Naar de inhoud

Zware fysische problemen

Moeten leven zonder benen
akke.beakke.be

Archief

Toch nog maar eens een berichtje sturen

Dag
Ik weet het, het is al een tijdje geleden dat ik nog iets geschreven heb, maar er is toch wel het een en ander gebeurt in die tijd.
Die langverwachte opname is eindelijk uitgevoerd, op 17 april ben ik dan opgenomen in Pellenberg, het was een dinsdag, in plaats van de voorziene maandag, maar dat was omdat de vervoermaatschappij mij op maandag niet kon komen halen, wegens te druk.
Voor de dokter was het ok.
Er was gelukkig rekening met mij gehouden en een privé kamer voorzien, het was wel een twee persoonskamer, maar naar het schijnt hebben ze op die afdeling geen een pesoonskamers, er stonden dus twee bedden maar er kwam dus zeker niemand bij.
Het eerste wat moest gebeuren was een baxter plaatsen om de nodige medicatie te kunnen geven, maar dat is bij mij dus altijd een zwaar probleem, en vermits die baxter dus enige tijd moet blijven zitten moest die dus wel goed zitten, en een naaldje op mijn hand in een heel klein adertje is dus niet goed, alhoewel ze zelfs daar niet in geraakten, zelfs de anestesist die dit dagelijks doet, lukte er niet in, dus ja nog maar eens een diepe catheter, de zoveelste in de rij, ik heb wel gevraagd die zeker niet in mijn hals te plaatsen, want dat wilde ik niet, dus de dokter begreep dit en na enige moeite lukte het toch om hem te plaatsen in de subclavia, dan volgde uiteraard een foto van de thorax om te zien of ze geen pneumothorax veroorzaakt hadden, en na dat ik het achteraf hoorde was het niet heel duidelijk, dus ik was dan naar beneden gegaan om een sigaretje te roken, maar plots kreeg ik hevige pijn in mijn borstkas, en wist niet wat er aan de hand was, ik heb dit onmiddellijk meegedeeld aan de verpleging, die het doorgaf aan de dokter, en ja hoor zo werd toch weer een pneumothorax bevestigd, maar het was maar een heel klein gaatje dus er moest verder niets gebeuren, geen drain of zo, ik had dit vroeger al gehad en dit is geen pretje , dat kan ik je verzekeren, dan wordt er een dikke drain geplaatst tussen de longvliezen verbonden aan een machine, om de lucht daar uit weg te zuigen,  die moet zorgen dat de long niet dichtvalt, het geen in het verleden dus wel gebeurd is, enfin nu is alles goed verlopen, ik moest wel enkele keren gaan voor een foto van de thorax maar alles herstelde goed, dus niets aan de hand.
Mijn plakkers durogesic moesten er af, ik had die wel pas s'morgens geplakt, en oxycontine werd dus ook gestopt
In die baxter zat medicatie om te ontwennen van mijn pijnmedicatie o.a. 900 mg catapressan en nog iets anders, ik kon het niet lezen, ik heb geen last gehad van ontwenningsverschijnselen, maar ik moet zeggen dat de pijn wel redelijk onder controle was, ik heb zo een kleine week met die baxter met medicatie gezeten, ik heb wel redelijk wat geslapen, maar het schijnt dat dit normaal is met die medicatie, beter slapen dan ontwenningsverschijnselen zegden ze, dan is men gestart met andere medicatie, met methadon, aan 5 mg, tweemaal per dag, maar met die medicatie in de baxter weg begon die pijn dus in alle hevigheid terug te komen, en dan heeft men de dosis opgedreven tot tweemaal 10 mg per dag. Mijn andere medicatie mocht ik gewoon verder nemen.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 15:37 Reageer op dit bericht

