is ook niet gemakkelijk om ergens aan te kloppen voor een beetje hulp.
Er is af en toe toch wel eens iets dat ik niet voor mekaar krijg.
En dan moet ik wel iemand vragen.
Daar heb ik nog steeds een hekel aan maar ja , het is helaas niet anders.
Elke dag is een gevecht om erdoor te geraken.
Dat lukt nog niet zo best.
Ik mis mijn man.
Elke dag een beetje meer.

Geschreven door LEDALU om 02:40 Reageer op dit bericht

Archief