Als ik straks oud ben ,ziek en zwak en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit:
doe dan wat onvermijdelijk is en laat mij gaan.
De laatste goede daad,
beslis voor mij en wees niet laf ; past eigenliefde bij de vriendschap die ik je gaf ?
Of uitstel, toe, denk je dat dat beter past bij een verloren strijd ?
Ik ben niet bang tijdens de laatste gang.
Jij loopt niet weg, je kijkt me aan, je roept me bij de liefste naam en houdt me stevig vast.
Vandaag voor 't laatst groet ik je met mijn hondenstaart.
Wat jij liet doen, deed je voor mij, je hebt me nog meer pijn bespaard, voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit ?
Nee, huil nu niet : een wijs besluit,
dat werd gegrond op een uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond