20/6 Vaticaan stelt Aartsbisschop Carlo Maria Viganò terecht wegens schisma - Novus Ordo Watch

De kerk van Bergoglio heeft dus toch een ’controlekantoor’…

Het internet staat in brand: het Vaticaan is een procedure begonnen tegen de 83-jarige Aartsbisschop Carlo Maria Viganò wegens de canonieke misdaad van schisma.

Viganò was van 2011 tot 2016 de nuntius van het Vaticaan in de VS, toen hij met pensioen ging. Hij raakte in 2018 uit de gratie bij Rome, toen hij ‘paus’ Franciscus er publiekelijk van beschuldigde volledige kennis te hebben gehad van het seksuele misbruik van de toenmalige ‘kardinaal’ Theodore McCarrick en te hebben geholpen dit te verdoezelen. Viganò dook vervolgens onder en zijn verblijfplaats is niet bekendgemaakt. Sindsdien is hij één van Franciscus’ meest uitgesproken critici geworden.

Door de jaren heen begon Viganò geleidelijk de legitimiteit van Franciscus (Jorge Bergoglio) in twijfel te trekken, maar ook die van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-65). Nu heeft het Vaticaan er genoeg van en is een procedure tegen hem gestart.

Zoals Viganò zelf op 20/6 voor het eerst bekendmaakte op zijn Twitter/X-account, ontving hij per e-mail een decreet van de ‘Heilige Stoel’, waarin hem werd bevolen in Rome te verschijnen voor een tribunaal van de zogenaamde Dicasterie voor de Geloofsleer. momenteel onder leiding van de schandalige 'kardinaal' Victor Manuel Fernandez, om de aanklachten tegen hem in ontvangst te nemen. De datum en tijd voor zijn optreden waren vastgesteld op 20 juni 2024, om 15.30 uur lokale tijd.

Het decreet, geschreven in het Italiaans en gedateerd 11 juni 2024, draagt ​​Protocol nr. 194/2024. Het is ondertekend door ‘Monseigneur’ John Joseph Kennedy, secretaris van de disciplinaire afdeling van deze dicasterie.

Viganò heeft een scan van het decreet op de website van zijn Exsurge Domine Foundation geplaatst, evenals een Engelse vertaling:

Het hoofdgedeelte van het protocol vermeldt het volgende (vetgedrukt weergegeven):

IK ROEP OP

H.E. Mons. Carlo Maria Viganò om zich, samen met een geldig identiteitsbewijs, op 20 juni 2024 om 15.30 uur aan te bieden in het Paleis van de Dicasterie voor de Geloofsleer, 00120 Vaticaanstad, zodat dezelfde kennis kan nemen van de beschuldigingen en bewijzen met betrekking tot de misdaad van schisma waarvan hij is beschuldigd (openbare verklaringen die resulteren in een ontkenning van de elementen die nodig zijn om de gemeenschap met de Katholieke Kerk te behouden: ontkenning van de legitimiteit van paus Franciscus, breuk van de gemeenschap met Hem, en afwijzing van het Tweede Vaticaans Concilie).

De verdachte wordt ervan in kennis gesteld dat hij de bevoegdheid heeft om een ​​advocaat/procureur te benoemen die hij vertrouwt om in dit proces te worden verdedigd/vertegenwoordigd, en dat, als hij dat niet doet, er één voor hem zal worden benoemd.

Tevens wordt de verdachte medegedeeld dat bij gebreke van een verschijning of een schriftelijke verdediging, die uiterlijk op 28 juni 2024 aan dit dicasterie moet zijn toegezonden, hij bij verstek zal worden berecht.

Het wordt zo opgemerkt.

Op zijn website heeft hij publiekelijk gereageerd met het volgende artikel:

Pas op voor valse profeten Aankondiging over de start van het buitengerechtelijke strafproces wegens schisma (Art. 2 SST; can. 1364 CIC) (20 juni 2024)

In zijn antwoord stelt Vigano vol vertrouwen:

Ik beschouw de beschuldigingen tegen mij als een eer. Ik geloof dat de bewoordingen van de aanklacht de stellingen bevestigen die ik herhaaldelijk in mijn verschillende toespraken heb verdedigd. Het is geen toeval dat de beschuldiging tegen mij betrekking hebben op het in twijfel trekken van de legitimiteit van Jorge Mario Bergoglio en de verwerping van Vaticanum II: het Concilie vertegenwoordigt de ideologische, theologische, morele en liturgische kanker waarvan de Bergogliaanse ‘synodale kerk’ de noodzakelijke metastase (uitzaaiing) is.

