12/4 Een ziel openbaart het laatste niveau van het Vagevuur - Uniquely Mary

Van alle groepen in het vagevuur waarvoor het het meest gunstig is om te bidden, zijn degenen die zich op het hoogste niveau van het vagevuur bevinden, de top van het vagevuur, de voorkamer van de Hemel, de drempel. Het heeft lange tijd verschillende namen gehad. Deze zielen zijn op een unieke manier als een brug, ze zijn de laatsten in het vagevuur, maar net voordat ze de Hemel binnengaan. Ze hebben daarom bijna alle heiligheid van de Heiligen in de Hemel, maar toch hebben ze nog steeds dat intense lijden van het vagevuur, en daarom zijn ze de krachtigste voorbidders voor ons in het vagevuur.

Dit vanwege hun Heiligheid en oprechtheid. Ze lijden zo erg dat ze Gods medelijden opwekken op de manier waarop alle zielen in het vagevuur dat doen. Dit is een uniek kenmerk van de zielen in het vagevuur, omdat de zielen in de Hemel, de Heiligen in de Hemel, niet lijde. Ze bewegen Gods medelijden en genade niet in dezelfde mate. Wanneer de zielen in het vagevuur daarom voor ons bidden, bidden ze voor ons vanuit een plaats van pijn. De voorkamer van de Hemel is de perfecte eenheid van pijn en heiligheid, zoals je zult horen in de lezing van vandaag. Ze combineren letterlijk het beste van twee werelden.

Nu schrijven ze ook letterlijk de laatste pagina van hun leven voordat ze de Hemel binnengaan. Het zijn de laatste momenten. We komen aan het einde van deze reeks. Voor hen is er veel leed in dit werk gestoken om hen te vormen tot de Heiligen die ze zullen zijn. We komen helemaal aan het einde en we zijn de laatsten die hen binnenhalen door onze gebeden en offers. Maar het geeft niet, zolang je ze maar naar de Hemel haalt, zullen ze je tot in de eeuwigheid dankbaar zijn. Trouwens, in het boek The Unpublished Manuscript on Purgatory stonden maar twee alinea's, daarom wilde ik je zoveel meer informatie geven.

Daarom gebruik ik eigenlijk een tweede bron: The Visions of Purgatory, een ander boek waar ik het reeds eerder over heb gehad. Dan is er de derde fase, het vagevuur van verlangen waar geen vuur is. Maar dit zijn de zielen die de Hemel niet vurig genoeg verlangden, die God niet voldoende liefhadden. Daar ben ik op dit moment gekomen. Daarna zijn er veel gradaties van variatie. Naarmate een ziel leidelijk gezuiverd wordt, verandert haar lijden.

Later zegt deze ziel dat er ten slotte een vagevuur van verlangen is dat de drempel wordt genoemd. Zeer weinigen ontsnappen hieraan. Om het helemaal te vermijden moet men vurig verlangen naar de Hemel en het aanschouwen van God dat zeldzaam is. Het is zeldzamer dan mensen denken, omdat zelfs vrome mensen bang zijn voor God en daarom geen voldoende sterk verlangen hebben om naar de Hemel te gaan.

Dit vagevuur heeft zijn zeer pijnlijke martelaarschap net als de anderen, omdat dit het verlies van het zicht op onze liefhebbende Jezus. Dit draagt ​​bij aan het intense lijden. Dit is een andere reden waarom we voor hen moeten bidden, omdat ze ons deze laatste eigenschap geven die in zich elke andere eigenschap omvat. Wat is het verlangen? Het verlangen naar God en verlangen naar de Hemel. Wanneer je alleen God verlangt en de Hemel verlangt zul je door dat verlangen elke andere deugd willen verkrijgen.

