Dag Ja het is zover we hebben gekozen, en ik denk dat we goed gekozen hebben, Bart de Wever zal burgemeester worden van Antwerpen, niet alleen in Antwerpen maar bijna overal heeft de NVA enorm veel gewonnen, het is niet normaal meer, ik vind het een beetje beanstigend. Waar ik woon hebben ze niet de meerderheid, maar als ze willen en samen gaan met de cd&v kunnen ze wel de burgemeester leveren, maar of ze dit zullen doen weet ik natuurlijk niet, en wij mogen ons natuurlijk niet moeien met het vormen van het gemeente bestuur. Ik zelf ben niet gaan stemmen, mijn man heeft dit voor mij gedaan, ik had een volmacht die we in de gemeente zijn gaan halen, en ik had een briefje van de dokter dat ik zelf niet kon gaan stemmen, de vorige keren heeft mijn man ook voor mij gestemd, ik ben daar gerust in dat hij stemt voor wie ik wil, dus dit is geen enkel probleem. Ik ben echt benieuwd hoe ze het zullen oplossen in Antwerpen, De Wever wilt in ieder geval niet regeren met Patrick Janssens, met wie dan we,l dat is nog een groot vraagteken, dus ik vraag mij af hoe dit zal aflopen, maar dat hij dat goed zal doen daar ben ik van overtuigd. Ik vind na 70 jaar mag er eens een andere partij aan bod komen, en de NVA, is volgens mij een heel goede keuze. Hoe kunnen die socialisten zo negatief spreken over Bart De Wever, als hij zo slecht is waarom stemmen er dan zoveel mensen voor hem en zijn partij. Groetjes
Dag Voor de zoveelste keer moet ik melden dat mijn werkvrouw mij weer in de steek heeft gelaten. Vorige week belde ze dat er water in haar kelder stond en dat ze dat in ieder geval moest wegdoen, dat kon dus niet wachten dat moest eerst gebeuren, dus ze kwam niet, mijn zoon had gebeld dat hij zou komen met de vier kindjes, ik dacht nee dat kan niet, die bedjes moeten in orde gebracht worden en ik kan het niet doen, ik zou met moeite wel naar boven kunnen, maar ik kan dat bed niet opmaken ik kan daar eenvoudig niet aan, ik kan er niet rond, het is te smal, doordat daar een grote kleerkast staat is er maar maximum een halve meter plaats tussen het bed en de kast, dus ik kan hier nooit voorbij, ik kon alleen maar hopen dat de bedjes nog proper waren, ze hadden er tenslotte maar één keer in geslapen, mijn man is gaan kijken, hij zegde het zal wel gaan, hij is zelfs nog gaan kijken of hij geen nieuwe matras kon vinden voor het bed van Bart, maar dat was verloren moeite, zo maar op het goed vallen uit gaan kijken voor een matras dat doet je niet. En opeens stond ze daar toch, ze kwam de bedden verschonen, ik was content, ook ons bed ging ze verversen, ik zeg nee, dat moet je nu niet doen, ik kan die lakens en dat dekbed alleen niet wassen en drogen, dat is voor mij veel te groot, maar ze loste het probleem op, ze zou alles meenemen naar huis om te wassen, maar strijken moest ik zelf doen, dat is geen probleem, ze zou vrijdag komen en alles weer meebrengen en dan komen kuisen, maar gisteren heb ik haar niet gehoord of gezien, en deze morgen kreeg ik een sms, dat ze zware griep had en al heel de week plat lag, ja dan verwittigd ze de dag dat ze normaal komt. Enfin was heb ik nog niet veel ik heb alles gedaan, ik zal nog een paar dagen wachten om te wassen. Ik heb ook zoveel mogelijk het stof afgedaan in de living, maar kuisen ja dat kan ik dus niet. Dus ons kleinkindjes zijn vorig weekend hier geweest, ze mochten dus absoluut niet op het terras, want de leuning is los, onze nieuwe trap staat er nog niet, maar er zou schot in de zaak komen, want vorige week is hij met een plankje hier geweest met de kleur, die hij eerst op de trap zou zetten voor hij hem zou plaatsen, wij vonden de kleur goed en hij ging er dus aan