Archief

Dag
Zoals ik al heb aangekondigd zijn de vier kleinkindjes hier komen logeren, gelukkig was hun papa er bij, want alleen de vier kindjes zag ik toch niet zo goed zitten, want vanuit een rolstoel is dit allemaal toch niet zo evident, dinsdag avond rond een uur of 7 waren ze hier, ze waren zo moe, dus hebben we ze zeer wat eten gegeven en mijn zoon heeft ze dan in hun bed gestoken,mijn man is nog een verhaaltje gaan vertellen, Quido mocht dan nog even naar beneden komen om een beetje televisie te kijken, en dan ook naar bed. Enfin ik vergeet het nog, mijn man was in de dag naar Kinderplaneet geweest om voor alle vier een nieuwe pyama te gaan kopen, mijn zoon had graag pyamatjes van Woody, hij zou die dan niet meegeven naar hun huis maar in het appartement aan zee houden waar hij dus voorlopig verblijft, ik moet wel zeggen goedkoop zijn die natuurlijk niet he, maar voor de kinderen en de kleinkinderen alleen maar het beste he, dit was dus voor alle vier hun nieuwjaar van ons, die van Quido en van yoshka waren ok, maar die van de tweeling waren te groot, niettegenstaande het een drieling is scheelt Yoshka toch duidelijk in grootte met de andere twee, maar dat is dan ook een eeneiige tweeling he, ik zeg altijd gelukkig dat Archie een rood vlekje op zijn kaak heeft of ik zou ze niet uit elkaar kennen.
Enfin hij moest dit maar de volgende dag gaan verwisselen, de nacht is verlopen zonder problemen.
De woensdag zijn ze naar Plopsa Land indoor in Hasselt geweest, ze zijn rond 10u30 vertrokken en pas rond 6u30 s'avonds teruggekomen, en ze hebben zich volgens de papa fantastisch geamuseerd, dus veel hebben wij ze niet gezien, ik had dan schapenragout klaargemaakt tegen ze terug kwamen, ik had zoveel gemaakt dat de pot, het was mijn grootste pot, na het bijvoegen van de bonen in tomatensaus, met het deksel op te doen, de pot overliep, dan heb ik maar een deel in een andere pot overgeschept, en het probleem was verholpen.
Ze hebben heel goed gegeten, een paar vroegen zelfs een tweede maal, dan nog een puddingske en na een verhaaltje terug hun bed in, oh ja mijn man had die pyamatjes dus verwisseld van een maat 6 naar een maat 4 en nu waren ze goed, zelfs nog ietsje te groot, maar dat mag wel he, kleiner kunt je toch niet nemen ze worden reeds 5 jaar in april. 
Ik heb een foto bijgezet met hun nieuwe pyama van moody.
De volgende dag zijn ze wel hier gebleven, ze hebben een beetje naar tv gekeken, mooie tekeningen gemaakt, die moest ik dan mooi inpakken om te geven aan hun mama, als ze terug thuis kwam, naar het schijnt was ze voor een week in Afrika, met haar vriendin, waar in Afrika weet ik niet, en mijn zoon is niet meer geinteresseerd in wat ze doet, dus ja dan weet ik het ook niet meer.
Ik hoop dat de situatie gauw opgehelderd is en dat er een uitkomst is, want mijn zoon heeft een week verlof moeten nemen om voor zijn kinderen te zorgen, dat kan hij natuurlijk niet volhouden op die manier.
Enfin ze zullen het wel oplossen, zonder dat ik mij er mee gaan bemoeien.
Groetjes

Dag
Ja ik ben blij dat alles weer voorbij is, ik haat die dagen van Kerstmis en Nieuwjaar, ik denk niet dat ik de enige ben, maar het is voorbij laat ons het daar bij houden.
Niettegenstaande wil ik toch wel aan iedereen een gelukkig en vooral gezond nieuw jaar toewensen, en vooral veel liefde.
Wij hebben van eind naar nieuw in Frankrijk doorgebracht, vorig jaar waren we in Napels, wij zijn liefst niet thuis met die dagen, dus vorige week woensdag zijn we vertrokken met de wagen, richting Parijs, we hebben een paar prachtige dagen in Parijs doorgebracht.
We logeerden in de Meridien, mijn man had als naar gewoonte alles geregeld met het hotel om een aangepaste kamer te hebben, ik bedoel met een aangepaste badkamer, en ik moet zeggen het was redelijk goed, het toilet was verhoogd, en er was één grote bar langs de muur aan het toilet, maar enkel een beetje laag, dus om recht te staan was hij te laag maar als ik overschoof van mijn rolstoel was het goed, wij hadden ook twee handvatten mee, en gelukkig de handvat pakte op de muur, want dat is natuurlijk niet zo evident, de muur moet heel glad zijn, vb op een geverfde muur of met papier gaat dit niet, maar nu plakte hij stevig vast en ik kon mij er zeer goed aan optrekken, dus so far so good.
