Berichten van 22 oktober 2012 tot 28 oktober 2012

Dag
Vijdag had ik dus een afspraak om mijn prothesen te gaan passen in Pellenberg, vermits dat ik dit dinsdag jongstleden niet meer heb kunnen doen, omdat mijn vervoer stond te wachten.
Maar het viel een beetje tegen, de rechtse prothese ging redelijk makkelijk aan, maar aan de linker kant was het een ander paar mouwen, hier kon ik dus niet in in, de dokter had het al voorspelt dat mijn stukje onderbeen een beetje uitgezet was en wat dikker geworden was, en ze had gelijk , ik raakte er dus niet in, hoe goed we ook duwden en trokken het lukte dus niet, maar ze hadden hier een oplossing voor, ik moest een tijdje een tubigrip verband aandoen, vooral onder de knie moest het driemaal op elkaar gelegd worden dat het goed afsloot, maar niet op de knie, we moeten natuurlijk ten allen prijze voorkomen dat de knie terug kapot zou gaan, dus één verband ok, ja je moest het toch ergens kunnen vastmaken, maar meer niet, en dan heb ik terug een afspraak gekregen op 5 november om 11 uur en de dokter zou er dan ook zijn, ik moest dan mijn oude prothesen ook meebrengen, om te kijken dat ik die eventueel zou kunnen aandoen als ik niet recht sta, maar alleen voor estetische doeleinden, maar daar ben ik het in ieder geval niet mee eens, als ik mijn prothesen aandoe is het wel om er te kunnen mee rechtstaan, want prothesen aandoen alleen voor het zicht, dan zou ik mij zelf enorm veel problemen op de hals halen wat absoluut niet aan te raden is, die prothesen zouden mij meer miserie veroorzaken dat plezier.
Maar ja ik zal mijn oude maar meenemen .
Ik ben dan ook naar het LAC geweest, ik had diezelfde  morgen een uitnodiging gekregen om op 16 november een behandeling te ondergaan en ik weet in de verste verte niet voor wat.
Ik had dus een tijdje geleden die mail gestuurd maar nog altijd geen reactie gehad, vorige week zou de dokter mij zelf opbelellen maar ik had ze nog altijd niet gehoord.
Nu mocht ik dus bij haar binnen, ze wist dus nog niets wat er met mij allemaal deze zomer gebeurd was, enfin ik heb alles nog eens van naaldje tot draadje uigelegd, en gevraagd hoe het zou komen dat ik zo verschrikkelijk veel pijn in mijn been heb, vooral s'nachts sinds ik die breuken heb opgelopen, en zij wist mij te vertellen dat dit zenuwpijnen zijn door de breuken en de zwelling drukt dit allemaal op de zenuwen en vandaar die hevige pijnen, dus nu moest ik terug Neurontin beginnen nemen, beginnen met 1 pil per dag van 100 mg. en geleidelijk ophogen tot uiteindelijk 3 x 300 mg per dag, ik hoop alleen maar dat ik niet te veel last heb van de bijwerkingen, ik hoop echt dat het iets uithaalt.
Ze heeft dan ook rondgebeld om te vragen waarvoor die afspraak diende , maar blijkbaar wist niemand het, dus ingeval ik moet opgenomen worden voor revalidatie zou zij dan op die afspraak een speciale baxter geven, ik heb dit vroeger ook al eens gehad, maar ik weet niet meer of dit geholpen heeft of niet.
Groetjes

