Dag Ja dinsdag hebben ze de plaaster van onze quido zijn beentjes verwijderd. Hij mag nu steunen en beginnen lopen, maar dat gaat natuurlijk nog niet zo goed, daarom moet hij drie maal per week naar de kinesist voor oefeningen en massage van zijn voetjes, om alles een beetje meer soepel te maken, dus hij zit nog veel in zijn rolstoeltje ook om naar school te gaan, maar het is al verbeterd, en binnen de 6 weken zou het terug in orde moeten zijn, dus nog even tanden bijten en alles komt weer goed, tenminste dat hopen we toch. Veel heb ik niet te vertellen want als je alle dagen thuis zit is er niet zo veel te gebeuren, alhoewel, dinsdag wilde ik naar de Colruyt gaan met mijn shopper, maar mijn man had een beter idee, laten we naar de Carrefour gaan zei hij, de Carefour is het enige magazijn waar ik mee naartoe mag, naar Delhaise of de Colruyt gaat hij altijd alleen, maar de Carrefour is iets speciaals, als we op vacantie gaan naar het buitenland gaan we dus ook altijd naar de Carrefour, want die magazijnen vind je dus overal in de wereld, zelfs in Thailand, daar is een enorm groot magazijn dat ik nog nergens anders in de wereld had gezien, en het feit dat ik meemag naar dit magazijn in Belgie is het precies of we een beetje in verlof zijn, tenminste zo voel ik het aan, ik had van alles nodig, waar mijn man gewoonlijk niet aan toe komt als hij boodschappen gaat doen, of wel vind hij het niet of het is er niet, dus ik was content dat we nog eens er naaartoe gingen. Ik zei hem niet veel, enkel maar hetgeen we nodig hebben. Maar we kwamen buiten en hadden een rekening van meer dan 220 €. Ongelooflijk he, en we hadden niet eens zo veel mee. Enfin we kunnen nu weer een tijdje voort. Gisteren was het donderdag en dan komt onze Bart naar Tremelo, ofwel gaan ze samen iets gaan eten s'middags, maar ik stelde voor om te koken, ik heb graag dat we samen s'middags kunnen eten, tien jaar hebben we dit niet kunnen doen als onze Tom in het buitenland zat, maar nu hij dus terug in het land is en zelfs ook in de zaak, kan dit dus wel, hij komt elke dag naar huis eten, soms kook ik maar meestal eet hij zo een menu die hij haalt in Delhaise, en die maar alleen moet opgewarmd worden in de microgolfoven. Dus nu heb ik stoofvlees klaargemaakt met verse comtpote en patatjes, het stoofvlees had ik al wel s'avonds voor dien klaargemaakt want anders geraak ik er niet als ik dit allemaal in de voormiddag moet doen, het is voor mij niet makkelijk, maar moeilijk gaat ook, al duurt het dan wel een beetje langer, maar ze vonden het lekker, dus alles was geslaagd. Vandaag moest mijn werkvrouw komen, maar ik zag ze niet en kreeg ook geen telefoon. Om kwart voor twaalf belde ze dat ze pas terug was van de zee, en dat ze morgen zaterdag zou komen, ja wat kan ik dan zeggen, als dat het goed is zeker, als ze maar komt, dan is het voor mij ok. Groetjes
Dag Zoals ik had voorspeld zijn we er dus weer een dagje op uit geweest, naar Nederland deze keer, het is niet zo ver en het was al een tijdje geleden dat we er nog geweest waren. De reis ging naar de kust deze keer, en wel naar Vlissingen, het was lekker weer en het was er zeer rustig, maar om onze auto kwijt te raken was het toch niet zo simpel, geen parkingplaats voor gehandicapten meer voor handen, dan maar op een gewone parkingplaats gezet, ik dacht eerst nog om mijn gehandicapten kaart achter de ruit te leggen, maar ik dacht dit zal niet nodig zijn vermits we op een gewone plaats stonden. Dus wij doen een grote wandeling langs de dijk, en als we terug kwamen dacht mijn man, oei ik heb niet gekeken dat er een parkeerautomaat stond, dus ik heb niet betaald, ik zal maar eens gaan kijken, en ja er stond een parkeerautomaat, dus mijn man betaald en wilt zijn ticket in zijn auto leggen maar hij