Archief

" Mijn tuin "


Ik zwoeg en spit
verzet en schik
mijn rug is stram
mijn armen lam
mijn bankje draagt me
in de avonduren
als ik onophoudelijk
naar mijn andere lief blijf turen
mijn tuin, mijn tuin,
ik heb je lief
mijn mooie bloemenhartendief
mijn geur, mijn kleur
mijn ochtenddauw
mijn tuin, mijn tuin
mijn andere lief
wat hou ik toch van jouw.


Annemieke.

" Muziek der Stilte "


Tussen het mystieke bladergroen,
betoverd, door zovele kleuren.
Mysterieus, tot in de noen,
en vochtig bezwangerd door aardegeuren.

Ik ben hier, in dit stille rijk.
Mijn hart voelt daar geen kilte.
Ik leef, ik adem, en ik kijk.
En hoor de Muziek der Stilte.

Genezend voor elk mensenhart,
zijn deze stille natuuraccoorden.
Bevrijden mij van pijn én smart,
en spreken tot mij, zonder woorden.

Annemieke.

Ter nagedachtenis van een omgekomen kind bij de busramp van 13 Maart 2012


"Voor Sarah"


U, ontluikende jonge Lentebloem,
ruw weggerukt uit ons leven.
Zonder afscheid, zonder zoen.
Geluk voorgoed uit ons gedreven.

Bij de twinkling van iedere ster,
zal ik aan U denken.
Dicht bij ons, maar ook zo ver,
blijft U naar ons wenken.

Annemieke.

"Innerlijke rust"

U kunt geen innerlijke rust vinden zolang de macht over uw leven zich buiten uzelf bevindt.

Annemieke.

 "Liefde"

Bij het denken aan de liefde
heb ik de liefde lief.
En het is de liefde tot u, Geliefde.
Die mij tot die liefde hief.

Herman Gorter.

" Lieve zon "


Wat hebben wij u aangedaan,
dat gij bij ons niet komen wilt ? 
Laat ons niet in de koude staan !
Toe, wees nu voor ons eens mild !

Zend ons uw warme stralen,
en uw sprankelend helder licht.
Wij lopen hier te balen,
en alle bloemen blijven dicht.

Breng ons uw warme lentevreugd.
Het wordt de hoogste tijd !!
Uw warmte doet ons zoveel deugd.
En stop met uw onzichtbaarheid !!

Annemieke.

" Geloof "

Als je gelooft dat het zal lukken, dan zul je de kansen zien.
Als je gelooft dat het niet zal lukken, dan zul je de opstakels zien.

Annemieke.

 

" Voorjaarsdracht "


Skipak warme wintertrui,
is nu onze voorjaarsdracht.
Hiep hiep hoera, alweer een bui !
De Winter houdt ons in zijn macht.

Verwarming hoog, de kachel aan,
en als het kan ook nog de haard.
Met warme zonneschijn is het gedaan !
Ze vindt dit weer haar kracht niet waard.

De Lente houdt haar adem in,
en durft zich niet meer te vertonen.
Bloemenvreugde heeft geen zin,
zolang de Winter hier blijft wonen.


Annemieke.

" Het kasetiketje"



Jan en Piet zijn aan de verbouwing van hun huis begonnen, als Jan merkt dat hij halverwege het karwei, zes zakken cement tekort komt. Geen nood, want Piet snelt naar de bouwmarkt om het ontbrekende te gaan halen.
Bij de kassa aangekomen merkt hij dat de cassiëre niet goed oplet, en maar twee van de zes zakken cement aanslaat op haar kassa ...
Zéér verheugt keert Piet terug, huiswaarts, helemaal in de wolken over zoveel onverwacht geluk !
Maar thuisgekomen zegt Jan: " Het zijn de verkeerde zakken maat, je moet de rode hebben inplaats van de gele.
Verbijsterd staart Piet hem aan, waarop Jan zegt: "Wat kijk je nou, het maakt  toch niet uit, ga ze maar omruilen !"
" Je hebt immers toch het kasetiketje .... "


Annemieke.

" Lentevleugje "