Daarom je moet werken aan het hebben van een verlangen naar God en een verlangen naar de Hemel. Het zal je helpen elke zonde, elke angst, alles te overwinnen en het niet hebben ervan maakt alle andere dingen helemaal niet de moeite waard. Het is een belediging voor God en de Hemel. Dat de Hemel zo mooi is voor God, zo verbazingwekkend en dat wij Hem niet erg genoeg willen, dat is dit is een enorme belediging voor God. En velen van ons doen het ondanks onze vroomheid en gebeden. We beledigen Hem, Zijn schoonheid en Zijn aantrekkelijkheid als God en we Hem niet erg genoeg willen.

We moeten specifiek voor deze zielen bidden om deze eigenschap te verkrijgen. Nu gaan we naar de visioenen van het vagevuur: Vervolgens liet de engel mij de voorkamer van de Hemel zien die beschreven kan worden als de top van het vagevuur. Het is een wereld van brandend licht en vrede het. Het leek een verlengstuk van heel bleek vuur met een enorme intensiteit en diepgang. Het was ondergedompeld in het licht dat uit de Hemel schijnt. Daar zag ik duizenden en duizenden zielen in gebed en vrede ondergedompeld in een ongehoord vuur van liefde en lijden. Mijn ziel werd ondergedompeld in dit vuur dat door mijn aderen leek te stromen als grote brandende golven.

Mijn hele lichaam brandde maar een zoete kalmte drong tegelijkertijd mijn ziel binnen en ik bad in stilte. Men kan niet echt uitleggen hoe de voorkamer van de Hemel eruitziet. Het is een lijden van liefde, uitgevoerd tot zijn paradox. Een paradoxaal maximum: een ​​zuiver lijden van liefde en het grootste geluk, de meest zachtaardige verenigd met het meest verschrikkelijke lijden. Maar ik kan niet meer zeggen dan dat deze zielen tot de Hemel worden aangetrokken met een onuitsprekelijke aanmoediging door liefde die hen doordringt en zichzelf aan hen meedeelt met overvloed.

Ze reageren of verrassen zichzelf totaal op dit verlangen naar Goddelijke liefde die hen gelukkig maakt en boeit, ook al kunnen ze het nog niet bereiken. Het is een hoogtepunt van liefde. Ze ervaren een zuiver lijden van liefde.

In de voorkamer van de Hemel is er geen andere pijn dan deze. Maar wat ze krijgen grote en constante troost die ook een ware marteling van liefde is. Liefde geeft zichzelf en ze willen niets liever dan hierop te reageren, maar ze zijn nog steeds niet in staat dit volledig te doen. Liefde geeft alles. Ze ontvangen alles maar ze kunnen het niet bereiken. Hoe kan dit worden verklaard? Deze gezegende zielen zijn in constante jubel, ze zijn gelukkig, ze verheerlijken God en geven zich over aan Zijn liefdevolle aantrekkingskracht en toch zijn ze in een doodsstrijd van liefde omdat ze Hem niet kunnen verheerlijken zoals ze zouden moeten.

Omdat ze dit niet alleen in de Hemel kunnen doen en zich kunnen verenigen met Hem die roept, aantrekt en op hen wacht. In een verlangen naar buitengewone liefde is er niets meer in de voorkamer. Er is geen andere straf. Al het lijden is voorbij. Als men het op deze manier in liefde kan uiten wordt de ziel verenigd. Lijden en liefde zijn verenigd in een volledige vereenvoudiging, wanneer het laatste atoom van lijden, verlangen is en verlangen wordt verteerd door liefde en erdoor wordt geabsorbeerd en de deur naar de Hemel opengaat.

Maar de gezegende zielen weten niet wanneer dat zal gebeuren. Ze hebben geen perceptie, kunnen de intensiteit van wat ze doorstaan niet beoordelen. Z​e ervaren zowel pijn als liefde in hun lijden Ik weet niet hoe ik het adequaat moet uitleggen Ze geven zich over aan de vlam van liefde die hen verteert, hen verlicht en hen laat kwellen uit verlangen naar liefde. Ze nemen de liefde van God waar en ontvangen de gaven van de liefde, behoeften en manifestaties, maar ze hebben geen ander verlangen dan hun gemeenschappelijke doel te bereiken en het te verwezenlijken en het daarna nooit meer op te geven.