beginnen, hoe lang het nog zou duren voor hij komt om hem te plaatsen, weet ik niet, want nu begint het toch wel lang te duren, voor mij zelf is er geen verschil, ik kan toch niet naar beneden met de trap, want trappen doen zit er dus niet meer in, met twee stijve benen zie ik mij dat niet doen, hoe lang zou het nog duren voor ik terug mijn prothesen mag beginnen dragen, op 23 oktober moet ik naar de dokter van de revalidatie, nu komt de kinesist al veertien dagen naar mij om mijn knie proberen los te krijgen, maar makkelijk is het niet, en het doet enorm veel pijn, ook s'nachts heb ik altijd zo veel pijn in mijn been, ik snap hier niets meer van. Ik heb al een hele tijd geleden een mail gestuurd naar de dokter van de pijnkliniek, terwijl al de andere dokters altijd een antwoord sturen, hoor ik van die kant nooit iets, ik zal maandag toch maar eens bellen. Groetjes
Dag Donderdag moesten we dan op controle, na antwoord op mijn mail van maandag, om 8u30 moesten we bij de dokter zijn, maar eerst moesten er foto's genome worden, zowel van mijn linker heup als van mijn linker dijbeen, om te zien hoe het uiteindelijk gestelt was met al mijn breuken, want het waren er zo maar eventjes 4, nadat de assistent tijdens mijn verblijf onlangs in het ziekenhuis, toen die mij doodleuk vertelde dat de breuken aan mijn dijbeen nog niets veranderd waren, en mij een nieuwe afspraak had gegeven voor 18 oktober. Wij waren gelukkig op tijd vertrokken, want het was natuurlijk enorm druk op de baan, vooral op de E314, maar dat was te verwachten he. We moesten gelukkig niet lang wachten, niet voor de foto's of ook niet voor bij de dokter, zij vertelde mij dat ik eindelijk op de goede weg was, en dat de breuken begonnen te genezen, dat ik terug stilletjes aan mocht herbeginnen aan mijn revalidatie, maar eerst moest de kinesist thuis zorgen dat de contractie aan mijn knie werd opgeheven, ik doe hiervoor s'nachts mijn koker aan, maar heb al twee serieuze drukpunten door die koker, en ben bang dat het zal open gaan, en dat is natuurlijk niet de bedoeling, dus zegt ze dat er iets moet gemaakt worden wat geen drukpunten kan geven, ik vrees anders dat ik mijn prothesen niet meer zal kunnen dragen, ik zal niet meer kunnen recht staan, alhoewel ik ben enorm bang om terug recht te staan, na het geen ik de laatste keer dat ik mijn prothese aan gehad heb, heb meegemaakt ik mag er niet aan denken, ik zal toch enorm voorzichtig moeten zijn . Morgen bel ik naar de kinesist voor de behandeling dat hij mij alle dagen van de week zal moeten komen geven. Onze trap achteraan is weggenomen door de trapmaker, die een nieuwe trap zou plaatsen maar mijn man is niet akkoord met het soort hout dat hij daar voor gebruikt heeft, het is padoeck, en die kleur is oranje rood, en dat past natuurlijk niet bij de afsluiting van de terras, we hadden hem gevraagd toch dezelfde kleur te gebruiken als de trap nu was, hij heeft nooit ons verteld dat het hout oranje rood gekleurd zou zijn, enfin we zien wel hoe het afloopt. Groetjes
Dag Vermits ik tot de laatste dag had moeten wachten tijdens mijn verblijf op plastisce heelkunde, wat trouwens dezelfde afdeling is als trauma, weet ik nog steeds niets hoe het nu verder moet met mijn linker been, ik weet van de assistent van trauma dat de breuken nog niet veranderd zijn, dus er is nog steeds geen kalkvorming aanwezig, na twee maanden is dat toch zeer raar, vind je dit ook niet. Ik heb dus vandaag een mail gestuurd naar de dokter die mij opvolgt voor mijn breuken, eerst mijn heupfractuur, en dan nadien mijn dijbeenfracturen, maar ik had ze dus niet gezien op mijn vorige afspraak, die dus door mijn verblijf helemaal