Kolonel Douglas McGregor: We hebben geen belang dat ons in oorlog zou brengen met de islamitische Arabieren op het schiereiland en ook met Iran. Of wat dat betreft de Turken, we hebben er geen enkel belang bij. maar hier is een belangrijk punt om in gedachten te houden en ik moet John Mimer citeren die het heel goed verwoordde als onze belangen en de belangen van Israël feitelijk op elkaar waren afgestemd, er geen vereiste of behoefte zijn aan een Israëllobby. Waarom is er een Israëllobby die honderden miljoenen dollars in de campagnes en zakken van mensen steekt in de Senaat en zelfs in het Witte Huis, omdat de belangen niet op één lijn liggen.

Daarom moeten ze kunstmatig worden geconstrueerd en dat is op dit moment een kunstmatige constructie. Ik denk dat zodra het Amerikaanse volk ontdekt wat er aan de hand is, en dat ze waarschijnlijk zullen ontdekken nadat we verliezen op zee beginnen te lijden, het een hel zal zijn en Washington zal het gelag betalen. Geen enkel geldbedrag zal uiteindelijk het Amerkaanse electoraat afkopen en ze zullen lijden als we zware verliezen lijden. Ik denk dat dat een reële mogelijkheid is en nogmaals Rusland moet zich niet rechtstreeks engageren, ze kunnen Iran steunen en ze kunnen ook de Turken steunen, en de Turken zullen zeer ontevreden zijn over deze ontwikkelingen op Cyprus.

De Turken houden hun oostgrens reeds nauwlettend in de gaten, waar de Israëliërs ook hard aan het werk zijn geweest. Terwijl wij de Koerden inspireren om Turkije aan te vallen, om de middelen in Turkije af te leiden van potentieel gebruik tegen Israël, maar het is een nogal dwaze gedachte omdat Turkije een grote macht is, er zijn bijna 80 miljoen Turken die ze hebben onuitputtelijke reserves aan mankracht.

De bereidheid van Turkije om tegen Israël en ons te vechten is enorm. Jaren geleden waren in de Turkse bioscopen films van Amerikanen die Noord-Irak aanvielen en verslagen werden door een handjevol Turkse troepen die zich dapper verzetten tegen de Amerikanen. We hebben niet veel vrienden meer in de wereld en we hebben zeker geen strategische partners die deze samenloop van belangen in overeenstemming met ons zien. Ze zien ons als een katalysator voor conflicten en tijdens de crisis valt alles wat we aanraken uiteen.

Laten we daarom kijken met een tactische of zelfs operationele blik, omdat er een veronderstelling lijkt te zijn dat we vrijwel alles kunnen doen wat we willen doen, en als het zover zou komen. Natuurlijk gaat Hezbollah Israël winnen, maar Israël heeft in 2006 een oorlog gevoerd die geen uitsluitsel gaf en sinds 2006 heeft Hezbollah zijn defensieve posities verbeterd om het voor Israël veel moeilijker te maken om aan te vallen.

Israël heeft acht maanden lang hard gevochten tegen een vijand van Hamas die gewoon een beetje vermengd is met de bevolking en het is niet doorslaggevend dat Israël op een tijd- en kosteneffectieve manier Hezbollah kan verslaan. Kunnen ze tegelijkertijd vechten tegen het achtergebied, dat zeker komt? Kunnen ze een tweefrontenoorlog voeren? Ik kom in de verleiding om nee te zeggen, maar ik denk dat er een duidelijke mogelijkheid is dat de Israëli's minstens één of twee tactische kernwapens zullen gebruiken om Zuid-Libanon te verwoesten.

De Litani is een rivier in Libanon. De bron van de rivier is in de Bekavallei en de monding is ten noorden van de havenstad Tyrus. De lengte van de rivier is 140 km en daarmee is het de langste rivier van het land. 

Wat ze willen doen is al deze mensen samendrijven ten noorden van de Litani-rivier, net zoals ze de Arabieren in Gaza Egypte of de woestijn in willen drijven of hen willen vermoorden, zullen ze dezelfde aanpak volgen met Hezbollah, denkend dat ze alle Arabieren daar ten noorden van Litani kunnen verdrijven of ze gewoon doden. Daarom zeg ik dat dit niet gaat gebeuren. Anderen zullen erbij betrokken raken. De oorlog zal zich verspreiden en alles zal escaleren. En als ze toch een kernwapen gebruiken dan zou ik zeggen dat het bijna game over is.