Mijn prothese blokkeert niet meer

Dag
Ja wat er nu weer aan de hand is weet ik ook niet, maar van morgen was alles normaal, als ik mij gewassen heb ben ik gewoon recht gestaan, niets aan de hand, ik ben zelfs naar beneden geweest , en daar moet ik dus vier maal voor recht staan, niets aan de hand.
Dus ik wil recht staan om de soepkommetjes uit de kast te halen, en mijn prothese blokkeert niet meer aan de knie, dus ik kan niet meer recht staan.
Alles ziet er normaal uit, dus ik weet niet wat er aan de hand is, dinsdag moet ik dan wel naar Pellenberg, niet naar de orthopedische werkplaats, maar ik zal ze morgen bellen en vragen wat ik moet doen, mijn prothesen zijn natuurlijk aan vervanging toe, maar ik moet nog een paar maanden wachten voor ik ze krijgen, tegen het eind van de maand zal ik voor de eerste keer mogen gaan passen, en als dit ok is zal dit wel niet zo lang meer duren zeker.
Maar ja nu zit ik weer vast, als ik al niet meer recht kan staan, daar aan zie je hoe ik afhankelijk ben van de techniek om nog iets te kunnen doen, want als mijn prothese niet blokkeert aan de knie zak ik gewoon door en mag ik het vergeten, ik hoop dat het maar een kleinigheidje is en dat het vlug opgelost is, morgen doe ik mijn prothesen niet aan, als ik toch niet kan rechtstaan is het veel te lastig, vooral om naar het toilet te gaan.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 18:22 Reageer op dit bericht

Woensdag is mijn man naar de kust gereden

Dag
Ja woensdag ging hij dus naar Blankenberge, hij zou samen met mijn zoon en de kindjes gaan kijken voor hun nieuwe fietsjes naar de fietsenwinkel, het zijn klanten van mijn zoon, dus het ene plezier is het andere waard.
Hij had de avond voordien een grote pot soep gemaakt om mee te nemen, zodanig dat mijn zoon en de kindjes tenminste verse soep zouden hebben.
Hij had die in een grote kookpot gedaan, niet vol uiteraard, en dan nog in een grote pot die afgesloten was , samen in een grote plastiekzak, en er was dus niets uitgelopen in zijn auto, dus dat was wel goed.
Ze gingen dan samen naar de fietswinkel voor de fietsjes te kopen, komen ze aan de winkel, is het toch wel net hun sluitingsdag zeker, dat mijn zoon dat niet op voorhand wist is toch wel een beetje dom, dan had mijn man gerust op een andere dag naar de kust kunnen rijden.
Het was nu te laat, ze zijn dan samen pannenkoeken gaan eten met de kindjes en hebben de soep grotendeels in de vriezer kunnen zetten, natuurlijk ook een deel uit gelaten voor s'avonds te eten.
Ik zet er nog een foto bij van mijn man met de 4 kleinkindjes op de dijk in Blankenberge.
Van links naar rechts Archie, yoshka, Quido en Ziggy
Groetjes

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 18:42 Reageer op dit bericht

Eindelijk weet ik waar ik aan toe ben.