in het honderd is gelopen. Zij heeft mij ondertussen al geantwoord, dat ze het heel spijtig vind dat ze het niet wist dat ik opgenomen was, op haar afdeling dan nog wel te verstaan, dus nu mag ik komen op donderdag, 27 september om 8u30 s'morgens, maar eerst moet ik terug laten foto's nemen, het is vroeg, maar dan is dit maar zo, ik zou toch eens willen weten wanneer ik eindelijk terug mijn prothesen mag beginnen aandoen, en terug mag beginnen recht staan, ik moet wel zeggen dat ik enorm bang ben om terug recht te staan, ik mag er niet aan denken dat er terug iets fout gaat, ik denk niet dat ik het dan nog zie zitten, ik heb nu al geen leven meer, ik zit volledig geblokkeerd, ik kom niet meer buiten, want zonder prothesen kan ik toch niet onder de mensen komen, dat is toch geen zicht, enfin dat vind mijn man in ieder geval, en ik eigenlijk ook wel. Ik heb wel gemaild naar DAV, om mij te voeren naar Leuven, het zou natuurlijk makkelijker zijn, dan moet ik niet al de moeite doen om in en uit de auto te komen, dan kan ik gewoon met mijn electronische rolstoel in de auto rijden en zo naar Leuven, ik ben eens benieuwd of het zal lukken, zo niet moet mijn man maar rijden. Ondertusse ken ik ook het antwoord van DAV, ze zitten vol en kunnen mij dus niet voeren naar Leuven, ze zeggen mij dat ik in het vervolg het vroeger moet vragen, maar hoe kan ik dit nu, als ik het zelf nog maar weet, enfin mijn man moet dan maar rijden, daar zit nu niks anders op, het zal natuurlijk moeilijk zijn, we zullen vroeg moeten opstaan, ik heb mijn wekker al gezet op 5u45, dan zal ik toch wel tijd genoeg hebben om mij klaar te maken, en naar Leuven te rijden, ik ben echt benieuwd wat ze zal zeggen. Groetjes
Dag Ja het is zo ver, de wonde aan mijn knie is dicht of toch zo goed als, sinds er een greffe is opgelegd is het heel snel gegaan, niettegenstaande de greffe niet helemaal gepakt had, er was een deel terug mee afgekomen als ze het verband er af deden, maar eens ik terug thuis was en de thuisv erpleging terug moesten komen is het echt heel snel gegaan, ik ben dus op 11 september thuis gekomen, en nu op 20 september is het dicht, er is nog een klein streepje, het is niet meer open, want het is volledig droog, ik heb dus de thuisverpleging hun c.v. gegeven, ze hoeven dus niet meer te komen, mijn gips koker doe ik ook niet meer aan want ik heb twee drukpunten gekregen, dus ik moet ten allen prijze voorkomen dat ik nieuwe wondjes veroorzaak, het is één ding dat spijtig is, dat de dijbeenfracturen nog verre van genezen zijn, na twee maanden is er nog niets van kalk gevormd, ik vind dit heel raar, wat ze daar gaan mee doen is mij ook een raadsel, maar zolang die niet genezen zijn kan ik dus mijn prothesen niet aandoen, hoe lang gaat dit nog duren, enfin ik moet volgende week op 28 september op controle bij plastische chirurgie, maar als de wonde nu al dicht is zal ik niet moeten gaan he, ik zal in ieder geval nog eens bellen op voorhand, maar ik moet wel een briefje hebben voor de verkiezingen, dat ik niet kan gaan stemmen, want zonder protheess ga ik in geen geval, de vorige keren is mijn man ook voor mij gaan stemmen, dus dat zal geen probleem zijn, het wordt anders wel eens tijd dat ik nog eens buiten kom, dit is ondertussen al in drie maanden niet meer gebeurd, behalve naar het ziekenhuis natuurlijk. Ik zal nog even geduld moeten hebben, want eens ik terug mijn prothesen mag aandoen zal ik toch terug naar Pellenberg moeten, om mijn revalidatie af te werken, om toch terug te leren stappen, mijn man ziet dat niet zitten maar wat moet ik anders doen, met de kinesist alleen thuis zie ik dat toch niet zitten, hij kent niets van prothesen, dus hoe gaat die mij terug leren lopen, enfin we zien wel. Groetjes