was al te laat, er lag al een boete onder zijn ruitenwissers, hij kon zijn ogen niet geloven, 50 €, omdat hij geen parkeerticket had betaald, dus nog geen half uur later werden wij al zwaar beboet, in plaats van eerst een verwittiging te geven, was het van de eerste keer de zware straf. Ja dit konden wij natuurlijk niet zo laten, hij is dan naar het politiekantoor geweest om te proberen dit ongedaan te maken, omdat we geen parkingplaats voor gehandicapten meer vonden, maar daar zeiden ze dat ze er niets konden aan verhelpen, en ze stuurden ons naar het stadhuis, wij daar naartoe, daar konden ze ons ook niet helpen, maar ze vertelden ons wel dat we een klacht konden indienen bij de verantwoordelijke van de parkeerwachters, en hebben ons het adres gegeven. Dus dat zullen we maar proberen. Mijn man had op slag genoeg van de hollanders, en we zijn direct uit Vlissingen vertrokken, eerst wilde hij direct terug naar huis rijden maar we zijn dan toch nog naar Middenburg gereden, en daar was op de markt een soort "marché aux pus" aan de gang, enorm veel volk, we hebben daar dan op een terras iets gegeten en hebben dan toch nog een beetje shopping gedaan, en dan zij we maar terug naar huis gereden, al bij al was het toch nog een leuke dag maar ik denk dat Nederland voor een lange tijd uit ons verlanglijstje van bestemmingen zal gewist worden. Groetjes
Dag Ik moest terug naar Pellenberg, naar het "lac", dit is het leuvens algologisch centrum, in ander woorden de pijnkliniek, waar ze dus de pijnen behandelen waar chirurgisch of op een ander manier niets meer kan aan gedaan worden. Ik had drie maal een behandeling gehad langs dagziekenhuis met een baxter met verdoving met de bedoeling dat dit iets zou afdoen aan de verschrikkelijke pijn die ik ervaar, nu al zo lang, in mijn rug uitstralend over mijn bil langs mijn been tot in mijn tenen, die ik niet meer heb, maar toch voel ik ze nog. Het heeft op zich niets te maken met fantoom pijn alhoewel ze denken dat het er toch iets mee te maken heeft, maar de pijn vertrekt wel uit mijn rug en dat heeft dus met spookpijnen in mijn ogen niets te maken, enfin die behandeling met die baxters heeft tot dusver niets uitgehaald, dus ik had een afspraak om alles met de dokter te bespreken. Nu kwamen ze op het idee om Lyrica te proberen, ik heb dit vroeger nog genomen tegen spookpijnen, maar ik heb dit na een tijd gestopt omdat er geen tussenkomst was van de mutualiteit, en dit is toch een vrij duur medecament, maar nu is dat veranderd vanaf juli van dit jaar is de terugbetaling uitgebreid en zou ik er ook kunnen van genieten, ik moet wel nog de aanvraag doen aan de medisch adviseur van de mutualiteit en dan zou alles in orde komen, dus ik heb alles opgestuurd, ik ben gisteren er al mee begonnen, maar vanmorgen voelde ik mij toch niet zo lekker, misselijk en duizelig, ik zal dit moeten gewoon worden, maar vandaag neem ik toch geen want morgen gaan we weg voor een dagje en dan wil ik mij toch niet slecht voelen, dus nog maar een dagje uit stellen, groetjes
Dag, Ja na bijna drie weken is mijn werkvrouw toch nog eens komen kuisen, het gebeurt dikwijls dat ze niet komt maar dan belt ze gewoonlijk s'morgens om te zeggen waarom ze niet komt, maar nu kwam ze niet af zonder iets te zeggen, ze belde wel als ik bij de dokter in zijn consultatiekamer zat, dat ze niet kon komen, maar wel de volgende week dinsdag en dan zou ze vertellen wat er aan de hand was. Ok, maar de dinsdag kwam ze niet, evenmin de woensdag, donderdag of vrijdag, maar zaterdag morgen om 7 uur belde ze, wij lagen nog in ons bed om te zeggen dat ze niet kon komen maar wel de volgende week de woensdag, ze had problemen met haar man blijkbaar, en ze was ook enkele dagen in Duitsland geweest. Mijn was kan ik met enige moeite zelf