Dag
Nadat ik 13 februari op consultatie was geweest in de pijnkliniek, vertelde de dokter mij dat ik best een week zou opgenomen worden om enkele behandelingen te doen voor mijn rug en zenuwblokkage voor mijn schouders, en ook mijn pijnmedicatie op punt te stellen.
Ik zou veel liever geen pijnmedicatie meer krijgen, en dat ze het probleem aan de wortel aan pakken, en daar iets zouden aan doen.
Enfin, de opname zou doorgaan begin maart, maar ik kreeg altijd maar geen telefoon, tot  ik op een bepaald moment een mail gestuurd heb om te vragen wat er aan de hand was, de verpleegster die aan de receptie zit, heeft mij dan terug gemaild dat ze mijn mail had doorgestuurd naar de dokter, maar verder kreeg ik geen reactie, gisteren heb ik zelf gebeld om te horen wat er aan de hand is, ze probeerde de dokter te bereiken maar dat lukte niet dan heeft ze mij later toch terug gebeld om te zeggen dat ik maandag moest opgenomen worden, maar dat gaat zo maar niet, ik had hun in mijn mail gezegd dat ik dit tenminste een week op voorhand moest weten om mijn vervoer te kunnen regelen, want ik wil dus wel mijn electronische rolstoel meenemen, want het zijn daar zo'n lange gangen en met mijn gewone rolstoel en mijn kapotte schouders zie ik dat toch niet zitten, dus ik heb dan gebeld met DAV, de vervoermaatschappij van Leuven, waar ik al verschillende malen mee vervoerd geweest ben, en die niet duur zijn, niet zoals Hendriks,  en eigenlijk viel het nog mee, maandag was het niet mogelijk maar dinsdag zou het wel gaan dus heb ik terug gebeld naar Pellenberg en ze moest het weer vragen aan de dokter, en het was ok, dinsdag was goed, dus heb ik in mail het vervoer vast gelegd, want bellen kon ik maar vanaf deze middag 13 uur, dus alles is ok, ik heb dan ook mijn hospitaalverzekering verwittigd, dus dat is ook ok. Ik vroeg wel een kamer alleen, maar dat kon ze nog niet bevestigen, het hing er vanaf dat er palliatieve patient was, maar dat konden ze maar de moment van opname zelf zien, dus hopen maar.
Vandaag moest mijn werkvrouw komen voor de wekelijkse kuis, maar vijf voor 9 belde ze, en ik hoorde direct wat er aan de hand was, ze was serieus aan het hoesten, ik zeg ja, je bent ziek, en ja hoor, o ik ben zo ziek, van de woensdag was ze eindelijk naar de dokter geweest, niettegenstaande ze reeds van vorige week al een verkoudheid had, maar ja als ze ziek is is ze ziek, ze was nu zelfs drie weken na elkaar geweest, wat al een unicum is, dan zal ik mijn was maar zelf doen, ik zit daar niet mee, ik moet dan veel minder strijken dan dat zij dit doet, omdat ik alles al een beetje plooi als het uit de droogkas komt en dat scheelt een slok op de borrel.
Ik zal wel moeten zorgen dat alles klaar is voor ik dinsdag kan vertrekken naar Pellenberg, maar ik zie geen probleem.
Ik doe er nog een foto bij van de zoon met de vier kindjes, hij is er gisteren mee naar Bellewaerde geweest.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 00:00 Reageer op dit bericht

Pasen

Dag
Aan ieder die dit leest wil ik een zalig paasfeest toewensen, ik weet wel dat wordt misschien niet zo veel meer gedaan, het weer is natuurlijk ook niet schitterend, maar het is toch nog droog.
We zijn naar de koers aan het kijken, en Tom Boonen is alleen aan de leiding op 40 seconden van de achtervolgers en op 40km nog van het einde, ik ben eens benieuwd of hij het tot het einde zal volhouden, ik hoop het wel voor hem natuurlijk.
Ik vraag mij alleen af wat er met Gilbert aan de hand is, vorig jaar won hij alles, hij was de beste wielrenner ter wereld, en nu hoor je niets meer  van hem, ik vind dit toch raar, het zal toch niets met pillen te maken hebben zeker, je moogt zo niet denken dat weet ik wel, maar ik vind het toch raar.
Mijn zoon heeft een foto doorgestuurd van de kindjes zittend rond de tafel met hun paaseitjes, wij kwamen er eerst niet uit waar dit getrokken is, mijn man dacht Lovendegem, ik  zeg nee dat is in het appartement aan zee, dus dat wil zeggen dat hij met de kindjes is moeten verhuizen omdat de mama terug thuis is gekomen, en dat mijn zoon en met de kindjes uit moest, dus zij gaat nu heel alleen in dat grote huis verblijven heel de week terwijl mijn zoon met de vier kindjes zich moet behelpen op het appartement, welke moeder wil zo iets, ik kan daar toch niet bij, in plaats dat zij zelf voor de  kindjes zou zorgen de tweede week van de vakantie, mijn zoon moet speciaal verlof nemen, en zij gaat niet werken, mijn zoon moet zelf voor alles zorgen, want van haar komt er niets, als de kindjes naar school gaan kookt ze zelfs nog niet voor hen, ze laat ze middageten in school, mijn zoon moet dat natuurlijk betalen, in plaats dat ze s'avonds zelf kookt voor de kinderen, zoals elke normale moeder zou doen.
Enfin ik heb het daar zo moeilijk mee, kon ik ze maar bij mij nemen, maar dat kan natuurlijk niet, ik kan zelf niet uit de voeten.
En nu komt de zon er door, en Tom Boonen heeft al 50 seconden voorsprong, schitterend he.
Ondertussen is Tom Boonen toegekomen in Roubaix in de wielerbaan en het is een gejuich van jewelste want nummer 4 is binnen hij is de grote winnaar met meer dan 1 minuut en 35 seconden.
Proficiat Tom.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 18:53 Reageer op dit bericht