Dag
Zoals ik in mijn vorige berichtje al meldde moest ik dus op dinsdag naar Pellenberg, ik had eindelijk een afspraak met de revalidatiearts, en ik was nu toch benieuwd wat ze nu ging zeggen voor mijn verdere revalidatie, mocht ik terug beginnen met mijn prothesen aan te doen en terug recht te staan, of moest ik nu nog langer wachten, ik word er zo'n beetje horendul van, het duurt allemaal zo lang, die breuken zullen uiteindelijk toch wel al zo ver genezen zijn dat ze mijn gewicht terug kunnen dragen.
Als ik de prof. van vrijdag mag geloven, na mijn botmeting, sta ik nog meer breuken te wachten omdat de osteoporose aan mijn dijbenen toch wel het ergste is, gelukkig zijn mijn wervels nog goed, want daar was ik toch wel enorm bang voor, ik mag er niet aan denken dat mijn wervels beginnen doorzakken of zo, of dat ik een wervelbreuk zou oplopen, dat wil ik in geen geval meemaken.
Enfin ik moest daar om 11u15 zijn op de protheseraadpleging in Pellenberg, dus DAV komt mij om 10 uur halen, dus ik was goed op tijd, ik laat mij eerst inschrijven in het ziekenhuis, en dan ga ik naar de technische werkplaats, maar daar hebben ze natuurlijk nog van die oude liften, dus die van de receptie bied aan om met mij mee te gaan, dus naar boven gaan was geen probleem, maar boven stond de lift zo'n 6 cm lager dan de vloer, maar met een electronische rolstoel gaat dat zo maar niet om die even op te heffen, en de lift gelijk maken lukte niet, dan is er iemand van de andere patienten die daar zaten te wachten met mij meegegaan terug naar beneden en dan weer naar boven en dan lukte het om de lift gelijk te zetten, dus dat was al goed.
Ik heb daar toch een hele tijd zitten wachten eer het mijn beurt was, dan uiteindelijk mocht ik binnen, ik had natuurlijk eerst een assistente, die kende mij blijkbaar nog van in Gasthuisberg, ik vroeg dan naar de dokter, en ja die kwam nog, maar ze zat nog in vergadering, dus nog even geduld, dan kwam ze en ze vroeg hoe het met de breuken gesteld was, ja daar kon ik natuurlijk niet op antwoorden, als hopen dat alles ok was, ik vertelde haar ook dat ik zo veel pijn in mijn linker been gekregen had sinds die breuken, zij stelde dan voor om alleen prothesen aan te doen voor estetische doeleinden, absoluut niet, ik wil terug kunnen rechtstaan en een paar stappen kunnen zetten, ik mag er niet aan denken dat ik alleen maar in die rolstoel kan zitten zonder er ooit nog uit te kunnen. Ze is misschien hoop en al twee minuten binnen geweest, ik heb dus niets kunnen vragen voor verdere revalidatie of wat dan ook. De kunesiste stelde dan voor om nu mee te gaan naar de kinézaal om mijn prothesen te proberen, die staan daar trouwens al van in jullie als ik die breuken heb opgelopen, en te kijken of er eventueel iets moet aan veranderd worden, ik heb geweigerd om dat die moment te doen, mijn vervoer stond al meer dan 2 uur te wachten, dan heb ik een afspraak gekregen voor vrijdag, om 11 uur,  ik hoop echt dat het lukt en dat ik eindelijk terug aan mijn revalidatie kan herbeginnen. Vrijdag kan mijn man mij wel voeren, want de trapmaker komt vrijdag niet dus dat komt goed uit.
Ik had maandag gebeld naar de pijnkliniek voor Dr.K. maar zij kon niet aan de telefoon komen, en ze zou mij zelf opbellen, ik heb haar tot nu nog steeds niet gehoord.
Ik heb daarstraks nog eens gebeld maar kreeg weer geen antwoord.
Ik zal nog een beetje geduld moeten hebben denk ik.
Groetjes

Dag
Ik dacht ik ga tegenwoordig mijn brood terug s'avonds opzetten, dan is het gedaan tegen s'morgens, en zit ik niet meer meer dan een halve dag met dat broodmachine op tafel. In de tijd dat ik ging werken deed ik dit altijd en tegen s'morgens rook dit dan altijd lekker naar vers gebakken brood, maar sinds ik op pensioen ben is dat niet meer zo nodig.
Dus ik doe alles er in en stel  de tijd in,had ik al mee gemist, want in plaats van tegen kwart voor acht had ik het ingezet tegen kwart voor negen, om klaar te zijn, dus een uur te laat, want ik moest om 10 uur weg, ze kwamen mij halen van DAV voor Pellenberg, want mijn man kon mij niet brengen, onze trappenmaker begon vandaag met de trap te plaatsen, en als er vreemd volk in je huis moet zijn laat je dit niet onbewaakt achter.
Zoveel moet hij niet binnen zijn maar de deur naar terras blijft open staan omdat hij zijn boor in het stopcontact moet kunnen steken.
Dus s'morgens als ik opstond, vroeg ik aan mijn man hoe het met mijn brood zat, hij zegt, ik zie hier niet dat er iets verandert is, enfin het is zeker niet omhoog gekomen, en ineens viel mijn frank, ik was vergeten om de knop in te drukken om het proces te starten, dus er kon niets verandert zijn, ik heb dan geprobeerd om alles te veranderen, en opnieuw in te stellen, ik moest geen 12 uur meer instelllen maar enkel de tijd dat het brood nodig had om te mengen, te rijzen en te bakken, maar dat lukte niet meer, dus het moest dus die 12 uur doormaken die ik had ingesteld, dus tegen s'avonds 20 uur was mijn brood eindelijk klaar.
Enfin dat is toch weer iets dat ik in de toekomst niet meer zal vergeten, want gewoonlijk leer je toch van je eigen stomme fouten.
Groetjes