doen, alhoewel ik er wel langer over doe dan als zij dit doet, maar na een paar dagen krijg ik het wel in orde. Maar de kuis daar kan ik niet aan beginnen, ik kan nog zelfs het stof niet afdoen, want ik kan nergens bij, dus na drie weken was het wel hoog tijd dat er nog eens gekuist werd, dus woensdag is ze dan eindelijk toch gekomen, ik denk dat ik in de toekomst toch eens gaan moeten uitzien naar een ander maar dat zal niet makkelijk zijn dat weet ik nu al Enfin ik hoop dat ze nog een tijdje wilt komen ze is hier nu al zo lang en ze weet alles bij ons, beter of ik zelf voor het ogenblik. Maandag gaan we er nog eens een dagje tussenuit, mijn man wilt eens naar Rotterdam voor een dag, dat is een dik uur rijden dus dat is niet zo ver, ik hoop dat we zo'n leuke dag mogen beleven net als in Luxemburg. Ik hoop dat het weer nog een beetje goed is, die grote warmte zullen we niet meer hebben maar dat is ook niet nodig, als het maar niet de hele dag regent dan zijn we al content. Groetjes
Dag Zoals ik in mijn vorig artikeltje had vermeld zijn we dan toch maandag voor een dag naar Luxemburg geweest. Nochtans zondagavond begon ik te beseffen hoe ver dit wel is, tenminste 2uur 30 rijden, en dan nog eens terug, ik zei dan ook tegen mijn man, dit is veel te ver voor 1 dag, dit gaan we zeker niet doen, hij was akkoord, hij zegt dan kunnen we in Namen of zo van richting veranderen en zien waar we toekomen. Dus maandag vroeg opgestaan want we wilden er wel een leuke dag van maken. Om 9 uur waren we al weg. Het was mooi weer, ze voorspelden 30 graden maar dat was voor ons zeker niet nodig, in de auto was toch lekker air conditioning, dus laat maar komen. De gps voorspelde overal opstoppingen en vertraagd verkeer, maar we hebben nergens ook maar enige vertraging gehad, dus alles liep gesmeerd, we hebben eenmaal gestopt om een koffietje te drinken, ik ben zelfs niet uit de auto geweest, ik mocht van mijn man met de deur open en mijn benen buiten de auto een sigaretje roken. Plots zag ik staan nog 50 km. voor Luxemburg, ja we zijn dan maar doorgereden, ik wilde dus sigaretten kopen die daar per pakje toch bijna een € goedkoper zijn, dus dat is toch al de moeite, zeker omdat we nu toch al zo ver waren, en het was nog maar rond de middag dus we konden nog lekker een beetje shopping doen, ik heb dan bij Zara een mooie bloes gekocht, ik had de juiste maat genomen maar als ik thuiskwam bleek ik een verkeerde maat mee te hebben, vermits die winkels zowat in elke stad voorkomen, heb ik gebeld naar de winkel in Mechelen of ik bij hun kon ruilen, dit bleek geen enkel probleem te zijn als ik het kasticketje maar had, ze hadden ze zelfs in voorraad. We hebben dus een leuk dagje beleefd in Luxemburg, het was lekker weer, we hebben lekker gegeten op een terrasje en de terugreis is gelukkig ook zonder probleem verlopen, enkel dat mijn man niet ver van Brussel een verkeerde afslag genomen had en we een grote omleiding hebben moeten doen. ik moest wel dringend naar het toilet maar vermits ik daar al op getraind ben was dat niet zo'n zwaar probleem. Groetjes
Dag Dinsdag 18 aug 2009 ben ik nog eens weg geweest met mijn shoprider, je weet wel mijn scooter, het was lekker weer nog niet de grote hitte, maar toch warm, dus het beste dat ik dan kan doen is een beetje rondrijden met mijn shopper, ik zou eens naar de Colruyt gaan, mijn man zegt nog ga naar Haacht, ik zeg nee dit is nu al ver genoeg en ik kan toch niet veel meenemen, enkel maar hetgeen in de mand vooraan kan. Als ik vertrok vond ik al dat hij een beetje raar deed, maar ik zag er niets verkeerd aan, tenminste hetgeen ik al kan zien, dus ik op weg, alles ging goed tot op de terugweg, op ongeveer vijfhonderd meter van mijn woning begint hij echt raar te doen, het ging van boem boem