De verjaardag van de drieling is goed verlopen

Dag
Ja zondag hebben we dan de vijfde verjaardag van de drieling gevierd, mijn zoon was met de 4 kindjes zaterdagavond al toegekomen, na zijn werk is hij de kindjes in Lovendegem gaan ophalen, en is hij er mee naar hier gekomen, rond 8 uur waren ze hier, ze moesten dan nog eten, ze hadden zelfs bij hun mama geen eten meer gekregen, dus hebben we ze verse soep gegeven met een pain francais, en ze vonden dit allemaal lekker, dan nog een fruityouchourtje en naar hun bedje, Quido mocht een beetje langer op blijven, Archie had wat pijn aan zijn gebroken armpje, zijn mama had zelfs niets meegegeven om hem te geven tegen de pijn, en ik had ook niets voor kinderen, ik heb hem dan een vierde van een aspro gegeven, en hij heeft toch goed geslapen heeft hij gezegd, en de pijn was verdwenen, ze hadden gelukkig allemaal goed geslapen, de zondag moesten we allemaal in het restaurant zijn tegen 13 uur, maar natuurlijk het laatste moment moest mijn zoon nog voor de drie een kroon maken, dus met karton, afgewerkt met alluminiumpapier en tekeningskes van de kindjes is het hem toch gelukt, zie de foto hiernaast.
We zijn daar dan heel goed ontvangen, voor de groten champagne met lekkere hapjes, en voor de kindjes kinderchampagne, ze hadden ook aan mij gedacht ik kreeg een heel mooie boeket bloemen, van iedereen, voor mijn verjaardag van vorige week.
Het eten was heel lekker, Voor de kindjes was er een lekkere tomatesoep met balletjes, dan frietjes met kip en compote, voor de groten was er gerookte zalm met garnaaltjes, heel lekker maar veel te veel, althans voor mij toch, dan lekker kalfsvlees met kroketjes, groentenkrans en een lekkere champagnesaus, dan een ijstaart met 5 brandende kaarsjes voor iedereen, de wijn was ook heel lekker.
Voor cadeau hadden we voor de drie jarigen een fiets voorzien, waar iedereen voor meebetaalde, en dan had mijn zoon nog een wii gekocht mat 4 consoles, voor de 4 kindjes dat ze samen konden spelen.
Er waren nog enkele cadeautjes, dus ze waren goed bedeeld.
Ze hebben daar heel goed hun hartjes kunnen ophalen en hebben lekker gespeeld, het was lekker weer, niet zo warm maar wel zonnig, en ze hebben goed buiten kunnen spelen met hun vieren + de zoon van de resaurateur, zijn zoon is 9 jaar dus 1 jaar ouder dan Quido en dat klikte wel.
Het was echt een geslaagde namiddag, we hebben het niet te laat gemaakt want mijn schoonzus met haar man moesten nog terug naar Knokke, en mijn zoon moest met zijn kindjes terug naar Lovendegem, hij blijft daar nu heel de week, enfin de kindjes gaan vanaf maandag naar een soort kamp, dus mijn zoon doet ze s'morgens weg, dan rijd hij naar de kust naar zijn bureau, en om 6 uur gaat hij ze terug ophalen, dus heel de week zo, de tweede week moet hij  uit het huis, want dan komt de mama terug en moet hij de kindjes meenemen naar de kust, en  dan moet hij verlof nemen om voor zijn kindjes te kunnen zorgen, ik begrijp dit toch niet goed, de mama zit daar dan alleen in dat grote huis, en mijn zoon moet met de kinderen op het appartement verblijven, ik begrijp niet waarom zij niet voor de kinderen kan zorgen, naar wat mijn zoon zegt zou ze een cursus volgen in Brussel, maar daar is het nu toch ook paasverlof, enfin ik begrijp dit niet zo goed, maar hij heeft niet graag dat je er iets over zegt, dan krijg je steevast het antwoord dat het zo is afgesproken, en daar mee is de kous af.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 15:12 Reageer op dit bericht