Vervolgens geeft hij een kort overzicht van hoe Bergoglio de globalistische agenda vooruit helpt onder het mom van het Katholicisme. Concreet noemt hij etnische substitutie, de aberroseksuele agenda, het milieubewustzijn en de recente ‘pandemie’ en de vaccinaties. Kortom, hij beschuldigt Franciscus van een “volledige aansluiting bij de religie van Davos”. Vervolgens vervolgt hij zijn salvo's tegen de afvallige jezuïet uit Buenos Aires:

Waar regeringen ten dienste van het Wereld Economisch Forum abortus hebben ingevoerd of uitgebreid, ondeugd hebben gepromoot, homoseksuele verbintenissen of gendertransitie hebben gelegitimeerd, euthanasie hebben aangemoedigd en de vervolging van Katholieken hebben getolereerd, is er geen woord besteed ter verdediging van het geloof of de moraal die worden bedreigd, of ter ondersteuning van de burgeroorlogen van zoveel Katholieken die door het Vaticaan en de bisschoppen in de steek zijn gelaten.

Geen woord voor de vervolgde Katholieken in China, met medeplichtigheid van de Heilige Stoel, die de miljarden van Peking belangrijker vindt dan de levens en vrijheid van duizenden Chinezen die trouw zijn aan de Roomse Kerk. In de “synodale kerk” onder leiding van Bergoglio wordt geen schisma erkend onder het Duitse episcopaat, noch onder de door de regering benoemde bisschoppen die in China zijn gewijd zonder het mandaat van Rome.

Omdat hun actie consistent is met de vernietiging van de Kerk, en daarom verborgen, geminimaliseerd, getolereerd en uiteindelijk aangemoedigd moet worden. In deze elf jaar van “pontificaat” is de Katholieke Kerk vooral vernederd en in diskrediet gebracht vanwege de schandalen en corruptie van de leiders van de Hiërarchie, die totaal genegeerd zijn, zelfs toen het meest meedogenloze Vaticaanse autoritarisme tekeer ging tegen trouwe Priesters en Religieuzen, kleine gemeenschappen van traditionele nonnen en gemeenschappen die verbonden zijn met de Latijnse Mis.

Even verderop legt de voormalige nuntius uit:

Ik ben vereerd dat ik geen enkele kerkelijke gemeenschap met hen heb – en dat wil ik ook niet: hun lobby is een lobby die haar medeplichtigheid met de meesters van de wereld verbergt om vele zielen te misleiden en elk verzet tegen de vestiging van de het koninkrijk van de Antichrist te voorkomen.

Ondanks de beschuldigingen van het dicasterie beweer ik, als opvolger van de Apostelen, in volledige gemeenschap te staan ​​met de Rooms-Katholieke Apostolische Kerk, met het Magisterium van de Pauselijke Pausen, en met de ononderbroken leerstellige, morele en liturgische traditie die zij trouw bewaard hebben.

Ik verwerp de neomodernistische dwalingen die inherent zijn aan het Tweede Vaticaans Concilie en aan het zogenaamde ‘post-conciliaire leergezag’, in het bijzonder op het gebied van collegialiteit, oecumene, godsdienstvrijheid, de seculariteit van de staat en de liturgie.

Ik verwerp en veroordeel de schandalen, dwalingen en ketterijen van Jorge Mario Bergoglio, die blijk geeft van een absoluut tiranniek machtsbeheer, dat wordt uitgeoefend tegen het doel dat het gezag in de Kerk legitimeert: een gezag dat plaatsvervangend is voor dat van Christus, en als zodanig moeten zij Hem alleen gehoorzamen. Deze scheiding van het pausdom van zijn legitimerende principe, namelijk Christus, de Hogepriester, transformeert het ministerium in een zelfreferentiële tirannie.

Geen enkele Katholiek die deze naam waardig is, kan in gemeenschap staan ​​met deze ‘Bergogliaanse kerk’, omdat zij in duidelijke discontinuïteit en breuk handelt met alle Pausen uit de geschiedenis en met de Kerk van Christus.

