13/6 Leven op de Nieuwe Aarde - Toegang en Eenheid - Melanie

In de loop van de dag had Jezus Zijn komst al aangekondigd toen de zieneres steeds de vuurbol buiten haar zolderraam zag. 's Avonds verscheen Jezus tijdens de gebeden en opnieuw verscheen Hij in een visioen. Het is behoorlijk indrukwekkend, ook al lijkt het in eerste instantie beangstigend.

Je kon een scherpte en intensiteit waarnemen die de vraag opriep: "Heb ik iets verkeerd gedaan?"

Na het oordeel van God, de scherpe confrontatie, te hebben gevoeld, stelde de zieneres zich open voor deze scherpte en gaf er als het ware haar “ja” aan.

De bol kan in haar ziel kijken en de zieneres kijkt samen met de bol naar haar innerlijk. De scherpte verdwijnt dan.

Naarmate de zieneres zich gewillig openstelt voor deze scherpte, opent de bol zich ook voor haar. De bol ontvouwt zich en er gaat een doorgang open.

Het ziet eruit als een meteoor, vurig en gloeiend aan de buitenkant, alsof het van een soort lava is gemaakt.

De bovenste helft klapt open en in het midden opent zich een pad dat naar het Paradijs leidt. Het is een met licht gevulde, pure, prachtige plaats die de zieneres ziet.

Het is alsof de bol een aantrekkingskracht heeft die iemand naar binnen wil trekken, maar op een goede manier. Het is alsof je een toets of examen moet afleggen. Maar als je er eenmaal overheen bent, is het logische gevolg dat je in deze prachtige, Hemelse aantrekkingskracht wordt getrokken. Wanneer men het scherpe oordeel onder de knie heeft, mag men dit pad bewandelen.

Nu staat de zieneres op de drempel van het pad naar het Paradijs. Het lijkt een andere dimensie, maar dat betekent een andere en nieuwe manier van leven. Ze vraagt ​​zich af of ze wel echt zuiver genoeg en waardig is om hier te zijn. En het lijkt erop dat niet iedereen deze drempel kan overschrijden om het hogere niveau te bereiken. De zieneres voelt zich op passende wijze zeer nederig op deze plaats. De mensen hier leven in een grotere eenheid met God, een nederigheid die voortkomt uit ontzag voor God, uit het besef dat alles één is.

De sleutel daartoe is liefde.

Het is een hogere vorm van liefde, een onvoorwaardelijke liefde, zoals je van heiligen of engelen mag verwachten. Het is een heel zuivere liefde die moeilijk in menselijke woorden te beschrijven is en heel ontroerend is.

Het belangrijkste is: je hoeft niet zelf te beslissen of je binnenkomt, je wordt uitgenodigd. Vergelijkbaar met een gesloten gemeenschap.

Men staat op de gastenlijst of niet. De vibratie, de pracht, de schoonheid en de gelukzaligheid gaan veel verder dan wat woorden kunnen beschrijven.

Jezus laat de zieneres begrijpen dat Hij tevreden is met haar beschrijving en vraagt ​​haar of ze een glimp van het Paradijs wil zien en schenkt haar dit inzicht.

Ze heeft de indruk dat het de plaats is waar ze in een eerder visioen al was geweest: de plaats van de moderne tijd. Het is de Nieuwe Aarde.

Jezus loopt nu naast haar en laat haar alles zien. Hij straalt grote liefde uit.

Het is daar een ander leven, een andere levenshouding, niet alleen voor de zieneres, maar voor alle mensen die daar zijn.

Het zijn fijne mensen, fijne karakters, zeer positieve mensen die gericht zijn op liefdadigheid, op liefde en cohesie.

Ze zijn op het hart gericht, zeer respectvol, zeer medelevend, zeer spiritueel en ook in een bewuste verbinding met God.

Het is mogelijk om sterker te communiceren via gedachten. Alle mensen die daar zijn, kunnen communiceren met hogere spirituele niveaus (bijvoorbeeld engelen, Jezus, Maria). Ook het innerlijke visioen is in het nieuwe tijdperk veel uitgesprokener (visioenen die de toekomst waarnemen).

Op deze plaats zijn deze vaardigheden veel duidelijker. Mensen communiceren anders, ze kunnen elkaar anders begrijpen door simpelweg in elkaars ziel te kunnen kijken.

Het is een unieke vorm van interactie omdat je elkaar aanvoelt, woorden zijn nauwelijks nodig. De communicatie is heel subtiel.

Je kunt aanvoelen hoe het met de ander gaat, met zijn/haar gevoelens, intenties of wensen etc. Met elkaar omgaan is heel natuurlijk en zeer empathisch. Het vindt plaats op een meer spiritueel niveau van perceptie.

God wordt op deze plek anders waargenomen en lijkt op een soort zon. Hij is aanwezig, dichter bij de aarde en straalt heel helder, straalt wit (licht) uit en communiceert met iedereen. Hij is veel tastbaarder, veel waarneembaarer en toch is alles heel subtiel.

Het is een vreugdevol samenleven, aangenaam, vreugdevol en liefdevol. Samen zijn is gemakkelijk en heel mooi. Het is een zaligheid om daar gewoon te zijn.

Het leven is daar divers georganiseerd. Het is niet industrieel of kapitalistisch van aard en niet gebaseerd op geld. Mensen leven bescheidener en natuurlijker – ‘back to the roots’. De samenleving wordt op verschillende manieren gecoördineerd, evenals de organisatie van het beroepsleven. Alles wat mensen afleidt of verwijdert van hun ware essentie is in het nieuwe tijdperk niet meer nodig.

Iedereen zal doen waar hij goed in is en wat hij graag doet, en in ruil daarvoor zal het individu gewaardeerd, geliefd en geaccepteerd worden – precies zoals hij of zij is. Het is een volkomen apart leven. Het is niet langer zo dat je in het ergste geval alleen maar werkt om in je levensonderhoud te voorzien.

Geld lijkt een mindere of geen rol meer te spelen.

Vervolgens gaat het visioen over het instituut van de Kerk van de nieuwe tijd. Ook hier lijkt het een andere vorm te zijn.

Er wordt gezegd dat de mensen die het geloof uitdragen feitelijk de Kerk zijn.

Er is een kerkgebouw te zien dat de hogere structuur van posities, hiërarchieën en regels vertegenwoordigt. Deze behoren tot de oude tijd.

De Kerk zal in de Nieuwe Tijd opnieuw opstaan ​​en zich hergroeperen.

De persoon met het zuiverste hart zal het mogen leiden. Mensen zullen degene kiezen die het meest op Jezus lijkt.

De slimste, de wijste, de meest spiritueel ontwikkelde. Maar bovenal zal het degene zijn met het zuiverste hart.

Vergelijkbaar met indianenstammen, waarvan de meest wijze stamoudsten de spirituele leider van het dorp kan zijn.

Hier eindigt het publieke deel van het visioen.