Archie heeft zijn armpje gebroken

Dag
Mijn zoon stuurde gisteravond een foto door met de melding, Archie heeft zijn armpje gebroken. Maar hij stelt het goed.
Ik heb die foto afgeprint, ik zal hem er ook bij zetten, Archie zit helemaal rechts op de zetel samen met zijn broertjes, met zijn armpje in een draagdoek en in het gips.
Hij was gevallen en met zijn armpje op een duiker terecht gekomen volgens de zoon. Het was bij de mama, hij was er niet bij.
Zondag gaan we hun verjaardag vieren, ze worden op 2 april, maandag dus 5 jaar oud.
Mijn zoon komt met de 4 kindjes zaterdag na het werk naar hier, ze blijven dan slapen, en de zondag gaan we samen naar het restaurant, samen met mijn man zijn zus en schoonbroer, en mijn andere zoon met zijn vrouw.
Mijn zoon vraagt een fietsje voor hen, maar drie fietsjes is toch wel een hele investering, maar iedereen wilt samen leggen, en dan kunnen we ze toch een nieuw fietsje kopen, wij dachten aan een tweede hands, maar drie kleine fietsjes tweedehands is niet zo maar te vinden, dus ik vermoed dat het een nieuw zal worden, ik denk dat we de beslissing aan mijn zoon overlaten, en als we nu allemaal samen leggen, dan moet hij ze maar gaan halen, we kunnen dit toch niet meegeven van hieruit, ik denk dat Archie toch een tijdje niet zal kunnen fietsen, mijn zoon wist niet of de breuk goed gezet was, of dat er eventueel nog een operatie moet volgen, dat moest hij nog bespreken met de mama.
Dat is zo he als ze niet meer samen zijn, ik heb het er toch verdomd moeilijk mee,  die toestand zoals het nu is kan toch niet blijven duren, zij woont met de kinderen in het pas gerenoveerd grote huis, en hij woont aan de kust op zijn appartement, maar ja normaal wordt dit verhuurd, dus die inkomsten moet hij nu ook missen.
Ik hoop dat alles toch gauw in orde komt en dat er een fatsoenlijke regeling getroffen wordt, want nu is het paasverlof volgend week en moet mijn zoon 14 dagen voor de kinderen zorgen, maar zijn werk moet hij ook kunnen doen, want al het geld voor zowel zijn vrouw als voor de kinderen moet van hem komen want zij doet niets.
Enfin ik ben blij dat ik de kindjes nog eens ga zien, ik zou ze meer hier willen maar spijtig genoeg kan ik er niet voor zorgen, ik kan met moeite voor mijn eigen zorgen.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 17:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 maart was het dus mijn verjaardag

