30/4 De beslissing over de 10 geheimen van Medjugorje - Virgin Mary Prophecies

Terwijl de Katholieke wereld de adem inhoudt en de verkiezing van de nieuwe paus afwacht, rijzen er vele vragen bij de gelovigen. Zal hij conservatief zijn? Uit welk land zal hij komen? We zullen hierop een antwoord krijgen wanneer de witte rook zal opstijgen van de sixtijnse kapel. Maar er is een antwoord die we met zekerheid kunnen vertellen: zal hij de de paus van de 10 geheimen van Medjugorje zijn? Het antwoord is ja. Hoe zal hij reageren wanneer hij geconfronteerd wordt met de aankondiging van de geheimen? Welke rol zal hij hebben in hun openbaring? En waarom, ondanks de goedkeuring van het Vaticaan, blijven de geheimen een taboe van Medjugorje?

We zijn op een cruciaal moment in de geschiedenis van de mensheid. Een tijd waar vele profeten en mystici naar verwezen als de tijd van de Antichrist. Het is een tastbare realiteit geworden die zich manifesteert in onze dagelijkse wereld. In de maatschappij van tegenwoordig, vooral in landen met Christelijke wortels, wordt God uit het openbaar leven geweerd en wordt het vervangen door menselijke, wetenschappelijke en politieke ideologieën. De moderne mens gelooft dat hij zichzelf kan redden en gelooft dat wetenschap en technologie de verlossing door Christus kan vervangen.

Kijk naar de tekenen van de tijd: kerken lopen leeg, terwijl winkelcentra vol mensen zijn. Zondag, de dag van de Heer, is een gewone dag van entertainment geworden. Christelijke symbolen worden uit het openbaar verwijderd in naam van een misbegrepen secularisme. Wetten tegen de fundamentele principes van het leven en gezin worden met toenemend gemak goedgekeurd. De catechismus van de Katholieke Kerk nr 675 - 677:

De laatste beproeving van de Kerk
Voorafgaand aan de komst van Christus moet de Kerk een laatste beproeving doorstaan die het geloof van talrijke gelovigen zal doen wankelen. De vervolging waarmee haar pelgrimstocht op aarde vergezeld gaat, zal het "mysterie van de ongerechtigheid" onthullen in de vorm van een godsdienstig bedrog dat de mensen een schijnoplossing biedt voor hun problemen. De prijs die zij daarvoor betalen is dat zij afvallen van de waarheid. De ergste godsdienstige dwaalleer is die van de Antichrist, d.w.z. die van een pseudo-messianisme waarin de mens zichzelf verheerlijkt in plaats van God en zijn Messias, die in het vlees gekomen is. 

Deze dwaalleer van de Antichrist tekent zich reeds in de wereld af, telkens als men beweert de Messiaanse verwachting in de geschiedenis in vervulling te doen gaan: deze verwachting kan alleen maar buiten de geschiedenis langs de weg van het eschatologisch oordeel in vervulling gaan: zelfs in haar gematigde vorm heeft de kerk deze vervalsing van het komende koninkrijk onder de naam van chiliasme verworpen, vooral in de politieke vorm van een geseculariseerd, "intrinsiek verkeerd" messianisme. 

De Kerk zal de heerlijkheid van het koninkrijk alleen maar binnengaan door dit laatste Pasen heen, wanneer zij haar Heer in zijn dood en verrijzenis zal volgen. Het koninkrijk zal derhalve niet tot stand komen door een historische triomf van de Kerk op grond van een steeds verdere vooruitgang, maar door een overwinning van God op het kwaad dat zich voor de laatste strijd heeft opgemaakt. Met die overwinning zal de bruid van Christus uit de hemel neerdalen. De triomf van God over de opstand van het kwaad zal de vorm aannemen van het laatste oordeel na de laatste kosmische beving van deze wereld, die voorbijgaat. 

Is dit niet exact wat we nu ervaren?

