" VOORNEMEN "

" VREDEGEVOEL "


Als de zon laag schijnt op daken en gevels
en de laatste dagen van het jaar
omarmd worden door grijze nevels
brengt dit een apart en mysterieus vredegevoel
als december getooid is in kerstluister
en elke dag bezoek krijgt van het vroege duister
ontwaakt in mij, als een stille poel
dat fijne, en speciale vredegevoel
als de mensheid zou stoppen met zeuren
hun harten zouden openen, als openslaande deuren
de geboorte God's zouden gedenken zonder oorlogsgewoel
was de wereld altijd zwanger, van een eeuwigdurend vredegevoel.


Annemieke.

" 21 DECEMBER 2012 "


WIJ HOORDEN EN WIJ LAZEN
DE WERELD VERDWIJNT IN DOEMENIS
EN HET ZAL MENIGEEN NU NIET VERBAZEN
ALS DAT DE HARDE WAARHEID IS !
HOE KOMT HET DAT EEN JONGE MOEDER
DRIE KINDEREN KREEG NA BARENSNOOD
EN HUN ALS EEN WREED EN KILLEND LOEDER
KOUDBLOEDIG DE WEG WEES NAAR DE DOOD ?
HOE KOMT HET DAT HET JONGE VOLK
IN NOOD, EN RADELOOS WEGGEPEST
UITERLIJK LEEFT, ALS OP EEN WOLK
MAAR INNERLIJK IN EEN WESPENNEST ?
EN VANDAAG DAN HET BERICHT
DAT EEN DOLGEWORDEN MANIAK
ZIJN MOORDMACHIEN OP KINDEREN RICHT
EN VEEL LEVENSVREUGD WEER BRAK
DE WERELD IS AL AAN 'T VERGAAN
DAARVOOR HEBBEN WE GEEN MAYA'S NODIG
WANT VOORGOED ZAL OP ONZE KALENDER STAAN :
VREDE OP AARDE IS OVERBODIG.


ANNEMIEKE.

 " Zoonlief "



In een mooie wiegedroom
verrijkt met fijne kant
lag daar eens mijn kleine Zoon
verbonden met mijn Moederband
uw kleine lieve babyogen
zachtblauw als koele meren
hebben mijn hart zo vaak bewogen
niet honderd, maar wel duizend keren
maar dit alles is vervlogen tijd
en zie ik u nog weinig meer
krijgt u hiervan dan nooit eens spijt ?
verdient een Moeder niet meer eer ?
jaren zullen nu verstrijken
wegvloeiend , in een wrang gemis
en dan zal later voor u blijken
dat uw Ma oud en versleten is.


Annemieke.

" Onwetendheid "


Onwetendheid is geen gebrek
aan inzicht en verstand
en men vindt het echt niet gek
als je hersenpan ooit eens verzandt
men kan gewoon niet alles weten
zo ver reikt niet ons verstand
maar ondanks dit wijs gegeven
zijn er veel betweters in ons land
Onwetendheid is ten aller tijden
van wat men zei of deed
iets met stelligheid afwijzen
maar men geen klap van weet .


Annemieke.

" Hoedjerood "


Een hoedjerood met bloem opzij
draagt zij op haar zwarte haren
het maakt hem intens fier en blij
hij zal dit beeld altijd bewaren
en haar lange slanke benen
gestoken in nog warmer rood
boeien hem tot in zijn tenen
en toch loopt ze daar niet bloot
en haar kleine mooie handjes
zijn niet langer blauw van kouw
maar lekker warm in rode wantjes
kleine zwartgelaarsde vrouw
zij lijkt niet op roodkapje
en ook niet op robin hood
maar bij elk klein trippelstapje
doet zij hem denken aan betty boop !


Annemieke.

" Geluk "

De garantie voor geluk is lage verwachtingen.

Annemieke.

" Tevreden "

Als je tevreden bent ben je schatrijk.
Als je niet tevreden bent ben je straatarm.

Annemieke.

" Vree op aard "


Als de dagen donker worden
en de zon vroeg ondergaat
dromen wij van gevulde borden
en vooral van " vree op aard "
kerstmis vraagt van ons die keuze
en stille bezinning bij de haard
maar deze mooie levensleuze
blijkt opslag niet veel meer waard
kerst wil ons die vrede geven
en engelen blazen hun schalmei
maar de wereld waarin wij leven
lijkt één grote domme vechtpartij ...

Annemieke.

" AAN DIE ENE "


Geef
héél veel liefde
en geluk
aan die ene
die naast u
leeft
voor u het weet
is alles
stuk
en is uw hart
met verdriet
doorzeefd
geef altijd
aan die ene
die lieve
oprechte zoen
want
als hij
of zij
er niet meer is
kunt u het
nooit meer
overdoen.


Annemieke.

" Mijn Fazantenhen "


De laatste dagen wordt mijn tuin
bezocht door een fazantenhen
bevederd, in alle tinten bruin
waar ik zo door betoverd ben
en zorgvuldig strooi ik voer
op de herfstige aarde
en mijn mooie stille koer
krijgt opslag meer vreugd en waarde
maar ik weet het vantevoren
dat mijn lieflijke fazantenhen
geen lang leven is beschoren
door de moordlust van de jagersclan
dus, medogenloze jagersclan
u zou eindelijk kunnen zwichten
als mijn lieflijke fazantenhen
een geweer op u zou kunnen richten.


Annemieke.

" U, Maastricht "



U, Maastricht, mijn mooie stad,
wat heb ik u vaak liefgehad !
En wat voel ik mij toch thuis,
in uw vrolijk stadsgedruis !

Hoe komt het toch dat u Maastricht,
mijn hartje zo verblijdt !
Is het uw charme waarvoor ik zwicht,
of is het uw gezelligheid ?

En als ik slenter door uw straatjes,
samen met mijn liefste lief.
Wordt ik opperbeste maatjes,
met u, Maastricht, mijn hartedief !

Mooie stad, zo eeuwenoud,
benee, in Neerlands land.
Mijn hart is nooit meer kil of koud.
Het is aan u, Maastricht, verpand !


Annemieke.