Dag
Het zou een dag als alle andere worden, want mijn man had al aangegeven dat hij veel werk had, dus er moest eigenlijk niemand komen, enfin dat viel nog wel goed mee, want mijn zoon die aan de kust woont ja die kon zo maar niet komen, en mijn andere zoon met zijn vrouw waren pas terug van Gran Canarian van de avond voordien, dus die had veel werk in de bureau, die kon dus ook niet komen, dus het werd inderdaad een dagje in mineur.
De eerste telefoon was van mijn schoonzus uit Knokke, en de andere volgden in rustig tempo elkaar op, plots hoor ik iets, was het mijn kapster die mij een boeket bloemen kwam brengen voor mijn verjaardag, ja ze was de vorige dag mijn haar komen doen, dus ze wist wel dat ik jarig was, enfin ik vond het wel lief, ze hoefde dit helemaal niet te doen, dat wist ze wel, maar ze  vond het leuk om te doen, van mijn man krijg ik elke week een boeket bloemen, dus speciaal met mijn verjaardag niet, maar hij had wel een fles champagne rosé in de frigo gelegd, en hij was oestertjes gaan halen, dat vond ik wel lief.
Eigenlijk had ik liever niet meer verjaard, want 70 jaar vind ik niet zo mooi, maar je hebt maar twee keuzes he, ofwel wordt je ouder ofwel ga je dood, en dat vond ik nog een beetje te vroeg, dus, verjaren.
Maar eigenlijk wordt je die dag geen jaar ouder, maar één dag, het jaar gaat vooruit dag per dag, van als  je verjaard bent, dus dat is misschien nog een troost, dat het niet meteen een jaar is, maar een dag.
Mijn jongste zoon had gezegd dat hij met zijn vrouw het weekend wel eens zou komen, mijn man zegt, niet de zaterdag want het is voetbal, ik moest ook bellen om te vragen wat ze moeten hebben om te eten, ik heb dit gedaan, maar mijn zoon had geen tijd en mijn schoondochter pakte niet op, dus zal ik maar witloof in de oven klaarmaken, dat eten ze graag, en dat is toch weer al even geleden.
Groetjes

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 12:32 Reageer op dit bericht

Eindelijk nog eens in bad geweest

Dag
Ik weet niet hoelang het al geleden was, maar eindelijk is het gelukt ik ben nog eens in bad geweest.
Ik heb zo'n badliftje, dat werkt met de druk van het water, en de laatste tijd gaat mijn man toch wel enkele keren per week in bad, dan haalt hij mijn badliftje uit bad, hij legt er zelfs een handdoek onder opdat het er makkelijk zou uitgaan, maar hij koppelt nooit de leidingen terug aan.
Zondag zeg ik tegen hem, als je uit bad komt sluit alles dan eens terug aan dan kan ik morgen ook eens terug in bad, dus hij doet dit.
Maandagmorgen, wil ik het stoeltje vullen met water om omhoog te laten komen, maar het lukte mij niet, er bleef maar water uit de sproeier komen, ik was vergeten hoe dit weer werkte, ik zeg ja dan maar terug gewoon wassen aan de lavabo, maar terwijl ik bezig was viel mijne frank, ik moest aan het stoeltje zelf instellen waar het water naartoe moet, en dat was ik vergeten, maar ik had een probleem ik kon er niet bij.
Dus heb ik dat aan mijn man gevraagd, en deze morgen is het mij dan toch gelukt, makkelijk was het niet want door de verlamming die ik heb, heb ik geen controle over mijn bovenbenen, hetgeen mij nog rest, ik verloor constant mijn evenwicht door de druk van het water, maar ik heb mij goed kunnen wassen en heb lekker in bad gezeten, ik weet zeker dat ik nu niet meer zo lang zal wachten om er terug in te gaan, hoe moeilijk het ook is.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 17:29 Reageer op dit bericht