Viganò verklaart zich vervolgens solidair met aartsbisschop Marcel Lefebvre (1905-1991), de stichter van de Priesterbroederschap St. Pius X, van wie het Vaticaan in 1988 verklaarde zichzelf te hebben geëxcommuniceerd toen hij bisschoppen wijdde zonder mandaat (en het verbod) van Paus Johannes Paulus II:

Vijftig jaar geleden werd in datzelfde Paleis van het Heilig Officie Aartsbisschop Marcel Lefebvre ontboden en beschuldigd van schisma, omdat hij Vaticanum II had afgewezen. Zijn verdediging is de mijne; zijn woorden zijn de mijne; en zijn argumenten zijn de mijne – argumenten waarvoor de Roomse autoriteiten hem niet konden veroordelen wegens ketterij, omdat ze in plaats daarvan moesten wachten tot hij Bisschoppen wijdde om het voorwendsel te hebben hem schismatisch te verklaren en vervolgens zijn excommunicatie in te trekken toen hij reeds dood was. Het plan wordt herhaald, zelfs nadat een halve eeuw de profetische keuze van Aartsbisschop Lefebvre heeft aangetoond.

De voormalige nuntius vergist zich als hij zegt dat het Vaticaan de excommunicatie tegen Lefebvre heeft ingetrokken. Hoewel Paus Benedictus XVI in 2009 inderdaad de excommunicatie tegen de vier Lefebvrist-bisschoppen die in 1988 waren ingewijd, heeft herroepen, heeft hij de excommunicatie tegen de twee consecrators, Aartsbisschop Lefebvre en zijn medeconsecrator, Bisschop Antônio de Castro Mayer (1904-1991) uit Campos, Brazilië behouden..

Het zou nuttig zijn geweest om van de Aartsbisschop' een kristalheldere verklaring te krijgen dat hij gelooft dat Jorge Bergoglio niet de paus van de Katholieke Kerk is, en dat ook nooit is geweest, maar helaas kun je dat alleen maar afleiden uit de dingen die hij zegt en de manier waarop hij ze zegt.

De ironie in het Vaticaanse proces tegen Viganò is van onschatbare waarde. De Kerk van Universele Inclusie – die niet moe wordt te herhalen dat ‘iedereen, iedereen, iedereen’ erbij moet horen, zelfs ketters en afvalligen – probeert iemand van haar eigen groep uit te sluiten.

Franciscus zegt dat de Katholieke Kerk het ’controlekantoor‘ niet kan hebben, gaat nu weer open onder nieuw management, klaar om iemand uit te zetten voor wie ze toch geen ruimte hebben. Zo wordt hun leugen over inclusie blootgelegd. Het gaat niet om ‘iedereen binnenhalen’. Het gaat veeleer om het omruilen van het inclusiviteit voor degenen die werden uitgesloten, en omgekeerd.

We merken geamuseerd op dat het decreet waarin Viganò wordt opgeroepen, niet spreekt over ‘gedeeltelijke gemeenschap’, een favoriet idee van Vaticanum II dat altijd van toepassing was op protestanten, orthodoxen en andere ketters en schismatici. Nee, er wordt alleen zonder verdere kwalificatie gesproken over ‘gemeenschap’, alsof het een alles-of-niets-zaak is. Dat is het natuurlijk ook, maar niet volgens hun eigen ecclesiologie.

Het spreekt voor zich dat de modernisten in Rome Viganò zullen veroordelen van de beschuldiging van schisma. De vraag is echter hoe betekenisvol dit zal zijn voor een instelling die de valse ecclesiologie van Vaticanum II onderwijst.

Met haar dwalingen over de religieuze eenheid (afgekondigd ter wille van het mogelijk maken van Katholieke deelname aan de oecumene) heeft de sekte van Vaticanum II zichzelf in een hoek gemanoeuvreerd waaruit geen ontkomen mogelijk is, en het proces tegen Viganò zal dat onderstrepen.

Want voor zover zij de voormalige nunio van schisma veroordelen, blijft het een feit dat volgens hun eigen leergezag zelfs schismatici maken deel uit van het Lichaam van Christus dat wil zeggen: een deel van de Kerk, zozeer zelfs dat hun bisschoppen ware herders van Gods kudde zijn. Daarom mogen ze zelfs in een Katholieke basiliek de mis opdragen en dan is er in ieder geval gedeeltelijke/imperfecte gemeenschap met de status van “zusterkerk” en niet-katholieke heiligen en is het noodzakelijk dat er verschillende religies zijn omdat God het zo wil als een verrijking voor de mensheid rekening houdende met het feit dat we allen kinderen van God zijn en we allen deel uitmaken van het Volk van God en dat de Heer iedereen zal redden. …daaom doet dit er dan wat toe volgens Bergoglio’s kerk?