Dag Ik ben al terug van dinsdag in de namiddag, vorige week woensdag ben ik dan geopereerd, dr. V. heeft er een greffe op gezet, ik had hem gemaild om te zeggen dat het wondje al een beetje kleiner geworden was, en daarom wilde hij het voordien eerst zien, hij twijfelde of de greffe wel zou pakken, maar omdat ik zegde, elke keer ze het wondje verzorgen en het proper maken, dat het bloed, dat was voor hem blijkbaar de hint die hij nodig had om hem over de streep te trekken, hij zegt dan zal het wel lukken. Het verband is er na de operatie 5 dagen moeten op blijven, dus maandag hebben ze het dan verwijderd, ook de koker die ze aangelegd hadden om te voorkomen dat ik mijn knie zou plooien, en dan zagen we dat de greffe niet helemaal gelukt was en dat de wonde dus nog niet dicht was, maar toch een heel stuk verkleind, dus dat komt wel goed, dus dinsdag mocht ik dan naar huis, ik moest op 6 julie laten foto's nemen van mijn heup en mijn dijbeen om te zien hoe het met die breuken gesteld was, en had ik een afspraak met dr. S. , maar ik had nog altijd niemand gezien van trauma, de verpleging had dit vergeten door te geven, gelukkig is er maandag dan toch een dokter van trauma geweest en die had niet zo'n goed nieuws want die breuken aan mijn dijbeen was nog niets van kalkvorming te zien, dus zeker nog geen protheses aandoen, en in oktober moet ik terug op controle, want ze willen dit wel opvolgen. Ondertussen zijn we al zondag 16 september, en ik moet zeggen het wondje is bijna dicht, elke dag komt dus de thuisverpleging om het verband te doen, en mijn gipskoker aan te doen, gewoon omdat ik mijn been niet meer kan strekken, en het stukje onderbeen dat ik nog heb, te veel in spasme zou zijn., Ik denk zelfs dat tegen dat ik op controle moet op 28 september dat het wondje zal dich zijn, dus met dat greffetje is het toch veel sneller gegaan dan dat het zo had moeten dichtgroeien, nu nog kalkvorming aan mijn breuken en alles komt nog in orde. Groetjes
Dag Ja eindelijk weten we meer wat er met mijn knie gaat gebeuren, maar mijn man heeft er toch nog zelf moeten voor bellen, ik had woensdag al gebeld met het secretariaat van plastische, mar die mevrouw wist nog van niets, ze zou er achter horen en mij iets laten weten, maar donderdag hadden we nog steeds niets gehoord, en dan heeft mijn man zelf nog gebeld, zij zou er voor zorgen, en inderdaad in de namiddag kreeg ik telefoon van haar dat ze op woensdag 5 september mijn knie zouden opereren, ik vroeg dan wat gaan ze doen, dan zei ze mij dat ze eerst de wonde zouden opfrezen en dan een autogreffe leggen want een flap zou niet meer gaan, ze vermoeden dat er niet voldoende bloedvoorziening is om een flap te plaatsen, dat wist ik eigenlijk al van vier jaar geleden, dan hebben ze dit ook nog willen doen maar de bloedvoorziening was dus onvoldoende. Ik hoop echt dat het zo in orde komt, want nu heb ik geen gips meer aan mijn been maar ik voel dat die breuken nog niet genezen zijn, als ik in bed lig en ik wil mij draaien om een beetje op mijn linker zijde te liggen, gaat dit zo maar niet, en is dat net of er verschuift iets in mijn dijbeen, en dan kraakt dat, wat het is weet ik niet maar ik ben er toch niet helemaal gerust in, ook als ik mijn transferplank gebruik om van het toilet te komen of om uit mijn zetel te komen, ben ik altijd bang dat ik meer kwaad doe dan goed. Volgende week moet ik op controle bij de fysische arts voor mijn revalidatie, maar wat kan ik daar gaan doen, ik mag mijn prothesen toch nog niet dragen dus van revalideren kan toch nog niets in huis komen, ik