Vorige week naar St. Rafael geweest

Dag
Ja vorige week woensdag had ik een afspraak bij neus keel en oor arts, om te kijken waar die hevige draaiingen vandaan kwamen, die ik nu toch al verschillende keren gehad had.
Mijn man heeft mij gevoerd, en gelukkig maar, rijden zou geen probleem geweest zijn, maar wel het feit dat ik er alleen niet zou binnen geraakt zijn, hij heeft wel zijn auto op de binnenkoer gezet, daar mag je normaal niet staan, maar vorige keer hebben we onze auto daar ook gezet, met mijn gehandicaptenkaart achter de ruit, en niemand heeft iets gezegd.
Het is daar wel veel veranderd, gemoderniseerd laten we zeggen, maar ik zou mij dus niet kunnen laten inschrijven want ze waren zo slim geweest van daar een trap te voorzien, dus nu kon het, mijn man was mee.
Ik moest dus gelukkig niet lang wachten, en na de anamnese, waardoor de dokter assistent besliste dat het waarschijnlijk geen ziekte van meniere was, omdat ik niet de juiste symptomen had, gelukkig zou ik zeggen, moest er een gehooronderzoek gebeuren, dus je kent dat wel, dan krijg je zo'n hoofdtelefoon op, en dan moet je telkens je een piep hoort ja zeggen, dus dat verliep goed, de persoon die de test afnam zei wel dat mijn gehoor rechts iets minder goed was dan links maar meer kon ze niet zeggen, dan moest ik gaan voor een evenwichtonderzoek, dit is tegenwoordig wel anders dan vroeger, ik heb er zelf nog veel afgenomen als ik in Blankenberge in het ziekenhuis werkte, ik deed dan mee de consultaties met een neus keel en oorarts, maar dan werden die testen afgenomen terwiijl de patienten op een speciale stoel zaten en wij moesten dan electroden plakken op verschillende plaatsen op het hoofd, en dan moesten we die stoel laten draaien en het toestel gaf dan aan hoe de patient reageerde, we moesten ook water in hun oren spuiten, om een nystagmus op te wekken.
Nu moest ik op een onderzoekstafel liggen, ze zetten zo'n soort bril op met een oog vrij, dan spoten ze dus water in mijn oren, eerst rechts en dan links, eerst warm dan koud, het deed wel raar, vooral in het begin was het toch wel een beetje pijnlijk, maar naar het einde toe werd je dit gewoon.
Na dit onderzoek vroeg ik wat het verdict was, maar ze kon dit niet zeggen, volgens de onderzoekster werkten de beide evenwichtsorganen hetzelfde, maar meer kon ze niet zeggen, dus ik moest een afspraak maken met de prof. dus dat wordt pas 28 maart dat ik ga weten wat er nu eindelijk aan de hand is.
De volgende dag moest ik van mijn man de huisdokter laten komen, volgens hem moest de oorzaak gezocht worden in mijn bloeddruk, en was die waarschijnlijk veel te hoog.
Maar mijn bloeddruk is altijd aan de lage kant, maar om van zijn gezaag af te zijn heb ik hem maar laten komen, ik moest toch enkele briefjes voor medicatie hebben, maar mijn bloeddruk was 11 over 8, perfect dus, ik vroeg aan de huisdokter wat hij er van dacht, ik zou een evenwichtsonderzoek laten doen zei hij, dus daar scoorde ik dan weer.
Ik zeg ja de uitslag ga je maar weten als we bij de prof geweest zijn.
Dus nog even geduld .
Gelukkig heb ik het tot hier niet meer gehad.
Groetjes
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Lena om 16:16 Reageer op dit bericht

Meer van Zware fysische problemen

↑ Terug naar de berichten