boem, ik wist niet wat er aan de hand was, en ik kan ook niet zo maar afstappen om te kijken wat er aan de hand was, dus ik reed door, zo goed en zo kwaad het kon, tot een paar honderd meter voor mijn huis, had ik echt moeite om mijn stuur vast te houden hij trok helemaal naar de rechter kant, ik kon met moeite nog sturen, en ik hoorde alleen een metaalachtig geluid, dus dit voorspelde niet veel goeds, ik ben dan met enorm veel moeite toch thuis geraakt, en met nog veel meer moeite heb ik hem terug op zijn plaats gekregen naast mijn rolstoel, dat ik terug kon overschuiven, en ja dan zag ik wat er aan de hand was, mijn voorste band stond helemaal plat en vermits ik nog verder gereden heb, ik kon hem uiteraard niet onderweg laten staan en te voet naar huis komen, dat zit er bij mij dus niet in, heb ik het wiel dus helemaal kapot gereden, ik heb dan direct de fietsenmaker gebeld, maar die had het zo druk, maar beloofde toch van te komen kijken, we zijn ondertussen zaterdag maar hij is nog steeds niet komen opdagen, en ik kan dus niet meer weg, nu is dit al zo warm geweest en ben ik aan mijn huis gekluisterd, o.k. ik zou met mijn rolstoel ook buiten gekund hebben, maar dat doe ik niet zo graag want dan valt het toch nog meer op dat ik gehandicapt ben, alhoewel ik er ook niet kan aan verhelpen. Ik hoop dat hij gauw komt om hem in orde te brengen, want ik hoor dat er nog mooie dagen staan aan te komen0. Maandag gaan we toch nog eens weg voor een dag, mijn man wilt nog eens naar Luxemburg, het is ver voor een dag, maar best te doen. We zien wel. Groetjes
Dag Ja woensdag moest ik dus terug naar de oogarts, nadat ik 5 weken druppels a rato van 6 x per dag had ingedaan, zonder enig resultaat, mijn zicht op mijn linkeroog bleef slecht, als ik mijn rechteroog dicht deed en alleen met mijn linker oog keek was het een en al mist, ik kon geen details meer onderscheiden en dat was dus in plaats van te verbeteren zelfs nog verslechterd. Ik moest eerst weer allerlei testen ondergaan, nu zat er niet zo veel volk en moesten we ook niet al te lang wachten, na de testen moest ik dan naar de professor, en dan zei hij ja het vocht zal weg zijn dus het is nastaar en dat kan alleen behandeld worden met een laserbehandeling, ze hebben het kunnen regelen dat het onmiddellijk gedaan werd, ik kreeg nog enkele druppels, oa. om mijn pupil te vergroten, en ook om te verdoven, de behandeling zou geen pijn doen en maar een paar minuten in beslag nemen. Dus ik moest weer naar een andere plaats waar de behandeling zou plaatsgrijpen. Ik moest dan wel op een tabouretje zitten, dat was even moeilijk maar het lukte mij toch. Het deed inderdaad geen pijn maar toch was het raar, je voelt dat er iets gebeurd in je oog, en het duurde en bleef maar duren, en volgens de dokter zei was het een moeilijk geval, het was heel hard en moeilijk kapot te schieten, want dat is wat ze doen, ze schieten de schijf die zich rond de lens gevormd heeft letterlijk kapot, en normaal zegt hij gaat dit heel simpel maar bij mij dus blijkbaar niet, uiteindelijk is het dan toch gelukt, ik dacht eerst dat er geen einde aan zou komen, als ik dan vroeg hoe dikwijls hij geschoten heeft bleek dit 70 maal geweest te zijn, ik was toch blij dat het gedaan was vooral door de houding dit ik moest aannemen, kreeg ik zo'n verschrikkelijke pijn in mijn rug dat het niet meer te houden was, hij zegt dat ik de eerste dagen vlokjes zal zien zweven en dat het zicht na een paar dagen terug moet zijn zoals het was na mijn lensoperatie van 2006, en inderdaad ik zie constant vlokjes voorbij vliegen, maar ik dacht dat het witte zouden zijn, vermits ik toch mist zag, maar het zijn er zwarte, en mijn zicht is inderdaad al veel verbeterd, nu moet ik binnen 14 dagen terug op controle, moest het zicht terug verslechten moet ik contact opnmen en vroeger gaan, maar dat zal wel niet. Ik moet wel die druppels 6 x per dag blijven indoen, + nog andere druppels om de druk te verminderen 2 x per dag voor 5 dagen, alhoewel de druk in mijn oog goed was, maar misschien kan die na die behandeling toenemen, er zal wel een reden voor zijn. Groetjes