zal haar maandag bellen en zeggen wat er momenteel aan de hand is, dan weet ze ook dat ik nog niets kan komen doen. Morgen komt mijn zoon met de vier kindjes naar hier, onze Quido belde naar mijn man om te vragen of ze morgen mochten komen, en dat we wilden mosselen met frietjes klaar maken, ik wist niet dat kindjes graag mosselen aten, dus zullen we dat maar doen he, we waren eerst van plan om compote met worsten klaar te maken, we zullen de worsten maar in de diepvriezer leggen voor later, ze komen tegen de middag, maar blijven niet slapen, ja ik heb ze van heel de vakantie nog niet gezien, het wordt tijd, want straks kennen ze ons niet meer, zo'n vaart zal het wel niet lopen maar toch. Groetjes
Dag Op vrijdag 17 aug. 2012 moest ik op controle naar traumatologie, voor de bijkomende breuken in mijn dijbeen en de pas ontstane wonde aan mijn linker knie als gevolg van de plaaster die ik vorige week gehad heb. Vorige week hadden ze mij gezegd dat dit goed moest opgevolgd worden en elke dag door de thuis verpleging moest worden verzorgd. Ik had al de sugestie gedaan vorige week dat mijn knie in het verleden al dikwijls was geopereerd door plastische chirurgie, door flappen en greffen, de laatste keer was in 2008 en begin 2009, sindsdien was alles ok, en is ze dus niet meer open geweest, nu natuurlijk met die stomme plaaster, waar ik al bang voor was, ik had het nog gezegd het moment dat ze hem aangelegd hebben dat ze moesten oppassen voor mij knie, maar ze zouden ze goed beschermen met een dikke laag watten. Maar minder dan een week later kwam er al bloed door het gips dus wist ik dat het weer verkeerd afliep. Dus nu vrijdag vonen ze het toch maar beter om plastische chirurgie er bij te halen, dr.Vr. was aan het opereren dus is iemand van zijn collega's komen kijken, het was niet veel goeds dat ze vertelde, met die zalf zal dit nooit genezen, er zou dus terug een flap op moeten, maar van waar dat kon ze nog niet zeggen dat moest ze nog bespreken met dr. Vr., ik moest mijn gipskoker niet meer aandoen, vermits ik toch mijn prothesen niet kon aandoen, kan er eigenlijk met die breuken niets fout gaan en zullen die wel genezen, alles moet nu gefocust worden op mijn knie, en ze zou mij maandag of zeker dinsdag bellen wat er verder moet gebeuren, maar we zijn nu dinsdag avond en ik heb nog geen telefoon gehad, ik denk dat ik morgen zelf eens ga bellen met het secretariaat van plastische, en dan horen we het wel. Het kan ook zijn dat de dokter het niet zo begrepen heeft op hetgeen zij verteld heeft tegen mij, vier jaar terug had hij mij gezegd als het nog eens voorvalt dat er waarschijnlijk geen nieuwe flap meer kon gelegd worden omdat de bloedvoorziening niet meer goed is in mijn been, en dat een verdere amputatie niet uit te sluiten valt, als het zo ver moest komen dan hoeft het voor mij niet meer, want dat zie ik toch niet zitten. Goetjes
Dag Ja de wonde aan mijn knie wordt dus alle dagen verzorgd door de thuis- verpleging, ik kan niet zeggen dat het al veel beter is, integendeel, de wonde op zich is al meer dan dubbel zo groot geworden, aanvankelijk was het zo'n 1,5 cm. maar nu is het toch al meer dan drie cm., enkel het rood rond de wonde is niet toegenomen, dus dat is toch al een goed punt, want ze hadden gezegd in het ziekenhuis, indien dit moest uitbreiden moet ik direct contact opnemen en naar ginder gaan, want dan moet er gestart worden met antibiotica, dus dat is voorlopig nog niet het geval gelukkig. Mijn zoon belde vrijdag om te vragen of wij niet naar de zee kwamen, de kindjes zijn nu voor heel de maand bij hem, ze zijn heel de maand juli met hun mama naar Slowakije geweest, hij moet