De mensheid gelooft dat ze elk probleem kan oplossen met technologie, wetenschap, artificiële intelligentie en vergeet dat ware verlossing alleen door God komt. Het is in deze context dat de figuur van de nieuwe paus komt, geroepen om de Kerk te leiden in een moment van groeiende vervolging. En hier komt een bijzonder teken van deze tijd naar voor, de openbaring ontvangen door Antonia Salzano, moeder van de bijna Heilig verklaarde Carlo Acutis. In een buitengewone droom deelde de H. Franciscus van Assisi haar mee dat na de heiligverklaring van haar zoon, een generatie van Heiligen zou komen.

Deze profetie heeft een diepere betekenis als we kijken naar de geschiedenis van de Kerk waar de meerderheid van Heiligen martelaars waren. Deze profetie vermeldt duidelijk dat er ons een periode van hevige vervolging wacht. Is het niet beduidend dat de heiligverklaring van Carlo Acutis plotseling werd uitgesteld? Het is alsof de Hemel dit cruciale moment uitstelt, in de wetenschap dat het met zich meebrengt voor de Kerk en de wereld. Het is misschien geen toeval dat deze heiligverklaring is uitgesteld. Nu we de tijd van de geheimen van Medjugorje naderen. Het lijkt erop dat alles samenkomt op een keerpunt in de heilsgeschiedenis. Geconfronteerd met deze tekenen des tijds kunnen we niet onverschillig blijven.

De aangekondigde vervolging vraagt ​​van ons een vastberaden en moedig geloof. Het is tijd om ons vertrouwen in God en Zijn bescherming te hernieuwen. Met de recente goedkeuring van het Vaticaan voor Medjugorje, hebben velen gedacht dat de kaarten op tafel drastisch waren veranderd. Er was een grote euforie onder de gelovigen die in deze erkenning een definitieve zegen op de verschijningen zagen. Maar in werkelijkheid is er niets veranderd betreffende de 10 geheimen. Het Vaticaan heeft de spirituele vruchten van de verschijningen erkend, heeft de volksdevotie goedgekeurd maar heeft het niet over de 10 geheimen gehad.

Deze stilte is veelzeggend. We weten hoe terughoudend de Kerk is om alles te valideren wat profetische elementen van apocalyptische aard bevat. En de 10 geheimen, hoewel ze tot iets wonderbaarlijks leiden, namelijk de triomf van het onbevlekte hart van Maria, zijn ongetwijfeld van apocalyptische aard, vooral van het 4de tot het 10de geheim. De Kerk gaat altijd uiterst voorzichtig te werk bij profetieën die paniek of valse verwachtingen kunnen opwekken.

Deze voorzichtigheid is begrijpelijk, maar kan soms een obstakel vormen voor de goddelijke wil. De figuur van Pr Petar Ljubicic speelt in dit scenario een centrale rol. Mirjana heeft hem gekozen als Priester die de geheimen aan de wereld moet verkondigen. Maar we moeten een belangrijk feit in overweging nemen: als Priester die zelfs vóór de goedkeuring aan Kerkelijke gehoorzaamheid onderworpen is, zou hij nauwelijks zijn ingegaan zonder de hogere autoriteiten te raadplegen.

Een Priester kan in een dergelijke belangrijke kwestie niet autonoom handelen zonder de toestemming van zijn superieuren. Denken we werkelijk dat de Heilige Maagd Maria dit niet had voorzien? De Heilige Moeder kent de aard van de Kerk en haar werkwijze perfect. De geschiedenis heeft ons geleerd dat de Kerk niet altijd de specifieke verzoeken van de Heilige Maagd Maria heeft gerespecteerd. In Fatima zou het derde geheim in 1960 worden geopenbaard, volgens de precieze aanwijzingen van de Heilige Maagd, maar dit gebeurde niet.

Johannes Paulus II legde tijdens een bijeenkomst in Fulda in 1980 de redenen voor deze vertraging duidelijk uit. Hij openbaarde dat zijn voorgangers een diplomatieke strategie hadden gekozen om de communistische krachten niet aan te moedigen bepaalde stappen te ondernemen. Het was een pragmatische beslissing, ingegeven door de angst dat onthullingen wereldwijde conflicten zouden kunnen ontketenen te midden van de Koude Oorlog. Kunnen we iets soortgelijks verwachten van Medjugorje? Laten we eerlijk zijn, waarschijnlijk wel.