We hebben dan een grote wandeling gedaan van het hotel naar de Champs Eliséé, maar mijn man had een beetje problemen met mijn rolstoel hij reed niet zo goed, achteraf hebben we ontdekt dat het lintje van mijn rugzak die achteraan mijn rolstoel hing tussen het wiel zat en dat hield natuurlijk tegen, daardoor en natuurlijk doordat hij nog van heel de dag nog niets fatsoenlijk gegeten had, voelde hij zich niet goed, hij heeft suikerziekte, hij voelde zich erg duizelig, dus gelukkig had hiij enkele droge koekjes mee, en als hij die op had voelde hij zich toch wat beter. Er was verschrikkelijk veel volk op de Champs Eliséé, wij hebben dan een tijdje op een terras gezeten die lekker verwarmd was en waar je natuurlijk mocht roken.
De volgende dag hebben wij een taxi genomen om naar een paar galerijen te gaan, zoals de galerie Royale, en het Louvre, maar daar stond ook zo verschrikkelijk veel volk aan te schuiven dat we het niet zagen zitten om er ooit binnen te raken, maar we zagen daar zo'n persoon met een oranje hesje, dus één van die gardisten, en mijn man zei tegen hem we zouden naar het Louvre willen maar we weten niet hoe, venez avec moi, zei hij, wij hadden dus prioriteit, hij heeft ons overal binnen en door geleid, we moesten niets betalen, zelfs bij de Mona Lisa, er stonden rijen dik mensen achter zo'n draad te kijken naar het schilderij, en ik mocht voor de draad komen om foto's te nemen, een rolstoel geeft weinig voordelen maar soms toch wel, en dit was er één van.
Overal werden we begeleid en mochten we als eerste door, dat was wel leuk.
Na het Louvre wilden we nog naar de gallerie Lafaette, een beetje shopping gaan doen, na dat we eerst ergens op een terrasje hadden gezeten en een typische franse ajuinsoep hadden gegeten, maar de afstand viel wel een beetje tegen, het was verder dan we gedacht hadden, ook daar was er  enorm veel volk, ik moest alleen enkele parfumerieartikelen hebben,  we hebben daar wel een beetje tijd verloren, normaal zijn de liften bedoelt voor mensen met een rolstoel of moeders met een bugy met een baby, maar iedereen nam de lift, dus wij stonden beneden te wachten op de lift, hij is tot vier maal toe tot beneden geweest, maar de deuren gingen zelfs niet open, de lift zat elke keer vol met valide mensen en wij bleven daar maar staan, tot mijn man iemand van het personeel aansprak en die ons geholpen hebben naar een andere lift en dan uiteindelijk lukte het wel om boven te raken, we hebben dan een taxi terug genomen naar het hotel, want het was toch te grote afstand om dit te voet te doen.
De volgende dag zijn we dan vertrokken uit Parijs richting Reims, we hadden daar een paar dagen gereserveert, we kenden het hotel van de vorige keer dat we in Frankrijk waren, dan hadden we daar al een paar dagen en nachten gelogeerd, en we wisten dat ze daar een heel goede keuken hebben, met twee sterren, dus als we twee avonden een diner namen met oud op nieuw inbegrepen kregen we een dag extra.
De afstand bedraagt maar een paar honderd kilometer, dus in een paar uur waren we al ter plaatse. Het hotel noemt "L'assiette champignoise
"We wisten wat we konden verwachten en dat de badkamer dus redelijk goed was aangepast, het was daar dat de eigenaar vertelde dat hij niet wist hoe hij dit moest aanpakken, omdat er geen algemene richtlijnen bestaan voor een hotel hoe ze een kamer voor mindervaliden moeten inrichten om naar wens te zijn, enfin ik had het hem kunnen zeggen maar het was dus al te laat. De kamers waren al ingericht.
Mijn man is dan in de namiddag nog champagne gaan halen, hij had het adres opgeschreven van waar we ze vorige keer gehaald hadden, en de jongste zoon had die het liefste, gelukkig waren er nog 6 flessen van 2002, dus heeft hij ook 6 flessen van 2004 meegebracht, ik heb rustig in mijn kamer zitten lezen, mijn boek Milenium deel 1 is bijna uit.