Dag Ons Quidotje is geopereerd aan zijn voetjes, hij is geboren met twee klompvoetjes, van na de geboorte hebben ze hem in het gips gestoken, tot ongeveer 10 maanden, dan moest hij speciale schoentjes aandoen, met een stok tussen de voetjes om de stand verder te verbeteren, uiteindelijk moest hij die nog alleen s'nachts aan doen, dan is hij eens geopereerd aan de achillespees om de stand nog te verbeteren, en tot hiertoe is dat allemaal goed gelukt, maar de laatste tijd begonnen zijn voetjes terug naar binnen te groeien en had hij last aan zijn knietjes als hij veel gelopen had, dus een operatie drong zich op, vooral omdat hij op 1 september naar het eerste studiejaar moet. Dus dinsdag 12 augustus is hij dan geopereerd, ze hebben zijn twee voetjes recht gezet en vast gezet met haken, nu moet hij voor 6 weken in het gips, en mag hij absoluut niet steunen, dus zit hij tijdelijk in een rolstoel, om hem een beetje te troosten en hem efficient bezig te kunnen houden hebben we hem een nintendo DS gekocht, nu nog met spelletjes vooral met dieren, omdat dit hem het meeste interresseert, maar hij kan daar later dus alles mee doen. Zelfs rekenoefeningen maken en zo veel meer. Vrijdag mocht hij terug naar huis, vol muggenbeten, van de verpleging hadden ze geen goed woord over, van de dokter zo veel te meer. Zaterdag zijn we hem dan gaan bezoeken, het doet toch raar ook je kleinkind in een rolstoel te zien zitten, maar gelukkig is het maar tijdelijk. Voor school zou alles geregeld zijn en zijn ze akkoord om hem te helpen voor dingen die hij niet kan, zoals naar het toilet gaan ea. Zondag kwam zijn vriendje spelen met hem, en hij mocht blijven slapen, maar nu is de kinderverzorgster die komt voor de drieling voor heel de week ziek, dus mijn schoondochter heeft het nu dubbel zo zwaar, een drieling van 2 jaar en onze Quido die constant moet geholpen worden, dan voel ik mijzelf zo nutteloos, ik zou daar moeten kunnen gaan helpen, maar ik kan met moeite voor mijzelf zorgen. Als het maar in orde komt, hij vroeg aan zijn mama waarom hij moest geopereerd worden, waarom hij dit moest hebben, ja wat kun je daar op antwoorden, dat je dit niet zelf in handen hebt natuurlijk. Groetjes
Dag Ja ik vind dat sommige mensen toch rare uitspraken kunnen doen. Donderdag, als het zo warm was ben ik met mijn scooter er eens op uit geweest, net als de vorige dag, ik doe dit dan met de bedoeling om dan eens een pannenkoekje te kunnen gaan eten in de Lodge, dus ik rijd dan rond het meer, maar woensdag had ik niet zo veel geluk de zaak was niet open, ik ben dan maar onverrichterzake terug naar huis gereden, na eerst een tussenstop gedaan te hebben op de plaats waar je bij het meer kunt, gewoonlijk zit het daar vol jonge gasten, maar nu was er niemand, dus ik heb daar dan een beerje halt gehouden en een beerje in mijn boek gelezen. Dus donderdag was het wel open, dus ik rijd op het terras, de poort stond open, en er zat al redelijk wat volk, het is daar ook rustig zitten, in een mooi kader. Ik zag achteraan een tafeltje vrij, er was een vriendelijke meneer die de stoel voor mij wegzette zodanig dat ik met mijn scooter aan tafel kon, dus ik draai mijn zit om zodanig dat ik gewoon aan tafel kan zitten, ik bestel gelijk miijn pannenkoek met een koffie, en haal mijn boek uit om een beetje te lezen, vermits ik alleen ben en ik dus met niemand een gesprek kan aangaan lees ik een beetje in mijn boek 'In een vreemd