De nieuwe Paus, of hij nu progressief is of conservatief, zal geconfronteerd worden met een monumentale beslissing om het eerste geheim aan te kondigen. Het is een verantwoordelijkheid dat zelfs de meest moedige pausen kan verlammen, in het licht van de globale gevolgen die zo’n openbaringen kunnen hebben. Laten we het scenario eens inbeelden. De Paus ontvangt het nieuws dat het eerste geheim zal vervuld worden. Wat moet hij dan doen? Het aankondigen aan de hele wereld met het risico van wereldwijde paniek? Het stilhouden en het risico lopen beschuldigd te worden van het verbergen van vitale informatie?

Het geheim aankondigen en het risico lopen dat het niet vervuld wordt? Het is een verschrikkelijk dilemma dat niemand wil mee geconfronteerd worden. Maar er is een element dat volledig het scenario veranderd in vergelijking met Fatima. Het perkament dat aan Mirjana werd gegeven. Dit perkament is geen gewoon stuk papier maar een hemels artifact dat ons begrip van de materiële wereld op de proef stelt. Mirjana beschreef dit perkament als iets buitengewoons. Het lijkt op papier, maar het is het niet. Het is verschillend van stof. Het is zichtbaar en je kunt het vastnemen, maar wat er op geschreven staat is niet zichtbaar voor mensenogen. Het is onvernietigbaar. Het kan niet branden, niet scheuren of niet beschadigd worden.

Het verhaal van dit perkament is ongelooflijk en buitengewoon. Gedurende de bombardementen van Sarajevo, wanneer Mirjana’s huis was vernietigd, was het perkament wonderbaarlijk gered. Een VN soldaat vond het tussen het puin en gaf het haar. Het was intact. Dit toont het bovennatuurlijk karakter aan van dit voorwerp en de goddelijke bescherming dat het omringt. Het meest buitengewone karakter van dit perkament is de manier waarop het reageert met degenen die het bekijken. Ieder die ernaar kijkt ziet iets anders. Mirjana ziet de 10 geheimen geschreven in een duidelijke en begrijpelijke manier, terwijl anderen totaal andere woorden zien.

Het is alsof het perkament zich aanpast aan degene die het bekijkt, en informatie openbaart of verbergt volgens een goddelijk plan die ons begrip te boven gaat. De H. Maagd Maria heeft een precies protocol gegeven voor de openbaring van de geheimen. Tien dagen voor de voorziene gebeurtenis van het eerste geheim, moet Mirjana het aan de gekozen Priester openbaren. Zeven dagen van gebed en vasten volgen, vooraleer het geheim wordt geopenbaard aan de wereld, drie dagen voor de gebeurtenis.

Dit proces zal herhaald worden voor elk van de geheimen. De Priester zal aan de wereld exact moeten meedelen wat op het perkament staat. Niet meer en niet minder. Mirjana die perfect de inhoud kent, zal getuige zijn om er zeker van te zijn dat elk woord getrouw wordt doorgegeven. Dit verandert radicaal de situatie in vergelijking met Fatima. Er zal geen ruimte zijn voor interpretaties, manipulatie of uitstel. Het perkament is de garantie dat Maria’s plan niet kan gestopt worden door menselijke autoriteiten, zelfs niet door de Kerk.

Daarom zal de nieuwe paus zeker de Paus van de 10 geheimen zijn, niet omdat hij het zal beslissen, maar omdat de Hemel wil dat dit de tijd is, en hij kan niet stoppen wat werd bevolen. Maria’s plan voor de redding van de mensheid zal vervuld worden met of zonder de goedkeuring van Kerkelijke autoriteiten. Het perkament is de Hemelse garantie dat deze keer, de wil van de Hemel zal gerespecteerd worden. OLVrouw roept ons op tot gebed als voorbereiding op de geheimen.