Berichten van 9 juli 2012 tot 15 juli 2012

" Mand "

ik was bang om door de mand te vallen.
iemand zei : er is geen mand.

Freek de Jonge.

" Emmers water halen "


De zon woont niet meer daar in Hemelblauw,
want weg zijn nu haar warme stralen.
Zij is van Herfst de klusjesvrouw,
want zij is emmers water halen !

En ook veel wind en donkere luchten,
zoekt zij nu naarstig bij elkaar.
En laat ons steeds opnieuw verzuchten:
" O, was de zomer maar weer daar ".

Maar nu neemt ze alle tijd,
om haar afwezigheid te pakken.
En laat ons dus dan zonder spijt,
voortdurend naar wat warmte snakken.

O Zon, kom terug bij ons, en gauw !
En kom weer wonen bij de Maan.
Daarboven in uw Hemelblauw,
en laat die emmers water staan !


Annemieke.

Lieve Bloggers,

We zullen toch wel ééns verlost worden van die deprimerende aanhoudende regen ?
Daarom voor u hier het optimistische gedicht van Toon !


" Een beetje zon "


heb je 't al gelezen
van de regen ???
de regen heeft de eerste prijs gekregen !!!
omdat ie zo mooi zingen kan
want dat is niet gering
van je zingezang
van je zingezong zang
van je zingezange zong zing zing
die druppeltjes
die huppeltjes
ze vallen in de regenton
en weet je wat zo mooi is
zo ontzettend mooi is ???
in elke druppel
zit een beetje zon ....

Toon Hermans.

" HET MOETEN "


Vaak ontstaat er veel verdriet,
doordat men stellig vindt:
Zo wil ik nu het leven niet,
en alles u niet zint.

Men vindt dat vele dingen
héél anders MOETEN zijn.
En al die herinneringen,
brengen extra leed en pijn.

Maar als men daar mee ophoudt,
en zet " HET MOET " op stop.
En het leven weer vertrouwt,
houdt ook je verdriet snel op.

Men kan véél dingen willen,
en daarom zachtjes wegkwijnen.
Maar het is " HET MOETEN ",
dat rap dient te verdwijnen !



Annemieke.