lichaam' van Robin Cook, en het begint toch wel spannend te worden, Op de tafel naast mij waar eeen mijnheer en een mevouw aan zitten zie ik een asbak staan, en ik vraag aan die mevrow of ze die nog nodig had, ze zei direct ja, ze zegt maar ik zal voor jou een gaan zoeken. Uiteindelijk brachten ze dan mijn pannenkoeken, mijn koffie had ik al gehad, maar er was geen suiker bij, dus ik doe teken naar de serveuse om even te komen, en die mevrouw aan de tafel naast mij, zegt, "uw paanenkoek gaat koud worden", ik zeg ja maar ik heb geen suiker gekregen, wacht zegt ze ik zal er voor jou eens gaan halen, ze bracht die dan met de mededeling, ik zou hier beter komen werken. Dus ik geniet van mijn pannenkoek met mijn koffie, als ik klaar ben betaal ik mijn rekening, en begin met mijn scooter te manuvreren om hem te draaien en weg te rijden, als dit gelukt is zegt die zelfde mevrouw, vind je dat nu niet erg dat je je zo moet behelpen, ik zeg wat bedoel je, wel ja zegt ze dat moet toch erg zijn om je zo te moeten behelpen, ik zeg, ik ben blij dat ik mij zo nog kan behelpen, of kan je niet meer gaan zegt ze, ik zeg ik ben mijn twee benen kwijt, hoe?, ja ik heb twee prothesen, dan krijg ik als respons, dat moet toch niet gemakkelijk zijn, ik zeg dat is een understaitmaen, nee dat is niet makkelijk, en dan gaf ze mij toch een schouderklopje, als ik naar huis terug reed speelde dit tafereel constant door mijn hoofd, was dit nu om haar interressant te maken, want het zat daar vol volk, en die stonden natuurlijk allemaal met verstomming te kijken en te luisteren, ik vermoed dat er achteraf ook nog wel over zal gebabbeld zijn, enfin ik weet niet wat ik er moet van denken, durf ik daar nu nog naartoe gaan, of moet ik dit nu schrappen van mijn enkele uitjes, ik weet het niet. Groetjes
Dag Ja eindelijk ben ik bij de oogarts kunnen gaan, de periode dat ik in Gasthuisberg lag? dus van 31 oktober tot 12 december 2008, had ik al een afspraak gevraagd, maar dan moest ik wachten tot in maart voor ik een afspraak kon krijgen, nu is het mij uiteindelijk gelukt na toch twee maanden wachten om in St Rafael terecht te kunnen bij de oogarts, want ik ondervind dat mijn ogen hoe langer hoe slechter worden en dan vooral mijn linker oog vaar ik in 2006 een nieuwe lens heb ingeplant gekregen tengevolge van cataract, als ik mijn rechter oog dicht doe en alleen met mijn linker oog kijk zie ik niets dan sneeuw, dat kan dus niet goed zijn. Mijn schoonbroer zegt dat hij dit ook gehad heeft, en dat dit bij hem nastaar was, dit kan optreden na een lensoperatie tot zelfs enkele jaren later, maar dat zou dus makkelijk kunnen verholpen worden met een laserbehandeling. Ik ben eens benieuwd. Als we daar toe kwamen zat het er enorm veel voll volk, er zat zeker wel 100 man te wachten voor de oogarts, ik kon alleen maar hopen dat die niet allemaal voor dezelfde dokter waren want dan zaten we er nog lang, maar het viel allemaal redelijk mee, er werden eerst allerlei onderzoeken gedaan, en dan uiteindelijk kwam ik bij de professor, ik dacht dat het nastaar zou zijn , ik had dit trouwens opgezocht op internet, maar dat bleek niet zo te zijn, nu blijkt er vocht achter de lens de zitten, en daarvoor moet ik niu gedurende een maand 6 maal per dag druppels in mijn oog doen, en dan zou hij zien, of het ermee beterde of niet en wat er dan verder nog kon gebeuren, hij sprak hij van een inspuiting of operatie, maar dat zien we dan wel weer, enfin na een week zorgvuldig mijn druppels te hebben ingedaaan ken ik niet zeggen dat er al iets verbeterd is, maar ik wanhoop nog niet. Morgen moet ik wel naar Pellenberg, en natuurlijk met de auto rijden is wel een probleem want ik kan de borden nieet meer goed lezen, maar het zal nog wel lukken. Groetjes
Quido is verlost van zijn gips