24/6 Rusland en China staan op het punt landen te vernietigen! - Great Miracles Avenue

Vrouw uit Zuid-Afrika, Morris: in deze droom kreeg ik een telefoontjevan mijn voormalige klasgenoot, Mavru, die me uitnodigde voor zijn verjaardagsfeestje. Ik accepteerde zijn uitnodiging voor zijn feestje graag, maar omdat ik introvert was, vroeg ik mijn zus om met mij mee te gaan naar zijn feestje. Het huis was gelegen aan een riviermonding die naar de oceaan leidt. Het huis leek meer op een kasteel van het Beest uit de Beauty and the Beast-film toen het kasteel vervloekt was en onder een donkere wolk was. Als een groep van uitgenodigde jeugd, begonnen we een raar eng gevoel te krijgen. Toen we in de enorme grote poorten van dit huis naderden, vroegen we ons af of we op het juiste adres waren.

Binnen gekomen, verwachtten we allen ballonnen en DJ's maar die waren er niet, in plaats daarvan bevonden we ons in een kamer waar niet eens meubilair stond.

Mavru’s huis zag er vanbinnen uit als een concentratiekamp. Toen kwamen zijn ouders plots uit een kamer aan de linkerkant en zeiden dat het hen heel erg speet, maar dat dit een militaire trainingsbasis was voor de komende oorlog. Ze zeiden dat het hen speet om te moeten liegen, maar dit was een kwestie van hoogdringendheid. We waren allen in de war, verdrietig en somber. We wisten allen dat die dag het de allerlaatste keer was dat we onze ouders zagen. Ik kreeg spijt dat ik mijn zus hierin had meegesleurd.

In dezelfde kamer waar we zaten kwam een Russische man en categoriseerde ons op basis van onze lichaamstypes. Ik kon zien dat hij een Russische man was vanwege zijn accent. Hij categoriseerde ons volgens endomorf, ectomorf en mesomorf. Ik was endomorf en mijn zus was een mesomorf type. We werden gescheiden. Zijn ouders namen ons mee op een rondleiding door het enge concentratiehuis en er was een kamer die ik niet wist of ze in de kelder was gelegen.

Er was reeds een andere jongere die in training was en in deze kamer moesten de ectomorfen en mesomorfen oefenen. Deze kamer had allemaal computers aan de wanden en het plafond. Deze Russische man die ons categoriseerde op basis van onze lichaamstypes sprak op een onbeschofte enge bevelende luide manier: We hebben snelle handen op die toetsenborden nodig en je moet binnen een minuut achtig woorden typen. Je helpt de anoniemen bij het aanvallen van onze vijand met behulp van alle computerintelligentie. Je moet scherp zijn met je coördinaten, geografische vaardighede, computervaardigheden, wiskundevaardigheden.

Je kent geen wiskunde, maar vandaag zul je het leren. We kunnen niet verslagen worden door onze vijand, of je het nu leuk vindt of nie. Je zult alles leren, ga aan de slag en begin de training. De endomorfen werden eruit gehaal omdat ze naar de oorlog moeten. Zij moeten fysiek vechten. De Russische man nam een andere groep en zei dat ze de vijand zouden moeten aanvallen van onder water. Ze kregen duikeroutfits die tegelijkertijd hun gadgets waren. Deze outfit kon hen onzichtbaar maken onder water zodat de vijand hen niet kon treffen en het had een krachtveld zodat de kogels de persoon niet konden raken. Het waren indrukwekkende gadgets.

De rest van de endomorfe groep werd naar een open gebied gebracht dat alleen zand had en dat is waar de rest van de groep en ik ging trainen. We kregen overalls. Deze overalls waren onze gadgets om te dragen, deze overalls konden ondergronds graven zoals een mol. Het had draaiende toppen. Een gadget op je ogen zorgde ervoor dat het zand niet in onze ogen ogen en oren terechtkwam en er was een gadget dat een duidelijk beeld gaf van waar je was.

Met het gadget op de oren kon je de vijand van ver opmerken en kreeg je boodschappen van ectomorfen en mesomorfen. Zij werkten op de computerafdeling en vertelden bv. 34° 45 minuten 4 seconden noord 23° 30 30 minuten 25 seconden Oost. Toen de training voorbij was, moest ik terugkeren. Maar ik had de drang om naar de badkamer met WC te gaan. Een andere Russische man was me gevolgd en zei: Ik heb je in het oog gehouden. Nu dat we jullie land zijn binnengedrongen zullen we doen wat we willen. Ik ga je verkrachten. Onmiddellijk dacht ik aan het Bijbelboek Jeremia.

Maar ik kon hem tegenhouden en op een of andere manier doden. Ik verborg zijn lichaam. Daarna ging ik terug naar de eerste kamer waar ik de ouders van Mavru had ontmoet. Zijn moeder zei: Maak plaats voor Vladimir Poetin, Maak plaats voor Vladimir Poetin. Hij komt, zoals jullie allen weten, dat hij de man van de orde is. Maak plaats voor Vladimir Poetin, we haastten ons allen om orde op zaken te stellen. Toen zijn vader aan de telefoon was, schreeuwde en beval hij dat de andere mannen van de militaire basis om anderen van de universiteiten te gaan halen, zelfs als ze in collegezalen waren, onder de douche, op straat...

