Carlo Acutis werd op 3 mei 1991 in Londen geboren in een Italiaanse familie. Zijn ouders, Andrea Acutis en Antonia Salzano, werkten eerst in Duitsland. Zijn Pools kindermeisje Beata was een van de eerste mensen die met Carlo over God sprak. Toen Carlo werd geboren, had zijn moeder slechts drie keer een voet in een kerk gezet: voor haar eerste communie, haar vormsel en haar huwelijk.

Carlo’s familie verhuisde vervolgens om professionele redenen naar Londen, waar de jonge jongen voor vier jaar werd toevertrouwd aan de zorg van een Poolse oppas, een praktiserend Katholiek met een speciale toewijding aan Johannes Paulus II.

Zijn ouders waren gelovigen maar beoefenden hun geloof niet, en het was Beata die de jonge Carlo bij zijn eerste stappen in het geloof begeleidde. Zij was het die hem voor de eerste keer meenam naar de mis. Door haar gebeden, gesprekken en voorbeelden zaaide ze in Carlo's hart die kleine zaadjes van geloof die na verloop van tijd wortel schoten en de buitengewone vruchten voortbrachten die nu aan de wereld bekend zijn.

Carlo's moeder: 'Hij was drie of vier jaar oud toen hij hele diepgaande vragen begon te stellen. Hij voelde zich erg aangetrokken tot de Kerk, Jezus, de Maagd Maria...' Hij bestookte zijn moeder met vragen over het geloof, en ongetwijfeld ook zijn oppas. Zijn oppas kon hem goed onderbouwde antwoorden geven en de genade van de doop, die hij vlak na zijn geboorte ontving.

Later vestigden ze zich in Milaan. Het was daar dat Carlo opgroeide. Zijn middelbare school bracht hij door bij de jezuïeten aan het Instituto Leone XIII. Carlo was vanaf jonge leeftijd toegewijd aan OLVrouw en deed de moeite om dagelijks de Rozenkrans te bidden en, na zijn eerste communie op 7-jarige leeftijd in het klooster van St Ambrogio ad Nemus, streefde hij er ook naar om dagelijks de Eucharistie te ontvangen en wekelijks de biecht bij te wonen. Hij had een aantal heiligen als zijn rolmodellen, waaronder Franciscus van Assisi, Francisdo en Jacinta Marto, Domenico Savio, Tarcisius en Bernadette Soubirous. 

Carlo was al als kind uitzonderlijk meelevend en volwassen. Toen pestkoppen op school klasgenoten met een beperking lastigvielen, was het Carlo die hen verdedigde. Hij maakte zich ook zorgen om vrienden die te lijden hadden onder de scheidingen van hun ouders, en maakte er een punt van om hen bij hem thuis uit te nodigen en zijn steun aan te bieden.

Hij was nog heel jong toen hij reed catechese gaf aan kinderen. Hij speelde voetbal met zijn vrienden en een uur later zou hij vrijwilligerswerk doen in de gaarkeuken van de kapucijnen en de nonnen van Moeder Teresa voor de armen. 

Videogames

Zijn moeder vertelde: “Carlo leidde een normaal leven: hij ging naar school, hij deed aan sport, hij speelde videogames, hoewel meestal maar één uur per week, omdat hij begreep dat je verslaafd kunt raken aan videogames.”

Als er een beschermheilige voor videogamers moet zijn, dan zou het Carlo Acutis moeten zijn zodra hij officieel heilig wordt verklaard. Hij is de perfecte heilige voor het gemiddelde kind of de tiener in de hedendaagse cultuur en is een prachtig voorbeeld van gewone heiligheid. 

Carlo’s moeder werd bekeerd door haar eigen zoon

Zijn moeder: Carlo was een zeer vrome ziel, zelfs toen hij nog heel jong was. Hij ging graag naar de kerk, bad en leerde graag meer over zijn geloof. Ik was ver van de kerk. Ik ben opgegroeid in een seculier gezin, zoals miljoenen mensen, denk ik. Dus het feit dat ik een zoon had die me voortdurend vragen over het geloof stelde, dwong me om na te denken. Dat was de reden waarom ik dichter bij de Kerk kwam en bij de sacramenten. 

Carlo’s schoolhoofd was getuige van zijn heiligheid

Ik zou zeggen dat hij van nature een rustig kind was en in de context van een vredig gezin leefde. Naarmate de tijd verstreek (ook omdat de achternaam herhaaldelijk in de media verscheen), kwam ik erachter dat zijn vader, Andrea Acutis, de manager was van een groot particulier bedrijf en dat de levensstandaard van het gezin vrij hoog was. Maar niets van dit alles viel op bij Carlo of zijn ouders.

Tegenwoordig zie ik vaak verwende en veeleisende kinderen, die wispelturig zijn tegenover hun ouders, egoïstisch tegenover hun klasgenoten en misschien verwend zijn door overmatig welzijn. Bij Carlo was daar nooit iets van te merken: hij was een kind dat zich harmonieus in de klas integreerde, volgzaam, met wie de leraar gelukkig was. Ook zijn ouders waren zeer beleefde, pretentieloze, gereserveerde mensen. 