S'avonds zijn we dus in het restaurant van het hotel gaan eten, het was weer zo fijn als we ons herinnerden van vorige keer, maar ik heb niet veel genomen want ik had toch niet veel honger. Ik had al in 6 dagen niet naar het toilet kunnen gaan, en al van alles voor gedaan, mijn man zegt ik ga naar een apotheker en ga voor jou iets vragen want dit is niet normaal meer, ja dat wist ik ook wel, dus hij kwam af met microlax en pilletjes waar ik er 6 per dag mocht van nemen, ik heb direct een microlax opgestoken, zonder resultaat, dan nog een, en die dag nog 6 pillen, maar naar het toilet kon ik niet, ik heb nog moeten wachten tot na middernacht van oud op nieuw, na de diner, die fantastisch goed was, en waarvan elk gerecht geprepareerd was met truffels, lukte het wel. 
We hebben nog wel een bezoek gebracht aan de kathedraal van Reims, met oudejaarsdag.
Op zondag zijn we dan maar naar huis gereden, we dachten eerst nog te blijven tot maandag maar uiteindelijk vonden we het toch best om naar huis te rijden, we hebben het gehad en het was prachtig, meer moet dat niet zijn. We hebben onderweg maar 1 maal moeten stoppen voor het toilet en om iets te drinken, en natuurlijk ook om te tanken, en voor de rest is alles perfect verlopen, want de volgende dag zou mijn zoon komen met de vier kindjes voor een paar dagen, en dan zal het voor ons niet zo rustig zijn, maar dat is mijn volgende berichtje.
Ik voeg een foto bij, getrokken aan het Louvre in Parijs, met in de verte de Arc de Triomphe.
Groetjes

Dag
Ja we kunnen er niet onderuit onze vier kleinkindjes komen hier logeren, de tweede week van de kerstvakantie heeft mijn zoon de kindjes in co ouderschap, maar hij moet natuurlijk naar de bureau, hij moet dus werken, hij kan niet elke dag de kindjes meenemen naar de bureau, je kan dit een keer doen maar dat komt dus niet goed.
Ik heb al tegen mijn man gezegd dat ik niet kan zorgen voor alle vier de kindjes, ze zijn nog te klein, 3 van 4 jaar en 1 van 8 jaar, daar kan je nog niets aan vragen, die moet je de hele dag begeleiden, die kan je dus geen second alleen laten, ik kan met moeite voor mij zelf zorgen en dan nog voor 4 relatief kleine kindjes, ik zie dat niet zitten, maar mijn man zegt ik ben hier toch, maar ik weet als ze één dag hier geweest zijn dan is hij al kapot, wat zou hij dan een hele week voor ze kunnen zorgen, ik weet het niet hoor. Je wilt ze toch alles geven wat ze nodig hebben, en ik zie dit niet zitten. Een paar dagen zou misschien nog gaan maar zeker geen hele week, enfin we zien wel hoe het uitdraait, ik heb mijn gedacht gezegd, het is niet dat ik het niet wil, maar ik weet gewoon dat ik het niet kan.
Wij gaan eerst een paar dagen weg, naar Frankrijk, waar we vorige keer geweest zijn in Reims, om oud op nieuwjaar te vieren in dat hotel waar we vorige keer zo verschrikkelijk lekker gegeten hebben, en als je oudjaar bij hun viert mag je twee dagen logeren en moet je maar één dag betalen, dus dat is toch lekker meegenomen, en dat hotel was ok, de badkamer was vrij goed aangepast, ik had één probleempje het licht boven de lavabo was een beetje donker, ik hoop dat ze dat ondertussen hebben aangepast, er is één baar aan het toilet maar op de goede hoogte en het toilet is verhoogd, we hadden nog wel een baar meegebracht hij paste er op maar hij viel er telkens terug af, ik denk dat de muur niet effen genoeg was.
Mijn zoon heeft de kindjes toch hun sinterklaas kunnen geven, het was al wel de 11 de december maar ja beter laat dan nooit, op die dag is hij de kinderen gaan halen thuis en s"morgens heeft hij dan sinterklaas laten komen, ik zal er een foto van bij doen als ze er waren op zijn sinterklaas.
Joshka begint een beetje problemen te geven, telkens hij naar zijn papa moet, dan steekt hij zich weg en begint hij te huilen, zijn mama zal er ook niets aan doen om het proces te vergemakkelijken denk ik, integendeel, hoe moeilijker hoe liever dat ze het zal hebben, ik hoop dat ze al gauw een deftige oplossing gevonden hebben voor de kinderen, want tenslotte bij een echtscheiding zijn het toch altijd de kinderen die er onder lijden. Natuurlijk is het geen uitzondering dat ze scheiden, er zijn er al zoveel hun voor gegaan en er zullen er nog zo veel hun volgen, voor mij is dit natuurlijk nieuw want in ons familie ken ik nog niemand die gescheiden is, dus dit is wel even wennen.
Groetjes