Het kon hen niets meer schelen. Ze lieten alleen de journalistiek over aan de universiteit, aangezein de hele wereld moest weten wat er zal plaatsvinden. Hij schreeuwde dat ze ervoor moesten zorgen dat de schietbanen op de middelbare scholen in Zuid-Afrika weer in gebruik moesten genomen worden, omdat de regering ze zou voorzien van wapens. Mensen vanaf de leeftijd van 16 tot 35 moesten leren hoe ze wapens, drones en bommen moesten ontmantelen.

Ze wilden dat alles klaar was voor de komende oorlog en ze moesten zorgen dat alle leraren Engels op die scholen ontslagen werden en dat hun leraren uit het Verre Oosten gehaald moesten worden om hen drones-technologie op een geavanceerde manier te leren. Zij zullen hun talen spreken, ze zullen Russisch, Chinees, Taiwanees, Japans, Koreaans en Thais spreken. De studenten die er eerst waren werden allen verhoord. Er waren Russische en Chinese mannen die toezicht hielden op de ondervragingen. Het leek op het nazi-tijdperk. Er was iemand die zei dat ze in haar laatste jaar van een medische richting zat.

Maar de mannen namen hun diploma en verbranden ze. Ze zeiden: Je weet niet eens dat je door één persoon wordt geregeerd, je diploma's zijn nutteloos, je zult je nu aan onze regels houden. Ze ondervroegen een studente: Welke talen spreek je? Ze antwoordde: Ik spreek enkel mijn moedertaal Engels. De Chinese man die knipte met zijn vinger en beval dat ze zou worden vermoord. Ze werd opgehangen en dan doodgeschoten. Hij schreeuwde en zei dat ze op zijn minst één Oosterse taal zouden moeten spreken, omdat ze tijdens deze oorlog geen Engels zouden spreken. Hij schreeuwde: We willen niet dat onze plannen worden gehoord en begrepen door dit Engelse land waar we tegen vechten en zorg ervoor dat je die ontslagen Engelse leraren meeneemt naar landen van het Verre Oosten en ons Engels leert, omdat we moeten begrijpen wat dit Engelssprekende land zegt.

Toen werd ons verteld dat Vladimir Poetin en de andere presidenten waren gearriveerd. We moesten gaan paraderen en voor hen marcheren omdat ze dat wilden om hun leger voor de oorlog te zien marcheerden. We marcheerden precies zoals het Chinese leger met alle precisie en nauwkeurigheid voor hen uit in een open ruimte. We moesten gaan zitten terwijl Vladimir Poetin zijn toespraak voor de wereld wilde houden, zodat de wereld het kon zien maar helaas waren er niet genoeg stoelen voor de rest van het leger om te zitten. Daarom werd aan de anderen en ik gevraagd om een ​​mat van de andere kant te gaan halen, zodat wij konden gaan zitten.

Maar toen ik bij de andere soldaten wilde gaan zitten, werd mij gevraagd om bij die presidenten te gaan zitten. Ik was zo in de war, toen ik op het podium kwam waar de andere presidenten zaten, besloot ik naast de Noord-Koreaanse president te gaan zitten. Hij fluisterde in mijn oor in een Koreaanse taal: Weet je wel waarom Vladimir Poetin jou heeft uitgekozen om hier te zitten? Ik schudde mijn hoofd, nee, hij reageerde door te zeggen dat hij zag hoe intelligent ik was en daarom mij had uitgekozen om zijn rechterhand te zijn. Dit was in mijn droom, ik opende mijn ogen, zo verbijsterd door wat hij net zei, bang en tegelijkertijd keek ik hem recht aan en glimlachte niet omdat ik wist wat deze oorlog zou brengen en ik begon te bidden.

Daarom Kerk van Jezus Christus, dit is nog maar het begin. Het zal extreem moeilijk zijn, net zoals het boek Daniël zegt in hoofdstuk 12, maar als gelovigen van Jezus Christus hebben we hoop die in Jezus wordt gevonden, we zouden allen blij moeten zijn omdat we weten dat onze Bruidegom terugkomt. Ik bid tot God om ons alstublieft een gereinigd hart, geest en ziel te geven, zodat we geschikt zijn om Hem te ontmoeten en Abba in de Hemel heeft ons allen middelen gegeven om tegen onze vijand te vechten en geeft ons hoop in deze tijden.

Ik kan zeggen dat Jezus ons instrueert om op Hem te wachten en persoonlijk instrueert dat de weg nooit gemakkelijk zal zijn, maar Hem te vertrouwen, want Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven. Onthoud dat God van ons houdt. Jezus houdt van ons en de kostbare gave uit de Hemel, de H. Geest is altijd bij ons en leidt ons en vertelt ons wat we moeten doen. Bid voor de geest van onderscheidingsvermogen en moge Abba in de Hemel ons allen zegenen in de naam van Jezus Christus. Amen amen, hartelijk dank.