Creëerde een website om eucharistische wonderen te catalogiseren

Een van zijn belangrijkste computerprojecten was het catalogiseren van alle eucharistische wonderen van de wereld. Hij begon het project toen hij 11 jaar oud was en schreef destijds: “Hoe meer eucharistie we ontvangen, hoe meer we op Jezus gaan lijken, zodat we op deze aarde een voorproefje van de Hemel zullen hebben.” Vervolgens vroeg hij zijn ouders om hem mee te nemen naar alle plaatsen van de eucharistische wonderen, en twee en een half jaar later was het project voltooid.

Acutis deed onderzoek naar “meer dan 150 eucharistische wonderen die door de eeuwen heen in verschillende landen over de hele wereld hebben plaatsgevonden en door de Kerk zijn erkend” en verzamelde ze in een virtueel museum. Naast het creëren van een website om dit virtuele museum te huisvesten, hielp hij bij het creëren van paneelpresentaties die de hele wereld rondreisden.

Ter ere van Carlo hielpen zowel Raffaelo Martinelli als Angelo Comastri bij het organiseren van een reizende fototentoonstelling van alle eucharistische wonderplaatsen. Sindsdien is het naar verschillende landen over vijf continenten gereisd. 

Zijn offer

Hij kreeg leukemie en bracht zijn pijn als offer voor zowel Paus Benedictus XVI als voor de gehele Katholieke Kerk, waarbij hij zei: "Ik offer al het lijden dat ik zal moeten lijden voor de Heer, voor de paus en de Kerk".  Hij vroeg zijn ouders hem mee op pelgrimstochten te nemen naar de plaatsen van alle bekende eucharistische wonderen in de wereld. Zijn verslechterende gezondheidstoestand gooide echter roet in het eten. Hij stierf in Monza op 12 oktober 2006 om 6.45 uur aan de gevolgen van een ernstige M3-leukemie en werd overeenkomstig zijn wensen in Assisi begraven. 

Het lichaam werd na de begrafenis intact aangetroffen

De vice-postulator, pater Marcelo Tenorio, deelde het nieuws op sociale media. Hij onthulde dat hij de foto's had gezien, maar dat hij ze niet kon delen. De Priester zei dat het nieuws hem was medegedeeld door Carlo's moeder: “Lieve mensen, ik ontving vandaag van de moeder van Carlo Acutis het prachtige nieuws dat het lichaam van de eerbiedwaardige jongeling, die stierf terwijl hij zijn leven gaf voor paus Benedictus XVI, INTACT is."

De postulator van de zaak, Nicola Gori, vroeg dat de medische onderzoeken moesten worden afgewacht voordat er iets definitiefs kon worden gezegd over de toestand van het lichaam van de jonge Carlo.

“Elk oordeel over de staat van bewaring van het lichaam is voorbarig, aangezien de noodzakelijke onderzoeken door medisch personeel momenteel aan de gang zijn”, zei hij.

Acutis’ lichaam kreeg een balsembehandeling. Op zijn gezicht werd een siliconenmasker aangebracht. De jongen uit Milaan werd op eigen vraag begraven in Assisi. Op 1/10/2006 werd het graf geopend in Assisi. 

Genezing van een ernstig zieke jongen in Brazilië

De Medische Raad van de Congregatie voor de Heiligverklaringen heeft zich positief uitgesproken over een wonder dat wordt toegeschreven aan de voorspraak van de jonge Carlo Acutis. Op 10/10/2020 werd hij in Assisi zalig verklaard. Een Braziliaans kind met een zeldzame alvleesklierafwijking genas ginds in 2013 ‘miraculeus’ nadat zijn familie tot Acutis had gebeden. 

Voorspelling dat Carlo zal heilig verklaard worden

Carlo's moeder Antonia schrijft aan zijn voorspraak het feit toe dat ze op 44-jarige leeftijd een tweeling baarde - precies vier jaar na zijn dood geboren. Na de erkenning van het wonder in 2020 vertelde ze de kranten dat haar zoon in dromen aan haar was verschenen met de mededeling dat hij in de toekomst niet alleen zalig, maar ook heilig verklaard zal worden. 

Tweede wonder erkend door het Vaticaan

In een verklaring van het Vaticaanse dicasterie voor heiligenzaken op 23 mei 2024 is aangekondigd dat er nog een wonder is toegeschreven aan de tussenkomst van Carlo Acutis (1991-2006), wat betekent dat hij heilig zal worden verklaard.

Het wonder betrof de genezing van een jonge vrouw, 21, uit Costa Rica, studerend in Florence, Italië, die in juli 2022 van haar fiets viel. Ze liep ernstig hoofdletsel op. Ze werd naar het ziekenhuis gebracht, waar haar schedel werd geopend om de druk op de hersenen te verlichten, maar haar situatie was kritiek.

Het ongeval vond plaats op 2 juli 2022 en een collega van de moeder van het meisje begon onmiddellijk tot de zalige Carlo te bidden. Zes dagen later ging de moeder naar Assisi om te bidden bij het graf van de zalige Carlo. Diezelfde dag begon het meisje zelfstandig te ademen. Binnen tien dagen werd ze ontslagen van de intensive care; de volgende maand werd ze vanwege haar herstel na slechts een week ontslagen uit de kliniek.