Stille zaterdag - 19/4 - Jezus aan Luz de Maria:

Ik was aan het bidden en plotseling liet mijn geliefde Heer mij het volgende visioen zien:

Onze Heer had mij aangekondigd dat Hij mij zou toestaan ​​om Zijn Allerheiligste Moeder te vergezellen.

Onze Heer dompelde mij onder in Jeruzalem. Ik keek meteen naar OLVrouw. Ze huilde en haar Hart was gebroken. Andere vrouwen omringden haar en plotseling riepen de vrouwen Johannes, die voor OLVrouw zorgde. Iemand riep de naam Lazarus en hij liep naar hem toe, samen met zijn zussen en Maria Magdalena.

Ze verlieten de plaats en horen het geroep. OLVrouw komt naar voren en kijkt naar Onze Heer Jezus Christus die het Kruis draagt, gegeseld en bloedend. Onze Moeder voelt haar hart sneller kloppen en haar lichaam wordt overmand door een diepe kou. Ze ziet haar Goddelijke Zoon vallen en loopt zonder na te denken huilend naar Hem toe.

Onze Moeder omarmt haar Goddelijke Zoon. Ze voelden beiden een dolksteek in hun Hart: de Moeder troostte haar Zoon en de Zoon troostte de Moeder. In het grote verdriet van het moment hoorden en zagen ze de mensen en omgeving niet meer. Die innerlijke kracht nestelde zich in hen beiden, zodat ze konden doorgaan.

In hun beiden kwamen herinneringen naar boven in totale harmonie en bereikten ze de werkelijkheid van het moment: twee Harten in diepe mystieke eenheid, die leven om de wil van de Vader te vervullen.

De Moeder die de Godmens de borst gaf en Hem in haar armen liet slapen, is degene die naar Hem kijkt. Hij die veracht wordt vanwege het verraad van de mens.

Ik zie de Moeder van de Goddelijke Zoon voor mij, doorboord door pijn, een pijn die menselijkerwijs niet te verdragen is. Het is een zwaard dat het Onbevlekte Hart van Onze Moeder verscheurt, die zich in diepe stilte overgaf aan Gods Verlossende Plan. Zij luistert naar God die tot haar spreekt in de krachtige momenten van het lijden van Zijn Goddelijke Zoon; God spreekt tot onze Moeder in de stilte die de Moeder bewaart.

Het Onbevlekte Hart van de Moeder lijdt diep, zo erg zelfs dat ze een fysieke pijn voelt. Ze raakt op een gegeven moment verlamd door de wreedheid en goddeloosheid van de slechte Romeinse soldaten.

Onze Moeder laat mij haar zuivere Hart zien, geboren uit de Liefde van God, en hoe zij lijdt onder de hardheid van menselijk verraad. Onze Moeder kent geen woede, ongehoorzaamheid, minachting of leugens. Zij kent geen trots of menselijke concurrentie, laat staan ​​eerste plaatsen. Zij is namelijk het Kristallen Vat, het Allerzuiverste Hart, de Onbevlekte, geboren zonder de smet van de erfzonde. Zij is mens, door God uitverkoren om de Moeder te zijn van de Tweede Persoon van de Allerheiligste Drie-eenheid, de Zoon van God.

Ik voelde daarom een pijn die door mijn hart scheurde tot ik bijna stierf. Onze Moeder heeft meerdere malen het gevoel gehad dat ze stervende was… Het is haar Goddelijke Zoon die ze naar de dood aan het Kruis leiden! En haar hart, volledig vervuld van geloof, hoewel menselijk, moest worden bijgestaan ​​door de Engelen die haar troostten en hielpen te midden van zoveel pijn.

Paaszondag breekt aan en alles verandert met de Verrijzenis van Onze Heer Jezus Christus; de overwinning op de dood, de pijn blijft maar neemt een wending, precies gepresenteerd als wat het is: de overwinning op de dood.

Na de Verrijzenis weet het Moederhart dat Haar Goddelijke Zoon haar zal zien en dat iedere stap de Triomf is van overgave in stilte en verdriet. Nu heeft Zijn Zoon overwonnen en geeft Zijn kinderen Verlossing, over alles wat beweegt.

Fiat Voluntas Tua (Uw wil geschiede)

Zalig Pasen!