De laatste kamer is een voorproefje van de Hemel en daarom krijgt het deze naam, maar in dit voorproefje is er net zoveel lijden als liefde. En in de Hemel is er geen lijden meer, noch een schaduw van pijn, maar hier lijkt het erop dat al het lijden, alle straf, is geconcentreerd en verenigd in één enkele dienst van liefde. Beschermengelen die voortdurend aan hun zijde staan ​​en hen aanzetten tot onophoudelijke vreugde en dankbaarheid. Ze worden begunstigd door bezoeken van de Heiligen, vooral hun heilige Patroonheiligen en de H. Jozef, de H. Aartsengel Michaël, die de grote engel van het vagevuur is en bovenal de H. Maagd Maria die heel vaak, vooral op de dagen van haar liturgische feesten en elke zaterdag troost ze deze gezegende zielen en breng hen naar het geluk van Hemelse hoop en golven van goddelijke liefde.

Deze zielen verwonderen zich en worden vervuld van dankbaarheid, liefde en verlangen. En ze zijn zo dicht bij het deelnemen aan de harmonieën en pracht van de Hemelse harmonieën dat ze op elk moment waarnemen. Wat hun liefdesverdriet en hun verlangen naar God meer verlevendigt. Het lijkt mij dat ze alles hebben wat er in de Hemel is, behalve het visioen en het bezit van God.

En deze afwezigheid is wat hen zo’n vreselijk lijden veroorzaakt. Want alleen het visioen en het bezit van het hoogste goed kan hun zielen tot rust brengen. Hoewel ze de meest verheven gaven ontvangen, blijven ze verlangen naar liefde, omdat ze nog geen oneindige liefde hebben. De zielen in de voorkamer van de Hemel zijn zeer verlicht over de behoeften van de strijdende Kerk en ze bidden tot God voor onze intenties.

We vergeten vaak dat de zielen in het vagevuur voor ons bidden en veel meer aan ons denken dan wij aan hen. Ze vragen het grootste goed voor ons, dat is de grootste glorie van God en ze hebben een grote zorg voor ons. Ze ontvangen soms ook, afhankelijk van de behoeften van de Kerk of van een bepaalde ziel de zeer bijzondere missie om zichzelf aan ons te tonen om ons te waarschuwen, te vermanen of gewoon om onze aandacht te vestigen op het mysterie van het vagevuur.

En om onze gebeden en goede werken te vragen. Ik heb alles gezegd wat ik hierover kan zeggen, hoewel wat ik kon zien oneindig duidelijker en superieur is aan wat ik in staat ben uit te drukken. Mijn ziel was ondergedompeld in deze zachte en pijnlijke overpeinzing toen vertelde de engel me: "Je hebt de voorkamer van de Hemel overwogen. Het is een koninkrijk van zuivere liefde en zuiver lijden. De zielen vorderen naar het Hemelse Jeruzalem. Ze komen aan voor hun Koning. Ze blijven daar voor een langere of kortere tijd maar nooit zo lang zoals in het grote vagevuur of in het middelste vagevuur vanwege de intensiteit van hun verlangen naar liefde.

De laatste kamer van de Hemel vormt een snelle en laatste zuivering. Je moet veel bidden voor deze gezegende zielen. Bied bovenal je communies aan voor hen. Dit helpt krachtig om hun bevrijding te bewerkstelligen. Toen werd de voorkamer uit mijn innerlijke visioen gewist terwijl ik in een daad van dankzegging bleef zag ik de ziel zachtjes zingen: want jij hebt mijn ziel van de dood verlost, mijn voeten van vallen zodat ik kan lopen voor God in het licht van het leven. Overweeg dit.