Op dat moment is alles mogelijk. De Turken hebben altijd geweten dat ze kernkoppen voor zichzelf konden aanschaffen. Raketten uit Pakistan, dat altijd op zeer vriendschappelijke voet met de Turken heeft gestaan, dat betekent dat je nu een nucleair bewapend Turkije krijgt. Er is geen reden waarom de Iraniërs op dit moment geen kernkop kunnen bouwen en deze op een van hun raketten kunnen plaatsen. Ze hebben ervoor gekozen om dat niet te doen, er is een fatwa geweest die zegt dat dat een zonde zou zijn, maar op een gegeven moment wordt zondigen beter dan Armageddon in het gezicht staren als de Israëli's het eerst beginnen.

Nogmaals, ik denk dat als je eenmaal Libanon binnengaat, dit het Manna uit de hemel is. om het zo te zeggen voor Netanyahu omdat hij denkt dat we hem te hulp schieten, maar dan moet je naar ons kijken, waar staan ​​we, hoe kwetsbaar zijn we, wat zijn de reserves aan raketten. Ik heb al vele jaren gediscussieerd over de vraag hoe snel we onze industrie kunnen opvoeren en deze dingen in voldoende volume kunnen laten produceren zodat we een vijand kunnen overweldigen. Ik denk dat het antwoord is dat het heel onduidelijk is dat we dat kunnen doen. Voor deze raketproductie is tijd nodig om te bouwen.

In het geval van zo’n oorlog, wat zullen de Saoedi’s tegen ons zeggen, gaan ze ons steunen? Het lijkt twijfelachtig. Zal iemand in het Zuiden iets steunen wat we tegen Israël doen, onwaarschijnlijk. Waar staan ​​we dan met de Italianen en de Grieken. Het kan heel goed zijn dat de Grieken door Cyprus in de oorlog worden meegesleurd, maar in hoeverre hebben wij de hand in Griekenland. Oorlogsvoering is veranderd, weet je. En daarnaast lijken we niet te begrijpen dat alles wat we doen zichtbaar op de ruimte is gebaseerd.

Surveillance elimineert verrassingen op strategisch en operationeel niveau. Dat vermogen is niet uniek voor ons. De Russen hebben, de Iraniërs hebben het, de Chinezen hebben het en de neiging om die informatie in realtime te delen is erg groot. De reden dat Oekraïners het zolang hebben volgehouden is, is dat te danken aan de inlichtingen en informatie die we ze nu hebben verstrekt.

De Russen hebben geleerd hoe ze in deze omgeving moeten opereren, maar dat hebben wij niet gedaan, en dan is er weer de vraag als de Russen en anderen besluiten om plotseling onze satellieten te ontwrichten en dan is dat een verlies voor iedereen. Ja, als je eenmaal begint met het vernietigen van satellieten, kunnen de satellieten van iedereen verdwijnen. Zijn we bereid om te opereren zonder de hulp van die satellieten? Dat zijn we zeker niet.

De NAVO is nooit verenigd. De NAVO heeft geen uniforme militaire commandostructuur. Dat is een ernstig probleem. De NAVO-strijdkrachten gehoorzamen niet allen de bevelen van één bron. Ze hebben allen nationale autoriteiten over zich en de NAVO heeft haar militaire potentieel niet benut, noch wetenschappelijk, technologisch, industrieel, noch in termen van mankracht. Als je het Midden-Oosten ingaat, moet je de vraag stellen: wat is de krachtsverhouding tussen Israël en alle anderen?

Nu, tegenover alle anderen, ziet het er niet erg goed uit en dan is de vraag: hoeveel kunnen we compenseren? Kunnen we de strijd aangaan? Jij en ik weten dat het Amerikaanse leger in puin ligt, het kan verdomd niets doen en nu hebben we de Russen gezien die duidelijk hebben gemaakt dat ze horizontaal kunnen escaleren.