mijn lijden weg van en jongenvrouw

ik mogt van mijn vader ook uit gaan die werker zegde hij mogen ook plezier hebben zonder het te besefte dronk ik alcohol het 1 ging goed  binnen maar daarna weet ik het niet meer ik was dronken ze hebben mijn maar huis gebracht ik kreeg een grote ruzie thuis mijn vader zegde me die zondag drinken kunen ook de volgen dag ook gaan werken  zo gezegt zo gegaan tot op een bepaalde dag ging ik werken tot 17uur ik rijde met mijn fiets naar huis toen en man mijn de weg vroeg ik legde hem de weg hoe hij moest rijden hij bedankte me ik zete mijn weg verder nog geen half uur rijde hij mijn van de bos weg ik moest lang die weg gaan het was de kortes weg naar huis voor ik bezefde wat er gaande was trok hij mijn kleren uit mijn een verkarchten hij mijn maar hoe hij dat deet hoe lang het geduurde weet ik niet meer maar met al mijn kracht die ik had ben ik het aangeven aan  rijkwacht van mijn dorp en ja die haade mijn vader er bij maar hij zegde niet veel op dat moment maar toen we thuie waaren kreeg ik op mijn donder van hemhij zegde zo niet zegde hij je moet nietmet vreende mensen praaten je moet recht naar huis komen ik kreeg en pak slaag van hem enhij zegde zal je leren te somze met die man  mijn moeder die zegde niets want als hij sprak moeten we zwijgen ik deet maar of niets gebuurdt was  om als te vergeeten ging ik elke wiekend uit tot smorgen vroeg en elke dag gin ik werken tot mijn 18 jaar ik had en jongen leren kennen ik was verlief tot achter mijn ooren ik raate in verwachting van hem dus zegde mijn vader die zijn gat verbrand moet maar trouwenzegde hij zijn ouder waaren ertegen maar mijn vader zegde hijn is de vader van dat kind dus trouwen zo gezeg zo gegaan het was mmaar klein feest zijn moeder en zijn broers en zus waare aanweezig bijn oms een deel van de familie lang mijne kant we waren maar juist 1jaar getrouw pafte hij met mijn bestevriendin  hijn ging elke dag weg tot in vroegenmorgen ik moest gaan werken voor hem tot ik moest bevallen van en zoon maar toenhij  te horen kreeg dat zijn zoon met hart probleen had toen begon de ruzie in begin was maar mer woorde en schelpatijen we hadden konstand ruzie en als hij gedronken had moest ik met hem vrijen met geveld zoeene keer mwaz weer zo ver huj had gedronken en ja hij wide vrijen ik zegde nee toem stong hij op pakte hij het geweer en sloeg tegen mijn kop ik werd konstand bedrijg door hem
ook zijn moeder  dee mee elke dag met witte handschoen gin ze over de meubleen savond als thuis kwam begon hij en zo gin dat jaar voorbij wert mijn dochtre geboren ik moest leven van rijs een oud brood ik kreeg af en toe van de buren eten als hij niet thuis was dat heeft zon nog aantal maanden ged