natuurlijk wel gaan werken, maar in de dag gaan ze naar het vakantiepatronaat, op het strand, dat is maar een honderd meter van het penthous verwijderd, hij heeft dan wel iemand die ze gaat afhalen als het gedaan is, maar het weekend is dat natuurlijk niet open, en daarom vroeg hij of we geen zin hadden om eens af te komen, hij heeft een strandcabine, maar dat zie ik dus niet zitten, met mijn linker been in de plaaster, en geen prothesen kunnen aandoen, nee dat kan dus niet, ik kan tenslotte momenteel nergens naartoe, enkel maar naar het ziekenhuis, en dat is het zo wat. Ik zal er een foto van de kindjes bijdoen, wij hebben voor hun een tshirt gekocht in Saint Tropez, en mijn zoon noemt ze nu de vier daltons, met hun gestreept pulletje. Groetjes
Dag Ja het is nog niet gedaan met al mijn problemen, vorige week was alles in orde, de beenstukken stonden goed, er was dus geen operatie nodig, dus hebben ze gewoon een dichte plaaster rond mijn been gedaan, ik was al blij dat die open plaaster er af mocht, maar misschien was hij er beter aan gebleven, want nu is het helemaal foutu, maandag morgen zag ik dat er ter hoogte van mijn knie, door de plaaster bloed doorsijpelde, ik dacht dat kan niet goed zijn, er is hier iets aan de hand dat er niet goed uitziet, mijn knie ligt terug open, die knie die al zo dikwijls open heeft gelegen, waar ik al zo veel aan geopereerd ben, waar al verschillende flappen en greffen zijn opgelegd, en nu toch een paar jaar dicht was, dat kan toch niet waar zijn, ik heb dezelfde dag een mailtje gestuurd naar mijn dokter die ons vorige week zo goed geholpen heeft, maar ik kreeg direct geen antwoord, ik heb dan de volgende dag gebeld naar de dienst, en daar vertelden ze mij dat ik er zo vlug mogelijk moest mee langskomen, maar ik had natuurlijk pech want mijn man moest gisteren heel de dag naar de kust, dus hij kon mij niet wegbrengen, en naar het schijnt mag je van de verzekering niet met de auto rijden, want dan ben je niet gedekt, dus hoe moeilijk het ook zou zijn voor mij om zonder prothesen en met een gips aan mijn been om in en uit mijn auto re raken, ik zou het toch gedaan hebben, maar aan de andere kant ik ben ook niet gek. Mijn dokter heeft toch een antwoord gestuurd op mijn mail, maar ze is heel de week in verlof, maar haar collega's zullen het wel in orde brengen, en ze zegde dus ook dat ik zo vlug als ik kon moest langskomen. Van gisteren voelde het zelfs warm aan, door het gips, mijn man voelde het ook, dus er is zelfs al sprake van een infectie. Dus vandaag moesten we om half negen in het ziekenhuis zijn, we mochten wel iets later komen, maar toch niet teveel. Als we daar toekwamen mochten we direct naar de gipskamer, ik moest daar nog wel een tijdje wachten want er waren er nog een paar voor mij, dus ze doet de gips er af, en inderdaad wat ik gevreesd had was bewaarheid, mijn knie lag terug open en het was ontstoken, dus nu hebben ze alleen een plaaster goot gemaakt en mijn knie verzorgd met zalf, ze hebben ook afgetekend hoever het rood ziet, en moest het erger worden moet ik onmiddellijk bellen en terug naar het ziekenhuis gaan, want dan zou ik antibiotica moeten nemen, dus nu moet elke dag een verpleegster van thuisverpleging komen om het verband te doen, het zal een beetje moeilijk zijn om het zelf te doen, en ook mijn man wilt er niet van horen, ze moeten komen, ik mag het van hem niet zelf doen. Ik hoop dat het gauw geneest, en dat het zeker niet erger wordt, ik vind dat het nu welletjes is geweest, ik vraag mij af wat kan er nu nog fout gaan, ik weet wel dat ik zo niet mag redeneren, maar op den duur kan je niet anders meer. Groetjes
De kogel is door de kerk